Weerstand ontspannen richting vrijheid

Deze podcast gaat over weerstand. Over wat het is en welke problemen en emoties eruit voortkomen.

Welke vormen van weerstand herken jij? Wat zijn gevolgen in communicatie met anderen?

Ik bespreek een methode om weerstand op te lossen. Zodat we vanuit onze kern blijven communiceren. Ontspannen naar een situatie of medemens kunnen kijken, door los te laten.

Deze manier van aandachttraining helpt jou om veerkrachtig in het leven te staan en tegenslagen aan te kunnen.

Transcript

Dag mooi mens,

Welkom in het Zelfkennislab.

Mijn naam is Fik en ik geef je graag een overweging over weerstand,

Wat weerstand doet.

Een podcast over hoe je weerstand kunt ontspannen.

En we beginnen bij het begin.

Wat voelde jij op het moment dat ik startte met dag mooi mens?

Misschien ervaarde je weerstand.

Gingen er gedachtes op over hoe ik dat kan weten dat jij een mooi mens bent of waar ik me mee bemoei of al dat soort gedachtes.

En misschien voelde je ook weerstand in je lichaam,

Een soort aanspanning,

Een soort verkramping in je handen,

Je buik,

Je hart.

En misschien had je een open geest,

Een open houding,

Een open hart.

En schoot je nu even niet in de weerstand.

Maar ken je het op andere momenten wel?

Want wat is nou weerstand?

Weerstand kun je zien als een emotionele reactie.

Een reactie van afkeer,

Van verzet.

Op het moment dat je getriggerd wordt.

Dan ga je ineens aan en dan komen volautomatisch al die reactiepatronen op gang.

Met een snelheid van hier tot Tokio,

Zou ik bijna kunnen zeggen.

Je schiet in de verdediging,

Er is een afweer wat omhoog komt,

Een soort protest in jou.

En dat kan iedereen overkomen.

We zijn allemaal onderweg in onze persoonlijke ontwikkeling,

Ook ik.

Dus het overkomt mij ook met enige regelmaat,

Dat ik in die verdediging schiet,

In die weerstand.

Eigenlijk komt de verdediging voort uit de weerstand.

De verdediging en het protest en de afweer is een reactie van die eerste trigger en de weerstand die ik daarover voelde.

Een voorbeeld van weerstand,

Dan wordt het daar wat helderder van,

Denk ik.

Ik was onlangs met mijn man in Parijs en ik vertelde daar heel enthousiast over tegen iemand.

En ik zei onder meer dat mijn man zo handig en snel is in het uitvinden van het openbaar vervoer en hoe je dat in zo'n volle stad,

Zo'n wereldstad als Parijs,

Hoe je dat toch snel kunt vinden waar je moet zijn.

En dat hij met een hoog tempo mij door Parijs loodste.

Maar fijn,

Ik was daar enthousiast over en degene die luisterde,

Reageerde gelijk met,

Ja,

Dat doet mijn man ook en dat kan mijn man ook heel goed en och,

Geen centje pijn en we vlogen door die stad heen.

En de heftigheid waarmee ze dat zei,

Was voor mij een teken van weerstand.

Of in ieder geval dat het weerstand zou kunnen zijn.

En wat je in dit geval zou kunnen zeggen,

Is dat ze de situatie op zichzelf betrokken.

Dan komt er een verdediging als in,

Maar ik,

Ja,

Maar wij doen dat ook heel goed,

Ja,

Maar ik kan dit ook,

Ik weet dit ook,

Ja maar.

En aan dat ja maar voel je al dat iemand met de hakken in het zand gaat staan.

En dat kun je in overweging nemen bij jezelf.

Hoe vaak komt dat bij jou voor?

En meestal als mensen ja maar zeggen,

Met die hak in het zand gaan staan,

Dan voelen ze zich gekleineerd.

Ze voelen zich niet gezien,

Niet gehoord.

En dat is natuurlijk heel verdrietig,

Heel naar.

Terwijl degene die in de communicatie iets vertelde,

Helemaal niet zo bedoelde.

Op het moment dat ik enthousiast vertelde over hoe makkelijk mijn echtgenoot zich door Parijs begeeft in het openbaar vervoer,

Denk ik niet eens aan die ander.

Dus ik zeg niet,

Jij doet dat niet goed.

Maar toch kan die ander dat ervaren.

En daarin kun je zien dat communicatie tweeledig is.

Je hebt een zender en een ontvanger en daartussen gebeurt het.

En soms heeft wat de zender doet niets te maken met wat de ontvanger ontvangt.

Of andersom.

