Stappen zetten in acceptatie van jouw pad

Welkom in het Zelfkennislab.

Mijn naam is Fik en ik geef je een gelegenheid om tot acceptatie te komen.

Acceptatie van een klein of een groot deel op jouw pad,

Dat je waarschijnlijk graag anders had gezien.

We starten eerst met een fijne zitpositie aan te nemen.

Voel hoe je zit op de stoel.

Voel je beide zitbeentjes.

Wiebel er even op.

Je mag ze wat naar voren rollen.

Buik lekker laten hangen,

Ontspannen laten hangen.

De ruggerwervels relaxed op elkaar plaatsen.

De bovenbenen en je bekken in een hoek van negentig graden.

De bovenbenen en de onderbenen in een hoek van negentig graden.

En als vanzelf hebben dan de enkels met de voeten ook een hoek van negentig graden.

Laat je ademhaling voor nu lekker landen in het bekken.

Voelbaar op de stoel.

Kom even helemaal tot rust.

Want je wil tot acceptatie komen,

Dus je hebt waarschijnlijk een pittige tijd achter de rug.

Het is belangrijk om te benoemen wat je wilt accepteren.

Om het letterlijk een naam te geven.

Wat is ingewikkeld om te accepteren?

Omdat het niet prettig voelt,

Niet comfortabel.

Hoe zou jij dit een woord geven?

Wat wil jij accepteren?

Als je ertegen gaat vechten dan kost het je zoveel.

En als je het accepteert,

Dan kan je daarmee laten gaan.

Dan kan je verder op jouw pad.

Je mag je handen op je schoot leggen met de ruggen van de hand naar beneden en de handpalmen omhoog richting de blauwe lucht.

Zo ontspannen je schouders en we gaan af en toe visualiseren wat die handen dragen.

En nu,

Nu je het een naam hebt gegeven wat jij wilt accepteren,

Mag je dat visualiseren in die handen.

Stel je twee bollen voor in die handpalmen die de naam dragen van wat jij wilt accepteren.

Draag het vanuit ontspanning.

Geef het geborgenheid.

We geven het in deze meditatie tijd en ruimte om te kunnen helen.

Om een rustig hoofd en een rustig gevoel te krijgen.

Want het is niet altijd eenvoudig,

Niet altijd makkelijk als er iets je tegenstaat,

Als je het graag anders had gezien,

Als jij het graag anders had bedoeld.

Dat doet pijn,

Dat is frustrerend.

Het leven is ook af en toe naar,

Rottig,

Adem er even diep uit.

Het leven is af en toe vervelend,

Grijpt je naar de strot.

Het is ook regelmatig fijn,

Prettig en liefdevol.

Beide kanten houden elkaar in balans.

Beide kanten brengen jou evenwicht.

Maar het lijden kost je zoveel.

Het voelt zo onveilig,

Zo onzelfstandig,

Zo hopeloos,

Hulpeloos,

Machteloos.

Het lijden confronteert je ook met angsten.

En misschien komen ze hier en nu bij je boven.

Ga die angsten en gevoelens niet uit de weg.

Kijk ze aan,

Alsof je een beer in de ogen kijkt.

Je hebt daar nu de tijd en de ruimte voor.

Welke gevoelens komen er nu in je op?

Welke emoties merk jij?

Je mag nieuwsgierig observeren waar in jouw lichaam die gevoelens zich bevinden.

In je rechterbeen,

Je linkerbeen,

Misschien in je romp,

Je rechterarm,

Je linkerarm of in je hoofd.

En als je die gevoelens dan tegenkomt,

Wat ervaar je dan?

Geeft het in je lichaam een bepaalde sensatie,

Bepaalde prikkeling,

Bepaalde temperatuur of textuur?

Zou je het zelfs een kleur kunnen geven?

Hoe proeft,

Voelt,

Dat gevoel?

Hoe ziet het eruit?

Hoe ervaar jij het en waar?

We blijven nieuwsgierig zonder oordeel.

Open en ontvankelijk onderzoeken we waar die gevoelens zitten.

Want jij kunt dit aan.

Ik heb vertrouwen in je.

En ik ben er voor je.

In dit onderzoek is het belangrijk om je op de feiten te richten,

Dingen niet groter te maken dan dat ze zijn.

Kijk puur naar wat de feiten zijn en laat je hoofd en hart niet op hol brengen door er van alles bij te halen,

Dat maakt het ingewikkeld en complex.

Laat hierin zoveel mogelijk geschiedenis en toekomst los.

En misschien merk je al aan jezelf,

Dat als ik je wat confronteer met je angsten,

Dat je controlemechanismen dan aanschiet,

De strategieën waarin jij je altijd hebt verdedigd tegen de buitenwereld,

Je eigen persoonlijke trucado's.

Misschien komt het verdedigingsmechanisme op,

Het kan zijn dat je boos wordt,

Je wil verdedigen,

Maar het kan ook zijn dat je juist heel erg nonchalant wordt en laat de boel maar waaien.

Of heel precies en gedetailleerd kan ook een verdediging zijn.

Of dat er een arrogantie opkomt,

Die je hoger plaatst als de anderen.

Of dat je juist een gevoel hebt om te willen isoleren,

Te projecteren,

Te rationaliseren.

Welke verdediging popt bij jou nu op?

Adem er even flink uit en observeer die gevoelens,

Meer hoef je niet te doen.

We kunnen die gevoelens dragen in onze handen,

Jezelf de geborgenheid geven,

Je gevoelens omarmen en dragen in het hier en nu.

Ik wil je uitnodigen om mededogen te voelen voor je gevoelens.

Compassie te ervaren in het hier en nu voor je gevoelens.

