De zee | Hartmedatatie

Ervaar de oneindige diepte van de zee in je eigen hart. In deze meditatie nodig ik je uit om je over te geven aan een dragende bedding—een zachte, veilige thuishaven van rust, ruimte en heling. Laat de golven van je ademhaling je meevoeren naar die stille plek binnenin, waar je contact kunt maken met je innerlijke kracht en de kalmte van een onbevreesd hart. Zie deze meditatie als een training om je hart te openen. Sta jezelf herhaling toe en open je hart.

Transcript

Voor deze meditatie wil ik je graag uitnodigen om te gaan liggen als een uitgestrekte zee.

Lig er zo comfortabel als mogelijk.

Leg eventueel even een kus onder je knieën of je nek.

En als je het fijn vindt kun je je ogen sluiten.

En dan slaat je ze gewoon open.

Leg een hand op je buik en een hand op je borst,

Je hartstreek,

Als dat prettig voor je voelt.

Sta toe om de warmte van je handen of het contact van je handen te voelen van binnenuit.

Sta jezelf toe om je handen te ontvangen op je lichaam.

Het bewustzijn van de contactpunten die je lijf maakt met de ondergrond,

Je achterhoofd,

Je schouders,

Je armen,

Delen van je rug,

Je billen,

Benen,

Voeten,

Wielen.

Je bewustzijn ankert in je lichaam,

Bewust van het reizen van je borst en de buik bij de inadem en de uitadem,

Gewaar van je adem die als een golfbeweging door je heen gaat.

Liggen als de zee.

Misschien kun je de zee wel voorstellen.

Zien,

Horen,

Een grote hoeveelheid water gedragen door de aarde zelf.

De zee kan diep zijn en minder diep.

Kan blauw of groen zijn,

Grijs,

Kan troebel zijn of helder.

En stilstaan bij het feit hoe water altijd naar de diepte beweegt.

Hoe het zonder enige inspanning in zijn eigen bedding ligt.

Moeiteloos en heel precies zijn eigen vorm aanneemt.

En zonder wind zal het oppervlak rustig en vlak zijn.

En als een spiegel reflecteert de zee,

De wijze hemel en de wolken,

De vogels die over de zee heen vliegen.

Eenvoudig,

Natuurlijk en ontspannen aanwezig zijn.

Onvervormd weergeven wat er in de buurt is.

Genietend van de schitteringen van de zon op het water.

Helemaal in verbinding.

Ruimte geven aan wat er is.

Het zal niet altijd rustig zijn op de zee.

Soms kan het stormen,

Zoals het kan stormen in je leven,

In je hoofd,

In je hart.

En het oppervlak wordt onrustig.

Misschien een rimpelingetje,

Kleine golven.

En soms grote woestengolven met schuimkoppen erop.

En de weerspiegeling wordt vervormd,

Verdwijnt misschien wel.

En toch kan het zonlicht dan ook nog schitteren en dansen op de golven als een deken van schitterende diamanten.

En wanneer de avond valt,

Dan is het de beurt aan de maan om op het water te dansen.

Of als het oppervlak weer rustig is,

Wordt de maan weerspiegeld.

De sterren,

De diepte onder je en boven je.

Links en rechts,

Veilig in je eigen bedding,

Adem voor adem.

En in sommige zeeën kan er in de winter ijs aan de oppervlakte zijn,

Een staat van bevroren.

Voelen hoe ook die staat een tijdelijke staat is en de zee weer kan smelten.

Simpelweg door toe te staan.

Bewust van de bedding,

Het gedragen worden,

Het veilig zijn en verlicht door de zon.

Liggen en ademen als de zee.

Terwijl het water al deze verschillende vormen kan aannemen,

Blijft de zee eenvoudig weg zichzelf.

Terwijl je hier ligt en met iedere uitadem zo wat dieper wegzinkt in je bed,

De grond,

De bank,

Kan je misschien,

Net zoals het water dat helemaal vanuit de bergen naar de zee stroomt en zich in de zee verzamelt,

Misschien kun je zo ook je aandacht laten stromen naar de diepte van je zijn.

Laten rusten in de onmetelijke zee van zijn,

Zonder iets te hoeven.

Je lijf voelen,

Bewust van gedachten en gevoelens,

En die met de golven laten samensmelten.

En jij bent de diepte van de zee,

In je eenvoudige ervaring van dit moment je laten dragen door de openheid en ontvankelijkheid waarmee de aarde het water draagt.

Veilig,

Accepterend en in stilte,

Moment na moment.

En op andere momenten,

Als het oppervlak verstoord wordt,

Is de weerspiegeling en de diepte tijdelijk onzichtbaar.

En terwijl je hier ligt,

Kun je kijken hoe de verschillende energieën door je eigen lichaam en geest en hart bewegen.

De stroom van gedachten en gevoelens,

Impulsen en reacties die komen en gaan als golven op de zee.

En hun effect opmerken,

Ermee in contact zijn,

Net zoals je contact hebt met de verschillende energieën,

De wind,

De golven,

Het licht,

De schaduw,

De weerspiegeling,

Geuren en kleuren.

Zien van het effect van je gedachten en gevoelens,

Oude conditioneringen die het oppervlakte van de helderheid en de zee van je geest verstoren en het water modderig maken,

Troebel of koud en hard.

Mag dat van je?

Is het misschien zo dat het hebben van golven onderdeel is van zee zijn,

Van mens zijn?

Misschien is het mogelijk om je niet alleen te vereenzelvigen met de oppervlakte van de zee,

Ons dagelijkse leven,

Met de toedoetjes en de dingetjes die we denken en voelen,

De acties van A naar B.

Maar wellicht is het mogelijk om je ook te verbinden met de gehele zee in al zijn diepte,

Zodat je je thuis kan voelen,

Veilig en de rust kan worden onder het oppervlak.

Want hoe heftig de storm,

Hoe heftig de storm ook is aan de oppervlakte,

Diep in de zee is slechts een lichte beroering merkbaar.

En de storm raakt alleen maar het wateroppervlak.

Een paar meter dieper kom je op een plek die niet door de storm geraakt wordt.

En vanuit die diepte kan er een heling plaatsvinden,

Een bewustzijn,

Een ruimer bewustzijn,

Een weten dat de zon altijd schijnt en kan verwarmen,

Kan verzachten,

Kan smelten.

Dat er van ijs weer water komt,

Van golven weer een vlakke zee.

En dat dat leven is.

En met dit besef en gevoel kan je in je dagelijks leven contact houden.

Niet alleen met de veranderende inhoud en intensiteit van je gedachten en gevoelens,

Maar ook met je onmetelijke bewustzijn zelf,

Dat aanwezig is onder de oppervlakte.

Van moment tot moment.

Altijd aanwezig.

Thuisbasis.

En de zee kan ons leren en ons herinneren aan onszelf.

En het beeld van de zee kan je gebruiken om je meditatie te verdiepen.

Je kunt de zee ook als gids gebruiken en als een reservoir aan mindfulness in je hart.

Jezelf toestaan om je bewust te zijn van alle kwaliteiten van jezelf.

Je geest en lichaam zijn als een zee.

De zon en maan weer spiegelt.

De wolken die voorbij drijven,

De vogels.

Zonder iets weg te laten,

Zonder iets toe te voegen.

Zonder iets weg te duwen en zonder iets vast te houden.

Net zoals de zee.

Gedragen worden door de aarde,

Bewogen door de lucht en de wind die het water laten sprankelen en vitaliteit geven.

Moment na moment.