Slaapverhaal & Visualisatie: De Betoverde Kas van Emberfall

Val rustig in slaap, omringd door de betoverende omgeving van de Emberfall kas. In dit verhaal ben je een leerling aan de Emberfall Academy en met je vrienden ga je op ontdekkingstocht door het kasteel. Na een wonderlijke tocht kom je een vriendelijk wezen tegen, dat jullie meeneemt naar de betoverde kas van Emberfall. Hier zie je allerlei zeldzame magische planten die met liefde verzorgd worden door bijzondere wezens. Je slentert door deze kas tot je moe bent en je zoekt een rustig plekje op, waar je veilig en geborgen in slaap kunt vallen, omringd door de natuur.

Sounds and music attribution: De Betoverde Kas van Emberfall

Music Harp: Playing my own harp, improvisations

Ambient, Pad Piano - Event Horizon by Andrewkn (CC by 4.0)
Mysterious Ambiance Music by TheoJT (CC by 4.0)
Atmospheric Landscape for Meditation... by Muyo5438 (CC by 4.0)

Source: All sounds obtained via Freesound
Licensing: All sounds licensed under CC BY 4.0, as mentioned above. All other sounds CC0.

Transcript

Welkom bij Echoes of Serenity.

Je gaat luisteren naar een slaapverhaal voor volwassenen.

Het is bedoeld om je te helpen ontspannen,

Zodat je gemakkelijker in slaap kunt vallen.

Zorg ervoor dat je naar dit verhaal met zachte muziek en omgevingsgeluiden luistert in een veilige en stille omgeving.

Ik wens je rustgevende magische dromen.

In dit verhaal ben je een leerling aan de Amberfall Academy.

Na een dag vol lessen ga je samen met je vrienden Laura en Olivier in het kasteel op zoek naar een mysterieuze geheime ruimte waar je over hebt gehoord.

Waar jullie komen een vriendelijk wezen tegen dat jullie uitnodigt om mee te gaan naar een nog onontdekt deel van het kasteel.

En onthoud,

Als je dit verhaal over de wereld van Amberfall leuk vindt,

Luister dan ook eens naar een van mijn andere verhalen die eveneens plaatsvinden in de wereld in en om Amberfall Academy.

Zoals de magische spa en de ontdekking van de oneindige verborgen archieven.

Laten we ons nu onderdompelen in dit nieuwe verhaal.

Je hijst je boekentas op je rug en rekt je uit.

Eindelijk is de les afgelopen en dat geldt ook voor deze hele dag vol lessen.

Hoewel magie ontzettend interessant is om te leren,

Was het voor vandaag wel weer genoeg.

Je moest je bezighouden met het bereiden van magische elixirs,

Levitatie en het tevoorschijn toveren van illusies.

Samen met je vrienden Laura en Olivier loop je het klaslokaal uit.

Je kent hen al sinds jullie allemaal begonnen aan de Amberfall Academy,

Toen jullie nog kleine onervaren magiertjes waren.

Het klikte al snel tussen jullie en van het begin af aan trok je met je maten op.

Je vertrouwt je vrienden en voelt je altijd op je gemak bij hen.

Laura is een nieuwsgerige leerling die altijd veel vragen stelt en trouw studeert.

Olivier en jij hebben dat ook wel,

Maar toch niet zo fanatiek als zij.

Daarnaast houdt Olivier erg van experimenteren en zoekt hij altijd naar nieuwe spreuken en manieren om te leren.

Het levert soms hilarische situaties op,

Maar de docenten van de Amberfall Academy zijn niet altijd even blij met jullie.

Jij zelf verdiept je ook graag in de studie van magie,

Maar je houdt er ook van om op onderzoek uit te gaan in het kasteel.

Dat is dan ook jullie plan voor vanavond.

Na het eten willen jij en je vrienden op zoek gaan naar een geheime kamer die zich ergens in de oostvleugel van het gebouw zou bevinden.

