Van Overprikkeld Naar Vredig

Als je teveel prikkels ervaart uit de buitenwereld,

Verliezen we ons erin,

Althans dat zou kunnen,

En de denker,

Ons verstand,

Gaat dan wel eens met mij,

Misschien ook met jullie aan de haal.

En dan is het een uitdaging om op zo'n moment terug te gaan naar adem en lichaam.

En ik zeg dat lichtjes,

Maar dat valt niet altijd mee.

En ja,

Ik wil jullie daarom uitnodigen te gaan zitten.

En om nog eens wat intenser bij die zithouding te komen,

Kan de adem behulpzaam zijn.

Als we ons oprichten,

Kunnen we misschien dat op een inademing doen.

En ik denk dan altijd denkbeeldig aan een touwtje,

De kruin,

Iets opgericht.

En ook comfortabel door uit te ademen en voelen dat we in het kussen misschien,

En met het onderstel onderbiedig gezichten,

Lekker ons kunnen aden.

In,

Opgericht,

Uit,

Ontspannen.

In,

Ruimte maken,

En uit,

Naar wat nodig is,

Verzachten.

En we kunnen ons ook wat dichter bij de adem gaan begeven,

Voelen misschien,

Door wat uit te verroten.

Je ademt dan heel rustig in en je laat nog rustiger de lucht naar buiten stromen.

En dat mag best wel een paar keer.

En dat lichtjesbeïnvloeden kan een kalmerend effect hebben.

En soms dan gaan sommigen van ons zomaar grapen.

Ik doe dat altijd met open mond,

Geneer je dus niet.

Ik kan het een voorbeeld aan me nemen.

En ja,

De meeste van ons zitten ook met de ogen wat gesloten,

Denk ik.

En ik vind het toch fijn dat we dit samen doen.

En zo kunnen we ook verbinding leggen met ons lichaam.

En ja,

Ik gebruik dan vaak de adembeweging.

Bijvoorbeeld opmerken dat,

Door een inademing,

Borst of buik of voorkant van de rondbaard zetten.

En op een uithaling terugvallen.

Helemaal laten inzakken,

Bij wijze van spreken.

Dezelfde beweging bijna als oprichten en baden.

Hoe is dat?

En misschien is er al wat kalmte.

Om wat meer in de zijn-modus.

Voelt het ook zo?

Ach ja,

En als dat dan nog teveel drinken is,

Wees niet al te streng voor jezelf.

Het mag wat speels.

Ik zei van het weekend,

Ik dacht denk ik,

Jij ook hier?

Een soort van zwaaien.

We kunnen misschien ook opmerken,

Allereerst met de buitenkant van het lichaam.

Oorschelpen bijvoorbeeld,

Of ogen,

Oogleden,

Winkbrauwen,

Wat je voelt.

Misschien wel iets van voorhoofd,

Of neus.

Lippen.

Wat voelen we daar?

Is dat tinteling?

Is dat strammigheid,

Glaatstrekken,

Letterlijk.

Dat mag allemaal zijn.

Gaat alleen maar om dat lichaam aan de buitenkant ook te mogen voelen.

We zijn bij het hoofd,

Dus je zou het hoofd ook eventjes nog een boost kunnen geven door.

Ja,

Te kijken,

Is er een achterkant die ik opmerk?

Zijn er twee zijkanten?

De bovenkant?

Misschien het kruintje?

Oh ja,

Rechtop.

Het hoofd.

En je zou misschien zelfs al figuurlijk of letterlijk een glimlach kunnen toestaan.

Zo van,

Nou dat doen we toch maar even samen.

Van adem naar hoofd.

Naar armen.

Misschien ook wel blijheid die ieder van ons kan hebben,

En als dat er niet is,

Is dat het.

Bijvoorbeeld de vingertoppen.

Tegen elkaar.

Het hart.

Hoe is het hart eigenlijk?

Hoe is dat voor ieder van ons?

Natuurlijk kun je er ook naartoe ademen,

En vandaan kan we hulpzaam zijn.

Buikgebied.

Buikgebied.

Bekken.

Benen.

We kunnen misschien nog wat dieper naar binnen gaan,

Want als we dat doen,

Dan laten die prikkels die we mogelijk hadden,

Laten ons misschien wel een beetje koud.

Blijf je nu hoe dan ook een poosje richten op het voelen van je lichaam.

Ga er niet over nadenken.

En als er toch gedachtes komen,

Gedachtenloos is best een kunst,

Dan kun je misschien ook ervaren dat het te aanschouwen is.

Oh ja,

Weer gedachten.

Plopt op.

Verdwijnt.

En ook als je niet veel voelt in dit stadium,

Of bij vlagen komt dat terug,

Dan merk op wat je wel voelt.

Natuurlijk is je tintelingen altijd prettiger om te voelen.

Je tintelingen altijd prettiger om te voelen dan een verkramping.

Maar dan voel je toch wat.

En misschien is het de eerste keer wat moeilijk,

Voor wie dat nog niet eerder ondervond,

Maar je zou ook heel subtiel misschien het energieveld kunnen voelen dat je hele lichaam doordringt.

Doordringt.

Huid.

Door de huid heen.

Misschien cellen.

Organen.

Zo te zitten zonder ons te verliezen in de buitenwereld.

Dus dieper in de binnenwereld kunnen landen,

Onszelf omhullen met levendigheid.

Misschien voel je het als stromen.

Misschien voel je hier en daar van ach goh,

Lichaamsdelen die elkaar raken.

Wat het ook is.

En het mag er zijn.

Eckhart Tolle die zegt eigenlijk daarover,

Het begin van de vrijheid is het besef dat je niet die identiteit bent.

Entiteit.

De Denker.

En als je dat weet,

Dan kun je de Denker waarnemen.

Je leert beseffen dat alle dingen die echt belangrijk zijn,

Schoonheid,

Liefde,

Creativiteit,

Vreugde,

Ja misschien ook gewoontjes,

Inlijk vrede,

Kalmte,

Het verstand,

Te boven gaan.

We hoeven alleen maar te zitten,

Te aanschouwen,

Wat zich aanbiedt,

Welke energievelden,

Van top tot teen,

Ja de komende ogenblikken,

Waar zijn te nemen.

En dat klinkt zo dadelijk een dik langschaal.