Bergmeditatie

De bergmeditatie Voor deze meditatie kun je in rechten een wakkere houding aannemen,

Een houding die waardigheid uitstraalt.

Als je zit op een kussen of meditatiebankje kun je ervoor zorgen dat je benen in contact zijn met de ondergrond,

De vloer of een matje.

En als je op een stoel zit,

Plaats dan je voeten plat op de grond.

Als je wilt kun je de ogen zachtjes laten dichtgaan.

En nu eens wat aandacht schenken aan de romp.

Ontspannen en waardig,

Rechtop.

Je kunt eventueel de schouders iets naar elkaar toe brengen,

Om zo wat meer ruimte te maken voor de adem.

Merk op hoe de adem zachtjes in en weer uit het lichaam stroomt.

Je merkt ook op hoe het onderlichaam contact maakt met de ondergrond.

Hoe je gedragen wordt door deze ondergrond.

Misschien kun je iets van het streven loslaten,

Nieuwsgierig zijn voor wat er tijdens deze meditatie opkomt.

En net als bij andere meditaties hoef je in deze meditatie niets te bereiken.

Je hoeft niets bijzonders te voelen en je hoeft niet te ontspannen.

Je kunt nu voor je geestes oog een berg laten verschijnen.

Jouw berg.

En neem gerust even de tijd om dit te laten gebeuren.

En ook als er geen berg verschijnt,

Is dat oké.

Dan volg je gewoon de meditatie en zie je wat er verder opkomt.

En als er een berg verschijnt,

Kun je misschien eens opmerken hoe deze berg eruit ziet.

De top van de berg,

De hellende zijkanten van de berg en de massieve basis van de berg.

Stevige grond in de aarde.

En merk op hoe alles om de berg continu verandert.

Dan zijn er ineens heel veel mensen,

Dan is het heel stil.

In de winter is de berg bedekt met een wit tapijt.

In de lente smelt het sneeuwweer en wordt het steeds groener.

In de zomer is alles in bloei.

Wordt het misschien ook een beetje geler.

Tot de herfst kleuren weer veranderen.

Er misschien wel mist voor larder zijn,

Forse regenbuien of hagel.

In het midden van dit alles blijft de berg gewoon de berg.

Hij blijft in essentie onaangeroerd.

Terwijl je hier zit,

Stevig in contact met de ondergrond,

Kun je één worden met de berg.

Je hoofd,

De top van de berg,

Je armen,

Je handen,

De hellende zijkanten.

Je benen en je zitvlak,

Een massieve basis in contact met de aarde.

En terwijl de weersomstandigheden veranderen,

Van onweer naar zonneschijn,

Van warmte naar kou,

Van dag naar nacht,

Blijft de berg gewoon zichzelf.

Het uiterlijk van de berg verandert,

De omstandigheden veranderen,

Maar de berg zelf verandert eigenlijk niet.

En zo kan het je eigen woon jezelf blijven.

Of je nou een fout maakt,

Of een succes behaalt,

Of je geprezen wordt,

Of bekritiseerd,

Een leidschap,

Een verdriet,

Je kunt gewoon bij jezelf blijven,

Stevig verbonden met wie jij inwezen bent.

Je kunt je aandacht ook eens uitbreiden,

Naar de ruimte rondom de berg,

De hemel die zich aftekent tegen de contouren van de berg,

De wijtheid van de hemel kun je opmerken,

De zachtheid,

De ruimte,

En ook hier zijn veranderende weersomstandigheden.

Soms stormt het,

Soms is het heel erg bewolkt,

En dan is het weer wolkenloos en blauw.

Dit alles kun je in gade slaan met de compassie en de vriendelijkheid van de hemel.

Ook de hemel blijft in essentie onaangewoord,

Terwijl de weersomstandigheden veranderen.

Misschien kun je je ook verbinden met deze kwaliteiten van openheid,

Zachtheid en vriendelijkheid.

Denk eens aan een moeilijk moment in je leven dat je recent hebt meegemaakt.

Kies niet gelijk het allermoeilijkste,

Het allerzwaarste moment,

Maar iets wat je wel raakt of geraakt heeft.

Wat roept deze herinnering bij je op?

Misschien zijn er gedachten,

Emoties,

Misschien ook lichamelijke ervaringen,

Als je hieraan terugdenkt.

Dan kun je juist met heel je aandacht bijblijven en naartoe gaan.

De kracht van de berg kan je hierbij helpen.

Denk ook op hoe de adem op dit moment gaat.

Denk maar op wat er gebeurt als je een poosje bij je ervaring blijft.

En er ruimte voor maakt.

En als je merkt dat het je raakt en dat het je overspoelt,

Kun je misschien wat compassie geven vanwege het feit dat je op dit moment iets moeilijks ervaart.

De zachtheid van de hemel kan je hier misschien bij helpen.

Je kunt nu de ervaringen even laten van wat die is en de aandacht brengen naar de adem.

De inademing en de uitademing.

De zachte beweging van de adem in de romp of de borst.

Alleen maar zitten.

De aandacht,

Nu zo zag je ze aan,

Weer wat verder uitbreiden naar het lichaam als geheel.

De volledige aandacht zitten.

Aandacht voor de adem.

Aandacht voor het lichaam.

Aandacht voor je kern.

Vriendelijke,

Open aandacht.

Je kunt langzaamaan de aandacht wat uitbreiden.

Het indrukken van buitenaf.

Weer wat meer binnen laten komen.

Licht.

Geluid.

Zolang het de bel gaat,

Kun je als je wilt nog even blijven zitten.

Rustig de overgang maken van de aandacht voor je binnenwereld naar het aandacht zijn in het alledaagse leven.