Er zou een mysterieuze bibliotheek in zitten,

Of mogelijk is het een opslagruimte voor magische kaarten,

Etherische energieapparaten.

Of misschien zit er een portaal naar een andere dimensie.

Je had erover gehoord van oudere leerlingen.

Laura en Olivier waren meteen enthousiast toen je ze erover vertelde.

Nu is het echter eerst etenstijd en jullie begeven je naar de enorme eetzaal van Amberfall Academy.

Iedereen die werkt,

Lesgeeft of studeert in de academie,

Komt hier om te eten.

In de grote keuken zijn de maaltijden klaargemaakt.

En die worden met magische spreuken allemaal op tafel gezet.

Rijen zwevende borden komen binnen zodra iedereen zit.

Dat is ook de reden dat je op tijd aan tafel moet zitten.

Anders loop je het risico dat je een bord tegen je hoofd krijgt.

Dat is geen pretje,

Weet je uit ervaring.

Een heerlijk geurend bord met groenten belandt voor je op tafel.

Even later zweeft een schaal met vlees,

Vis en vegetarische hapjes naar het midden van de tafel waar je uit kunt kiezen.

Jij,

Laura en Olivier vullen je bord met waar je trek in hebt en beginnen te eten net als iedereen in de zaal.

Heb je de kaart wel bij je?

Vraagt Laura zachtjes.

Ze bedoelt de kaart die je getekend hebt op basis van de informatie die je van een ouderejaars had gekregen.

Je tikt je broekzak aan.

Ja,

Ik heb hem vanmorgen meteen in mijn zak gedaan.

Op de kaart staan alle bekende gangen van het Embervolle kasteel.

Maar ook mogelijke plekken waar geheime kamers en doorgangen zouden kunnen zijn.

Maar zelfs met dit hulpmiddel zou het nog een hele uitdaging zijn om de locatie van de mogelijke mysterieuze ruimte te vinden.

Het Embervolle kasteel is niet zomaar een gewone burg.

Het eeuwenoude gebouw borrelt van de magie.

Er zijn zelfs mensen die beweren dat het leeft.

Je weet niet of dat echt zo is,

Maar het is een feit dat er vreemde dingen gebeuren in dit gebouw.

Sommige gangen veranderen uit zichzelf van richting en ruimtes kunnen zomaar verdwijnen of van plek verwisselen.

Dat is mooi,

Zegt Laura nog.

Ik neem een tas met tussendoortjes mee en water.

En jij zou een zaklamp meenemen,

Olivier.

Heb je die bij je?

Ik heb hem wel mee,

Maar wie heeft er een zaklamp nodig als je zelf licht kunt maken?

Vraagt hij lachend,

Zwaaiend met zijn toverstaf.

Je weet gewoon niet wat er kan gebeuren,

Zegt Laura serieus.

We hebben alles wat we nodig hebben,

Zegt jij,

Om haar gerust te stellen.

En het komt heus wel goed.

Waarschijnlijk zien we alleen maar wat stoffige gangen en vervaagde schilderijen.

Of lopen we een rondje en komen we weer uit bij de ingang van het kasteel,

Zegt Olivier grijnzend.

Jullie moeten alle drie lachen om dat idee.

Dat was natuurlijk ook nog een optie.

Jullie eten verder en even later is iedereen klaar.

Alle aanwezigen blijven nog even zitten tot iedereen klaar is.

De directrice van de school,

Mevrouw de Lavio,

Staat op en spreekt de leerlingen toe.

Ze legt uit dat alle leerlingen nog wat tijd voor zichzelf hebben,

Voor het tijd zou zijn om te gaan slapen.

Het is de bedoeling dat de leerlingen hun groepsruimtes netjes opruimen,

Maar verder kunnen er spelletjes gedaan worden of mogen ze nog even naar buiten gaan.

Om negen uur avonds is het zoals altijd rusttijd en is het de bedoeling dat alle leerlingen zich terugtrekken in de slaapruimtes.