Soms heb je als ontvanger,

Ik ook,

Neem je geschiedenis mee,

Je ervaringen en daarop zit die trigger.

Daar ga ik op dit moment niet van alles over uitleggen,

Want dat leent zich een hele andere podcast voor.

Maar we kijken wel naar,

We hebben nou gekeken naar wat is weerstand,

We kijken nu naar wat zijn de gevolgen van weerstand.

Want in die communicatie kan dan een discussie ontstaan.

Strijd en polarisatie.

Dat is wat we in de politiek momenteel meer zien.

Niet meer openstaan voor wat die ander vertelt en wat de oplossingen zijn vanuit het perspectief van de ander.

Maar met een gesloten geest,

Een gesloten hart en een gesloten houding naar die andere luisteren.

En eigenlijk ben je dan helemaal niet aan het luisteren.

Niet open,

In ieder geval.

En die discussie,

Strijd en polarisatie,

Daar volgen allemaal emoties op.

Van ontevredenheid,

Van boosheid,

Verdriet,

Frustratie,

Bij beide partijen.

En dan land je,

Als je niet uitkijkt,

In een nee-reeks.

Ik heb lang in de jeugdhulpverlening gewerkt en dan hadden we het over opvoeders die met hun kinderen in een nee-reeks belanden.

Dan zeiden ze tegen hun opgroeiende kinderen,

Nee dit mag niet.

Nee dit doe je niet goed.

Nee dit vind ik niet in orde.

Ik wil dat je even normaal doet.

Ga even wat rustiger doen.

Doe even wat anders dan wat je nu doet.

Dus de opvoeders waren het nergens mee eens.

Verboden alles wat kinderen deden.

En dan ontstaat er een nee-reeks wat van kwaad tot erger wordt.

Want het kind wordt ontevreden,

Boos,

Verdrietig en gefrustreerd.

Maar jij als opvoeder ook.

Dus van beide kanten is het niet prettig,

Niet optimaal,

Niet in balans.

En dan voel je dat het kind die hakken in het zand zet.

En dat de begeleider of de opvoeder ook de hakken in het zand zet.

In je eigen ego-systeem vastloopt.

En zo raak je als opvoeder jezelf ook kwijt.

En terwijl ik deze negatieve dingen zeg,

Voel je het misschien ook in je lijf.

Dat er spanning wat oploopt.

In het Alpha Omega model hebben ze drie vormen van weerstand.

Daar spreken ze over inertia,

Scepticisme en reactans.

En inertia kun je zien als luiheid,

Als een laissez-faire manier van reageren.

Alsof het niet de zaken doet.

Dus je bent wel getriggerd,

Maar je reageert met traagheid,

Luiheid,

Met een soort van verdoving.

En dat is zelfs niet altijd aan de buitenkant te zien.

Je verdovert jezelf.

Je sust jezelf.

Andere mensen reageren eerder vanuit het scepticisme,

Dus meer kritisch of een beetje sarkastische humor erop reageren.

Misschien herken je dat,

Kritisch reageren of met sarkasme en scepticisme.

En de derde reactie is,

Die reactans,

Dat is meer boos en opstandig zijn,

Dus heel heftig reageren.

En op dit moment kun je bij jezelf reflecteren,

Hé,

Wat doe ik,

Wat zit meer in mij.

Dat inertia,

Die luiheid,

Het scepticisme en de kritische blik,

Of die boze en opstandige reactie.

En ik vertelde je net over die nee-reeks,

Die in de jeugdhulpverlening wel werd gebruikt en ingezet om de opvoedkundige tactieken,

Methodieken van ouders en docenten te veranderen in een ja-reeks.

En bij die ja-reeks,

Je kunt dat zien als dat je blij bent met wat dat kind doet.

En die hele kleine subtiele dingen die een moeilijk opvoedbaar kind positief en leuk doet,

Om daarop te reageren.

Hé joh,

Je doet het heel fijn nu.

Wat mooi dat je naar me glimlacht.

Wat fijn dat je blij bent met het eten.

Weet je,

Die hele kleine dingen positief bekrachtigen,

Waardoor het aandacht krijgt en gaat groeien.

Waardoor dat kind blij wordt van zichzelf,

Jij als opvoeder blij wordt.

En je het positieve gedrag aandacht geeft.

En dus inderdaad stimuleert om te laten groeien.

Dus zo kom je samen in een ja-reeks als opvoeder.

En die ja-reeks kan je ook naar je eigen werkzetting,

Of naar de situatie met je vriendinnen of collega's of met je ega bekijken.

Elkaar van de positieve kant benaderen en de optimistische mooie kanten van elkaar zien.

Dan kom je in een ja-reeks en doorbreek je die weerstand.

