Compassiemeditatie | Vergeving van Anderen
Het vergeven van een ander, zeker wanneer iemand je veel pijn heeft gedaan, is niet altijd even makkelijk. Vergeving doe je echter niet voor die ander, maar voor jezelf. Door vast te houden aan je verhalen rondom wat er gebeurd is (ook al heb je mogelijk gelijk), blijf je vasthouden aan de pijn. Het is als een donkere wolk die je leven overschaduwt en je verhindert om volledig van het leven te genieten. Deze meditatie zet de deur open naar vergeving om anderen en heling van jezelf.
Transcript
Ik sluit mijn ogen en ik breng mijn aandacht naar mijn adem en mijn lichaam.
Ik voel de beweging van de adem in mijn lichaam.
Ik kan volledig aanwezig zijn bij deze beweging.
Bij elke inademing en elke uitademing.
Ik hoef nu verder niets anders te doen.
Ik kan gewoon zijn met de adem.
Zijn met mijn lichaam.
Gewoon zijn in dit moment.
En ik breid mijn aandacht uit naar mijn lichaam als geheel.
En ik voel hoe mijn hele lichaam ademt.
En ik breng nu een persoon in gedachte die ik moeilijk kan vergeven.
Misschien iemand waarmee ik wel een band voel.
Welke situatie komt er op?
Welke gevoelens ervaar ik daarbij?
Welke gedachten merk ik op?
Merk ik oordelen?
Mijn verhaal van gelijk willen hebben?
En ook de pijn als ik dit niet kan loslaten.
Als ik niet kan vergeven.
Ik realiseer me dat of ik nou wel of geen gelijk heb,
Dat ik nog steeds lijd.
En misschien wil ik mijn lijden wel compassie geven.
Ik kan mijn handen op mijn hart leggen.
En mezelf compassievol toespreken.
Mogen ik gelukkig zijn?
Mogen mijn pijn gedragen worden door de warmte van compassie?
Mogen ik liefdevol zijn voor mezelf?
Ik kijk opnieuw naar mijn verhaal.
Naar wat ik heb meegemaakt.
En ik herken hoe mijn waarden misschien in het gedrang zijn gekomen.
En hoe ik misschien nog beef en tril van verontwaardiging.
Ik ontken de boosheid,
Het verdriet,
De onmacht.
Daarbij niet.
Ik laat de warmte van compassie zorg dragen voor al deze gevoelens.
En ik spreek mezelf opnieuw compassievol toe.
Mogen ik gelukkig zijn?
Mogen mijn pijn gedragen worden door de warmte van compassie?
Mogen ik liefdevol zijn voor mezelf?
En ik neem daarvoor alle tijd die ik nodig heb.
Om dit te voelen.
Dit te doorleven.
Misschien wil ik wel op een later moment verder gaan met het volgende deel van de meditatie.
Ik open mijn aandacht nu verder naar de ander.
Ik ontken niet dat diegene mijn grenzen heeft overschreden.
En me pijn heeft gedaan.
Bewust of onbewust.
Ik merk hoe ik me niet gezien voelde in wie ik ben.
En ik schenk nu dat wat ik gemist heb aan mezelf.
Ik spreek mezelf aan bij mijn voornaam.
Gevolgd door de woorden.
Ik zie jou.
Ik hoor jou.
Ik voel jou.
Ik begrijp jou.
En ik kan dit zo vaak herhalen als ik wil.
En hiervoor mezelf alle tijd voor nemen.
En ik richt mijn aandacht nu opnieuw naar die persoon.
En ik weet dat ook die persoon lijdt.
Dat als diegene perfect gelukkig was.
Als die zich helemaal veilig voelde.
Dat die mij geen pijn zou hebben gedaan.
Misschien heb ik ook wel eens iemand iets vergelijkbaars aangedaan.
Misschien in mindere mate.
Op een andere manier.
Maar vergelijkbaar.
Ik heb ook wel eens iemand pijn gedaan.
Dit was waarschijnlijk niet mijn bedoeling.
Maar ik kwam voort uit mijn eigen pijn.
Mijn onmacht.
Eigenlijk voelde ik me verloren.
En was het een roep om hulp.
Kan ik inzien dat elke aanval voortkomt uit pijn.
Dat het eigenlijk een schreeuw is om hulp.
En kan ik vanuit dit oogpunt deze persoon misschien begrijpen.
Ik hoef zijn of haar gedrag niet goed te keuren.
Maar misschien kan ik het begrijpen.
En openstaan voor vergeving.
Misschien wil ik die persoon daarom nu wel vergeven.
En een plekje geven in mijn hart.
Want zolang ik niet vergeef.
Zal er ook strijd blijven in mijn eigen hart.
Zal het zijn als een gewicht wat ik met me meedraag.
En zal ik moeilijk ontspannen kunnen thuiskomen.
In mijn eigen hart.
En in die zin schenk ik door vergeving van anderen.
Ook compassie aan mezelf.
En ik kan het vergeven van die ander nu ook verwoorden.
Ik vergeef je.
Ik vergeef je.
Misschien merk ik wel teveel weerstand.
Ben ik nog niet klaar om te vergeven.
Dan kan ik ook de woorden gebruiken.
Het is mijn intentie je ooit te vergeven.
Mogen ik je ooit vergeven.
Ik merk wat dit met me doet.
En ik blijf compassievol aanwezig.
Bij alles wat erop komt.
En ik herinner me eraan.
Dat ik vaak niet weet waarom dingen op mijn pad komen.
Dat ik wel de keuze kan maken.
Om alles wat op mijn pad komt.
Te gebruiken om te groeien.
En mijn hart meer en meer te openen.
Om mezelf compassie te schenken.
Om anderen compassie te schenken.
In deze laatste momenten maak ik nog even contact met mijn hart.
Ik kan mijn handen op mijn hart plaatsen.
En naar deze regio toe ademen.
En zijn met wat ik daar nu ook voel.
Wat mijn ervaring ook is.
En ik buig nu voor wat mijn ervaring ook is geweest.
Maak kennis met je leraar
4.6 (17)
Recente Beoordelingen
Mirjam
March 26, 2023
Mooie, rake meditatie om dichtbij je gevoel te komen. Moest even wennen aan de stem, maar blij dat ik ben blijven luisteren.
Gerelateerde Meditaties
Trusted by 35 million people. It's free.
Get the app