Podcast: Vitaliteit is geen Luxe maar Noodzaak

In deze podcast van Boukje Jongedijk met Bas te gast hoor je onder meer over: het persoonlijke en professionele pad van Bas tot aan het boek De Vitaliteitrevolutie, wat de 7 pijlers van Vitaliteit zijn en wat hun onderlinge samenhang is, en hoe er in elk mens een natuurlijke beweging richting vitaliteit schuilt.

Transcript

Dit is de Positiviteitspodcast.

Mijn naam is Bauke Jongendijk en mijn gast van vandaag is Bas Snippert.

Bas heeft eerst een technische studie gedaan,

Maar al gauw ging hij steeds meer de kant van de positieve psychologie op,

De neurobiologie en ging hij allerlei complexe systemen onderzoeken.

En dat vond hij gaaf,

Daar werd hij warm van.

Hij gelooft er ook heel erg in dat de mens een zelfregulerend vermogen heeft.

Het is dus soms goed om ook niet allerlei dingen te doen,

Maar het soms maar even te laten.

En dan lost het zich vanzelf op,

Dan herstelt het lichaam zich ook vanzelf,

Aldus Bas.

Ik laat je heel graag kennis maken met Bas en zijn mooie verhaal.

Hier is Bas Snippert.

Goedemorgen Bas.

Goedemorgen Bauke.

Superleuk dat wij vandaag bij jou in Amersfoort te gast mogen zijn.

Heel graag.

En om jouw mooie plek te zien.

Ik ben heel blij dat ik je heb mogen ontmoeten.

En de link voor ons is eigenlijk Mark Ziegenbeek van Heukelum geweest,

Die ook in de podcast is geweest.

Ik wou bijna Mark Rutte zeggen,

Of dat we in verkiezingstijd zitten.

Ja,

Het is vandaag verkiezingstijd,

Maar we hebben nog een hele andere belangrijke Mark,

Gelukkig.

Leuk.

En het mooie was dat hij ook zei,

Ik weet iemand die heel erg positief verhaal heeft en ook net een boek heeft geschreven.

Want je hebt het boek De Vitaliteitsrevolutie geschreven.

Is dat nou eind vorig jaar uitgekomen?

Ja,

Het is letterlijk met oud en nieuw uitgekomen.

Ja,

Want ik zag bij sommige websites zag je ergens 2021.

En ergens zag ik.

.

.

Het zal letterlijk liggen wanneer die business is gekomen bij hun.

Maar officieel is die echt de laatste dag van vorig jaar uitgekomen.

Oh,

Wat mooi.

Nou,

Dan heb je mooi het jaar afgesloten en begonnen.

Ja,

Het is een mooie afsluiting inderdaad.

Bas,

Ik zou het leuk vinden als jij jezelf een beetje wil voorstellen.

Wie je bent,

Wat je drijft en waar je allemaal mee bezig bent.

Want je bent nog behoorlijk jong.

Perspectief jong,

Ja.

31 lentes oud als ik het goed heb begrepen.

En je hebt al heel veel gedaan en meegemaakt.

Dus wil jij ons een klein kijkje daarin geven?

Zeker,

Ja.

Waar te beginnen.

We waren het net voordat we begonnen al even over.

Maar ik heb best wel een meanderende weg afgelegd tot aan dit boek eigenlijk.

Het begon eigenlijk omdat ik op de middenbare school een enorme twijfelaar was over mijn toekomst.

Ik wist niet goed waar ik heen wilde met mijn leven.

Met mijn studiekeuze en dergelijke.

Dus ik was heel erg op zoek.

Heel erg zoekende.

En ik heb uiteindelijk eerst gekozen voor een ingenieurstudie in Wageningen.

Internationaal land- en waterbeheer.

Ik dacht van,

Als dan niet weer wat ik ga doen.

In elk geval buiten.

Lekker internationaal.

Dat was de aantrekkingskracht van die opleiding.

Dat je internationaal aan het werk zou gaan in het buitenland.

En veel buiten zou zijn.

Dus ik dacht van,

Dan heb ik in ieder geval dat als mooie vooruitzicht.

Maar niet echt een bepaalde baan of functie in je gedachten.

Nee,

Daar had ik niet echt over nagedacht.

Buitenland en buiten.

Ik dacht echt heel rudimenteer van,

Oké,

Ik kan gaan kiezen voor een opleiding waarmee ik de rest van mijn leven achter de computer zit.

En dit sprak me aan omdat het dan net even iets anders was.

Wel universitair,

Maar ook naar buiten toe.

Dus ik dacht van,

Dat spreekt me aan.

Maar zoals je zegt,

Er zat niet een heel duidelijk carrièrepad achter.

Dus eigenlijk zat daar helemaal niet zoveel in voor mij inhoudelijk.

Het was wel interessant op bepaalde vlakken.

Maar het leidde niet op tot een carrièrepad waarvan ik dacht van,

Nou hier word ik echt warm van.

Dus inderdaad,

Ook om die reden besloot ik,

Ik heb het wel afgemaakt,

Maar ik wil echt iets anders gaan doen.

Dus toen ben ik gaan rondzoeken.

Toen kwam ik bij een studie uit waar ik eerder ook al over na had gedacht.

Industrie-ontwerp.

Wat creatiever.

Dus dat was inhoudelijk dan wel leuker.

Dat heb ik toen op de middelbare school uit bekeken en laten gaan.

Omdat ik dacht van,

Ja,

Dan zit ik de hele dag strijkeisers te tekenen.

Het mag ook iets anders zijn.

Maar dat gebeurde dus toen ik bij de opleiding ging kijken destijds.

Toen zag ik allemaal tekeningen liggen van strijkeisers en afstandsbedieningen.

Ik dacht van,

Nou ja,

Ga ik dat dan de rest van mijn leven doen?

Dus dat heb ik destijds toen niet gedaan.

Maar ja,

Toen ik opnieuw weer ging oriënteren,

Dacht ik van ja,

Het is wel creatiever.

Er zit een andere richting in.

Nou,

Toen heb ik dat gekozen.

Dus een soort van pre-master traject.

Je kan in Nederland best wel goed omschakelen qua studies als je genoeg vak hebt gedaan die overeen komen.

Dus dat gaan doen.

En was ook leuker.

Was creatiever.

En wat technischer nog meer dan in Wageningen.

Dus daarvan merkte ik van dat kan ik wel,

Maar krijg niet echt energie van om hele ingewikkelde berekeningen te maken.

Maar het creatieve stuk,

Dat sprak me aan.

Maar nog steeds dacht ik van ja,

Wat moet ik nou gaan doen na deze studie?

En toen kwam mijn afstudeerperiode eraan.

En toen dacht ik van nou,

Ik wil in elk geval als ik ga afstuderen nog één keer een afstudeerproject doen in het buitenland.

Dus wel lekker die reis maken.

Want dat had ik toen in Wageningen niet gedaan omdat ik die omschakeling had gemaakt van studies.

Dus dan dacht ik van nou,

Ik ga gewoon lekker zoeken naar mooie buitenlandse bureaus waar ik iets kan doen en dergelijke mooie projecten.

En dat duurde een paar maanden.

En uiteindelijk zag ik een titel van een afstudeerscriptie langskomen.

En ik dacht van ja,

Dit is hem.

En toen keek ik naar de locatie en dat was Universiteit Twente Enschede waar ik dus ook al mijn afstudeer had gedaan.

En toen zat ik weer op dezelfde plek.

En wat was de titel?

Nou,

Ik weet de exacte titel niet meer.

Maar het ging over het ontwikkelen van een positieve psychologieinterventie voor leerkrachten uit mijn hoofd.

Maar dat is helemaal niet technisch toch?

Helemaal niet technisch.

Eigenlijk niet.

En het mooie was,

En dat is het mooie van de Universiteit Twente ook,

Het is een hele integrale universiteit.

Dus we hebben heel veel verschillende faculteiten en vakgebieden.

En dat maakt het mogelijk dat dit soort dingen langskomen.

Dus dit werd gedeeld binnen mijn faculteit,

Maar het kwam vanuit de faculteit Psychologie.

Of wat ze daar ook wel gezondheidsbevordering noemen.

En het kwam van een professor,

Dat was een hoogleraar positieve psychologie.

Dus dat was gelijk af.

Dat is interessant,

Niet eerder van gehoord.

Ik was wel bezig al op dat moment met persoonlijke ontwikkeling.

Want was dat meneer Bolmeijer?

Dat is Ernst Bolmeijer,

Ja.

Ik vond het heel,

Nu hoor ik je verhaal,

Maar ik dacht hoe ga jij van techniek?

Ga je naar de pionier in de positieve psychologie?

Bij die hoogleraar?

Dat is nogal een stap hè?

Ja.

Dus daarom begin ik altijd daar met het verhaal.

Dat kan ook.

Het is altijd wel echt even vragen van hoe kom je als ingenieur daar terecht?

En dat was ook echt gewoon toeval.

Het lot bestemming,

Hoe je het wil zien,

Dat dat kwam gewoon langs toevallig.

En ik dacht van,

Ah weet je,

Dan zit ik misschien in de Enschede weer een extra half jaar.

Maar ja,

Het is inhoude ik wel iets wat me echt energie gaf.

Dat ik dacht van,

Hé,

Hier ga ik wel meer van aan.

En daar dus heen gegaan.

Nou,

Ernst Bolmeijer ook een super inspirerende man voor mij destijds.

Die ook heel erg dat vakgebied uitdraagt.

Die leeft dat ook echt.

Dus dat was allemaal heel erg nieuw en leuk voor me.

Dus nou,

We zijn aan de slag gegaan.

Dus ik heb hem ondersteund vanuit mijn technische achtergrond daar.

Om een online interventie te ontwikkelen vanuit de positieve psychologie.

Dus daar was een eerste contactmoment daarmee.

Dus ik heb er heel veel over geleerd in dat half jaar.

En nou,

Dat was voor mij eigenlijk wel een kantelpunt dat ik dacht van,

Volgens mij zit hier meer mijn,

In mijn aard ofzo.

Wat ik leuk vind.

Dus dat was een hele waardevolle half jaar waar ik heel veel heb geleerd van Ernst.

En uit die opdracht.

En toen dacht ik van,

Nou weet je,

Ik wil hier waarschijnlijk iets mee gaan doen in de toekomst.

Dus ik had dan een soort van mentale notitie gemaakt.

Maar ik dacht ook van,

Ik wil ook graag bijvoorbeeld ondernemerschap leren.

Als gewoon een vaardigheid.

Omdat ik dacht van,

Ik zie mezelf gewoon niet de rest van mijn leven in een soort van hokje of in een standaardbaan terechtkomen.

Zeker omdat ik die brede interesse had ontwikkeld tijdens het afstuderen over positieve psychologie.