Een fijne avond allemaal,

Sluit ze af.

Maar opruimen,

Naar buiten gaan of spelletjes doen,

Dat staat niet op jullie agenda.

Laura hijst haar rugzakje op haar schouders.

Olivier steekt zijn zaklamp in zijn broekriem.

En jij raakt met je hand de kaart in je broekzak nog even aan.

Jullie zijn er klaar voor.

Gezellig met elkaar kletsend verlaten jij en je vrienden de eetzaal.

Even later staan jullie in de centrale hal.

De ruimte weergalmt van de stemmen en voetstappen op de marmeren vloer.

In het midden zie je het grote logo van Amberfall Academy.

De cirkel met een diameter van zo'n tien meter omvat het beeld van een prachtige eikenboom,

Gevormd door een mosaïek van edelstenen.

Onder de brede stam spreiden zich wortels uit,

Die naar binnen krullen en een groot oranjegloeiend kristal omvatten.

Dat is het gloeiende emberkristal,

Dat volgens de legenden uit de hemel omlaag is gevallen en hier in de grond is gezakt.

Er wordt verondersteld dat dat de oorzaak is van de krachtige magische stromen hier.

Daarom zijn op deze plek de eerste stenen van het kasteel gelegd en is de Amberfall Academy hier ontstaan.

Het embleem glinstert zacht en als je over de ember heen loopt,

Laten je voetstappen oranjerode,

Vonkende voetafdrukken achter.

Veel van de leerlingen lopen er daarom ook expres overheen.

Maar daar hebben jullie geen aandacht voor.

Vanuit de hal vertakken zich een groot aantal gangen het gebouw in.

Jullie hebben als doel het oostelijke deel.

Nemen we de Merlijngang,

Vraagt Laura.

Die loopt het langste door,

De goede kant op.

Jullie zijn het erover eens dat dat de beste optie is en de ontdekkingstocht begint.

De gangen zijn hier nog druk met leerlingen,

Docenten en magische wezens die ergens naar op weg zijn.

Maar naarmate jullie verder komen wordt het rustiger.

Slechts hier een bezem die door magie voor bewogen aan het werk is of een onderzoeker op weg naar de bibliotheek.

Jullie gaan door,

Slaan een andere gang in en gaan linksaf bij de volgende kruising.

Magische lampen zorgen voor voldoende verlichting nu het buiten donker wordt.

Hier ben ik nog nooit geweest,

Merkt Olivier op met ontzag in zijn stem.

De gang is breed,

Jullie kunnen makkelijk naast elkaar lopen en de vloer is wat stoffig.

De muren zijn duidelijk oud.

Het zijn verweerde blokken steen,

Zonder versiering,

Schilderijen of tapijten.

Het komt mij nog wel bekend voor,

Maar dat zal niet heel lang duren,

Zegt Laura.

Jij blijft stil.

Het is ook voor jou onbekend terrein.

Het kasteel is echt enorm groot en er is altijd wel wat te ontdekken.

Met je vrienden ben je eens alle trappen opgelopen en hebben jullie de zolder verkend.

Ook die was groot,

Verdeeld in kleinere ruimtes,

Vol dozen,

Kisten,

Zakken en kasten.

Jullie vonden spinnenwebben en stof,

Maar ook kisten met oude magische boeken,

Beeldjes en magische voorwerpen.

Ook in het Amberfall-woud zijn jullie al op ontdekkingstocht geweest,

Waar jij en je vrienden al heel wat bijzondere wezens en plekken gevonden hadden.

Jullie wandelen verder door de gang,

Die wel eindeloos lijkt.

De gang heeft ook deuren,

Maar die blijken naar lege lokalen te leiden.

Opslagruimtes met wat kisten en oude slaapkamers.

De gang buigt af,

Kronkelt wat naar links en weer naar rechts en komt dan uit bij een kruispunt.

