Ademruimte Acht Minuten

Kom thuis naar jezelf: neem tijd om je ervaring te erkennen, net zoals het is.

Coming home to yourself: taking time to acknowledge your experience just as it is. An exercise derived from the Mindfulness Based Cognitive Therapy.

Transcript

Ik wil je uitnodigen tot een mindfulness oefening die de ademruimte heet.

Het is een aandachtsoefening waarin het niet gaat om het bereiken van een of andere interne staat,

Maar waarin het gaat om het zonder oordeel opmerken van je ervaring zoals die nu is.

Dus ik wil je uitnodigen om in dit moment te gaan merken wat je ervaring is.

Als het mogelijk is kun je daarbij de ogen even sluiten en de aandacht ten eerste laten uitgaan naar je lichaam.

En te merken,

Als je zo de aandacht bij je lichaam brengt,

Hoe je lichaam in dit moment voelt.

Te merken als je zit,

Het contact van je lichaam met de stoel waar je in zit,

Contact van je armen of handen met de leuning van de stoel of met je bovenbenen,

Misschien dat de handen elkaar raken.

Te merken dat misschien bepaalde delen van je lichaam gespannen zijn,

Of andere delen van het lichaam misschien ontspannen zijn.

En de soort van aandacht die je bij je lichaam brengt,

Kun je een kwaliteit van toestemming meegeven.

En dat het lichaam mag voelen zoals het voelt nu in dit moment,

Of dat nou prettig of onprettig is,

Dat je mag voelen wat je voelt in dit moment.

En als je op die manier de aandacht bij je lichaam brengt,

Dan merk je misschien ook iets op van hoe je in dit moment hier zit,

Met wat voor gemoedstoestand of welke stemming of emotie.

En ook die stemming of emotie,

Die mag je opmerken met een element van toestemming geven.

Dat het oké is zoals je nu voelt,

Of het nou een prettige of onprettige emotie is,

Dat je je niet anders hoeft te voelen dan dat je je nu voelt.

Het is in het ware een soort erkennend opmerken.

En je kunt ook aandacht schenken aan je denken.

Is het stil in je denken in dit moment,

Of is er iets wat je bezighoudt,

Op de voorgrond of achtergrond.

En met dat wat er is in het denken,

Je hoeft er niets mee,

Je hoeft dat denken niet te stoppen,

Je hoeft er ook niks aan toe te voegen.

Je kan misschien even met één of twee woorden samenvatten wat het is dat je bezighoudt.

Als je wilt kun je,

Als het ware,

In één interne zin samenvatten wat je ervaring van dit moment is,

In je lichaam,

In je emotie en in je denken.

En nadat je die zin intern uitgesproken hebt,

Dan kun je de aandacht laten uitgaan naar hoe je de adem in dit moment voelt in je lichaam.

Waar in je lichaam voel je dat je ademt?

Misschien voel je dat de buik wat naar voren komt bij een inademing en wat terugvalt bij een uitademing.

Of misschien merk je de adem door een beweging van de borst.

Of misschien voel je de luchtstroom door je neus gaat,

Of door je mond,

Of achter in je keel.

Ga dan voor jezelf na waar in het lichaam jij het gemakkelijkste of het prettigste voelt dat je ademt.

En zoom je aandacht,

Als het ware,

In op die ene plek,

Zodat je op die plek voelt die momenten dat je inademt,

Hoe de inademing voelt,

En op het moment dat je uitademt,

Voelt hoe de uitademing voelt.

En al die andere indrukken van het lichaam,

Van je emotie en je denken,

Die mag je laten voor wat ze zijn.

Ze hoeven niet weg,

Maar je hoeft ze geen aandacht meer te geven.

Je brengt al je aandacht naar het voelen dat je ademt.

Terwijl de lucht naar binnen stroomt,

Merkend hoe het voelt als je inademt.

Terwijl de lucht naar buiten stroomt,

Merkend hoe het voelt als je uitademt.

Van tijd tot tijd,

Misschien merkend dat toch denken of emotie of lichaamsgevoelens op de voorgrond treden,

Dan merk je gewoon,

Oké,

Dat is er ook,

En dan breng je de aandacht weer terug naar die plek in het lichaam waar je voelt dat je ademt.

Steeds opnieuw,

Terug contactmakend met de gevoelens van de adem.

Terwijl je contact houdt met de gevoelens van de adem,

Kun je daaromheen de aandacht uitzoomen,

Zodat je weer gewaar wordt van het gevoel van je hele lichaam dat hier zit.

Je gewaar weer van ook de voeten,

De benen,

Je bekken,

Je romp,

Je schouders,

Je armen en handen,

Je nek en je hoofd.

Zo voel je je hele lichaam hier aanwezig en ademend.

Hoofd heeft in iets anders dan hier te zitten of staan,

Je hele lichaam te voelen en te voelen dat in dit lichaam adem beweegt.

Voordat je zo direct het belletje hoort,

Als teken van het einde van deze oefening,

Kun je realiseren dat het einde van deze oefening eigenlijk niets anders is dan de aandacht verder uitzoomen.

Dus de aandacht uitbreiden naar ook het horen en het zien en dat terwijl je dat doet,

Dat je altijd een deel van je aandacht achter mag laten in je lichaam en bij je adem,

Terwijl je je activiteiten van je leven weer hervat.

Reviews

Heel prettig❣️🌟🥰