En dan zie je weerstand meer als een kans.

Dat zei een kussist van mij ooit.

Weerstand is eigenlijk een kans.

Want op het moment dat je het observeert in jezelf,

Dat je in de gaten hebt,

Hé,

Nu voel ik die frustratie opkomen,

Voel ik die verkramping.

En die hakken in het zand,

Die triggers,

Ik reageer nu emotioneel en niet vanuit een rust en ontspanning.

Dat is het moment waarop je anders naar jezelf kunt kijken.

Ik zal daar straks nog iets meer over zeggen.

Dus we gaan nu naar de oplossingskant.

Ik ben dol op de leer van Eckhart Tolle en ik wil een citaat met je delen.

Hij zegt dan in het Engels,

The key to transformation is to make friends with this moment.

What form it takes doesn't matter.

Say yes to it.

Allow it.

Be with it.

En ik kan dat vertalen als de sleutel van transformatie.

Is vrienden worden met het hier en nu.

In welke vorm dan ook.

Of er iets fijns gebeurt of iets minder fijns.

Zeg ja.

Sta dit moment toe.

Sta deze ervaring toe.

Deze emotie toe.

Blijf er met je hele aandacht bij.

En als je dat doet,

Dat beoefent,

Dan kom je steeds meer in die ja-reeks.

Ja,

Ik ben verdrietig,

Maar dat mag er zijn.

Dus dat mag er zijn.

Het is oké.

Het is niet fijn,

Maar het is oké.

En op het moment dat je dat doet,

Dat je accepteert dat je even niet fijn voelt,

Dan kan het uiteindelijk ontspannen.

En dan laat de emotie jou los.

Dat heb ik wel eens vaker gezegd.

Dus met je volle aandacht erbij blijven.

En dat is de methodiek van zelfobservatie.

Jezelf van binnen blijven observeren.

En dat kun je ook nu doen.

Ik praat tegen jou,

Ik stel af en toe een vraag,

Maar voel je je ademhaling nog?

Voel je je hartslag nog?

Voel je de energie,

De tinteling die door je lichaam gaat?

Lukt het jou dit te observeren,

Terwijl ik deze overweging met je deel?

En dit is een uitnodiging om vanaf nu naar binnen gekeerd te blijven,

Bij jezelf.

Bij de vibratie in je lichaam,

Jouw levensenergie?

Ook bij je zintuigen?

En hoe dat verandert in de loop van deze podcast?

En lukt het jou dan om ja te zeggen?

Tegen die energie in je lichaam.

Maar ook tegen de dingen die ik zeg.

Misschien ben je het er helemaal niet mee eens.

En wil je liever nee zeggen?

Wil je in de weerstand schieten?

Maar door met je aandacht naar binnen te blijven richten?

Blijf je bij je kern.

En hoef je niet in je patronen te schieten.

En dat is eigenlijk de beoefening van iedere dag.

En nee,

Dat is niet eenvoudig.

Maar wel leerzaam.

En we blijven daardoor meer in balans,

Komen minder in conflict met onszelf en minder in conflict met de ander.

En die methode van zelf-observatie noemen we ook wel het present zijn.

Het aanwezig zijn.

En Eckhart Tolle zegt daarover,

When you are present,

When your attention is fully and intensely in the now.

Being can be felt,

But it can never be understood mentally.

Dus die aanwezigheid die we net even geoefend hebben,

Ik vroeg je om je aandacht naar je ademhaling te keren,

Naar je hartslag,

Naar je levensenergie.

Ik kan je daartoe uitnodigen,

Maar ik kan het je niet mentaal overbrengen.

Ik kan het je niet verstandelijk vertellen hoe je het moet doen.

Het is jouw belevenis,

Jouw ervaring.

Het enige wat ik kan doen is jou uitnodigen,

Keer op keer,

Breng je aandacht naar binnen,

Voel je kern,

Voel je huid,

Maar ook bijvoorbeeld je centrale as die van bekkenbodem tot kruin loopt,

Jouw centrum,

Jouw kern.

En dan kun je observeren of daar onspanning is of aanspanning.

Of daar verkramping is,

Donkerte,

Zwaarte.

Of dat het licht en luchtig is.

Of dat het misschien zelfs een kleur heeft,

Of een geur,

Een smaak,

Een geluid.

Observeer jezelf.

En als dat lukt,

Ben je present.

En als dat even niet lukt,

In de dag die komen gaat straks,

Dan is dat ook oké.

Dan kijken we daar met mildheid naar.

Ik ben ook niet altijd present,

Want ik ben ook maar een mens.

Dus met enige regelmaat stap ik in mijn valkenhuilen,

Mijn patronen en verlies ik mezelf.