Dit kruispunt zou hier niet moeten zijn volgens de kaart,

Zeg je.

Terwijl je het aan je vrienden laat zien.

Deze hele gang zou niet zo ver door moeten lopen.

Ik heb inmiddels geen flauw idee meer waar we zijn en waar het oosten is,

Geef je toe.

Jullie blijven stilstaan,

Onder de indruk van de immensiteit van het Amberfall-kasteel.

Het is stil hier,

Geen geluidje dringt door de dikke muren.

Ook Laura geeft geen antwoord en je ziet hoe ze met grote ogen elk van de gangen afspeurt.

Laten we maar doorlopen,

Dezelfde kant op waarop we al gingen,

Zegt ze schouderophalend.

Jij hebt ondertussen aantekeningen gemaakt op de kaart,

Zodat jullie straks je weg weer kunnen terugvinden.

Met je vrienden vervolg je je weg in stilte.

Er is hier niet zoveel te zien.

Je begint je af te vragen of deze tocht wel iets zal opleveren als je opeens een geluid hoort.

Je houdt je vrienden tegen en luistert.

Het klinkt alsof er een deur opengaat.

Kijk daar,

Fluistert Olivier.

Hij wijst en inderdaad begint een van de deuren open te zwaaien.

Jullie blijven stilstaan,

Nieuwsgierig en verbaasd.

Jullie hadden niet verwacht hier iemand tegen te komen.

Achter de deur vandaan komt een opvallend wezen.

Het is klein en komt ongeveer tot heuphoogte.

Het wezen is wit behaard en lijkt op een vos die rechtop loopt.

Haarige puntige oren staan bovenop de kop en het heeft een spitse neus,

Met daarop een rond brilletje.

Gegroet leerlingen van Embervolle,

Zegt het wezen,

Terwijl het op jullie afloopt.

Op Laura's gezicht verschijnt een glimlach.

En ook jij kan niet anders denken dan dat dit een vriendelijk wezen moet zijn.

De witte vos draagt een ouderwets uitziend kostuum,

Zoals wat vroegere magiers droegen.

Een lange mantel met een gesp op de borst en daaronder ook een lang gewaat.

Wie bent u?

Vraagt Laura nieuwsgierig,

Terwijl ze op haar hurker gaat zitten.

Jij en Olivier doen hetzelfde.

Ik ben Magdalene.

Ik was hier vroeger ook een docent.

Wees niet bevreesd,

Ik ben hier om jullie te gidsen door dit voor jullie onbekende deel van het kasteel.

Olivier noemt jullie namen en vervolgt dan,

Was u een docent?

Maar,

Hoe komt het dat u hier dan nu nog bent?

Ik ben een goede spirit.

Ik heb deze vorm aangenomen om met jullie contact te kunnen maken.

Zij magdalene glimlachend.

Jullie wilden graag iets bijzonders vinden in dit oude gedeelte van het kasteel.

En ik zou jullie graag iets bijzonders willen laten zien.

Jullie kijken haar afwachtend aan.

Wat dan?

Vraagt je nieuwsgierig.

Als jullie meekomen,

Dan laat ik het zien,

Zegt de witte vos.

Die kans willen jullie niet door jullie vingers laten glippen.

En enthousiast beginnen jullie Magdalene te volgen.

Samen met de goede spirit lopen jullie verder door de gang.

Magdalene slaat bij de eerste kruising rechtsaf,

Waarna ze deze gang nog even volgt.

Jij maakt trouw aantekeningen op je kaart.

Het is niet zo ver meer,

Geeft ze aan.

De gang eindigt plotseling en jullie staan voor twee grote houten dubbele deuren.

Je vraagt je verwonderd af wat zich daarachter zou bevinden.

Dit deel van het kasteel is al twee eeuwen niet door mensen bezocht,

Legt Magdalene uit.

We hielden het verborgen en daarom kon het ook niet gevonden worden.

