Gun Jezelf Een Moment In De Stilte

Oké,

Ik wil samen met jou de inzicht meditatie doen.

En doe deze meditatie met een open houding.

Zonder doel.

Zonder specifiek resultaat.

Zonder uitkomst voor ogen.

De meditatie gaat het niet om bereiken van een doel.

Maar het is juist het stoppen met streven.

Het stoppen om ergens te komen.

Gewoon een ontspannen aanwezig zijn met wat er in het moment is.

Elk idee over een bepaald resultaat werkt alleen maar verstorrend.

Dus kom zo comfortabel mogelijk zitten.

Spreadvins laat je hoger.

Wat al gedaan hebt.

En laat elk idee over wat er zou moeten gebeuren maar gaan.

En weet dat je het niet verkeerd kunt doen.

Je kunt het ook niet goed doen.

Deze begrippen zijn niet aan de orde.

Als voorbereiding op de meditatie kun je even je aandacht richten op de sensaties in je lichaam.

Kijk eens of je voelend aanwezig kunt zijn in je lichaam.

Wees alleen maar getuigen van de sensaties die je op dit moment ervaart.

Zonder dat er iets hoeft te veranderen.

Dan heb ik je uitnodigd om je aandacht naar je ademhaling te brengen.

Word je gewaar van de bewegingen en de geluiden in je lichaam die worden veroorzaakt door je ademhaling.

Kijk eens of je bewuste aandacht kunt brengen naar de plek waar jij je ademhaling het sterkst ervaart.

Misschien is je adem voelbaar in je buik.

Of misschien juist hoger in je borst.

Het een is niet beter dan het andere.

Wees alleen maar getuigen van je ademhaling.

Om het lichaam zich te laten ontspannen wil ik je vragen om voor een paar minuten wat intensiever te gaan ademhalen.

Kijk eens of je zonder je echt in te spannen wat dieper kunt inademen.

Adem op zo'n manier dat je alleen bij de inademhaling wat extra inspant.

De uitademing gaat helemaal vanzelf.

Bij het inademen doe je wat extra moeite.

Bij het uitademen is er geen inspanning.

Dan laat je alles los.

Doe dit op een ontspannen manier een aantal keer in je eigen tempo.

Bij het inademen adem je frisse energie in.

Bij het uitademen laat je alle onrust,

Alle overbodige mentaal activiteit uit je lichaam vloeien.

Laat hem door je lichaam naar beneden zakken,

De grond in.

Bij het inademen neem je extra lucht.

Bij het uitademen laat je alles los wat je nu niet nodig hebt.

Haal tot slot nog een paar keer diep adem.

Je hoeft je aandacht nu niet meer op je adem te richten.

Je aandacht mag zich ontspannen.

En dan begint nu de feindelijke meditatie.

Telkens als we iets horen,

Wordt onze aandacht automatisch naar het geluid toegetrokken.

We zoomen als het ware in op het geluid.

En wat ons eigenlijk altijd ontgaat,

Is het besef van de stilte.

Waaruit het geluid is gekomen.

Elk geluid komt voort uit de stilte.

En elk geluid verdwijnt ook weer in de stilte.

Elk geluid wordt geboren uit de stilte.

Het geluid kan dus zijn dankzij de stilte.

Tijdens deze meditatie is het de bedoeling dat je je bewust bent van de geluiden die je hoort.

Maar dat je je ook vooral bewust bent van de stilte.

De stille ruimte waarin de geluiden verschijnen.

En je kunt er nu al mee beginnen.

Terwijl je deze woorden hoort,

Ben je meer geïnteresseerd in de stilte dan in de woorden.

Als je je afstemt op de uiterlijke stilte,

Dan kom je automatisch in contact met de innerlijke stilte.

Je kunt je niet bewust zijn van de uiterlijke stilte,

Zonder dat je een besef krijgt van een nog diepere stilte binnenin jezelf.

Dus krijg je een besef van de stilte.

De stille achtergrond die ruimte geeft aan alle geluiden die hierin op willen komen.

En die zelf onaangetast blijft.

De stilte maakt geen onderscheid tussen mooie of lelijke geluiden.

De stilte is puur beschikbaar en laat alles toe,

Zonder oordeel.