Compassie en mededogen voor jouw gedachte en jouw gedrag.

Om jezelf te accepteren,

Om jezelf en het pad dat je gelopen hebt in jouw persoonlijke ontwikkeling te accepteren.

En dat mededogen kun je dragen in die handen.

Stel je voor dat mededogen en compassie jouw handen vullen.

Mededogen en compassie voor jezelf.

Acceptatie voor jezelf.

Voor wat jij dacht.

Acceptatie voor wat je voelde.

En acceptatie voor wat je deed.

Het vredige gevoel in de handen accepteren jou niet alleen,

Maar waarderen jou ook.

Want jij bent een waardevol mens.

Jij bent van waarde voor de ander,

Voor de omgeving,

Voor de maatschappij.

En dan laten we de visualisatie in de handen even los.

Die zelfwaardering,

Die bevindt zich om je heen,

In jouw energieveld.

En we zoomen even in op die acceptatie.

Want jij had graag iets anders willen zien.

En het kost moeite om dat te accepteren.

Jij had misschien graag dat die ander anders had gedaan.

Anders had gevoeld.

En anders had gedacht.

En die ander,

Dat kan één persoon zijn.

Het kan ook een groep zijn.

Zelfs een ziekte.

Of iets anders.

En ook hier helpt het om het een naam te geven.

Wie is die ander?

Wat is het gedrag van die ander?

Wat is het gevoel van die ander?

En wat is de gedachte van die ander?

En mag die ander anders doen dan dat jij wil?

Mag die ander anders voelen dan dat jij wil?

Mag die ander andere gedachten hebben dan dat jij wil?

Je kunt je handen vullen met het gedrag,

Het gevoel en de gedachten van die ander.

Je kunt zelfs de gedragingen,

De gevoelens en de gedachten van die ander aan omarmen vanuit geborgenheid.

Jij bent sterk.

Je kunt dit.

Dit gaat je lukken.

En terwijl je dit draagt ben je je heel helder bewust van wat bij jou hoort en wat bij die ander hoort.

Het helpt enorm om dat wat van de ander is,

Of dat nou één persoon is of een organisatie,

Om dat los te trekken van wat van jou is,

Wat hoort bij jou.

Of maak je je misschien zorgen om dat wat van de ander is.

Maak je je druk om dat wat bij de ander hoort.

Je draagt dat gedrag,

De gevoelens en de gedachten van die ander.

En ik wil je vragen om die gedragingen,

Die gevoelens en die gedachten in je handen wat op te tillen,

Van je been af.

En dan nodig ik je uit om geleidelijk aan die handen om te draaien.

Die handpalmen richten zich naar de aarde en je laat alles wat van die ander is los.

Het zakt weg in de aarde.

Je laat het gaan,

Want het is niet van jou.

En dan leg je de ruggen van je handen weer op de bovenbenen.

En we gaan iets anders onderzoeken.

Want het lijden dat je de laatste tijd hebt gehad,

Waar je last van hebt gehad,

Daar zit een behoefte aan ter grondslag.

Jouw behoefte,

Waar niet aan is voldaan,

Of te weinig aan is voldaan.

En kun je die behoefte in één woord noemen,

Of eventueel in één zin?

Wat was jouw behoefte?

Wat is jouw behoefte,

Waarin je niet voldoende werd gezien en gehoord?

Kun je die behoefte in je handen leggen,

Zelf dragen,

Respectvol tijd en aandacht geven aan jouw behoefte?

Draag die behoefte niet alleen in je beide handen,

Maar ook in je bekken.

Draag jezelf vanuit geborgenheid.

En dan laten we die behoefte voor wat het is.

Want ook die behoefte is aanwezig in jouw eigen energieveld.

En dat is goed,

Want het hoort bij je bestemming.

Het maakt jou,

Jou.

Je zou je kunnen voorstellen dat dat wat er op je pad komt,

Dat je dat aandurft te gaan in wat je doet.

Dat je er open tegemoet treedt.

Dat je hard veiligheid vindt en het vertrouwen om het aan te gaan.

En dat je gedachten ontvankelijk zijn,

Rustig voor wat er komen gaat.

Je draagt jezelf in je handen.

En aan het einde van deze meditatie kom je terug bij het vertrouwen in jezelf.

Want jij mag jezelf de behoefte geven.

Dat geven waar jij behoefte aan hebt.

Die ander kan dat niet altijd.

Het lukt die ander niet altijd.

En daar kunnen we met compassie naar kijken.

Je kunt jezelf overgeven aan het pad zoals het nu is.

Ook al is het niet helemaal zoals je in je hoofd had.

Zoals je het gewenst had.

Het leven is af en toe fijn en af en toe niet fijn.

Maar jij bent sterk.

Jij kunt dit dragen.

En door je behoefte te voelen kun je voor jezelf veiligheid creëren.

Zo zorg je voor jezelf.

Vergeet niet dat jij jezelf draagt.

Dat je je stevigheid kunt voelen in je handen en in je eigen bekken.

Het kan nodig zijn om af en toe deze meditatie te herhalen.

Om tot acceptatie van jouw persoonlijke pad te komen.

Stap voor stap.

Of het nou om kleine of om grote dingen in je leven gaat.

En voor nu mag je je ogen openen.

Weer in deze ruimte komen.

Even je lichaam wat bewegen,

Uitschudden.

Even ademhalen,

Bewust die adem laten gaan.

Als ik je nog meer kan helpen met het accepteren van de dingen die niet prettig zijn,

Dan hoor ik het graag en ben je van harte welkom in het Zelfkennislab.

Ik wens je een mooie ontspannen dag toe.

Heb het goed.