Jullie luisteren verbaasd toe.

Echt?

Waarom dan?

Vraagt Laura.

Dat leg ik straks uit.

Laten we eerst maar gaan kijken.

Jullie blijven gefascineerd staan en zien hoe de kleine vos een grote sleutelbos pakt en een sleutel in het slot steekt.

Het klikt en zoemt en trilt.

En dan drukt ze de deurklink naar beneden.

De grote deuren zwaaien open.

Het is donker in de ruimte daarachter,

Maar al snel,

Zodra Magdalene naar binnen stapt,

Beginnen er lampen te gloeien.

Langzaam wordt duidelijk wat er zich achter de grote deuren bevindt.

Jullie lopen de grote ruimte in,

Die vol met planten,

Struiken en bomen staat.

Boven je hoofd zie je een enorm glazen dak,

Ondersteund door metalen bogen,

Met daarboven de eindeloze sterrenhemel.

Wauw,

Wat is dit,

Vraag je onder de indruk.

Dit is de embervol kas,

Waar planten,

Bomen,

Fruit en groenten gekweekt worden.

Het werk hier heeft nooit stilgelegen,

Maar de mensen zijn vergeten dat het hier was,

Legt Magdalene uit.

Ze loopt langzaam verder.

Je ziet allerlei verschillende planten,

Groot,

Klein,

Zelfs planten met lichtgevende bloemen of bladeren.

Slanke bomen,

Paddenstoelen en mos.

Het ruikt er aards,

Vochtig,

Kruidig en zoet van de bloemen.

Er lopen smalle paadjes tussen de planten door,

Waar Magdalene jullie overheen leidt.

Je bent onder de indruk van hoe groot de kas is en hoeveel verschillende planten en bomen er groeien.

Het peruist van het leven,

De insecten zoomen,

Krekels scherpen,

Je ziet zelfs vogels tussen de takken fladeren.

Maar het is prachtig.

Waarom is dit in de vergetelheid geraakt,

Vraagt Laura.

Dat zal ik jullie zo uitleggen.

De witte vos wenkt en jullie volgen haar,

Tussen struiken en dicht bebladerde planten heenslingerend.

Je komt uit op een klein plein,

Betegeld met vrolijk gekleurde stenen,

Waaromheen een paar comfortabele bankjes staan.

Jij en je vrienden gaan zitten.

De embervol kas is al erg oud,

Begint Magdalene.

De magiers en heksen die het kasteel bewoonden,

Begonnen de kas om magische planten te kunnen kweken,

Te beschermen en te ontwikkelen.

Er groeien heel bijzondere en ook zeldzame planten.

Terwijl ze vertelt,

Laat je je blik over het groen gaan.

Het valt meteen op dat sommige planten uit zichzelf bewegen.

Er staat geen zuchtje wind,

Maar je ziet bladeren,

Stengels en bloemen zachtjes heen en weer wiegen.

Maar er zijn ook wezens aan het werk in de kas.

Je ziet kleine veeën tussen de bladeren doorschieten,

Een kabouter steekt het plein over en kleine glinsterende lichtjes zweven tussen de bloemen.

Als je goed kijkt,

Zie je herendaardriades,

Woudspirits,

Pixies en aardmannetjes aan het werk tussen de planten.

Deze planten zijn ongelooflijk kwetsbaar,

Gaat de kleine vos verder.

Ze worden hier omringd met de beste zorgen.

Maar een eeuw of twee geleden veranderde de mentaliteit van de mensen.

Ze richten zich meer op winst,

Op efficiëntie en productie.

Er ontstond oneenigheid tussen de mensen en de magische wezens,

De elven,

Veeën,

Driades en dergelijke.

Het zag er naar uit dat ze het niet eens konden worden over hoe we voor de kas zouden zorgen en ook wat het doel ervan was.

Jullie luisteren ademloos naar Magdalene.

De magische wezens die zich nauw verbonden voelden met de kas,

Besloten dat er geen andere oplossing was.

