Meditatie in de natuur

Deze meditatie doe je best in de natuur,

In een natuurreservaat of een park,

Een bos,

Maar je kan het evengoed ook in je eigen tuin of op een balkon zelfs doen.

Ga buiten staan op een rustige plek waar je niet gestoord wordt en sluit even de ogen.

Voel het contact van de voeten met de grond.

Je zou ook eventueel kunnen overwegen om op je blote voeten te gaan staan,

Dan is het contact nog intenser.

En neem even de tijd om te landen in het hier en nu.

Gewaar van het contact van de voeten met de grond.

Gewaar van de staande houding van het lichaam.

Je moet helemaal niks doen,

Niks bereiken.

Gewoon aanwezig zijn in dit moment.

En dan de adem opmerken.

Je hoeft niets speciaals eraan te veranderen,

Gewoon opmerken dat je aan het ademen bent.

En als die adem traag en diep is,

Is dat fijn,

Maar het is ook perfect oké als die snel en oppervlakkig zou zijn.

Gewoon opmerken hoe dat de adem nu is.

En bewust van de ervaring wanneer je inademt en ook bewust wanneer je uitademt.

En hoe voelt het lichaam nu aan?

Licht of zwaar?

Zit er veel energie in of weinig?

Voelt het eerder warm aan of eerder koud?

Spannen of gespannen?

Misschien zijn er ergens tintelingen of kan je pijn ervaren?

De uitnodiging is om enkel te observeren,

Om nieuwsgierig te zijn,

Zonder te oordelen.

En hoe voelt de temperatuur aan?

Kan je de zon voelen of de wind?

En zo ja,

Waar voel je dat dan?

Eerder op je gezicht of op je handen of je armen of eerder op je buik of je rug of je benen?

Welk deel vraagt nu het meeste aandacht?

En dan breng dan gewoon de aandacht ernaartoe.

En telkens als je merkt dat de aandacht afdwaalt en dat je bijvoorbeeld opmerkt dat je aan het denken gaat of begint te plannen of dat er herinneringen op me opkomen,

Merk het dan gewoon op,

Dat hoort er allemaal bij.

En dan breng gewoon weer de aandacht terug naar de ervaring van het lichaam,

Naar wat je nu kan voelen.

En wat kan je nu horen?

Misschien zijn er wel geluiden van de natuur.

Geritsel,

Ruisen,

Zoemen,

Brommen,

Fluiten,

Geluiden van de wind,

Bomen,

Vogels,

Insecten.

Of misschien zijn er ook andere geluiden,

Gepraat of geronk of gebrom,

Van mensen of van machines.

En soms begint de geest spontaan verhalen te vertellen over die geluiden.

Herinneringen die opkomen,

Plaatjes of fantasieën naar aanleiding van geluiden die je hoort.

En als je dat opmerkt,

Steeds opnieuw de uitnodiging om terug te keren naar het zuivere horen.

En misschien kan je ook verlangen opmerken,

Om bepaalde geluiden liever wat luider of wat stiller,

Of ze zelfs helemaal weg te willen.

En zie dan of je die oordelen over die geluiden,

Of dat je die ook kan opmerken.

Maar steeds weer terug te keren naar het zuivere horen.

Een beetje net als een microfoon die enkel geluiden registreert,

Zonder daar een oordeel over te vellen.

En nu nodig ik je uit om eens heel diep in te ademen door de neus.

Waar ruik je?

Snuffel maar eens als een hond,

Wat kan je nog allemaal ruiken?

En merk ook hier op of er oordelen zijn van o,

Heerlijke geur,

Of o,

Dat stinkt,

Of o,

Ik ruik bijna helemaal niks.

En telkens wanneer het denken met jou aan de haal gaat,

Word dan ook niet bewust van het contact van de voeten met de grond.

En keer maar weer terug naar dit moment,

Naar het hier en nu.

En zo dadelijk mag je de ogen openen.

Maar ook nu met gesloten ogen kan je zien.

Misschien doe je wel licht en donker,

Of licht flitsen,

Of vlekken,

Kleuren,

Misschien zelfs beelden.

En kan je je nu al inbeelden wat je zo dadelijk zal zien als je de ogen gaat openen.

En dan mag je nu de ogen openen en focussen op wat je recht voor je ziet.

En beeld je in dat je ogen als het ware twee kleine cameratjes zijn,

Waardoor jij de realiteit buiten jou kan registreren.

Zie of je gewoon kan waarnemen wat je ziet.

En wat valt je nu op?

Wat had je daarnet,

Toen je hier pas kwam,

Nog niet gezien?

Neem rustig de tijd om het landschap in jou op te nemen.

Kijk alsof je dit landschap voor de eerste keer in je leven ziet.

En dan kan je letten op het grote geheel,

Maar je kan ook focussen op details,

Schaduwen,

Kleuren,

Vormen,

Lijnen,

Licht en donker,

Voorgrond en achtergrond,

Beweging.

En de uitnodiging is om gewoon gewaar te zijn,

Te registreren wat je nu ziet.

Het is niet nodig om te benoemen wat je ziet,

Want de vorm van wat je ziet is belangrijker dan de inhoud.

En telkens wanneer je merkt dat je niet meer hier en nu bent,

Dan kan je steeds weer terugkeren naar het contact van de voeten met de grond.

En neem nu eens de tijd om langzaam rondom jou te kijken.

Links,

Rechts,

Achter jou,

Wat kan je daar zien?

En kijk ook eens naar de lucht boven jou en de grond aan je voeten.

Wat valt je dan zoal op?

En nu nodig ik je graag uit om op je eigen tempo,

Of misschien net iets trager,

Een korte wandeling te maken.

En dit terwijl je met je aandacht blijft bij wat je hier en nu kan waarnemen.

En dingen die je ziet of hoort,

Ruikt of voelt.

Geef gewoon aandacht aan datgene wat nu je aandacht vraagt.

En wees nieuwsgierig naar wat je kan zien,

Horen en voelen.

En telkens je weer in je hoofd schiet,

Keer dan met je aandacht terug naar het lichaam of naar wat je op dit ogenblik kan waarnemen.

Zo,

We komen nu bijna op het einde van deze natuurmeditatie.

En zie of het mogelijk is of je deze kwaliteit van aandacht voor wat je hier en nu kan waarnemen,

Of dat je die kan meenemen naar de rest van je wandeling.

En misschien ook nog daarna.

Ik wens u nog een fijne dag.

Meer meditaties van Luc Romboud kan je vinden op de gratis app Insight Timer.