Rust in je hoofd #2 - Voorwaardelijke liefde in de tuin

Rust wordt eerst lichamelijk ontlokt door een korte relaxatie- of meditatietechniek en vervolgens mentaal door op te gaan in de beleving van een te beluisteren verhaal. In deze aflevering doen we dat via de beleving van een verhaal over voorwaardelijke liefde in de tuin, voorafgegaan door een ademrelaxatie.

Transcript

Welkom op deze aflevering van Rust in je Hoofd.

Ik zal je weer uitnodigen om dat arme hoofd even tot rust te laten komen door de knop om te draaien en op te gaan in de beleving,

In de flow-ervaring,

Waardoor denk- en piekerprocessen naar de achtergrond verschuiven en het hoofd tot rust kan komen.

Dit keer doen we dat met een korte ademrelaxatie,

Gevolgd door een verhaal over voorwaardelijke liefde en de onrust die dat meebrengt.

Rust in je hoofd kan je immers ook vinden door de plaatjes los te laten,

Plaatjes van hoe een partnerrelatie moet zijn,

Perfect.

Je gezondheid,

Perfect.

Je werk,

Perfect.

Je tuin,

Perfect.

Maar dat is die relatie gezondheid of tuin niet,

Ver van zelfs.

En wat doe je dan?

Je lief,

Je gezondheid,

Je werk,

Je tuin in je plaatje proberen trekken en snel de bus fixeerspray bovenhalen?

Het zal niet lukken.

Maar het spanningsveld tussen je plaatje en de realiteit zoals die nu eenmaal onontkoombaar is,

Wel dat spanningsveld is een uitmuntende groeibodem voor de onrust in je hoofd.

Vandaag wil ik je onderhouden over een plaatje dat ik zelf had en koste wat het kost nastreven bleef,

Tot de realiteit me op de knieën dong.

Dit verhaal gaat over mijn voorwaardelijke liefde voor mijn tuin.

Het komt uit mijn laatste boek en ik had het als blog op mijn site geplaatst.

Het is niet mijn bedoeling om vaker podcasts te maken van mijn blogs,

Maar deze kreeg uitzonderlijk veel reacties.

En net daardoor begreep ik dat dit verhaal niet alleen gaat over de tuin,

Maar ook over je relaties,

Je gezondheid,

Je werk.

Met andere woorden,

Over onze neiging tot die voorwaardelijke liefde voor die dingen en de onrust die daaruit voortvloeit.

Vandaar de keuze om het ook als podcast uit te brengen.

Maak het je makkelijk en laat je mooie ogen maar dichtvallen.

En dan zou ik je willen vragen om je focus te laten gaan naar de golfbeweging van je ademhaling.

En ik zou je in het bijzonder willen uitnodigen om extra aandacht te besteden aan de inademing.

Waar voel je die precies?

En hoe voelt die aan?

Kan je hem ook bewust meevolgen van het allereerste moment naar het allerlaatste moment,

Dat moment waarop het je overgaat in die uithademing.

En stel je nu voor dat je nog wat meer wilt ontspannen,

Dan zou je je kunnen voorstellen dat je met elke inademing een zuurstof naar binnen zuigt.

En welk is dan de plek in jouw lichaam die op dit moment het meest nood heeft aan die zuurstof?

Want waar zuurstof langskomt,

Ontspant het zich,

Ontkramt het zich,

Wordt het los.

Dus stel je even voor welke plek van mijn lichaam heeft nu die extra ontspanning nodig.

En stel je dan voor dat je die zuurstof die je inademt,

Als een stroompje is dat je naar die plek trekken kan,

Met elke inademing een klein beetje verder.

Misschien kan je een blauw stroompje voorstellen of misschien heb je liever een andere kleur.

Het doet er niet toe.

Stel je nu even voor dat je dat stroompje met die bewuste inademing die je nu gaat maken naar dat plekje trekt.

Tenminste in die richting laat gaan.

En bij de volgende inademing nog een beetje verder in de richting van dat plekje.

En zo ga je door totdat dat plekje bereikt en dat plekje verzadigd wordt met die zuurstof.

En ontspant,

Ontkrampt,

Ontspant.

En dan kan je je aandacht weer richten op je ganse lichaam.

Dat ook met elke uitademing verder kan ontspannen.

En terwijl dat jouw lichaam verder ontspant met elke uitademing,

Vertel ik jou een verhaal over voorwaardelijke liefde in de tuin.

Zoals vaak wordt gezegd dat het baasje op de hond lijkt.

Zo verklapt ook de tuin veel over de eigenaar.

In mijn tuin staat bijvoorbeeld veel onkruid.

Onkruid is kruid dat niet welkom is.

Er woont ook heel wat ongedierten in mijn tuin.

Mollen,

Slakken,

Spinnen,

Muizen en ratten.

Ongedierten zijn dieren die niet welkom zijn.

Toen ik mijn tuin pas had,

Had die jarenlang braak gelegen.

En was zij een wildgroei van zevenblad,

Boterbloem,

Paardenbloem,

Smeerwortel,

Netel en distel.

Dus begon ik aan te planten en ging behoorlijk in het verzet tegen het onkruid en het ongedierte.

Het moest allemaal weg.

Al mijn vrije dagen besteedde ik aan wieden en terwijl ik vervent het onkruid uittrok,

Begon het achter mijn rug grinneken te groeien op het eerder gewieden lapje.