Ze konden het niet aanzien om alles wat er hier groeide verloren te zien gaan.

Ze besloten de kas op magische wijze af te scheiden van de rest van het kasteel.

Hij zou door mensen niet meer gevonden kunnen worden.

Even blijven jullie stilzitten.

Maar dat kan toch niet waar zijn?

Vraag jij.

Niet alle mensen zijn zo slecht?

Nee,

Dat is ook zo.

Niet alle mensen hadden slechte bedoelingen.

Maar hun stem woog niet zwaar genoeg onder de magiers en heksen.

Er was een grote groep die de kas zag als een manier om winst te maken,

Om er geld mee te verdienen.

En dat mag het doel niet zijn.

Je laat de woorden tot je doordringen.

En nu?

Is het nu anders?

We denken dat het tijd is dat de kas weer gevonden kan worden door de mensen.

We hopen dat ze weer kunnen zien wat deze planten kunnen betekenen.

Voor de wereld en voor alle levende wezens.

Vooral voor jullie,

De jongere generatie.

Nou en of,

Wij zullen er zeker goed voor zorgen,

Zegt Laura enthousiast.

Maar wat staan hier dan voor planten?

Waar zijn ze voor?

Vraagt Olivier.

Hier staan planten van over de hele wereld,

Van magische oorsprong.

Uit Atlantis,

Het mysterieuze continent Mu,

Uit Shangri-La,

Avalon,

Eldorado en Agartha.

Ze hebben speciale verzorging nodig,

Niet alleen qua voeding,

Maar ook wat betreft magische stromingen en energie.

Daarbij zijn veel van de planten ook erg voelig voor emoties,

Omdat die zich via de energiebanen verspreiden.

Daarom konden de menselijke magiers jarenlang ook niet voor deze planten zorgen.

Ze zouden ze echt kwaad doen met hun negatieve energie.

Jullie knikken ernstig.

Deze planten hebben bijzondere geneeskrachtige en magische eigenschappen,

Legt Magdalene uit.

Ze staat op en jij en je vrienden volgen haar.

Ze slaat een van de smalle paadjes in en verdwijnt bijna meteen in de dichtige bladerte.

Kleine lantaarntjes hangen in de schaduw,

Waardoor je het pad nog net kunt zien.

Een veetje vliegt voor je langs en landt op je schouder.

De bladeren van de struiken om je heen lijken naar je toe te buigen en even later merk je dat dat ook echt zo is.

Kleine twijgen strijken over je handen,

Bloemen buigen naar je toe en lijken zich op je te richten.

Als je stil blijft staan,

Wuift een grote lichtroze bloem naar voren en stopt voor je gezicht.

De bloemblaadjes wuiven zacht en beginnen plots te gloeien.

Een heerlijke honingzoete geur verspreidt zich en een gevoel van tevredenheid en intens geluk verspreidt zich door je lichaam.

De bloem blijft nog even hangen en veert dan weer terug.

Verwonderd loop je door,

Achter je vrienden aan.

Je hoort hoe Magdalene verder vertelt.

Ze staat bij een hoogopgroeiende plant,

Een struik bijna,

Met zachte witte pluimen waarin blauwe strepen zitten.

Deze plant hier filtert sterrenstof.

De energie uit dit stof slaat hij op in zijn wortels en hier kan een geneeskrachtige drank van gemaakt worden.

Ze draait zich om en wijst naar een grote plant met dikke rubberachtige bladeren met oranje nerven.

Deze plant hier,

De naam is voor ons niet uit te spreken,

Komt uit Atlantis.

Hij groeit zowel hier als in de magische dimensie Aldinera,

Waar hij de energie van de blauwe zon in zich opneemt.

We weten nog steeds niet precies waar deze plant allemaal goed voor is.

Maar het is vooral eerst onze taak om deze planten te beschermen en niet om ze uit te buiten.

