Bergmeditatie
by Ann Van Roy
Deze meditatie, waarvan de tekst een adaptatie is van de 'Mountain Meditation' van Jon Kabat Zin, is een visualisatie-oefening die je bij voorkeur doet in een zittende positie. De meditatie helpt je om je te aarden en bij je eigen kern te komen. Je wordt aangemoedigd contact te maken met het komen en gaan van je gedachten en gevoelens, emotionele stormen en crises, en tegelijkertijd contact te houden met je kracht, en gelijkmoedig te blijven.
Transcript
Ga zitten in een houding van milde,
Open aandacht.
Jurig recht,
Je schouders ontspannen,
Borstkas open.
Je kan je ogen sluiten of ze zonder te staren richten op een punt voor je op de grond.
Je handen rusten in je schoot of op je deien.
En wanneer je er klaar voor bent,
Breng dan je aandacht bij je ademhaling.
Voel elke ademhaling op zijn weg naar binnen en elke ademhaling op zijn weg naar buiten.
Laat je ademhaling zijn zoals ze is.
Laat je adem natuurlijk vloeien,
Op zijn eigen ritme.
Wetend dat je ademhaling dat perfect kan regelen,
Zonder dat je daar iets voor moet doen.
En breng nu je aandacht zo goed je kan naar de gewaarwordingen van je lichaam.
Vanuit je opgerichte,
Aanwaardige houding,
Breng je je aandacht naar de wijze waarop je lichaam contact maakt met de ondergrond.
Laat je lichaam zich gedragen.
Laat je lichaam zich wortelen in de aarde.
Wees je bewust van je verbondenheid met de aarde.
De aarde die dragend en zorgend is.
Sta je lichaam toe hier te zitten met een gevoel van waardigheid.
Van vastbeslotenheid.
Met een gevoel van compleet zijn.
Heel zijn.
In dit moment,
Waarbij jouw houding dat gevoel van heel zijn uitstraalt.
Stel je nu de mooiste of de indrukwekkendste berg voor die je kent.
Die je in het echt of op foto's gezien hebt.
Of een berg die je hier in je fantasie oproept.
Een berg die jou persoonlijk aanspreekt.
Een berg die voor jou de essentie oproept van wat een berg is.
Terwijl je je concentreert op het beeld of het gevoel dat de berg in je oproept.
Let je op zijn vorm.
Op de zich in de hemel verliezende top.
De voet.
Vast verankerd in de rotsen van de aardkorst.
De steile of glooiende hellingen.
En als het je niet meteen lukt om een visueel beeld van een berg op te roepen.
Laat dan in je geest het gevoel toe van deze berg.
Gewaarworden van zijn vorm.
Van de top hoog in de lucht.
Zijn voet geworteld in de aardkorst.
De steile of lieflijke hellingen.
Merk ook op hoe massief de berg is.
Hoe onbewegelijk.
Merk zijn schoonheid op.
Of je hem nu van ver af of van dichtbij ziet.
Een schoonheid die voortkomt uit zijn unieke vorm en uitzicht.
Misschien heeft jouw berg een besneeuwde top.
En staan er bomen op de lagere hellingen.
Of zijn er puntige,
Rotsachtige ravijnen.
Er kunnen rivieren en watervallen naar beneden komen.
Misschien heeft hij één enkele top die boven alles uitsteekt.
Of een reeks van toppen.
Misschien is hij van boven afgeplat.
Met weides en bergmeren.
Hoe de berg er ook uitziet.
Zit en adem met het beeld van de berg voor ogen.
Observeer hem.
En word je zijn eigenschappen gewaar.
En wanneer je voelt dat je eraan toe bent.
Probeer dan de berg in je lichaam op te nemen.
Zodat je lichaam dat hier zit.
En de berg die je voor je geest hebt gehaald één worden.
Je hoofd wordt ze zich in de hoogte verliezen de top.
Je schouders en armen de berghellingen.
Je billen en benen de stevige voet.
Verankerd in het kussen op de vloer of in je stoel.
Ervaar in je lichaam een gevoel van opgeheven worden.
Ervaar het opreizen van de berg diep in de as van je lichaam.
In je wervelkolom.
En terwijl je zo zit.
Sta je jezelf toe.
Levend en levenskrachtig.
Maar onwankelbaar in je stille roerloosheid.
Sta jezelf toe.
Volledig te worden wat je bent.
Voorbij woorden en gedachten.
Een gecentreerde,
Gewortelde,
Onbewegelijke aanwezigheid.
Wees de berg.
En terwijl de zon haar dagelijkse reis langs de hemel maakt.