Mijn tuin leek belegerd door een guerrilla van onkruid.

En wat een paradijselijk oord om te genieten had kunnen zijn,

Werd de arena van een dagelijkse,

Nooit aflatende strijd.

Uiteindelijk besefte ik dat,

Als ik nog gelukkige momenten wilde beleven in mijn tuin,

Ik maar beste vredespijp zou roken met de natuur.

Met het ongedierte was het net hetzelfde scenario.

Neem de slakken.

Ik had geprobeerd gifkorrels,

Vallen met bier,

Geplette eierschelpen,

Plankjes en stenen om ze onderuit te halen,

Egels inzetten en ze vangen met de zaklamp in het nachthuister.

Het hielp net zo goed als een vis vangen met een vlindernet.

Uiteindelijk maakten we een deal,

De slakken en ik.

Ze mochten de helft van mijn oogst hebben.

Ik plantte dubbel zoveel courgetten,

Paprikas,

Pepertjes,

Sla,

Dahlia en gerbera,

De groenten en planten waar we allebei even gek op waren,

En ik nam vrede met wat ze voor me achterlieten.

Tenslotte waren ook zij de rechtmatige bewoners van mijn tuin.

De ratten,

Netels,

Distels en de berenklauw liet ik voor de buitenwijken van mijn tuin en de mollen kregen een onbeperkte graafvergunning.

Als ik merkte dat ik me begon te ergeren,

Dan switchte ik mijn perspectief en zei dingen bij mezelf als Ze wonen hier even goed als ik.

Ze verluchten de grond.

Ik had ze liever niet gehad en zij hadden mij liever niet gehad,

Maar we zijn er nu allebei en als wij het in deze tuin nog niet kunnen oplossen,

Wat zouden de Israëli's en de Palestijnen het dan kunnen?

Mijn tuin heeft dus zijn schaduwkant,

Ook als er geen zon is.

Het was even slikken,

Maar ik kan geen rijke,

Energieke,

Natuurlijke,

Wilde tuin hebben als ik niet aanvaarden kan dat rijk,

Energiek,

Natuurlijk en wild ook zeggen wil zevenblad en paardenbloem,

Mol en slak.

Samen met Daliga en Courgette,

Roos en Sla en vele anderen zijn zij mijn tuin.

Er is geen plaatje meer van wat ik wil of een plaatje van wat ik niet wil.

Er zijn geen namen meer met on voor en geen verzet meer tegen wat ontegensprekelijk is.

Er is alleen nog een gevarieerde werkelijkheid die ik omarm en die ik tuin noem.

In het begin maakte ik de fout om alleen te houden van wat mooi,

Prettig of goed was in mijn tuin.

Kortom,

Van wat in mijn plaatje paste van hoe een tuin hoort te zijn.

Voorwaardelijke,

Selectieve liefde dus.

Maar dat plaatje was zij maar zelden,

Er kwam altijd wel een mol of een netel tussen.

Hield ik dan wel van mijn tuin?

Als je van iemand houdt,

Dan doe je dat toch niet voorwaardelijk of selectief,

Alleen maar voor de mooie,

Prettige of goede eigenschappen of momenten.

Je houdt van die persoon in zijn totaliteit,

Van zijn humor,

Lichaam,

Spiritualiteit,

Maar evengoed van zijn slordigheid,

Betweterigheid of luiheid,

Want in die eigenschappen zit hij evenzeer.

Zonder hen was hij niet hij,

Of zij niet zij.

En misschien zorgt die slordigheid voor een zekere nonchalance in het dagelijkse leven,

De betweterigheid voor intellectuele uitdaging en is de luiheid een welkom tegengif voor je eigen overdreven prestatiedrift.

Daarom wil ik leren houden van de muizen en de distelen,

Omdat ik onvoorwaardelijk wil houden van het leven zoals het is,

Mollig of netelig,

Of als een slak op jongens sla.

Reviews

Mooie reminder dat mijn haan niet altijd koning kan kraaien.
Dankjewel 🌷

Heel mooi. Dank u. Hier heb ik heel veel aan. Het is zoveel makkelijker om iets en iemand te laten voor wat ze zijn. Dank u 🙏🏻❤️🍀

Prachtig....

Ook mijn ( zeer grote) tuin laat ik los....

🦋🌳🐌🐀🌳🌻🌼🌳🐌🌳🌸🐌🌳🐀🌺🐰🐭🐹🐌🐝🐜🐞🐛

Het maakt me rustiger en gelukkiger.

Danke.

Prachtig! Mooie vergelijking en een warme, rustgevende stem

Herkenbare feiten met de nodige bijbehorende gevoelens. Het is een kunst om het zo mooi symbolisch te verwoorden. In de vorm van een verhaal met het bijbehorende plaatje van de tuin. Terwijl het in het diepst van de betekenis zegt plaatjes los te laten. Prachtig...die dubbelheid!!!

Een mooie kijk op hoe het anders kan. Een weg naar meer rust. Dankjewel !

Whaw... Whaw... Wat een zalige stem, wat een mooie inhoud... Oprecht dank je wel!

Prachtig. Zo’n fijne, rustige en warme stem. Heel liefdevol. Ik moet tijdens deze meditatie regelmatig glimlachen, heel ontspannend.
Bedankt!!

Door te luisteren mocht ik een kijkje nemen in de tuin van mijn relatie naar de de slakken, distels en zevenblad en ben op weg gegaan...