Compassiemeditatie | Het onbegrensde hart

Ik ga zitten of liggen en ik stem mijn aandacht zachtjes af op de beweging van de adem in mijn lichaam.

Ik hoef de adem niet te sturen of te veranderen,

Ik kan hem gewoon zijn gang laten gaan,

Alsof het universum mijn longen elke keer weer voorblaast met lucht en vervolgens weer leegzuigt.

Het leven beademt mij en schenkt mij het leven.

Ik neem nu even de tijd om mijn lichaam te scannen,

Om even in te zoomen op de verschillende delen van mijn lichaam.

Mijn tenen en mijn voeten,

Mijn enkels,

Mijn onderbenen,

Mijn knieën,

Mijn bovenbenen,

Mijn heupen en mijn bekken,

Mijn onderbuik en mijn onderrug,

Mijn borstkas en mijn bovenrug,

Mijn schouders,

Mijn bovenarmen,

Mijn ellebogen,

Mijn onderarmen,

Mijn polsen,

Mijn handen en mijn vingers,

Mijn nek en mijn keel,

Mijn gelaat,

Mijn hoofd.

Ik ben me nu gewaar van mijn lichaam als geheel en ik ben alert op spanningen in mijn lichaam.

Waar merk ik spanning?

Misschien in mijn buik,

Mijn borst of mijn keel,

Misschien merk ik ergens pijn en zodra ik ergens spanning,

Pijn of ongemak opmerk,

Breng ik daar mijn compassievolle aandacht naartoe.

Ik adem zachtjes in die regio en ik voel hoe het is.

Wat merk ik nog meer?

Ik kijk dieper.

Is er een emotie of verhaal die schuilgaat achter deze spanning?

Een emotie die ik misschien nooit eerder zag,

Omdat ik niet echt de tijd nam om er aandacht aan te geven.

Een emotie die misschien verborgen ligt,

Onder bepaalde verharding waarmee ik leef.

Misschien wel een emotie die ik al meedraag sinds ik kind was,

Maar die nooit echt aandacht en ruimte kreeg.

En ik kijk naar wat ik voel als naar een kind in pijn,

Met de diepe wens dat het beter gaat,

Dat hij of zij beschermd en veilig is.

Ik kijk met de betrokkenheid van een wijze vader of een compassievolle moeder voor zijn of haar kind,

Met begrip en geduld,

Wetende dat niemand gespaard wordt van pijn,

En dat pijn,

Zorg en liefde vraagt.

En ik word me nu gewaar van een plaats in mijn hart,

Misschien in het beeld van een ronde tafel,

Van anders symbolisch beeld,

Een veilige plek in mijn hart,

Waar een plekje is voorbehouden voor het kind dat ik nu opmerk,

Voor de emotie,

Voor het gevoel dat ik nu opmerk.

En ik merk hoe het is om dit kind,

Het gevoel,

Een plek te geven in mijn hart.

En ik schenk het daarbij mijn liefdevolle aanwezigheid en belangstelling.

Ik kijk het vriendelijk aan en fluister zachtjes.

Ik zie jou,

Ik hoor jou,

Ik voel jou,

Ik ben er voor jou.

En misschien wil ik hierbij wel mijn handen op mijn hart leggen.

En ik ga zo verder en geef mezelf hiervoor alle tijd die ik nodig heb.

Waar merk ik nog meer druk of spanning in mijn lichaam?

En gaat hier een emotie of een verhaal achter schuil?

Ik kijk dieper,

Wat merk ik nog meer?

En zo geef ik al mijn gevoelens,

Al mijn kinderen een plekje.

Iedereen is hier welkom in mijn hart.

Een geërgerde kind,

Genegeerde kind,

Verontwaardigde kind,

Boze kind,

Radeloze kind,

Verdrietige kind,

Beschaamde kind,

Wanhopige kind.

En ik kan rustiger tijd nemen om ze allemaal een plekje te geven.

Om ze allemaal,

Als het ware met compassie en liefde,

Te omarmen.

Ook mijn vreugdevolle kind,

Speelse kind,

Spontane kind,

Mijn liefdevolle kind,

Creatieve kind en wijze kind,

Enthousiaste kind,

Ondeugende kind.

Ik laat al herinneringen opborrelen van hoe dit was.

Die speelse,

Vrije en deugende kind.

Ik laat al herinneringen opborrelen van hoe dit was.

Die speelse,

Vrije en leuke momenten.

En ik geef alle ruimte aan de gevoelens die daarbij horen.

En zo geef ik alle kinderen een plaats in mijn hart.

Met liefde en compassie.

Ik kijk naar mijn gevoelens en mezelf,

Zoals een ouder naar een kind.

Misschien wil ik in deze laatste momenten nog even mijn handen op mijn hart plaatsen.

En naar mijn hart toe ademen.

Om zo nog meer in contact te zijn met deze regio.

Hier in mijn hart is er ruimte voor alles wat ik voel.

Voor alles wat ik ervaar.

En ik blijf zo nog even zitten.

In contact met mijn hart en met de adem.

En ik buig voor wat mijn ervaring ook is geweest.