Nee,

Dat begrijp ik,

Zeg jij.

Het is veel informatie om te bevatten.

Ik denk dat het voor jullie belangrijk is om de kassen te verkennen,

Zegt Magdalene.

Neem de sfeer in je op en zie wat hier allemaal groeit en bloeit.

Neem de tijd.

Ze kijkt jullie een voor een aan door haar brilletje.

En geniet er vooral van.

Als jullie weer teruggaan,

Zal de deur van de kas open blijven.

Vertel jullie docenten over wat jullie hier gezien hebben.

Neem ze mee hiernaartoe.

Er zal altijd iemand zijn om hen meer uitleg te geven.

En hopelijk,

Hopelijk kunnen we weer gezamenlijk voor deze planten zorgen.

Dat hopen wij ook,

Zeg je.

Vast wel,

Denkt Laura.

Magdalene glimlacht,

Wat er schattig uitziet op haar vossengezicht.

Kijk rustig rond.

Als jullie moe zijn,

Kun je hier genoeg plekken vinden om even uit te rusten voor jullie weer teruggaan.

Als je hulp nodig hebt,

Vraag het.

Er komt altijd iemand om te helpen.

De witte vos buigt naar hen en verdwijnt dan tussen de dichte gebladerte.

Jij en je vrienden blijven even in stilte staan en kijken elkaar aan.

Dat is nogal wat,

Is het enige dat je weet uit te brengen.

We wilden iets onbekends vinden.

Dat hebben we zeker gedaan,

Zegt Laura.

Ze lacht en draait rond onder de takken en bladeren.

Jullie besluiten de kas verder te verkennen en volgen de paden.

De kas blijkt erg groot te zijn.

Er staan bomen met fruit,

Er is groente te vinden en zelfs kruiden en specerijen.

En natuurlijk ook veel onbekende planten waarvan je geen idee hebt wat het zijn.

Een liaan kronkelt zich om een lantaarn en als jullie langskomen,

Slingert er een zich om Olivier's arm heen.

Hij schrikt even,

Maar de liaan laat vanzelf weer los.

Af en toe ontstaat er ergens een wolk,

Waar dan vervolgens een zachte regenbui uitvalt.

Dan komt het pad uit op een grasveld,

Omringd door prachtige planten met bloemen die zacht glinsteren als parelmoer.

De kleuren lijken te vibreren.

Je vrienden willen hier even rusten,

Maar jij wilt graag nog verder kijken.

Er is zoveel te zien.

Je belooft later hier weer terug te komen.

Je volgt een pad dat langs bomen met rode stekels loopt.

Dan kom je langs een klein meertje,

Waar prachtige paddenstoelen naast staan.

Die zacht gloeien.

Je komt langs struiken met heel lange bladeren,

Trompetbloemen en planten waar tranen over de bladeren lijken te stromen.

Het is zo wonderlijk allemaal.

Je kijkt je ogen uit.

Het paadje loopt verder en je wilt net teruggaan als het uitkomt op een open plek,

Waar de meest vreemde bloemen groeien die je ooit gezien hebt.

Je blijft aan de rand staan en ziet tussen het gras planten groeien waaruit een doorzichtig,

Goudachtig gloeiend vlies opbolt.

Het zet steeds verder uit,

Als een soort lantaarntje.

Dan laat het los van de plant en stijgt langzaam op.

Je volgt een van de bolletjes met je ogen,

Denkend dat het tegen het glazen dak zal botsen.

Maar de bovenkant van de kas is hier open naar de lucht.

Het kleine lichtje kan verder stijgen,

De hemel in.

Waar gaat het heen,

Vraag je je hart op af.

Iemand geeft je antwoord.

Deze plant maakt helende energie aan,

Zegt een stem vlak naast je.

Verrast kijk je om je heen,

Tot je een klein vrouwtje naast je ziet staan.

Het is een kabouter.

De ballonnetjes stijgen op,

Tot ze op een bepaalde hoogte komen.

