Spanning Loslaten, Licht Toelaten

Welkom bij deze meditatie om spanning los te laten.

Je mag je ogen sluiten als je dat fijn voelt,

Of je blik ergens op richten.

Terwijl je dat doet,

Laat je je lichaam landen waar het nu is,

In deze ruimte,

In dit moment.

Laat je adem langzaam dieper worden,

Zonder moeite,

Zonder doel.

Je hoeft nog niet meteen te ontspannen,

Je hoeft nog niks te doen.

Je mag alleen maar aankomen bij jezelf.

Laat de ruis van vandaag zich een beetje terugtrekken,

Alsof je een deur zachtjes dicht doet,

De deur tussen de buitenwereld en jouw binnenwereld.

Voel hoe je lichaam zich bewust wordt van de grond onder jou,

Van de zachtheid of stevigheid die jou nu draagt.

En voel ook hoe je met elke uitademing een klein beetje dichter bij jezelf komt,

Misschien ben je moe,

Of overprikkeld,

Misschien voel je van alles door elkaar,

Of juist helemaal niets.

Maar weet dat alles wat je nu ervaart,

Er mag zijn.

We beginnen hier,

Waar alles er mag zijn,

Niet verderop,

Niet als je er klaar voor bent,

Maar precies hier,

Waar jij nu bent met alles wat je meedraagt.

Adem nu rustig in en langzaam uit.

En maak met elke ademhaling een klein beetje meer ruimte in je lijf,

Niet ergens tussen jou en iets anders,

Maar in jou.

En in die ruimte mag je gaan kijken,

Wat leeft er nog in jou,

Dat eigenlijk niet meer bij jou hoort?

En wat draag je mee,

Dat zwaarder voelt dan het zou moeten zijn?

Is het een verwachting,

Een overtuiging,

Een oud verhaal over wie je moet zijn,

Of wat je niet of wel mag voelen?

Misschien zit het vast in je schouders of in je buik,

Of als een gewicht op je borst.

Voel dat maar.

Je hoeft het niet weg te duwen.

Je hoeft het niet op te lossen.

Laat het zich voelbaar maken,

In stilte en in zachtheid.

Want loslaten begint niet met forceren,

Het begint met zien.

En adem maar naar die plek toe,

Alsof je met je adem zegt,

Ik ben hier,

En ik zie dat ik je met me meedraag,

En ik ben bereid om je niet langer vast te houden.

Misschien voel je weerstand of verdriet,

Misschien alleen een diepe zucht,

Maar wat er ook opkomt,

Het is een teken dat er iets beweegt.

En nu,

Met elke uitademing,

Mag je dat stuk meer in beweging laten komen.

Niet als een dramatische breuk,

Maar als een zachte terugkeer.

Een beetje bij beetje,

Stukje voor stukje,

Mag je het loslaten komen en loslaten.

Datgeen wat net iets te lang op je schouders lag,

Of op je borst,

Durf je nu eindelijk neer te leggen.

Misschien heeft het je ooit gediend,

Maar je hoeft het niet meer mee te nemen.

En adem,

Voel hoe je lichaam dat begrijpt.

Voel hoe die plek zachter wordt,

En merk ook de ruimte op die er ontstaan.

En laat deze ruimte geen leegte zijn of stilte,

Maar deze ruimte is de waarheid.

Het is wat overblijft als je loslaat.

Het is een van de puurste stukken van wie jij in werkelijkheid bent.

Van wie jij bent als je de stress en spanning niet meer hoeft te dragen.

Voel maar hoe licht je mag zijn,

En hoe open en vrij.

Je hoeft niet alles tegelijk los te laten,

Maar je bent begonnen,

En dat is genoeg.

Voel hoe er in jou nu nog meer stilte komt,

Alsof je ziel even uitademt.

Je hebt niet alleen iets losgelaten,

Maar je hebt ook iets opengezet.

En wat nu overblijft is niet leeg,

Maar helder en open.

Het voelt misschien nog even vreemd of onwennig,

Maar blijf nog even in deze ruimte,

Want deze ruimte is heilig.

Het is de plek waar jij mag thuiskomen,

Waar jij niet hoeft te presteren,

Niet hoeft te herstellen en niet hoeft te verbeteren.

Hier mag je gewoon zijn.

Breng je aandacht nu naar je hartgebied.

Misschien wil je je hand erop leggen.

En voel maar.

Voel maar hoe je hart zachtjes klopt in deze nieuwe openheid.

Wat is daar nu zichtbaar?

Wat leeft daar als je alles wat jou niet meer dient even aan de kant hebt gelegd?

Misschien zie je een stukje kwetsbaarheid of zachtheid,

Of een verlangen dat al te lang stil was.

Kijk het maar aan met ogen van liefde.

Niet om het te beheersen,

Maar om het te erkennen.

Zeg maar tegen dat deel van jou,

Ik zie jou.

Je hoeft je niet te verstoppen.

Je mag er zijn.

En adem er langzaam naartoe.

Voel maar hoe het licht in je hartgebied begint te bewegen.

Een zacht stromend licht,

Dat precies zijn weg weet door jouw hart.

Het herinnert je eraan dat je niet te kort bent,

Niet te laat en niet te veel.

Het heelt zonder woorden.

En laat het licht je maar vullen.

Niet omdat je leeg bent,

Maar omdat je weer open bent.

Voel maar hoe je zonder iets te doen,

Weer verbonden raakt met jezelf,

Met je lichaam,

Met je aanwezigheid.

Je hoeft niet terug te keren naar het oude.

Je mag hier zijn,

In deze nieuwe ruimte.

In jouw waarheid.

En wat je ook meeneemt vanuit deze meditatie,

Laat het licht zijn.

Laat het jouw licht zijn,

Geboren uit wat jij hebt durven loslaten.

Blijf nog even in deze ruimte.

Of keer langzaam terug.

Maar weet,

Dat wat jij nu in je draagt,

Precies genoeg is.

En dat jij precies genoeg bent.