Blijf de berg waar hij is.
Het spel van licht en schaduw.
Van vormen en kleuren op die onwrikbare roerloosheid.
Verandert vrijwel elk moment.
Zelfs een ongeoefend oog kan deze veranderingen uur na uur waarnemen.
Het oppervlak van de berg bruist van leven en vitaliteit.
Rivieren en bergstroompjes.
Smeldende sneeuw.
Watervallen.
Planten en dieren.
Het licht verandert.
De nacht volgt op de dag.
En de dag op de nacht.
Maar de berg staat waar hij staat.
En is eenvoudig zichzelf.
Hij blijft onbewogen terwijl de seizoenen in elkaar overgaan.
Terwijl het weer van moment tot moment en van dag tot dag verandert.
Kalmte.
Die elke verandering verdient.
Wees de berg.
Zomers ligt er geen sneeuw op de berg.
Behalve misschien op de hoogste top.
Of in kloven waar het zonlicht niet kan komen.
In de herfst raagt de berg misschien een kleed van schitterende en vurige kleuren.
In de winter een deken van sneeuw en ijs.
In elk seizoen kan de berg door mist of wolken zijn omhuld.
Of door koude regen worden besprooid.
Wees de berg.
Toeristen die de berg bezoeken zijn misschien teleurgesteld.
Als ze de berg niet duidelijk kunnen onderscheiden.
Maar dat is de berg om het even.
Gezien of ongezien.
In zonlicht of door wolken omgeven.
Brandend heet of koud.
Hij blijft op zijn plaats en blijft zichzelf.
Soms wordt hij geteisterd door heftige stormen.
Met onvoorstelbare kracht gebeukt door regen en wind.
Maar door dat alles heen blijft de berg waar hij is.
De lente komt.
Vogels gaan weer zingen.
De bomen die hun bladeren hebben verloren krijgen ze terug.
Op de bergweide en hellingen bloeien de bloemen.
De bergbeekjes stromen over van het water van de smeltende sneeuw.
Door dat alles heen blijft de berg waar hij is.
Hij blijft onbewogen onder het weer.
Onder wat er gebeurt.
Onbewogen onder de wereld van de verschijningsvormen.
Een mensenleven is voortdurende verandering.
Van jaar tot jaar.
Van uur tot uur.
Van moment tot moment.
Met het beeld van de berg voor ogen kan je diezelfde onwankelbare stilte en onwrikbaarheid belichamen.
Ten overstaan van alles wat in je leven voortdurend verandert.
Zoals de berg maak je duistere en lichte,
Levendige en kleurrijke,
Saaie en eentonig tijden mee.
Je beleeft stormen in elke mate van heftigheid en geweld.
In de buitenwereld en in je eigen leven.
Getijsterd door stormwinden,
Regen en kou.
Door staaie perioden van duisternis en pijn.
Maar ook momenten van uitbundigheid en vreugde.
Zelfs je uiterlijke verschijning verandert voortdurend.
Net als die van de berg.
De weersomstandigheden van je leven verweren je.
En we kunnen die weersomstandigheden van ons eigen leven niet over het hoofd zien of ontkennen.
We moeten ze tegemoetreden.
Ze tot hun recht doen komen.
Ze doorleven.
Ze in hun ware aard leren kennen en er diep van bewust zijn.
Door ze in ons bewustzijn te omvatten,
Maken we te midden van de stormen kennis met een diepere stilte en een grotere wijsheid dan we ooit voor mogelijk hebben gehouden.
Dit en meer kunnen we van bergen leren als we leren luisteren.
Wees de berg.
Roep zijn kracht en kalme waardigheid in je op.
Laat het je kracht geven om elk moment met helder gewaarzijn,
Mildheid en mededogen tegemoet te treden.
Wees de berg.
Wees de berg.
Wees de berg.
Maak kennis met je leraar
4.5 (57)
Recente Beoordelingen
Margaret
December 18, 2020
Fijne kalmerende stem met een mooie boodschap. Aanrader!! 🙏
Kat
March 8, 2018
Rustgevende stem en duidelijk. Dank je wel. 🙏🏼
Adelheid
March 7, 2018
Nice🏞
Anne
March 4, 2018
Duidelijke rustgevende stem. Hele prettige meditatie. Dankjewel!
Agnes
February 26, 2018
De juiste meditatie die ik op dit moment nodig om weer in mijn kracht te komen. Bedankt voor het plaatsen van deze meditatie.
Merel
February 25, 2018
Erg fijn en ontspannend en grondend♥️
Gerelateerde Meditaties
Trusted by 35 million people. It's free.
Get the app