En daarmee doe ik mezelf tekort en jou.

Dus de uitnodiging is om present aanwezig te zijn,

Om het moment te aanvaarden,

De situatie te aanvaarden.

Het niet anders te willen dan dat het op dat moment is.

En als er blijheid is,

Vrolijkheid,

Is dat natuurlijk makkelijker.

En als er droevigheid is of boosheid of hele nare dingen,

Situaties in je leven waar je afscheid moet nemen.

Bij een overlijden,

Een scheiding,

Een verlies van je baan,

Van je bedrijf,

Van je huis.

Dat zijn natuurlijk hele heftige situaties.

En ook daarin nodig ik je uit om present te blijven.

Aanwezig te blijven wat je voelt in het hier en nu.

Wat speelt er in jou van binnen?

Want op het moment dat je ja zegt tegen de situatie,

Als je in de file staat of als de trein vertraging heeft,

Dat je ja zegt,

Het accepteert en omarmt,

Dan kun je erin ontspannen.

En als je in die situatie,

In die file,

Present blijft,

Dan voelt dat veel relaxter aan.

Dan kun je bij jezelf blijven en de juiste beslissing nemen in dat moment.

Een kloppende,

Passende beslissing.

En we hoeven,

Als we niet present zijn,

Onszelf niet af te keuren.

Want het moment dat je merkt dat je niet present bent,

Juist op dat moment ben je present.

Dus op het moment dat je merkt,

Hé,

Ik stapte in een valkuil,

Hé,

Ik stapte weer in oude patronen,

Dan ben je present.

Want dat is het moment waarop je je geest observeert.

Waarop je van een afstandje je gedachten hebt geobserveerd.

Dus op dat moment ben je al met je zelf-observatie bezig.

En dat betekent dat je op dat moment niet gevangen zit in je oude patronen.

Dat betekent dat op het moment dat je present bent,

Dat je aanwezig bent,

Jouw gedachten van een afstand kunt observeren,

Dat je de weerstand doorbreekt en dat je richting vrijheid gaat.

Dat de gevangenis opgeheven wordt en je in de vrijheid kunt landen.

En op dat moment zeg je ja tegen die file,

Zeg je ja tegen die vertraging in de trein of de bus.

En op dat moment realiseer je dat met een open geest,

Een open hart en een open houding,

Die ontspanning kan komen van je patronen.

Die vrijheid en die neutrale attitude,

Die neutrale blik en het rustige neutrale hart zijn veel gezonder voor jou en mij.

Zijn veel gezonder voor de communicatie.

Brengen gezondheid in je mentale situatie,

In je fysieke situatie en in je relaties.

Dus die rust,

Die ontspanning,

Die neutraliteit geeft steeds meer gezondheid en vitaliteit.

Het geeft jou weerkracht.

Hoe fijn is dat?

Dus die weerstand doorbreken we door in het hier en nu aanwezig te zijn.

Door ontspannen de situatie te observeren en hoe verdrietig of na die ook is,

Te omarmen.

Niet te zeggen,

Het is fijn dat er een file is,

Maar het is oké.

Het is prima.

We hoeven het ook niet mooier te maken dan dat het is,

Want dan bewegen we ook weg van onszelf.

En dan komen we misschien zelfs wel in die inertia terecht.

Dus kijk er neutraal naar.

Oké,

Ik sta in een file en ik accepteer dit.

Ik berust hierin.

En hoe lastig ook,

Hoe moeilijk ook,

Dit is te leren,

Stap voor stap.

Dit lukt jou echt.

En iedere keer dat het lukt,

Mogen we het vieren.

En dan vier ik met jou mee.

Dus ik gun jou van harte dat je de weerstand doorbreekt en de vrijheid vindt.

Ik ben benieuwd hoe je dit gaat concretiseren in jouw dag vandaag en hoe je er een intentie van maakt om het in je leven meer aandacht te geven.

Ik ben benieuwd hoe je deze podcast vond en wat jij eruit hebt gehaald om mee te gaan oefenen.

En ik wens je toe dat je de weerstand vandaag lekker kunt loslaten en ontspannen.

Maak het mooi vandaag.

Tot ziens in het Zelfkennislab.

Reviews

Wat mooi, precies wat ik nu nodig heb uit mijn nee reeks komen. Want wat zit ik daar in. Heel confronterend. Je uiteenzetting heeft mij in ieder geval een concrete tip / to do gegeven. Door het ook opgeschreven te hebben hou ik het actueel voor mezelf en ga hier de komende tijd bewust mee aan de slag. Hartelijk dank, warme groet, Ursula.