En kan je nog zeggen voor mensen die daar wat minder mee bekend zijn,

Wat je daar in die positieve psychologie aantrok?

Ja,

Nou,

Een van de interessante dingen is dat ik,

Ik had wel eens over psychologie nagedacht,

Maar de traditionele psychologie,

Die gaat heel erg uit van pathologie.

Over het algemeen.

Dus het gaat heel erg uit van,

Wat is er mis met je?

Wat kan er allemaal mis met je zijn?

Laten we het allemaal kategoriseren.

Dan gaan we volop focussen.

Dus de traditionele psychologie komt uit een medisch model.

Ze willen graag onderdeel zijn van de medische wetenschap.

Of dat wilden ze destijds.

En daardoor is het een redelijk pathologiserend veld geworden.

Aanvankelijk.

En met DSM gaat het natuurlijk heel erg over mensen indelen in een categorie om aan te kunnen geven.

Wat is er mis met ze eigenlijk?

En welke medicijnen moeten ze hebben?

Waar het vaak op uitdraait.

Dat zijn toch andere behandelingen.

Dus ik chargeer even heel erg.

Het zwart-wit gewoon.

Dat was even mijn beeld destijds ook bij normale psychologie.

En de positieve psychologie.

Die hebben eigenlijk gezegd,

We willen een alternatieve DSM.

Van niet alleen wat er mis is met mensen,

Maar wat er goed is met mensen.

Wat zijn hun krachten?

Wat zijn hun talenten?

Om dat te gaan onderzoeken.

En dat is dus een heel gaaf veld geworden.

Waar een aantal pioniers achter zitten.

Martin Seligman,

Mihaly Csikszentmihalyi van Flo.

De man die Flo op de kaart heeft gezet.

Er zitten hele grote figuren achter.

En die zeiden,

Er moet een andere richting komen.

Dat is de positieve psychologie gaan heten.

En daar had ik dus gewoon nooit van gehoord.

Maar daar ben ik dus zes maanden lang in ondergedompeld.

En ik zag ook dat een hoogleraar als Ernst Bollmeijer,

Die leefde dat ook erg.

Ik heb natuurlijk in mijn universiteitsjaren heel veel hoogleraren meegemaakt.

Een aanzienlijk deel van hen is erg verstrooid.

En hun persoonlijke leven is niet bepaald georganiseerd.

Ze zijn heel goed in één ding.

Maar verder,

Qua life skills of qua belichaming van bepaalde waarden.

Het is best wel uniek om een hoogleraar te vinden die dat ook echt uitdraagt.

En dat was voor mij dus een belangrijke factor,

Denk ik.

Ja,

Ook een belangrijke inspirator voor jou geweest.

Ja,

Het was op dat moment echt een rolmodel van mij.

Ik wil ook echt iets gaan doen in mijn werk.

Waardoor ik ook zo bevlogen en enthousiast en positief in mijn werk en leven sta.

Dus dat heb ik daar ook heel erg uit kunnen halen.

Dus ik beschouw dat ik echt als een periode van mentorschap.

Op de universiteit heb je dat niet echt meer.

Zo'n soort van apprenticeship of een ambacht.

Hoe dat vroeger ging.

Maar zo voelde het voor mij wel meer.

Dat ik op persoonlijk niveau er heel veel werd meegegeven door hem.

En in die periode.

Dus dat heeft gewoon bij mij echt een fonk doen springen.

En daar kon je me wel mee technisch afstuderen.

Ja,

Zeker de opleiding industrie ontwerpen in Enschede is sowieso heel integraal opgezet.

Dus je hebt een aantal richtingen.

Je hebt wel een basis van industrie ontwerp die vrij technisch is.

Maar je kan eigenlijk een aantal richtingen kiezen waarbij je meer ontwerp kant op gaat.

Of meer de management kant.

Of juist meer die technische kant.

Dus je hebt hier heel veel mogelijkheden om vanuit ingenieurs denken.

Engineering denken of design thinking.

Systemen en zo.

Precies,

Om echt systemisch te denken.

Systemisch te kijken naar problemen.

En daar ook echt een integrale oplossing voor te maken.

Dus dat is echt de kracht denk ik van de universiteit Twente.

Hele mooie combinatie.

Ja,

Denk ik ook.

En als ik dus ook terugkijk naar wat ik heb meegenomen uit Wageningen uit die tijd.

Daar zat een zelfde soort mindset in.

Dus die opleiding internationaal land- en waterbeheer.

Ook al heb ik uiteindelijk niet een hele sterke interesse ontwikkeld voor.

Uiteindelijk ging het heel veel over waterbeheer en bodem.

Erosie en irrigatie.

Van hele specifieke dingen.

Maar in het oplossen van problemen,

Zeker in het buitenland,

Ging het heel vaak over ook de menselijke factor.

Dus ook daar integraal denken van oké,

Je hebt een probleem rondom een waterbron of een rivier.

En vroeger dachten we van nou,

Dan zet je daar een soort van instrument in.

Een technologische oplossing.

En dan ben je klaar.

Die werd daar gedropt en dan ging je weer verder met goede dingen doen in Afrika ofzo.

En dat werkte dus niet.

En steeds meer is die opleiding ook geëvolueerd naar een integrale kijk op hoe los je echt dit soort problemen op.

Die gaan over gedeelde hulpbronnen als mens.

En er zit altijd een menselijke factor en een politieke factor natuurlijk ook.

Dat is echt mooi,

Want ik moet even denken aan de podcast hiervoor.

Dat ging over bouwgeschillen.

En daar was eigenlijk ook een probleem ontlossend vermogen.

Komt altijd de mens weer aan bod.

Ja,

En dat is denk ik ook wat leuk.

Wat jij zegt,

Je komt van hele verschillende onderwerpen.

Hele verschillende takken van sport.

Komt elke keer die mens weer aan bod.

Er zit toch een rode draad in.

Precies.

En ja,

Ik weet niet of het lag aan de studiekeuze tests of counselors destijds op een middelbare school.

Maar dat is aan het begin niet echt uitgekomen dat ik dat interessant vond.

En dat komt denk ik ook omdat je wordt natuurlijk vanuit studiekeuze gesprekken en tests ook heel gericht op van.

Waar ben je misschien ook goed in?

Dus wat kan je vooral goed?

En ik kon best wel technisch denken.

Ik had best wel een technisch pakket ook.

Maar er wordt helemaal niet gesproken over wat vind je echt leuk.

Wat echt iets wat bij jou past als mens.

Misschien dat het tegenwoordig wel meer zo is hoor.

Op middelbare scholen.

Maar destijds was dat niet echt zo.

Dus dat moest ik echt gewoon zelf uitvinden op die manier.

Maar achteraf kan ik wel zien dat daar een rode draad in zit inderdaad.

En dat dat terugkomt in al die nieuwe stappen.

Je bent het ook gewoon gaan zoeken.

Je had ook kunnen zeggen van nou ik maak dit af en ik ga dit gewoon doen.

Ja.

Maar je bent blijven zoeken totdat eigenlijk kwam wat je dus wel heel blij van werd.

Ja.

En ik denk ook niet dat als je kijkt naar mijn persoonlijkheid of de kenmerken waar ik me mee identificeer.

Ik had niet een bepaald carrière pad kunnen daarin kunnen stappen en daarmee door kunnen gaan.

Dat begon al te snel te wringen ook in die opleiding.

Dat ik voelde van ja,

Het kost me zoveel energie om dingen die ik wel kan maar niet leuk vind te doen.

Dus was ik mezelf zo onder druk aan het zetten en forceren om dan door zo'n opleiding heen te gaan.

Nou dat had ik niet door moeten doen.

Dus er zat inderdaad wel een drijfvier ook van binnenuit om te gaan zoeken van waar zit nou minder verwrijving op z'n minst.

Dus het was moeilijk om te vinden wat wil ik echt.

Die vragen van vroeger van wat wil je laten worden?

Ja,

Daar had ik niet direct een antwoord op.

Dat is ook een hele grote vraag.

Het is veel te grote vraag.

Het staat nergens op.

Ik zou het ook niet weten.

Maar wat ik wel kon doen,

Ik had in het begin gemaakt en zoeken waar zit inderdaad minder vrijving,

Minder spanning in mezelf.

En dat heeft ook gewerkt om gaandeweg daarbij te voelen van dit voelt een stuk lichter en makkelijker en leuker.

Dat heeft me daar denk ik wel de weg in gewezen.

Mooi.

Ja.

En toen is je weg een rollercoaster gegaan.

En die rollercoaster begon dus na mijn universitaire tijd.

Toen ben ik eerst een jaar in een startup gestapt.

Want ik dacht van ik wil dus ook ondernemerschap leren.

Omdat ik dacht van dan bereik ik toch een bepaalde mate van vrijheid in mijn werk eerder dan dat ik in een vaste baan ga zitten.

Was het een soort traineeship?

Nee,

Ik werd via via kwam ik in een startup terecht.

Die bepaalde mensen zochten,

Skills zochten,

Waar ik wel een klik mee had.

En die startup die kwam terecht in startup bootcamp.

En dat is een soort van,

Ja traineeship is misschien het verkeerde woord,

Maar het is een soort van.

Ze houden niet van deze uitleg,

Maar het is een wasstraat voor startups om klaargestoomd te worden voor opschalen.

Het is iets Europees hè?

Het is tegenwoordig Europees en wereldwijd zelfs.

Ja,

Ze doen het ontzettend goed.

En wat je daar krijgt,

Dus als startup kom je daar binnen.

En je wordt drie maanden lang door de wasstraat gehaald.

En opnieuw,

Dat zijn niet hun woorden.

Maar wel hoe mensen het ervaren.

Want je gaat door allerlei training heen.

Het is echt alsof je een MBA in drie maanden doet.

Super gaaf.

Maar er vallen mensen letterlijk emotioneel mentaal gewoon om daar.

Omdat het gewoon zo intens is.

Misschien is dat tegenwoordig anders.

Maar dat was toen echt nog wel een pressurecook ook.

Het ging je als techneut weer iets anders doen.

Je ging ondernemen.

Hoe vond je dat?

Ja,

Dus dat is een beetje dubbel.

Ik denk het ondernemende dat leren.

Dat was,

Ik weet niet of ik in harte en ieren ondernemer ben.

Maar het was gewoon heel waardevol om dat te begrijpen.

Want ik denk als je de basis van ondernemen snapt.

Dat echt geen rocket science is.

Daar hoef je geen ingenieur voor te zijn.

Dat kan ook mensen begrijpen.

Het is gewoon een life skill.

En het zorgt ervoor dat je of je nou binnen een bedrijf gaat werken of zelf gaat ondernemen.

Het geeft een bepaalde mate van creativiteit.

Oplossend vermogen om om te gaan met nieuwe situaties.

En dat is denk ik wel waardevol geweest.

Maar inderdaad wat je zegt.

