Bergmeditatie

De bergmeditatie.

Ga rustig zitten op een stoel of een meditatiekussen.

Voel dan even hoe je hier zit,

Hoe je contact maakt met de vloer en met de stoel of het kussen.

Voel dan even hoe je gegrond bent.

Neem een houding aan die stabiel en waardig is vanuit de basis.

De basis wordt gevormd door het onderlichaam,

De voeten,

De benen en het zitvlak.

Zorg ervoor dat die basis stabiliteit verschaft.

De schouders rustig en ontspannen.

Het hoofd recht op de nek en de ogen mogen gesloten zijn of geloken.

Breng dan voorzichtig en rustig de schouderbladen naar elkaar toe,

Zodat de borst zich opent.

Hou de rug recht en maak de rug lang.

Je zult merken dat je langzaam in een waardige houding komt te zitten.

Een houding die een koning waardig is,

Stabiel en waardig vanuit de basis.

Let er tijdens deze oefeningen op dat je in deze houding blijft zitten.

Wees er scherp op dat je niet onderuitgezakt raakt of verslapt.

Blijf rechtop en alert,

Maar daarbij ook ontspannen de zitten.

Breng dan even langzaam de aandacht naar de adem en voel daarbij het rijzen en dalen van de buik en het middenrif.

Blijf daar even rustig bij aanwezig.

Wees je daarbij van bewust dat je bij deze oefening nergens naartoe hoeft.

Nergens naar hoeft te streven,

Niks hoeft te bereiken.

Maar misschien heeft de geest wel de neiging om telkens bezig te zijn met de volgende stap,

Het volgende resultaat,

Het volgende doel.

Wees je dan gewoon bewust bij aanwezig.

Ga er toe in je bewustzijnsveld en keer dan langzaam terug naar de oefening.

Observeer deze reactiviteit van de geest,

Maar realiseer je daarbij ook tegelijkertijd dat je er helemaal niks mee hoeft.

Dat het slechts een projectie is van de geest.

Als een klein kindje,

Dat je aandacht trekt door even aan je mouw te trekken.

Dezelfde manier trekt de denkgeest zo nu en dan ook jouw aandacht.

En zoals je ook vriendelijk tegen het kindje zou zijn,

Wees dan ook vriendelijk tegen de denkgeest.

Geef even rustig aan dat je op dit moment even de aandacht op iets anders moet richten.

Een houding van vriendelijkheid,

Van niltheid,

Van openheid en ontvankelijkheid.

Laat dan,

Als je er klaar voor bent,

Een majesteuze berg in je verbeelding verschijnen.

Neem hier even rustig de tijd voor.

Laat de berg zich langzaam vormen vanuit de basis.

De grond waarop hij rust.

De massieve basis.

Langzaam omhoog langs de verschillende hellingen van de berg,

Met pieken en dalen,

Tot je bent aanbeland bij de top,

Hoog uittorend boven zijn omgeving uit.

En hoe ziet deze berg eruit?

Misschien is de top wel van ijs.

Misschien groeien er bomen of hele bossen op de hellingen van de berg.

Misschien is deze hoog boven alles uittorende berg wel onderdeel van een grote gebergte.

Probeer dan voor te stellen hoe deze berg uitsteekt vanuit de rest.

Welke vorm heeft deze berg?

Neem de berg waar,

Te midden van alle verandering die om hem heen plaatsvindt.

Misschien is er beweging en leven om de berg heen.

Veranderende omstandigheden.

En wat doet dat met de berg?

Dan probeer je dan nu langzaam voor te stellen dat je een wordt met de berg.

Dat je als het ware versmelt met de berg.

Dat je hoofd een wordt met de top,

Je romp en de armen een worden met de hellingen van de berg en het zitvlak en de benen en de voeten een worden met de ferme stabiele basis van de berg.

En neem hier even de tijd voor.

