Stevig in jezelf – meditatie voor kracht & zelfvertrouwen

Neem even een moment om comfortabel te gaan zitten of liggen.

Wanneer je er klaar voor bent,

Mag je je ogen zachtjes sluiten.

U hoeft nu even nergens naartoe.

Niets op te lossen,

En niets te bewijzen.

Enkel maar hier zien.

Voel eerst hoe je lichaam gedragen wordt.

Door de stoel.

De grond.

Voel de plaatsen waar jouw lichaam contact maakt.

Misschien je voeten op de vloer.

Je bienen met de stoel.

Je rug met de leuning.

En mark op Ik hoef mezelf niet te dragen.

Ik word op dit moment gedragen.

Breng je aandacht rustig naar je ademhaling.

U hoeft je adem niet te veranderen.

Voel alleen hoe je lichaam vanzelf ademt.

En uit.

Misschien kun je bij elke uithademhaling iets meer zakken.

Meer aanwezig zijn.

Meer thuiskomen in jezelf.

Breng nu je aandacht naar je lichaam als geheel.

Voor je voeten.

Voor je beginnen.

Voor je bekken Je beugt.

En borstels.

Voor je schouders.

Je armen.

Je handen.

Voor je nek en je gezicht.

En stel je voor dat je jezelf van binnenuit kunt voelen.

Niet hoe je eruit ziet.

Niet hoe anderen jou zien.

Maar hoe voelt het nu op dit moment om jou te zijn?

Misschien merk je stevigheid.

Of zachtheid.

Misschien merk je spanning.

Of twijfel.

Of misschien merk je helemaal niets bijzonders op.

Alles is welkom.

Er hoeft niets anders te zijn dan wat er nu is.

En breng je aandacht dan naar je buik.

Of naar het medden van jouw lichaam.

Een plek waar je misschien iets van kracht of stabiliteit kunt ervaren.

Voel daar je adem bewegen.

En stel jezelf dan heel rustig de vraag.

Waar in mijn leven heb ik mezelf al gedragen?

Denk niet te hard na.

En laat misschien één moment naar boven komen.

Een moeilijke periode.

Een keuze die moet vroeg.

Iets wat je hebt losgelaten.

Iets waar je doorheen bent gegaan.

Of misschien iets kleins.

Een moment waarop je voor jezelf koos.

Een grens die je hebt aangegeven.

Een stap die je hebt gezet terwijl je het spannend vond.

Terwijl je aan dat moment denkt.

Voel eens wat er in jouw lichaam nu op dit moment gebeurt.

Misschien verandert je ademhaling.

Misschien wordt je borst wat ruimer.

Voel je je warmte.

Stevigheid.

Ontroering.

Of misschien merk je weerstand.

Of net helemaal niet.

Ook dat mag er zijn.

Je hoeft jezelf niet te overtuigen dat je sterk bent.

Je mag alleen erkennen,

Ik heb dit gedragen.

Ik ben hier nog.

Ik heb geleerd.

Ik ben gegroeid.

Misschien kun je nu één hand op je borst leggen en de andere hand op je buik.

Niet om iets te veranderen.

Maar als een gebaar van erkenning.

Alsof je het in jezelf zegt.

Ik zie wat ik allemaal heb gedaan.

Ik zie hoeveel ik geprobeerd heb.

Ik zie hoe vaak ik ben blijven staan,

Ook wanneer het uitdagend was.

Voel wat deze woorden met je lichaam doen.

Je hoeft je niet meteen trots te voelen.

Trots hoeft geen groot gevoel te zijn.

Het kan ook heel klein zijn.

Een zachte warmte.

Een innerlijke glimlach.

Een rechte houding.

Of een rustige ademhaling.

Een gevoel van dit ben ik en dat is genoeg.

Misschien is egosterkte niet jezelf groter maken dan anderen.

Misschien is het juist weten wie jij bent,

Zonder dat iedereen dat hoeft te bevestigen.

Weten wat voor jou belangrijk is.

Kunnen luisteren naar anderen.

Zonder jezelf te verliezen.

Kunnen twijfelen,

Zonder meteen aan jezelf te gaan twijfelen.

Kunnen falen.

Zonder te besluiten dat jij een mislukking bent.

En kunnen groeien.

Zonder dat je eerst hoeft te bewijzen dat je goed genoeg bent.

Voel opnieuw je voeten.

Je bienen.

Je bekken.

Je beurt.

Je borst.

Voel je lichaam hier op dit moment.

En stel je voor dat je van binnenuit iets steviger wordt.

Needs hart.

Niet gespannen maar geworteld.

Zoals een boom.

Flexibel wanneer het waait.

Maar diep verbonden met zijn wortels.

En misschien kun je in stilte tegen jezelf zeggen.

.

.

Ik mag ruimte innemen.

Ik mag vertrouwen op wat ik weet.

Ik mag trots zijn op wie ik ben en op de weg die ik heb afgelegd.

Ik hoef mezelf niet te vergelijken met mijn waarden.

Ik mag gewoon mezelf zijn.

Laat de woorden nu heel even los.

Een woel.

Voel je lichaam.

Vol je adem.

De grond onder je.

Goed.

En nu?

Misschien kun je nog één laatste idee meenemen.

Niet het idee dat je altijd sterk moet zijn.

Maar het vertrouwen dat je jezelf kunt ontmoeten.

Ook wanneer je je niet sterk voelt.

Dat je kunt terugkeren naar jezelf.

Steeds opnieuw.

Neem dan rustig een wat diepere ademhaling.

Voel je voeten en je handen.

Beweeg zachtjes je vingers,

Je tenen.

En wanneer het goed voelt.

.

.

Open al langzaam je ogen.

Neem je dates.

En merk op.

Ik ben hier.

Ik ben mezelf.

En daar mag ik trots op zijn.