Het was wel weer een stap die niet per se mij datgene bracht wat ik echt zocht.

Wat is nou wat ik moet doen?

Dus dat is meer een soort van aanvullend.

Maar ook binnen die onderneming.

Ik heb heel veel dingen gedaan.

Dus het was heel divers.

Dus ik kon ook weer een beetje proeven van wat vind ik daar leuk en niet leuk.

En die oprichter die wilde mij graag als tweede man erin gaan zetten.

En ik merkte eigenlijk na dat jaar ook na start de bootcamp van dit was echt een rollercoaster.

Ik heb veel geleerd.

Maar als ik zo doorga dan brand ik misschien wel uit hier.

Ik voelde echt het vraagt zo ontzettend veel van me om de hele tijd weer die pitches te doen.

En soms 60 tot 80 uur per week werken.

Dus dat ging super hard.

Zo.

Maar dat was natuurlijk ook een soort programma snelkookpan.

Ja,

De programma was drie maanden.

Maar daaromheen was het ook best wel een snelkookpan eigenlijk.

Voor het programma viel het nog mee.

Toen was het een beetje langzaam opstarten.

En in een programma en daarna dan kom je echt in een snelkookpan en daarna ook een rollercoaster terecht.

Want je bouwt een heel sterk verdienmodel op waar investeerders bij komen kijken.

Dus het gaat heel snel.

Het is natuurlijk ook een hele hippe,

Gave wereld.

Dus mensen met geld die trekken daar ook snel naartoe.

Die dat leuk vinden.

Dus er zit geld,

Er zit macht,

Status,

Druk,

Politiek.

En nou wordt het heel interessant.

Waarom?

Want dan ligt het allemaal voor het oprapen.

Oprapen,

Even zo genaamd.

Want je merkt zelf wel dat het heel veel ook vereist.

En wat was dan hetgeen dat je zei?

Wacht tot hier en nu is het eigenlijk heel mooi dat ik het heb meegemaakt.

Wat was dat?

Dat zijn denk ik een paar dingen.

Dat heeft onder andere te maken met dat ik echt signalen voelde van binnen van dit is te veel voor me.

En omdat ik weer een mismatch voelde tussen wat ik aan het doen was elke dag.

En wat gewoon niet echt bij me paste.

En ik was in de tussentijd ook heel erg gaan verdiepen in de positieve psychologie.

En een aantal andere lijnen van onderzoek waar we het zo meteen nog over kunnen hebben.

Maar waardoor ik dus signalen begon te herkennen van volgens mij klopte hier iets niet.

Ik ben aan het overwerken.

Misschien wel richting een burn-out aan te gaan.

Fysieke signalen,

Bedoel je dat?

Ja,

Op alle lagen fysiek,

Emotioneel,

Mentaal.

Soms een avond in bed met hartkloppen liggen.

Dan weer heel prikkelbaar naar mijn vriendin.

Dan weer moeite met gewoon kunnen focussen,

Scherp blijven.

Dus ik merkte dat ik mijn hele systeem had onder druk gezet om daar van alles te doen en te leren.

Maar dat was uiteindelijk niet goed voor me.

Dus dat merkte ik.

En misschien wel de meest sterke signaal,

De meest rakende signaal voor mij was dat ik daar op een gegeven moment dag na dag op dat kantoor zat.

Keihard te werken.

En er kwamen de hele tijd beelden langs.

In mijn onderbewuste,

Mijn bewuste op den duur ook natuurlijk.

En er waren beelden dat ik gewoon in een oude auto met mijn vriendin door Frankrijk aan het rijden was.

Hele mooie beelden.

Je bent in de stress en je zit daar.

Geen flashbacks of drama's,

Maar juist.

En daar kon ik het zo over hebben,

Want dat heeft te maken met het boek ook.

Maar mijn onderbewuste was me echt signalen aansturen van dit is wat je nodig hebt.

Dit is wat je nodig hebt.

Dit is wat je nodig hebt.

En dat is hoe ik het nu zie.

Destijds dacht ik van wat betekent dat nou?

Wat moet ik daarmee?

Ik moet gewoon door kunnen werken.

Koffie,

Koffie.

Dus het is verbazingwekkend hoe lang je je verzet tegen je eigen diepere intelligentie.

Maar dat was misschien nog wat het sterkste.

Dat ik echt voelde van volgens mij is dat gewoon.

Ik noemde dat op een gegeven moment gewoon flash forwards.

Ik dacht van mijn brein of mijn lijf probeert iets te laten zien waar ik naartoe moet gaan.

Wat ik moet doen wat beter voor mij is.

Dat is natuurlijk wel mooi,

Want ik denk de situatie waarin je zat op dat moment.

Ik denk dat een heleboel mensen met werk of wat dan ook daar wel in zitten.

Ik vertaal het even naar een soort stress situatie toch wel.

Maar het is toch ook wel mooi dat jij kennelijk door alle kennis die je aan waar je mee bezig was.

Dat er toch een ingang was voor die mooie dingen.

Want als je dat niet binnen krijgt,

Ja,

Dan ga je toch echt wel keihard door.

Ja,

Dan ga je gewoon door en dan ga je nog meer weg drukken van.

Oké,

Ik moet blijkbaar middelen gaan nemen om door te kunnen werken.

Want ik ben afgeleid.

Misschien heb ik wel ADD.

Dus dat is nou toen mensen ook mee om kunnen gaan.

En het hielp enorm inderdaad dat ik nu al dus een paar jaar bezig was met de positieve psychologie.

Maar specifiek ook een boek waar ik doorheen aan het werken was van Pieter Levin.

Ja,

Die nou voorbij zien komen bij jou.

Ik ken hem niet.

Pieter Levin is misschien wel de meest bekende traumaterapeut ter wereld.

Echt een pionier op dat gebied.

Hij deed al onderzoek naar trauma voordat trauma bestond als woord.

Dus toen werd het eigenlijk opgestapelde stress genoemd.

Zo noemde hij het destijds.

En hij heeft een boek geschreven,

Heeft meerdere boeken geschreven.

Maar het boek wat ik las,

Dat was De tijger ontwaakt.

Waking the tiger in het Engels.

En dat had ik via mijn vriendin gekregen.

Zij is psycholoog,

Dus zij kreeg mij dat soort boeken.

En ik sloeg het een keer open en ik was helemaal hoekt aan het boek.

Want het was super wetenschappelijk,

Maar ook heel praktisch.

Dus hij legde de hele neurobiologie en wetenschap uit van stress en van zelfregulatie.

Zelfregulerend vermogen van ons lichaam en geest.

En tegelijkertijd ook hoe je daar praktisch mee omgaat.

Welke signalen je kan herkennen,

Welke dingen je kan doen.

Dus dat was een enorme steun daarin.

Denk je dat,

Wat ik zo interessant vind,

Dat je gewoon open stond voor die mooie beelden.

Denk je dat doordat je met dit soort dingen allemaal bezig was,

Dat het daardoor binnenkwam?

Want het lijkt mij best lastig als je daar niet zoveel van weet of niks van ziet.

Absoluut.

Dat je die signalen misschien wel voorbij ziet komen,

Maar niet herkent ofzo.

Exact dat ja.

Dat is waar een deel van het boek echt ook over gaat,

Van Pieter Levien.

Het feit dat we zo gesplitten zijn van ons lijf.

De body-mind-splits wordt het wel eens genoemd.

We zitten zo erg in het hoofd.

En ik als geen ander destijds,

En af en toe nog steeds wel als ik in de stress zit.

We schieten heel erg in ons hoofd.

En als je heel erg in je hoofd schiet,

Om dat als een metafoor te gebruiken,

Dan ben je gewoon losgekoppeld van je lijf en alle wijsheid van je lichaam.

En wat dat boek voor mij deed,

Was dat het dat weer bij elkaar bracht.

Van wacht eens even,

Die signalen die je voelt in je lijf,

Maar ook de beelden die je voelt.

De dingen die je droomt.

Dat is niet zomaar.

Dat is één systeem.

Dat is allemaal één systeem.

En ik dacht heel lang,

En volgens mij denken heel veel mensen van,

Ja,

Maar het is gewoon een pijntje wat je hebt.

Dat is gewoon pijn.

Moet je gewoon een parazetemol nemen.

Klaar.

Dus we hebben een hele gekke oppervlakkige kijk ontwikkeld op onze eigen signalen.

In onze hele maatschappij.

En dat boek hielp mij om dat te ontdoen.

En om te gaan zien van,

Wacht even,

Alles wat ik voel en wat ik denk,

En die beelden,

Dat is allemaal betekenisvol.

Daar zit informatie in.

En dat was inderdaad denk ik de reden dat ik die beelden niet opzij schoof.

Afgeleid,

Wat zijn dat voor gekke,

Dromerige gedachten.

Nee,

Ik kon het echt zien als een signaal van iets dieper in mezelf van,

Dit heb je nu nodig.

Je moet hier niet blijven zitten,

Jezelf uitwringen voor een super gaaf verdienmodel,

En proberen rijk te worden en aandelen.

Best een stap hè,

Als je dan toch zegt van,

Nou bedankt.

Ja,

Het is best een stap.

En dat had ook te maken met dat ik tegelijkertijd ook niet diepgaand geloofd in wat we aan het doen waren.

Dus het was een heel financieel verdienmodel wat heel veel potentie had.

Maar ik stond er uiteindelijk niet echt achter dat het echt zou gaan werken.

Naast het feit dat ik het gewoon niet leuk vond.

Dus dat speelde ook wel mee.

Dus ik heb allemaal aandelen achtergelaten.

Ik dacht van,

Jongens,

Ik hoef het niet meer.

Ik wil gewoon niks meer hiermee te maken hebben.

Ik wil weg.

Je hebt nu geen spijt?

Geen spijt van,

Ze zei het aan de koffie te gaan.

Dus,

Ja goed,

Dat is altijd met startups.

Dat is natuurlijk een enorme gok.

Maar los daarvan,

Je kan inderdaad blijven zitten voor het geld,

Voor aandelen,

Voor macht,

Voor de status,

Voor dat soort dingen.

Maar ik zie het nu ook in mijn praktijk,

Zeker met ondernemers waar ik mee werk,

Of hoge plaatsleidinggevende.

Als je te lang doorgaat voor dat soort dingen en je brandt vervolgens uit,

Of je landt in die crisis,

Dan is het gewoon echt niet waard.

Mensen zouden duizenden,

Dus nooit miljoenen uitgeven,

Konden ze maar weer zich normaal voelen of weer gezond zijn.

En dus het is gewoon zo niet te onderschatten hoeveel je gezondheid je waard is.

En je eigen sanity en welzijn.

En ik had het geluk dat ik door al die boeken en informatie dat op tijd in zag.

En dus preventief de juiste afslag nam.

Jij ziet gezondheid wel als fysiek en geestelijk.