En als je merkt dat je langzaam een wordt met het beeld van de berg die je voor je had,

Adem dan ook de kwaliteiten van deze berg in.

De kwaliteiten van kracht en stabiliteit.

Adem deze kwaliteiten langzaam in.

Kracht en stabiliteit.

En neem ze op in je bewustzijnsveld.

Probeer deze eigenschappen te doorvoelen.

Er één mee te worden.

En altijd vanuit deze solide,

Ferme basis,

Hoog en recht uittorend,

Boven de omgeving.

Krachtig en stabiel.

En probeer dan ook te ervaren wat er om de berg heen gebeurt.

Een komen en gaan van wolken,

Veranderende weersomstandigheden.

Het ene moment schijnt de zon,

Het andere moment zijn de donderwolken.

Is het zwart aan de hemel?

Heeft de berg te maken met regen,

Onweer,

Stormen,

Harde windstoten?

En wat doet dat met de berg?

Het ene moment is er kou.

Zijn misschien sneeuw aan de top,

De verschillende oppervlaktes,

De verschillende hellingen van de berg.

Het andere moment is er warmte en fluiten de vogeltjes.

En bereiken de warme zonnestralen de top en de hellingen van de berg.

Merk daarbij op dat jij de berg bent en niet de veranderende omstandigheden.

Seizoenen komen en gaan,

Van de winter naar de zachte lente naar de warmte van de zomer en de kleurrijke en tegelijkertijd wat donkerdere herfst.

Wees je daarbij bewust van het feit dat jij als berg altijd stabiel en krachtig vanuit de basis ver op dezelfde plek blijft staan.

Je verroert je niet,

Je beweegt niet mee.

Je bent slechts aanwezig.

Toeschouwen van alles wat verandert.

Volledig aanwezig in het spectrum dat het leven te bieden heeft.

Een rijkdom van emotie,

Een rijkdom van gedachten,

Een rijkdom van sensaties,

Ervaringen.

Maar je bent niets van dat alles.

En probeer dan nu vanuit deze kracht en stabiliteit verbinding te maken met de hemel.

De hemel die zich aftekent tegen de berg.

En probeer daarbij ook de kwaliteiten van de hemel in te ademen.

De kwaliteiten van openheid en ruimte.

Probeer er verbinding mee te maken.

Probeer ze in te bedden in het huidige bewustzijn,

In de huidige denkgeest.

Vanuit de kracht en stabiliteit van de berg samen met de openheid en de ruimte van de hemel.

Ontvankelijk voor alles wat zich op dat moment tegen de hemel aftekent.

Wolken komen en gaan.

Weersomstandigheden veranderen.

Net als in het leven is het dan weer donker en dan weer licht.

En hierop probeer je geen invloed uit te oefenen.

Je probeert slechts bewust aanwezig te zijn.

Vanuit een open en uitnodigende houding.

Jegens alles wat is.

Vanuit een onwankelbare rust verwelkom je elke sensatie,

Elke ervaring.

Moeilijk,

Zwaar,

Bedrukkend,

Maar ook op zwepend.

We vlogen.

Blij en positief.

Je realiseert dat het leven een cyclus is.

En dan zit het mee en dan zit het tegen.

Maar je daarbij realiseert dat alles is zoals het zou moeten zijn.

Breng dan de aandacht langzaam naar de adem en blijf er even kort bij.

Dan zijn we aan het einde gekomen van de bergmeditatie.

En als zo dadelijk het belletje klinkt,

Wil ik je uitnodigen om langzaam de tijd te nemen om terug te komen naar de ruimte waar je je op dit moment in begeeft.

Langzaam en mild.

Je hoeft niet te haasten.

Je hoeft nergens naartoe.

En neem dan de kwaliteiten die je hebt opgebouwd tijdens deze meditatie,

Kwaliteiten van kracht,

Stabiliteit,

Openheid en ruimte,

Mee naar je volgende activiteit.