Dan laten ze de energie los.

Zo ondersteunen ze de gezondheid van de aarde,

Zegt ze met een glimlach.

Mijn naam is Daphne trouwens.

Dank je voor je uitleg,

Daphne.

Dat is prachtig.

Je vertelt haar jouw naam.

Je ziet hoe het ballonnetje blijft stijgen.

Tot het zich plots opent en als een kleine fontein zijn licht laat ontsnappen.

In het gras vormt op een andere plek weer een ballon die zich met licht vult.

En ook die stijgt langzaam op.

Je zou hier nog wel uren willen blijven staan kijken,

Maar je voelt je moe.

Alsof ze zomaar weet hoe je je voelt,

Zegt de kleine vrouw.

Hier,

Ga maar even liggen.

Ze wijst naar een plek in het gras,

Waar een lekkere zachte wolle deken ligt.

Kan dat wel,

Zomaar tussen die kwetsbare plantjes,

Vraag je bezorgd.

Je doet ze geen kwaad als je hier rustig ligt,

Zegt Daphne vriendelijk.

Je geeft nog aan dat je naar je vrienden zou teruggaan.

Maar de vrouw stelt je gerust.

Ze zal ze laten weten waar je bent.

Je loopt voorzichtig naar de deken en gaat liggen.

Er is zelfs nog een extra deken,

Als je die over je heen wilt leggen.

Als je op je rug ligt,

Zie je hoog boven je de glazen koepel,

Waardoorheen je de sterren kunt zien.

Door het open dak kunnen vogels en insecten binnenkomen.

Je hoort ze zoomen en krekels scherpen zacht.

Het is zo vredig hier,

Zeg je.

Je kunt veilig je ogen sluiten en hier slapen.

Niemand zal je storen,

Zegt Daphne zacht.

Ze legt nog even een klein handje op je schouder en gaat dan weg.

Er heerst hier een harmonieuze,

Vredige sfeer die je ziel tot rust brengt.

Alles staat hier in het teken van zorg.

Van liefde voor planten en zorg voor elkaar.

Zelfs de planten willen dat je je goed voelt.

Net als die bloem die eerder voor je hing en zo'n lieflijke geur verspreidde.

Je ogen volgen weer een ander goudkleurig ballonnetje,

Dat vredig opstijgt en later zijn genezende energie over de aarde zal verspreiden.

Zo'n lieflijk plantje met zo'n prachtig doel.

Je weet dat jij en je vrienden een heel bijzondere plek hebben gevonden,

Die misschien wel veel gaat betekenen voor de mensen.

Maar je weet ook dat de veiligheid van deze planten voorop staat.

Jij zal helpen ze te beschermen.

Terwijl je daar zo ligt,

Voel je je lichaam ontspannen.

Je ademhaling vertraagt en je spieren voelen zacht en zwaar aan.

De gloeiende lichtjes in de lucht en tussen de planten zijn als bakens in de nacht,

Die ervoor zorgen dat je je niet alleen voelt.

Het ruikt hier groen en wilderig.

Je ogen volgen nog een lieflijk ballonnetje en zien het als een gloeiend vonkje zijn energie verspreiden.

Je voelt die energie bijna op jouw lichaam neerstrijken,

Als een liefhebbende aanraking.

Terwijl je daar zo ligt,

Voel je hoe de aarde je draagt en hoe je lichaam steeds zwaarder en ontspannender wordt.

Je ademhaling vindt een rustig,

Natuurlijk ritme,

Als het zachte dijnen van de bladeren om je heen.

De gouden lichtjes boven je zijn als een zwaar glimlach,

En als verre sterren die over je waken.

Je voelt de warme,

Helende energie van de kas,

Als een zachte deken van licht.

De vrede van de embervol kas omringt je,

De planten waken over je.

Laat je dromen je meedragen naar een wereld zo groen,

Vredig en harmonieus als de embervol kas.