Dat bedoel je dan ook,

Dat het vaak los wordt gekoppeld.

Want het een kan niet zonder het ander.

Zeker.

Het wordt nog steeds te veel losgekoppeld.

Maar als je kijkt naar de WHO,

Bijvoorbeeld de World Health Organization,

Hun definitie van gezondheid of van welzijn gaat ook steeds meer over het integrale plaatje.

Fysiek,

Emotioneel,

Mentaal,

Sociaal.

Dus het wordt steeds meer echt erkend.

Maar we hebben nog een lange weg te gaan.

Heel veel systemen zijn echt ingericht op die splitsing.

Je hebt lichamelijke dingen en je hebt geestelijke dingen.

En die hebben eigenlijk maar heel weinig met elkaar te maken.

Zo wordt er heel vaak over gedacht nog steeds.

Als het niet door de medicus is,

Dan wel door mensen zelf.

Het is ook een cultureel aspect wat in die zin heel vast zit.

Dus ik denk die kijk op welzijn die we in het boek ook heel erg hanteren.

En die steeds meer organisaties hanteren.

Op dat niveau is het normaal aan het worden.

Maar het duurt nog heel lang voordat het echt voor iedereen normaal is geworden.

Er zit nu wel heel veel wetenschap achter om aan te tonen dat die twee daadwerkelijk heel belangrijk dynamisch geheel zijn.

Absoluut.

Die wetenschap is onomstoten.

Daar kun je helemaal niet meer omheen.

Maar het is eigenlijk al heel lang zo.

Dan kom je op het punt van die wetenschap was er misschien al wel.

Maar de vertaalslag en de beleidsmaking en de cultuur dat volgt pas vele jaren later vaak op dit soort dingen.

Dat is nou eenmaal hoe dat is.

Dus daarom is het ook zo nodig dat verschillende mensen,

Wat we ook met dit boek proberen te doen,

Maar ook anderen,

Dat je je uitspreekt hierover.

Dat je eigenlijk de maatschappij helpt bewegen naar het nieuwe paradigma van onderwijs.

Want we zullen het bruggetje naar je boek maken.

Ja,

Dat is goed.

Want voelde jij je na het lezen van dat mooie boek van Pieter Levine ook geroepen om mensen te gaan helpen om het toegankelijk te maken?

Ja,

Dat is wel interessant wat je zegt.

Dat was wel een van de dingen wat bij mij raakte inderdaad.

Dat iemand die zo wetenschappelijk was,

Maar ook zoveel klinische ervaring had,

Dat kon samenbrengen op een hele laagdrempelige manier.

Ja,

Want je hebt eigenlijk het boek geschreven samen met Daniel Krikker.

En hoe kwam hij op je pad?

Of is dat een vriend?

Ja,

Daniel Krikker is collega van mij bij het Nederlands Expertisecentrum Vitaliteit.

Dat is waar we samen in werken.

En ik ken hem nu drie jaar,

Denk ik,

Ongeveer.

Het centrum bestaat al langer.

Althans,

De voorfase van het centrum is al zes jaar terug gestart.

Een onderzoek.

Dus hij is zes jaar geleden gestart als een soort van onderzoeksleider van een team wat de vraag wilde beantwoorden.

Waarom zoveel burn-out en stress en verzuim?

Waar gaat dat nou precies over?

Dus hij heeft een coalitie gevormd met de UBC,

Met Zilveren Kruis,

Met het instituut Gak,

Met de BAAK.

Om te gaan kijken van wat weten we nou vanuit de wetenschap,

Vanuit casuïstiek,

Vanuit verschillende invalshoeken.

Wat speelt er nou en wat is er nodig?

Wat gaat die oplossing brengen?

Dus daar was hij al een paar jaar mee bezig.

En toen hij eigenlijk klaar was met die onderzoeksfase en dat aan het vertalen was naar echt een instituut om dat in de markt te gaan zetten.

Toen kwamen wij elkaar tegen.

En hij had dus al heel veel liggen.

Dus we hadden heel veel onderzoek gedaan en een basis liggen voor een interventie.

Maar het stond echt nog in de kinderschoenen.

En ik was juist die vijf jaar daarvoor juist heel erg bezig geweest met het ontwikkelen van,

Het vertalen van die wetenschap naar interventies.

Nou,

Gewoon dingen doen,

Praktische antwoorden.

Dus dat was een hele goede match,

Omdat hij was eigenlijk klaar om daar,

Om een interventie op te gaan bouwen,

In de markt te gaan zetten.

Ik had eigenlijk al heel veel dingen liggen.

Nou,

Dat kwam heel mooi samen.

Plus het feit dat vanuit zijn onderzoek bleek ook,

Wat vanuit mijn achtergrond ook bleek,

Dat je moet integraal werken.

Je moet naar het hele systeem kijken.

Dus hij had iets ontwikkeld,

Wat we noemen de zeven pijlers.

En dat staat eigenlijk heel erg aan bij het bio-psychosociale model voor welzijn of vitaliteit.

En wat eigenlijk al die lagen van de mens meeneemt.

Dus dat was een hele mooie,

Ja,

De puzzelstukjes die in elkaar vielen.

En sindsdien hebben we de handen erin geslagen om daar.

.

.

Even kijken,

Nog heel even terug naar jouw term van bio.

.

.

Psycho.

.

.

Psychosociale model,

Ja.

Daarmee zeg je eigenlijk alles.

Lichaam,

Geest,

Ervaringen,

Constituentie,

Alles.

Alles,

Ja.

Eigenlijk zeg je alles,

Maar wel door inderdaad toch een soort van.

.

.

Je moet ergens wel een soort van handvaten creëren.

Dus je kan natuurlijk zeggen alles,

Maar dat is dan.

.

.

Ja,

Dat is een beetje veel.

Dat is een beetje veel.

Wat bio-psychosociaal eigenlijk betekent,

Is dat je kijkt naar biologische aspecten van de mens.

De psychologische aspecten en sociale aspecten.

Er zullen mensen zijn die zeggen van.

.

.

Maar je mist dan spirituele aspecten of misschien ecologische aspecten.

Dus dat zou je er nog aan toe kunnen voegen,

Maar dan krijg je een hele lange term.

En voor mij,

Dat sociale staat voor mij breder dan alleen maar sociaal met mensen.

Maar gewoon eigenlijk de relatie tot omgevingen überhaupt.

De wereld,

Ja.

Dus,

Heb je biologie,

Dat gaat er heel erg over.

Lichaam,

Biochemische processen,

Et cetera.

Dat is echt een heel biologisch stuk.

Psychologie gaat natuurlijk heel erg over emoties,

Cognitie,

Je identiteitsvorming.

En het sociale stuk gaat heel erg over relaties met andere mensen.

Maar dus ook met de wereld inderdaad,

Met natuur,

Met de omgeving.

Dus dan pak je eigenlijk alle factoren mee die meespelen in hoe welzijn tot stand komt.

Hoe de vitaliteit tot stand komt bij een mens.

Ja,

En jullie hebben heel erg,

Als ik het goed begrijp,

Veel onderzoek ook gedaan naar stress.

En hoe kan dat nou?

Of hoe zijn mensen daarmee bezig?

Is dan voor jullie vitaliteit,

Zeg maar,

De tegenhanger van stress?

Of om stress te voorkomen en als je er last van hebt tegen te gaan?

Of hoe zie je dat?

Ja,

Zeker.

Ik zou zeggen,

Stress en vitaliteit zijn elkaar tegenhangers.

Dat is wel hoe ik het in ieder geval zie,

Ook theoretisch gezien.

En wat je eigenlijk kan zeggen van die zeven pijlers.

Dat biopsychosociale model maken we makkelijk door zeven pijlers te onderscheiden om het concreet te maken.

Dus die zeven pijlers vitaliteit bestaan uit je energieregulatie,

Je lichaam.

Dat is heel biologisch.

Je cognitie,

Dat is meer psychologisch.

Emotie,

Dat is psychosociaal.

Identiteit is ook psychosociaal.

Identiteit,

Ja.

Identiteit,

Ja.

Dat is de vijfde pijler.

En de zesde pijler interactie.

Dat is echt puur sociaal,

Maar ook dus breder dan interactie met mensen.

En de zevente pijler gaat over tijd.

Dus de dimensie van tijdsbeleving,

Tijdsbesteding.

Hoe gaan we er ook aan toe?

En dat zijn eigenlijk dus,

Die zeven pijlers die kwamen ook naar vooruit.

Het onderzoek met UMC,

Met de baak naar K-Zoestiek van waar brandt de mens nou op uit?

En waar zit het hem in?

Ja,

Dat zit vaak in een of meer van die zeven pijlers.

Dus dat iemand zijn lichaam verwaarloosd.

Dat je je tijd echt niet kan managen.

Dat je geen grenzen kan aangeven op identiteitsniveau of interacties.

Dus zowel stress komt tot stand door het,

Dat die pijlers eigenlijk onderbenut zijn.

Of ondergewaardeerd zijn door een persoon.

En vitaliteit komt tot stand doordat die pijlers opgevuld zijn met hulpbronnen.

Met capaciteiten om jezelf vitaal te houden.

En ik vind het een heel mooi model,

Want er zit eigenlijk alles in.

En dat geeft ook hou vast.

Het model geeft altijd hou vast.

Dat kom je eigenlijk tussen jouw systemen waar je heen bent begonnen.

Is het nou bijvoorbeeld zo als een van die aspecten,

Bijvoorbeeld identiteit.

Daar bedoel je volgens mij mee met hoe kijk je naar jezelf en zo.

Als dat nou helemaal niet lekker gaat.

En de rest gaat skaihaai,

Gaat heel goed.

Is dat dan overal een probleem?

Of hoe werkt dat als een soort biel?

Als er een is dat de spaken helemaal scheef staan.

Hoe moet je dat zien?

Dat is een interessante vraag.

Ik weet niet of we het kunnen misschien een plaatje laten zien op camera.

Ik weet niet of dat handig werkt.

Ik heb het boek.

Of heb je hem toevallig daar liggen?

Welke plaat?

Oh het plaatje van de pijlers.

Dan snappen mensen denk ik visueel meer waar we het zo over hebben.

Het is een rondje en energie staat in het midden.

Ja,

Hij staat helemaal voorin het boek.

Als een van de eerste afbeeldingen.

Zoek jij maar hoor.

Voor de mensen die kijken.

Er zijn natuurlijk ook mensen die luisteren.

Dus dan moet ik het sowieso even goed omschrijven.

Maar om die vraag te beantwoorden.

Van wat doet het nou als één pijler.

Bijvoorbeeld heel erg achtergesteld is.

Het model dat laat dus zien.

Ik vraag onze cameraman even of het zichtbaar is.

Dus het model dat is eigenlijk een soort van web.

Het is een soort van netwerk.

Dus in het midden zetten we energie neer.

In het midden van het web.