En de stilte wordt niet verstoord door de geluiden die hierin op komen.

Je zult straks met regelmaat het geluid van meditatiebelletjes horen krijgen.

Het is niet het einde van de oefening,

Maar juist een onderdeel van de oefening.

Je kunt het geluid gebruiken om je steeds iets bewuster te worden van de stilte.

En luister met aanhouding alsof je een heel subtiel geluid verwaart.

En dat ook eens op het overgangsgebied tussen de stilte en het geluid.

Het moment waarop de stilte en het geluid elkaar raken.

En maak er vooral geen concentratie oefening van.

Maak er geen inspanning van.

Je hoeft nergens naartoe.

Je hoeft niets te bereiken.

En je kunt het niet verkeerd doen.

Je kan het zelf niet goed doen.

En recht ook eens je aandacht op de leegte waaruit het geluid tevoorschijn komt.

En breng ook eens je aandacht bij het moment dat het geluid wegzingt in de stilte.

Het is alsof je je aandacht kunt laten meegeluiden in de stilte.

En verleg nu eens je aandacht van de uiterlijke stilte waarin je geluiden hoort naar de innerlijke stilte waarin je gedachten ziet komen en gaan.

Het is feitelijk dezelfde stilte.

En net als de geluiden die komen en gaan kun je ook je gedachten zien als dingen die aan je voorbij trekken.

Dus observeer je innerlijke wereld van gedachten en kijk vanuit de stilte.

Het is alsof je als een stille getuige aan de kant van de rivier zit te kijken naar alle gedachten die als blaadjes op het water voorbij komen.

Je ziet ze voorbij gaan en verder doe je niets.

Je gaat er geen relatie mee aan.

Je kijkt alleen maar.

Zonder oordeel.

Onpartijdig.

Misschien merk je dat je telkens weer wordt meegenomen in bepaalde gedachtenstralen.

Maak daar geen probleem van.

Maar kom gewoon weer terug als de getuige.

En nogmaals.

Maak er geen inspanning van.

Geen concentratieoefening.

Je hoeft niets te bereiken.

Je hoeft nergens naartoe.

Je kunt het niet verkeerd doen.

En je kunt het niet goed doen.

Het is alsof je jezelf ervaart als de stille ruimte waarin gedachten komen en gaan.

En deze ruimte,

Dit bewustzijn,

Is totaal beschikbaar voor iedere gedachte die wil verschijnen.

En probeer vooral niet om vanuit het verstand het bewustzijn te begrijpen of te bevatten.

Want dat is onmogelijk.

Bewustzijn is net zoiets als lege ruimte.

Het heeft geen vorm.

Geen grenzen.

Je kunt het niet pakken.

Je kunt er geen ding van maken.

En toch weet je dat het er is.

Omdat er dingen in verschijnen.

Voor innerlijke stilte geldt hetzelfde.

Je kunt het niet waarnemen.

Maar je weet dat het er is.

Juist omdat er allerlei sensaties in verschijnen.

Zelfs de subtielste gedachte wordt moeitloos waargenomen.

Zonder dat je daar iets voor hoeft te doen.

En als je dus als een getuige je gedachten kunt waarnemen.

Dan maakt dat één ding volstrekt duidelijk.

Dat je dus niet je gedachten kunt zijn.

Jij bent het waarnemen.

En niet wat waargenomen wordt.

Gedachten komen en gaan.

Ook gevoelens komen en gaan.

Maar deze stille aanwezigheid is het enige wat er altijd is.

En er is altijd een keuze.

Als je je aandacht uitsluitend geeft aan de wereld van het denken.

Dan geef je daarmee je gedachten meer gewicht.

En als je je aandacht geeft aan deze stille plek.

Dan zal het besef van de stilte steeds sterker worden.

Dus laat je aandacht zich ontspannen in de stilte.

Laat je aandacht rusten in de stilte.

Dan gaat de oefening zo geleidelijk aan afsluiten.

Breng even je aandacht.

Met je lichaam zoals het zit.

Het contact dat je lichaam maakt met de ondergrond.

Vervolg nog een paar ademhalingen met je adem.

Verluister nog even het geluid van de belletjes.