Þetta er stutt líkams höglistla fyrir ungmanni,
Gjörðu svo vel.
Gerðu þess að æfingu líkjandi.
Birjaðu á því að koma er vel fyrir á dínu,
Eða tepp á golfinu eða í rúminu.
Það getur verið gaglegt að hafa mjúkan púða undir höfðinu eða undir njónum.
Gertu þess að verð ekki kallt meðan að æfingunni stendur.
Settu til dæmis yfir í teppi,
Nú eða sang,
Og leiðu handleikjanum að liggja með fram síðum.
Prófaðu að hafa lovan að opna upp í loft,
Skoðu hvort það sé þægilegt.
Þú getur líka leift höndum að liggja öðruvísi,
Til dæmis á maganum.
Svo getur líka verið gott að hafa smá bíl á milli fólekjana og láta fætur falla eðlilega til beggi átta.
Það gjöfur örlila stund til að koma yfir og prófa þig aðeins áfram og leiðu aðteklinni að beinast inn í líkamann,
Hlustað á hann,
Hlustað á skilabóðinum hvað hann þarnast núna.
Og í þessari æfingu geturu haft augun opinn eða lókuð,
Hvort heldur sem að henda því betur.
Og svo getur þú alltaf að opna augun hvernar sem er í æfingunni og þá sérstaklega eða þú finnst mikil þreit að koma yfir þig eða þú finnst að vera að sopna.
Og byrja þá á að beina aðteklinni að líkamannum,
Öllum líkamannum,
Og takt eftir hvernig hann liggur og snertingunni við rúmið eða dínuna eða teppi sem hann liggur á.
Hvernig er að ligga hérna núna?
Tegur eftir einhver í líkamannum,
Er líkamenn slagur á þessari stundu,
Lettur,
Þungur,
Spendur,
Stífur,
Heitur,
Kaldur?
Og beina aðstateklinni að þeirri starfind að á þessu andataki er líkamenn að anda,
Alveg sjálfur,
Lofti streymir,
Það fyrr inn í líkamann og það fyrr út úr líkamannum.
Og fyldu öndunin eins vel og þú getur eftir.
Sérhverri innöndun alveg út á enda og sérhverri útöndun alla leið.
Alveg frá því að lofti byrjar að flæða inn í líkamann,
Fyllan af lofti,
Þartil lofti flæðir aftur út úr líkamannum.
Og færðu síðan aðteklina með ásetningi að fótleikjánum.
Leiðu þér að finna fyrir fótunum og fótleikjánum núna.
Og eins vel og þú getur að hugsa ekki um þá,
Heldur meira upplifa þá.
Eftir hverri tekur þú?
Hvaða skinnjanir er í fótleikjánum núna?
Tekur þú til dæmis eftir hýta,
Kulda,
Dofa,
Vöðvaspennu,
Kannski þreytu í vöðvonum,
Eða þyngd fótleikjana.
Bara hvað sem er.
Það er ekkit rétt eða ránt.
Úr bara auka vitundina,
Taka eftir líkamannum og opna fyrir því sem er.
Mundur líka að þegar hugurinn fyrir ykkurt annaf,
Fyrir að hugsa um eitthvað annaf,
Þá er það allt í lægi.
Það er bara það sem hugurinn gerir.
Það er í eðli hans að reyka í burtu og þú eru ekki gert neitt ránt.
Þegar þú tekur eftir þessu,
Beindu þá aðteklinni bara með þólimaði.
Aftur tilbaka í líkamann eins blíðilega þú getur.
Og jafnvel með smá vorti af gleði yfir að hafa yfir höfutekir eftir því að afteklin reykaði í burtu.
Og sleftu síðan þessum hluta líkamanns með því að færa afteklinna að búknum.
Að miðju líkamanns að bakinu,
Ryggunum,
Ryggsólunni,
Vöðvonum,
Húðinni,
Herðablöðunum og brjóskassanum og hviðinum að framannverðu og upp að aukslanum og beindu næst aðteklinni að handlíkjanum og findu hvernig þeir liggja á þessari stundu.
Takkt eftir skinnjunum í höndum og fingrum,
Lovonum og liðonum,
Upphandlegsveðvonum.
Eftir hverju tekur þú beinir aðteklinni á þetta svæði og færðu síðan aðteklinna blýðlega að aukslanum,
Herðunum og síðan upp í höfuðið og skoðu þau hvernig nakkin snertir dínuna eða kottan.
Höfuðið er jápil þúngt eða kannski létt eða þú tekur eftir einhver aldauru.
Atviðu hvort þú getur leift upplifið hinna að vera eins og nýja núna.
Ekkit sem þarf að skapa eða breyta,
Bara leifa þér að vera eins og þú ert nákvemmlega núna.
Takktu bara eftir því sem að kemur með áhuga,
Með forvittni,
Með myldi,
Með þólimæði.
Og vikaðu síðan aðteklinna frá höfuðinu og yfir á allan líkamann frá tóppi til távar.
Og takktu líka eftir reyfingum líkamanns þegar hann andar.
Takktu eftir önduninu þannig að það er solitið eins og allir líkamanns ég andar.
Og vertu með að þessari innöndun og þessari útöndun og takktu eftir snertingu líkamanns við það sem hann likur á.
Hvernig hann snertir dínuna eða rúmið.
Er undilagi mjúkt eða hart,
Kallt,
Hlít.
Takktu bara eftir og lefðu vítundinn í að aukast í þessu andartaki.
Gefðu þér síðan örleikla stund í lókinn til að viðu kenna og auðari lægja rósa þér fyrir að tekja þessa stund frá til þess að næra þig og fyrir að leifa þér að vera hér og nú með vakandi aðtekli áhuga og blíðu.