En daaromheen zitten zes andere pijlers.

Die allemaal met elkaar verbonden zijn.

Dus je krijgt een soort van netwerk.

Of een web van vitaliteit.

En dat laat dus.

Het geeft gelijk voor een deel antwoord op die vraag.

Die pijlers staan dus niet los van elkaar.

Dus omdat het een bio psychosociaal model is.

We kijken dus integraal naar de mens.

Willen we heel goed communiceren vanuit het model.

Al die pijlers die haken op elkaar in.

Het zijn pijlers die je kan onderscheiden van elkaar.

Maar ze hebben ook invloed op elkaar.

Dus als iemand bijvoorbeeld op één pijler heel laag scoort.

Dan heeft het vaak ook wel invloed op die andere pijlers.

Dus stel je voor je scoort inderdaad heel laag op je identiteit.

Omdat je niet doet wat je echt leuk vindt.

Dan heeft het uiteindelijk ook vaak weer een effect op hoe je lichamelijk erbij zit.

Dus uit mijn eigen voorbeeld.

Toen ik dingen aan het doen was die ik wel kon.

Maar niet wilde doen eigenlijk.

Dat kost ontzettend veel energie.

Dus aan het einde van de dag was ik helemaal op.

Lichamelijk had ik geen energie meer.

Maar ook bijvoorbeeld emotioneel merkte ik dat ik er op de nieuwe prikkelbaar van werd.

Of dat ik misschien afgeflakt voelde.

Dat ik niet echt levenslust voelde.

Doordat ik de hele tijd dingen aan het doen was die ik niet wilde doen.

Dus dat web van vitaliteit beweegt met elkaar mee.

Dus als één pijler als uitzien verandert.

Dan werkt het door in al die andere pijlers.

Omdat we echt één geheel zijn.

En je ziet dus ook vaak dat.

Het komt wel eens voor dat iemand op één pijler echt heel laag scoort.

Maar het is denk ik relatief zelden.

Meestal zie je wel dat één pijler wat lager zit.

Maar die trekt de andere pijlers ook wel mee.

En vice versa.

Als je een pijler gaat verbeteren.

Dan zie je vaak ook dat het doorwerkt op andere pijlers.

Dat is hetzelfde voorbeeld van net.

Als ik dingen ga doen die echt bij me passen.

Waar ik goed in ben.

Die ik ook leuk vind.

Die ik graag wil doen.

Op identiteitsniveau.

Dan zie je ook dat ik daar meer energie van krijg.

Dat ik lichamelijk er beter bij zit.

Dat ik emotioneel positieve emoties ervaar.

En dat ik vanuit daar ook relaties anders intreed.

Dus dat werkt door in al die andere pijlers.

Ja,

Dat vond ik ook wel mooi.

Eigenlijk zie je bij alle pijlers in je boek.

Een voorbeeldverhaal van iemand.

Iemand die in die bepaalde pijler van het onderwerp gaat even niet lekker.

Bijvoorbeeld wat ik wel mooi vond met de pijler interactie.

Als ik het goed zeg.

Dat gaat over relaties.

Je hebt volgens mij daar een voorbeeld van een dame die is in verwachting.

En die man die neemt eigenlijk steeds meer afstand.

En zij denkt van oh hij houdt niet meer van me.

Nou gaat het allemaal wel lekker daar.

En die relaties die helemaal.

En dan blijkt eigenlijk dat hij ontzettend begint te twijfelen.

Over of hij wel een goede vader kan zijn.

Maar dan denk ik ja daar zit dan eigenlijk dat stukje identiteit ook wel in.

Exact.

En daardoor gaan ze helemaal zo neer waar het is in spiraal.

En dan op een gegeven moment.

Ik weet niet precies hoe het verhaal gaat.

Maar dan gaan ze toch elkaar opzoeken om erover te praten.

En dan blijkt dat ze allebei zich druk hebben gemaakt om niets.

Want dan zeggen ze een keer van nou ja.

Ik vind het spannend dat ik vader ga worden.

En ik wil het allemaal goed doen.

En die dame zegt ja en ik weet niet meer of je nog wel van me houdt.

Want ik ben nu in verwachting bla bla bla.

Nou dan komt alles weer goed.

Ja mooi eindigd.

Maar dan zie je ook dat ze helemaal.

Als je dan naar die dingen kijkt dat ze helemaal opfleuren.

Ja.

En maar je moet je dus altijd.

Dat vind ik altijd een beetje.

Nu loopt dit als een sprookje af.

Alleen het is als.

Dat is net zoals dat jij die plaatjes hebt opgehaald.

Dat is wel een verre verhaal hoor.

Maar het is altijd wel.

Als je dus niet ontdekt dat er iets aan de hand is.

Op nou ja.

Nu zitten we even over die pijlers te praten.

Wat ik hele sterke tools vind om te ontdekken van nou ja.

Waar ga ik niet helemaal lekker.

Als je ze niet ontdekt.

Dan kan dit ook zomaar heel verkeerd aflopen.

Absoluut ja.

Dat vind ik altijd wel een beetje moeilijk met die dingen.

Dat is ook moeilijk.

En sterker nog.

Ik ken die voorbeelden van mensen die daar geen interesse in hebben.

Of daar niet mee bezig zijn.

En die inderdaad misschien zonder dat het had gehoeven uit elkaar gaan bijvoorbeeld.

Of hele sterke ruzies krijgen bijvoorbeeld.

Om over interactie te spreken.

Dus het kan inderdaad echt een wezenlijk verschil maken.

Uiteindelijk je levensloop.

En je haalt een heel mooi verhaal aan denk ik.

Omdat daar heel sterk dat in terugkomt.

Die integratie van die pijlers.

Dus die man die eigenlijk op identiteitsniveau.

Misschien een soort van jeugdtrauma.

Of met een grote of kleine t is.

Die misschien zijn vader bepaalde dingen heeft zien doen.

Of juist niet doen.

Maar kortom die dus zelf in zijn identiteit veel zelf twijfel ervaart.

Dus niet een gevoel van zelfvertrouwen heeft.

Maar zelf twijfel in zijn vaderschap.

En wat er inwerkt op die interactie met haar.

Met die relatie.

En wat je heel mooi zegt.

Daar zie je dus dat zo'n loepje ontstaat.

Zo'n spiraalforming.

Dat je samenlaat afgeleid in een hele stressvolle situatie.

En het mooie is dus dat zeker van de interactiepijler.

Dat als je kijkt naar relaties.

Dat je daar heel erg iets voor een ander ook kan betekenen.

Dus doordat zij op een gegeven moment.

Op een andere manier gaat communiceren naar hem.

In plaats van dat ze zegt van.

Waarom kijk je niet daarmee?

Waarom hou je niet van me?

Dan is het echt een soort van.

Alleen maar olie op het vuur gooien.

In plaats van dat ze dat door doet.

Dan begint ze verbindend te communiceren.

Dat is een van de tools uit die pijler.

Waardoor ze heel erg aangeeft wat er bij haar speelt.

Wat zij ervaart.

Dus in plaats van dingen bij hem neerleggen.

Legt het echt bij zichzelf neer.

Waardoor hij ook ruimte ervaart.

Van oh,

Dat gebeurt bij mijn vrouw.

En zo merk je dus dat je.

Door bij jezelf zo te beginnen.

Dat je ruimte maakt voor die ander.

Dat hij daardoor kan benoemen van.

Ja,

Ik ben eigenlijk hartstikke bang.

Dat ik als vader het gewoon helemaal ga verprutsen.

En dat hij helemaal in zijn hoofd daardoor zit.

En dan kom je samen in die opwaartse spraal.

En klim je eruit.

En dat is echt een heel belangrijk onderdeel van het boeken.

Een van de achterliggende strategieën is.

Eén om mensen in een opwaartse spraal te krijgen.

Dus elke keer dat je door die pijlers heen werkt.

Ontstaat een soort van zichzelf versterkend effect.

Dat je nieuwe hulbronnen opbouwt.

Nieuwe mogelijkheden ziet.

En daardoor groeit als persoon.

En een tweede onderliggende strategie is.

Dat je in de eerste vier pijlers ontwikkelt.

Heel sterk zelfregulerend vermogen.

En het gaat over je energieregulatie.

Je lijf,

Je cognities,

Emoties.

Dat je die samen gaat gebruiken.

Om jezelf in balans te houden,

Te reguleren.

En vanaf pijler vijf.

Begint het ook te gaan over interactieve regulatie.

Dus met je omgeving.

Met je omgeving.

Wat ook wel co-regulatie wordt genoemd.

Dus dat je niet alleen maar jezelf reguleert.

Van nou,

Ik weet hoe ik mezelf in balans hou.

Maar dat je ook in relaties met mensen.

Over een bepaalde manier spreekt.

En dingen vraagt.

Waardoor je de anderen ook reguleert.

Wat jou ook weer reguleert.

Dus mensen zijn inherent sociaal.

We zijn een sociale wezens.

En wij leren onze zelfregulerende vermogens.

In onze jeugd.

Via co-regulatie aan.

Maar als daar verstoringen in zijn.

Als je ouders hebt die het dan niet zo veel interesse hebben.

Of misschien heel gestresst zijn zelf.

Of depressief.

Dan moet je het heel erg zelf uitzoeken als kind.

Dus dan ontwikkel je soms wel een goede zelfregulatie.

Maar niet zoveel co-regulatie.

En dat zie je dus in het voorbeeld van die man ook.

Hij heeft nog niet de mogelijkheden ontwikkeld.

Om dit in relatie op te lossen.

Dus zijn strategie aanvankelijk is.

Gewoon zich terugtrekken.

Eigenlijk helemaal klein maken.

En ook al ervaart hij dat niet als iets wat hij bewust kiest.

Dat is iets wat hij aangeleerd heeft.

Dus wat hij gaat doen is zichzelf terugtrekken.

Meer een beetje die bevriezingse reactie.

Waardoor hij uit de relatie stapt.

En dat heeft dan weer een negatief effect op zijn partner.

Maar uiteindelijk kun je als mensen ook leren.

Om in relaties te reguleren.

Door goede gesprekken te voeren.

Empathisch te spreken met elkaar.

En dat is misschien wel onze allersterkste hulpbron.

Dat we dat soort relaties vormen om ons heen.

Ja,

Ja.

Want dat is natuurlijk ook interessant.

Zeg je daarmee die pijler van interactie is een van de belangrijkste?

Of zeg je dat niet?

Dat is heel grappig.

Ik weet niet zo goed of je dat bedoelt.

In trainingen die ik geef.

Dan gaan we door elke pijler heen.

En bij elke pijler zeg ik van.

Maar dit is de belangrijkste pijler.

En het is ook weer.

Dat is het grappige.

Als je dus weer even dat systemische loslaat.

En je gaat naar één zo'n pijler toe.

Vanuit die pijler voelt hij eigenlijk ook het belangrijkste.

Als je in die pijler gaat verdiepen en daarin zit.

En je hebt daar misschien juist uitdagingen in.

Dan voelt het als de belangrijkste pijler.

En tegelijkertijd voelt het voor elke pijler zo.

En het komt ook weer omdat.

Als je heel diep gaat op één pijler.

Dan kom je vroeger of later weer uit bij dat systemische aspect.

Dat je ziet hoe diep bijvoorbeeld je cognities doorwerken.

Op je emoties en op je identiteit en vice versa.

Dus in die zin.

Ja,

Elke pijler is de belangrijkste.

Maar afhankelijk van waar jij zit in je ontwikkeling.

Is één van die pijlers vaak de zwakste schakel.

En dat is dan de belangrijkste schakel.

Ja,

Ik was dus heel benieuwd.

Kan je zeggen dat één van de schakels de meeste impact heeft.

Als je die aanpakt.

Maar eigenlijk zeg je dat is heel afhankelijk van.

Waar jouw nul situatie is.

Waar jouw uitgangspunt op dat moment is.

Ja,

Zo kun je het denk ik zien.

En dan zeg je eigenlijk in dat model.

Heb je wel energie in het midden.

Waarom heb je energie in het midden?

Dat is weer een wetenschappelijk argument dat daarachter zit.

Dus als je kijkt naar vitaliteit.

Er zijn heel veel verschillende definities van.

Dus wetenschappers,

Maar ook trainers en dergelijke.

Die hebben allemaal hun eigen definities ontwikkeld.

Maar in het boek geef je aan.

Als je kijkt naar de formele definitie.

Die je uit de woordenboeken en wetenschappelijke woordenboeken kan halen.

Dan gaat het over in één woord over energie.

En dat is vaak het eerste woord dat je tegenkomt in het woordenboek.

Vitaliteit betekent energie.

En wat je vaak tegenkomt in woordenboeken.

Is dat het niet zomaar gaat over energie.

Maar over energie die op een andere manier wordt gebruikt.

Dan niet levende systemen.

Dat is heel technisch gezegd.

Er is een verschil tussen hoe een mens met energie omgaat.

En een machine met energie omgaat.

Een auto heeft ook energie.

Of een computer heeft ook energie.

Maar wat wij doen als levend systeem.

Als mens.

Is dat we de energie niet in één keer.

Als je een computer aanzet.

Dan loopt die batterij gewoon leeg.

En bij mensen is dat niet hetzelfde.

Je gaat niet aan of uit.

Maar je reguleert de energie.

Het gaat in golfbewegingen.

In vloeiende bewegingen.

En dat is eigenlijk het verschil tussen energie in leven en niet levende systemen.

Het gaat over zelfregulatie.

Die termen hebben we al een paar keer geloofd.

Het fundamentele verschil tussen het leven en dingen die niet leven.

Is dat levende systemen zelfregulerend zijn.

Dus daarmee wil je ook zeggen.

Het lichaam herstelt zich vanzelf.

Of je kan het versterken.

Eigenlijk doet het automatisch al.

Doe je daar bijvoorbeeld ook mee.

Ik weet niet of ik het goed begrijp.

Je hebt een wondje.

Het wondje gaat vanzelf dicht.

Is dat zelfreguleren?

Ja,

Exact.

En dit is een mooi voorbeeld dat je nu geeft.

Want als je een wondje hebt,

Dan is het de normaalste zaak van de wereld dat je daar niet aan komt en het heelt.

Dat zelfhelende vermogen.

Fysiek is het heel logisch.

Ook als je een bot breekt.

Oké,

We spalken het even maar.

En dan blijf je er vanaf.

En op de een of andere manier vertaalt dat zich niet door hoe we omgaan met psychologische pijn.

Of emotionele pijn.

En met al die processen.

Over die lichaam en geest splitsing.

Daar zien we dat niet hetzelfde.

Dus wij denken dat we als we een psychologische uitdaging of probleem hebben of emotioneel,

Dat we daar van alles voor moeten doen.

Dat we allerlei oefeningen moeten gaan doen.

Ik moet gaan mediteren.

Ik moet ademhalingsoefeningen doen.

Ik moet beter eten.

En ja,

Daar zit iets in.

Dat kan zeker helpen.

Maar uiteindelijk,

Als je het over vitaliteit hebt,

Dan is het grote verschil dat een vitaal systeem zelfregulerend is.

En zelf verwijst daar niet mee naar jouw ik.

Mijn ego die zich zelfreguleert.

Maar naar intrinsieke zelfregulatie.

Dus het systeem zelf,

Wat groter is dan jouw ego,

Dat is gewoon alles,

Dat reguleert zichzelf.

Zonder dat je iets hoeft te doen.

Het enige wat je eigenlijk hoeft te doen is uit de weg gaan van het systeem.

Zodat het dat kan doen.

En dan komen we weer terug bij wat mij zo aansprak in het boek van Pieter de Wien.

Omdat wij zo erg in het hoofd zijn gaan zitten.

We zijn zo erg bevoordeeld naar gedachten,

Naar denken,

Naar ratio,

Maar ook naar doen.

En dat zit er vaak heel erg in de weg van ons eigen zelfregulerende vermogen.

Ik snap jouw verhaal helemaal.

Maar gesteld dan dat je dan inderdaad mentaal,

Nou ja,

Dan wil je er iets aan gaan doen.

Je bent druk in je hoofd.

Noem maar wat.

Maar dan zeg je nee,

Wacht,

Je moet even terug naar het zelfreguleren.

Hoe werkt het dan?

Dat is een foute vraag.

Hoe moet je dat dan doen?

En het is wel heel goed dat we op dit punt komen.

Want dat is het hoofd fundamenteel dat in ons verwerkt zit in onze maatschappij.

We zijn zo erg gewend om dingen te doen.

Moet je het dan gewoon laten?

Ja,

En het punt is dat dat gewone laten,

Dat is dus moeilijker dan we vaak denken.

Dus dat doen is een soort van automatisch patroon geworden.

Dus als het gaat bijvoorbeeld over pieken.

Dus je piekengedacht zit inderdaad ergens mee.

Je ligt zo in bed.

Wat we dan niet doorhebben is dat we ons volledig identificeren met dat cognitieve proces van denken op zoek naar een oplossing.

Zoeken,

Zoeken,

Zoeken.

Wat is nou de oplossing?

En hoe kom ik hier uit?

En we zitten dan in een hele kleine,

Mentale belevingswereld die heel erg daarover gaat.

En waar dit over gaat,

Is dat je daaruit kan stappen.

Dat je je kan verbreden.

Dat je je bewustzijn weer terug kan trekken uit alleen maar die gedachten.

En heel breed kan verspreiden over in het hier en nu.

Ik zit hier,

Ik zit hier met jou.

Vincent zit daar.

We zitten hier met elkaar.

En dat als ik dat echt kan binnenlaten,

Al die signalen,

Dan registreert mijn brein vanzelf.

Maar het is eigenlijk helemaal niet veilig hier.

Sterker nog,

Het is hier leuk.

En dan is het maar een heel klein.

.

.

En dan is het maar een gedachte opeens.

En dat is het belangrijke.

Dat hogere brein van ons is heel goed in dingen proberen te voorspellen en naar de toekomst projecteren.

En dat heeft natuurlijk zeker waarde.

Maar we gebruiken dat,

Veel mensen gebruiken dat standaard als hun strategie om om te gaan met van alles en nog wat.

Waardoor je veel vaker dan je zelf denkt in de toekomst aan het leven bent.

Of in het verleden.

En het zelfregelerende vermogen kan alleen maar nu.

Kan alleen maar nu plaatsvinden.

Dus als je zo'n wondje hebt op je hand.

.

.

Maar je moet eigenlijk in nu blijven dan.

Ja,

Het gaat eigenlijk wel weer over in het hier en nu blijven.

En een van de dingen die we dus in het boek leren,

Een van de eerste oefeningen gaat over die oriëntatie oefening.

Dat heb je misschien wel gezien.

Dus het oriënteren gaat heel erg over,

In het Engels heb je een mooi woord,

Coming back to your senses.

Dus terug in je zintuigen komen.

Ja,

Misschien even voor de luisterer.

Dan ga je je omgeving bekijken.

Waarnemen,

Ja.

En het belangrijke is,

Er zit een progressie in.

Mensen die heel sterk in die neerwaterspiraal zitten,

Die het hele tijd piekeren,

Piekeren,

Die een soort van trauma draaikoks op zichzelf zitten.

Die kun je niet zomaar vragen van,

Kijk gewoon eens even om je heen.

Dus die hebben wat meer sturing nodig.

Maak er een oefening van.

Dus oké,

Kijk naar vier rode dingen in de kamer bijvoorbeeld.

Dan ga je heel gerichte aandacht sturen.

Maar als je eenmaal uit die draaikok komt,

Dat je iets meer beschikking hebt over je eigen aandacht,

Dan is de echte instructie van oriëntatie niet van,

Kijk naar een paar dingen.

Maar de echte instructie is,

Laat je ogen kijken waar ze zelf willen kijken.

Dus eigenlijk naar iets wat je mooi vindt.

Dus ik kijk nu naar jouw gitaar.

Dat vind ik gaaf.

Bijvoorbeeld.

Dus dat laat je dan zo.

Ja.

En waar we dan nou op zoek zijn,

En we kunnen hier gelijk een soort van ervaring voor maken voor de mensen thuis.

Dus de echte oriëntatie oefening,

Die gaat erover dat je je ogen laat kijken waar ze zelf willen kijken.

Dus we proberen contact te maken met zelfregulerend vermogen.

Dus niet wat jij denkt waar je nou moet kijken.

Maar als je echt gewoon een soort van je bewustzijn even wat meer in je ogen stopt,

Waar willen ze zelf naar kijken.

En dat kunnen mensen gelijk nu eens oefenen.

Dat je gewoon even alle aandacht loslaat van waar je mee bezig was of van ons gesprek hier.

Ja.

En dat je je ogen gewoon laat kijken waar ze willen kijken.

Het doet mij ergens aan denken.

Pieter Freiters.

Die heeft heel veel over spreekangst en fobieën.

En die,

Een van zijn lessen,

Die ik heel erg mooi vond,

Was,

Die zei ook van als je nou door de bergen aan het skiën bent,

Heb je dan nog angst?

Ja.

Nee,

Want dan ben je dus,

Want er gingen dan al mensen die dan angst hadden en dan waren ze op vakantie.

Want dan zei hij,

Waar had je geen angst?

Ja,

In de bergen was ik aan het skiën.

Maar dat had ook met kijken te maken.

Ja.

Wat minder aspecten van kijken waar je,

Want jij zegt nu heel mooi van kijk,

Kijk gewoon.

En dan kijk je op een gegeven moment naar dingen die je graag wil zien.

Ja.

Maar hij zei ook van dat kijken,

Dat haalt je dan ook weg.

Ja,

Ik weet niet precies hoe het werkt,

Maar dat had ook heel erg met dat kijken te maken.

Dat klopt.

Vond ik een eye-opener op dat moment.

Ja,

Het is een eye-opener.

Maar ik herken u,

Vind ik leuk,

Want eigenlijk wat jij vertelt haalt je dus best wel snel uit je hoofd weg.

En dat is natuurlijk heel moeilijk,

Want als je zo in dat hoofd zit,

Hoe kom je er uit?

Maar eigenlijk is dit wel een hele mooie truc.

Ja,

Truc,

Niet truc,

Maar is het gewoon.

Ja,

Er zit echt een principe onder.

Dat is mooi dat je ook Pieter Vrijten aanhaalt,

Dat hij datzelfde principe gebruikt,

Want het principe is als volgt.

Je hogere bruin,

Dat wordt top-down verwerking genoemd.

Dus die verwerkt van boven naar beneden.

Dus dingen die je al weet en hebt geleerd,

Onder andere al je angsten,

Die worden geprojecteerd naar beneden toe.

En de andere kant van je brein werkt bottom-up,

Van beneden naar boven.

Dus dingen die hier en nu gebeuren,

Die nu spelen.

En er is een soort van weegschaal effect.

Je kan meer top-down verwerking hebben en meer bottom-up verwerking hebben.

En die zijn mutually exclusive.

Dus je sluit elkaar uit.

Dus als je heel erg top-down aan het verwerken bent,

Is er minder bottom-up verwerking en vice versa.

En heel veel mensen zitten een groot deel van de tijd in die top-down verwerking.

Piekeren,

Denken over de toekomst,

Maar ook angsten.

Dat is allemaal geprojecteerde ervaringen uit het verleden op dit moment,

Op de toekomst.

En wat dat oriënteren doet,

Of andere oefeningen die hier en nu komen,

Is de volumeknop van bottom-up omhoog draaien.

En dat is voor heel veel mensen echt een training.

Want als je de hele dag door in die gedachten zit,

Ben je de hele tijd dus in de top-down verwerking.

En dat wordt dus een enorm patroon.

Dus je hebt niet eens door hoe sterk je daarin zit.

En die oefeningen zoals rondkijken in het hier en nu,

Maar ook denken aan fijne dingen.

Maar alles wat je meer in je zintuigen brengt,

Dat draait langzaam die volumeknop omhoog van dit moment,

Van het hier en nu.

En dan komen mensen spontaan uit die angst.

Want in dit moment is er echt over het algemeen niet zoveel aan de hand.

Nee,

Ik zie geen tijger.

Geen tijger,

Geen haaien.

En dat is echt waar.

En mensen die luisteren kunnen misschien voelen als je nadenkt van je zit hier,

Je bent adem aan het halen,

Je hebt waarschijnlijk water in de buurt,

Je hebt kleren aan,

Het is warm.

Je bent een veilige mens,

Geen tijger.

Dus inderdaad,

Als je al die informatie echt binnen kan laten,

Wat je brein constant probeert te doen,

Dan valt al die stress vaak spontaan weg.

Want in het hier en nu is er echt niet zo heel veel aan de hand.

Nee,

Maar het is heel mooi.

Je kan daar heel veel over lezen.

Huren,

Hier en nu.

Dat is prachtig,

Maar het is altijd vrij vaag.

En het is weer lezen ook.

Dus het lezen is ook weer informatie in je hoofd stoppen.

Dat is woorden in je hoofd stoppen.

En het grote verschil dat we proberen te maken in het boek hier,

Waar die trainingen ook over gaan,

Die we natuurlijk geven,

Is de ervaring echt creëren.

Dus hoe krijgen mensen nou echt die ervaring van dat hier en nu gevoel?

Want als je zo erg in je hoofd zit,

Ik doe weleens trainingen met heel gestresste teams.

En als je dan de vraag zou stellen van laat je ogen gaan waar ze willen gaan.

Dan gebeuren er twee dingen bij mensen die heel gestresst zijn.

Of ze kijken één seconde en dan zitten ze weer in de gedachte,

Zonder dat ze doorhebben van er zijn ze alweer aan het werken in hun hoofd.

Of een tweede ding,

Dat ze wel contact maken met de omgeving,

Maar dan zien ze van oh,

Er zit een scheurtje in de muur daar.

Ochtend in de schilderij zit scheef.

Dus er zijn honderden dingen die je zou kunnen zien.

Ik zie bloemen,

Ik zie zonlicht.

Allemaal dingen die je zou kunnen zien.

Maar wat die mensen dan uitpikken is een probleem.

En dat is de negativity bias.

Die top-down beïnvloeding is zo sterk,

En vooral vanuit het verleden en eerdere angsten en stress reacties,

Dat je dus ook dan in het hier en nu vooral gaat kijken naar wat er mis is.

Dus dan ben je zo erg gekleurd door die lens van de negativiteit.

En dat is echt een training om dat te ontdoen.

Om stelkens door te krijgen van oh,

Wacht even,

Ik ben weer naar een probleem aan het kijken of ik zie weer iets wat er mis is.

In plaats van dat je echt gewoon neutraal kijkt hoe het hier en nu is.

En vervolgens ook spontaan dingen kan opmerken die ondersteunend zijn.

Dat is wel een hoop bronnen.

Leuk,

Ja mooi.

Nou hebben jullie een mooi,

Hoe zou ik het noemen,

Instrument ontwikkeld.

Want het is natuurlijk interessant als je kijkt naar die zeven pijlers.

Dan ben je altijd benieuwd van nou,

Hoe zit het bij mij?

Ja,

Daar stijken we voor.

Want dat is ook een tool waar jullie mee werken.

Het is een vitaliteitsscan.

Waar kunnen mensen die vinden?

Als je naar expertisecentrumvitaliteit.

Nl slash vit scan gaat.

V-I-T scan.

Dat is de kortste link die we hebben.

Maar misschien goed om die in een show notes te zetten.

Dan vind je hem.

En die scan is inderdaad gemaakt om die zeven pijlers in kaart te brengen.

Met gevaliderde vragen.

Dus je kan natuurlijk,

Je kan ook heel snel even inchecken van nou,

Hoe voel ik me vandaag in mijn lichaam?

Quick and dirty doen.

Maar we hebben inderdaad een scan ontwikkeld die het echt uitvraagt.

Gebaseerd op gevaliderde vragenlijsten.

En dat kun je herhalen.

En dan zie je ook echt over de tijd heen van,

Hé,

Hoe ontwikkel ik me op die pijlers?

Ja,

Dat is heel leuk.

Ik was natuurlijk ook heel defiet.

Ik heb mezelf ook ingevuld.

Nou,

Ik kwam er niet slecht uit.

Dat stond goed voor,

Toch?

Dat zou je ook verwachten van de host van de positiviteitspodcast natuurlijk.

Je ziet het kaartje.

Dat gaat ook wel eens.

Ja,

Dat mag best.

Maar het laatste punt toch wel tijd.

Ja.

En ik was benieuwd van tijd.

Ik dacht dat we ons net hadden over hier en nu.

Had tijd ook niet met hier en nu te maken?

Ja,

Daar heeft het zeker mee te maken.

Dus tijd,

Zoals ik er naar kijk,

Heeft eigenlijk voornamelijk met twee dingen te maken.

Effectiviteit en efficiëntie.

En als reminder voor mensen,

Wat is ook weer het onderscheid.

Effectiviteit is de juiste dingen doen.

En efficiëntie is dingen op de juiste manier doen.

En het begint altijd met effectiviteit.

Peter Drucker,

Die heeft die uitleg bedacht.

Die zegt altijd,

Het is niks zo,

Zonde als efficiënt doen wat helemaal niet gedaan had hoeven worden.

Ja.

En je wil niet weten hoeveel organisaties aan het doen zijn wat ze niet hadden hoeven doen.

Ja,

Dat is heel mooi.

Dus het gaat erover van,

Weet je überhaupt wat echt belangrijk is voor je?

Dus effectief zijn.

Wat zijn de juiste dingen?

En dat kan je heel goed in je werk toepassen.

Maar ook in je leven in de brede zin.

Van wat is voor jou nou echt welbesteden tijd?

Ik vind het ook altijd mooi om het breder te zien.

Ja.

Want anders ben je.

.

.

Als je er helemaal op gefocust en dan is de rest bijna de rest.

Ja,

Dat is wel een beetje.

Dus dan wil ik een beetje loskomen van die identiteit in je werk.

Dus het gaat ook heel erg over het hogere doel in je leven kunnen vinden.

En voor alle millennials uit daar.

.

.

Ik bedoel dan niet gelijk dat je je passion en je purpose allemaal moet gaan vinden.

Dat hoeft helemaal niet.

En je hogere doel kan ook zijn dat je gewoon een gezinnetje wil.

En daar gelukkig mee wil zijn.

Dat hoeft helemaal niet groot en ambitieus te zijn.

Maar het gaat er wel om dat je weet wat is voor jou belangrijk.

Zodat je dat niet uit het oog verliest met al die prikkels en social media en dergelijke.

Dus als je het zo breed trekt gaat het daar over.

Dus wat is belangrijk in je leven?

En vervolgens,

Als je dat eenmaal weet,

Dan moet je er ook wel eens aan gaan werken.

Dus hoe zorg ik dat ik dat op een manier doe?

Dat ik bijvoorbeeld niet altijd afgeleid raak.

Of dat ik niet heel veel onnodig werk doe.

Of dat ik de dingen die ik moet doen op een slimme manier behaal.

Zodat het zoveel mogelijk tijd overblijft voor de leuke dingen.

Nou vind ik persoonlijk wel mooi wat je als eerste zegt.

Dat je even in kaart brengt van wat er allemaal in je tijd.

.

.

Wat je graag allemaal in je tijd zou willen passen.

Want anders dan schiet je direct naar werk of naar dingen.

Dat is natuurlijk alleen maar een voorbeeld.

Maar dat is ook wel een voorbeeld.

En dat is ook wel een voorbeeld.

Dat je ook niet altijd alleen in je tijd gaat werken.

Dat is natuurlijk alleen al als je dat weet.

Ja.

Nou,

Dat is ook het gevaar.

Ik ga misschien wat mensen op de tenen trappen hier.

Dat is niet mijn intentie om dat te doen,

Maar ik doe het toch.

Best wel veel tijds-goeroes en management-goeroes.

.

.

Die gaan te snel naar die efficiëntieslagen toe.

En dat zie je op heel veel plekken.

Organisaties terug.

Dat moet efficiënter.

En als je dat te snel doet.

.

.

Dan ben je alleen maar meer aan het doen.

In je tijd ben je misschien helemaal druk aan het worden.

Dat wil niet zeggen dat je de juiste dingen doet.

Nee,

Maar dan kom je ook misschien wel weer die spreuk van net tegen.

Precies.

Dat je heel efficiënt dingen aan het doen bent die niet gedaan hoeven worden.

En dat is gewoon super jammer.

En het heeft dus opnieuw weer mee te maken.

En daarom komt tijd pas als laatste.

Als jij je time management gaat doen vanuit de neerwaterspraal.

.

.

Vanuit die negativity bias.

.

.

Dan is de kans heel groot dat dit het eindpunt gaat zijn.

Dat je heel efficiënt gaat willen werken.

Want je bent druk,

Druk,

Druk.

En alles moet en alles is gevaarlijk.

Dan ga je veel te snel naar.

.

.

Wil je overgaan aan handelen en acties nemen.

En daarom is het zo belangrijk dat je eerst jezelf kan reguleren.

In het hier en nu komen.

Dus dat is wat je net noemt wat de link is in die tijdpeiler.

Het gaat ook over tijdse beleving.

Als je echt in het hier en nu bent.

.

.

Dan kun je veel breder,

Opener naar je tijdsbesteding kijken.

Van wat is nou echt belangrijk voor me?

En voor mezelf,

Voor mijn werk.

En dan pas daarna kijken hoe ga ik dat dan efficiënt doen.

En dat gaat echt een heel groot verschil maken.

Dus dat is ook een tip voor mensen thuis.

Als je weer aan je wekelijkse of maandelijkse to-do's gaat zitten.

Of je jaarlijkse agenda,

Noem maar op.

Zorg dat je eerst echt goed landt in het hier en nu.

Jezelf gereguleerd.

En dat je niet vanuit een soort blindepaniek of angstzorgen gaat plannen.

Want dan kun je ervan uitgaan dat je.

.

.

Dan weet je waar je heen gaat.

Dan weet je waar het heen gaat.

Dat is mooi.

Dat vind ik een hele mooie tip.

Want het zit meestal inderdaad in die efficiency.

Maar wat mij betreft is de stap ervoor wel heel waardevol.

Want waar wil je überhaupt tijd aan besteden?

Ja.

En dat maakt echt een verschil.

Dus wat je heel snel krijgt als je vanuit die stressreacties en negativity bias gaat plannen.

Dan ga je heel vaak allemaal kleine to-do's maken.

Maar dat is ook wel een heel groot verschil.

Dan ga je heel vaak allemaal kleine to-do's maken die een lekker gevoel geven.

Van ik ben nu heel snel klaar met dingen.

Ik ga vooruit.

Dat is wel fijn.

Ik hou er wel van.

Ik ken het gevoel.

Maar of je jezelf er echt mee helpt.

Misschien hou je jezelf wel voor de gek.

Ja,

Ik denk wel een beetje voor de gek.

En dat kennen we allemaal.

Dus ik heb helemaal geen schaamte om dat te doen af en toe.

Maar het is goed om dat gewoon te doorzien.

Want je helpt jezelf er gewoon niet mee.

En het is gewoon heel fijn als je echt veel breder.

.

.

Ik heb er zelfs ook onderzoek naar gedaan.

Als je beeld kan halen.

Als je ogen letterlijk breder kijken.

Als je een breder perspectief hebt.

Dan verbreedt je brein ook hoe het nagedenkt over dingen.

Diffuus kijken betekent ook diffuus kunnen denken.

Versus tunnelvisie en stress.

Dat betekent ook er kleinere,

Kortere associaties maken.

Binnen een kleiner kader.

Dus het is letterlijk aantoonbaar.

Dat als jij breed georiënteerd in het hier en nu gaat zitten voor je planning.

Of voor doelen.

Dan komen er echt andere dingen uit.

Ja,

Heel mooi.

Met dit mooie boek heb je ook een missie volgens mij.

Dat klopt ja.

Wat is jullie missie?

De kortste versie is Nederland vitaal.

Oké,

Dat is niet niks hè.

Dat is niet niks inderdaad.

Het is een grote missie.

En een van de manieren om dat te behalen is dit boek geweest.

We gaan ook in november de Nationale Conferentie Vitaliteit voor het eerst organiseren.

Die heet ook de Vitaliteit Revolutie.

Deze eerste editie.

Waarbij we ook de mensen van de Nederlandse Vitaaliteit.

En de mensen van de Vitaaliteit.

En de mensen van de Vitaaliteit.

Waarbij we ook echt het breder willen gaan trekken.

Met heel veel sprekers en experts uit verschillende vakgebieden.

Om dit gedachtegoed.

We moeten met z'n allen in die opwaartse spraak komen.

Om dat uit te gaan dragen.

Naar heel Nederland.

En dan met een,

Ja als het allemaal weer kan.

Een grote bijeenkomst.

Of online iets.

Dat was de wens.

We hadden het heel graag gewild.

Maar we hebben toch gekozen om nu voor online te gaan.

Omdat het gewoon te veel zekerheid is.

Ja,

Dan kan je ook al breder publiek überhaupt.

En je hoeft niet van alle plekken te reizen.

Waar ze maar naartoe moeten.

Dus het is inderdaad in die zin ook heel handig.

En het is een week lang.

Dus we gaan echt een groot programma neerzetten.

In april wordt het aangekondigd.

Maar dit is alvast een primeur.

En zo hebben we meer dingen op de planning staan.

Om echt te gaan zorgen dat dit ook maatschappelijk.

Bekend gaat worden.

Uitgedragen wordt.

Want het is niet een luxe.

Het wordt heel vaak gezien als luxe.

Welzijn,

Vitaliteiten.

Omdat we ten eerste lang moeten doorwerken met z'n allen.

Maar ook omdat we gewoon enorme uitdagingen aan moeten kunnen met elkaar.

Ik haak even aan op jouw woord luxe.

Want dat vind ik eigenlijk wel tof.

Het is geen luxe.

En doordat jij het ook benadert van zelfregulerend.

Kan je eigenlijk een heleboel dingen al zelf.

Heb je niet per se allerlei tools.

Dure spullen,

Dure apparaten.

Absoluut niet.

Nou ja.

Noem het maar op.

Gadgets.

Ik vind er ook wel iets krachtigs in zitten.

Want je denkt dan gauw,

Als ik nu op 7 onderwerpen.

Dan moet ik.

Ja,

Machines kopen.

Maar je hebt hele kleine toegankelijke tips in het boek.

Wat je net ook vertelde over die oriëntatie oefening.

Die best wel laagdrempelig zijn.

En geen geld kosten.

Precies.

Het is goedkoop of helemaal gratis.

Dat is ook iets voor mensen.

Dat is een van de laatste clichés die ik zal delen.

We zitten ook in een no pain no gain maatschappij.

Je moet heel hard werken.

Heel veel moeite doen.

En dat is gewoon niet per se waar.

Levende systemen en mensen.

Die kunnen groeien via plezier.

En dat is echt heel gek.

Voor mensen is het heel moeilijk om lang plezier te ervaren.

Lang genoeg om daarvan te groeien.

We zijn zo gewend om het heel moeilijk te maken.

En pijnlijk te maken.

Je moet het niet overheen gaan.

Maar blijven hangen.

Wat vaak plezierig voelt.

Waardoor je dag na dag kan blijven groeien.

Met die kleine tips.

En dat is echt wat mensen moeten begrijpen.

Je hoeft het niet zwaar of ingewikkeld te maken.

Het belemmert juist dat zelfregulerende vermogen.

Wat groeit via plezier.

Via vitaliteit.

Ik denk dat het nu wel mooi is om naar jouw boek.

In jullie boek.

Staat er een heel mooi onderwerp.

Dat is de boek van de ouders.

In jouw boek.

In jullie boek.

Staat je mooie spreuk.

In ieder mens geldt een natuurlijke beweging.

Richting meer vitaliteit.

Dat klopt.

Dat is eigenlijk wat jij.

.

.

Het zit er dus eigenlijk al in.

Ja.

Die natuurlijke impuls naar vitaliteit.

Dat is de reden dat wij hier zitten.

Dat onze voorouders het hebben overleefd.

Dat het leven bestaat op aarde.

Dit is iets wat al vanaf dag 1 is ingebouwd.

Het zelfregulerende vermogen.

Het is het meest natuurlijke wat er bestaat.

Jouw lichaam.

Je geest weet al miljoenen jaren hoe ze moeten overleven.

Hoe ze moeten groeien.

Het enige wat wij doen is dat op te sporen.

Hoe werkt het ook alweer.

En vooral de obstakels uit de weg te halen.

En mogelijk te versterken.

Maar het is eigenlijk niet eens nodig.

Als eenmaal het zelfregulerende vermogen weer beschikbaar komt.

Dat je die signalen kan herkennen.

En het kan toelaten.

Dan gaat het eigenlijk grotendeels vanzelf.

Het is een prachtige machine.

Dat is ook voor mij als we terugkomen bij hoe ik hierbij geëindigd ben.

Ik begon met best wel technische opleidingen.

Ik kijk nog steeds door de bril van een ingenieur naar mensen.

Maar menselijke systemen zijn gewoon echt fantastisch.

Niet na te maken.

Het is de duurste technologie die je kan vinden.

Dat maakt mijn werk elke dag zo leuk.

De onderzoeken naar hoe mensen werken.

Neurowetenschap,

Positieve psychologie.

Als je gaat kijken hoe intricaat ons systeem werkt.

En hoeveel er al in zit.

Hoeveel er al in de machine zit.

En hoeveel er al in de machine zit.

En hoeveel je kan bereiken door de natuurlijke mechanismes aan te spreken.

Het is gewoon fascinerend voor mij.

Wij noemen het dan als mens.

Maar je ziet het in de natuur natuurlijk ook.

Absoluut.

Op alle lagen zie je het in het leven.

Het wordt weer lente.

Het gaat allemaal in feite vanzelf.

Absoluut.

Het gaat echt vanzelf.

Het enige probleem is als je gaat verzetten.

Tegen die natuurlijke beweging.

Dat is wat we heel vaak doen vanuit ons hoofd.

Vanuit stress.

Dan gaan we in de weerstand of in verzet.

Dat creëert heel veel extra stress en pijn en moeite.

Terwijl het eigenlijk niet nodig is.

Als je gaat surfen op die natuurlijke bewegingen van de natuur.

En ook surfen op emoties.

En surfen op het doorheen.

Mooi?

Absoluut.

Heel mooi.

Dank je hartelijk.

Ik vind het hartstikke leuk waar je allemaal mee bezig bent.

Heel interessant.

Kijk uit naar je volgende boek.

En heel erg hartelijk bedankt dat wij vandaag bij jou mochten.

Leuk gesprek.

Dank je.

Reviews

Wat een inspirerende duidelijke podcast. Fijn om naar te luisteren. Boel eyeopeners. Wat kan het leven ook simpel zijn 😃