Ademruimte Met Compassie

De ademruimte met compassie.

Deze oefening kun je doen in een situatie waarbij je een lastigheid ervaart,

Wanneer je moeilijke emotie ervaart of stress ervaart.

Je kunt de oefening doen door speciaal voor te gaan zitten,

Maar je kunt het ook doen terwijl je bezig bent.

En als je de oefening zoals nu speciaal doet op een lastig moment,

Neem dan even de tijd om rustig te gaan zitten op een plek waar je niet gestoord kunt worden.

En neem even de tijd om een gemakkelijke comfortabele houding aan te nemen.

Wees je gewaar van je lichaamshouding,

Je gezichtsuitdrukkingen in dit moment,

En wees dan allereerst bewust aanwezig bij wat er op dit moment is,

Open aandacht bij wat zich maar voordoet.

En als dat iets lastigs of iets pijnlijks is,

Dan kun je dat in jezelf eventueel benoemen.

Bijvoorbeeld er is onzekerheid,

Er is angst,

Er is schaamte.

Of de fysieke sensaties die je op dit moment voelt,

Zoals spanning in mijn lichaam,

Verkramping in mijn nek of in mijn schouders,

Of gedachten zoals er zijn kritische gedachten of onzekere gedachten.

En kijk of je hier met zachtheid voor kunt openstellen,

Hoe onaangenaam de ervaring misschien ook is.

En waar je normaal vaak gewend bent om daarvan weg te willen of ze niet te verwelkomen,

Kun je deze nu verwelkomen,

Toelaten.

En toelaten zonder daarover te hoeven oordelen.

Zijn met wat er op dit moment is.

Het kan best zijn dat dat wat heen en weer gaat,

Dat er meerdere dingen zich aan je voordoen.

Dat kun je ze allemaal laten passeren,

Allemaal aanschouwen,

Erkennen.

En dan kun je de aandacht brengen naar de adembeweging.

Dus aandachtig elke in- en uitademing volgen met diezelfde ontvankelijke houding.

En dan kun je dat ademritme of die adembewegingen wat laten kalmeren,

Wat vertragen.

En kijken of je wat zachtheid,

Wat ontspanning kan toelaten in je gezicht,

In het borstgebied en het buikgebied,

Je spieren.

En als het voor jou helpend is of kalmerend is,

Kun je een hand op je hart leggen of een hand op je buik of één op je hand en één op je buik,

Één op je hart en één op je buik.

En opmerken wat dit doet.

En vervolgens kan ook het voorstellen van een veilige plek of een geruststellende ander,

Een compassionele metgezel,

Ook verder kalmeren.

Kijk wat daarin voor jou prettig is of wat voor jou werkt.

Dus elke inademing en elke uitademing volgen met je aandacht.

Compassieve aandacht met zachtheid.

En vervolgens kun je diezelfde vorm van aandacht uitbreiden naar je lichaam als geheel.

En je hele houding een houding van compassie laten zijn.

Dus met compassie het pijnlijke erkennen,

Voelen en vervolgens ook openen voor de behoefte die daar nu het duidelijkst voelbaar is.

Wat heb je nu nodig?

Wat zou je jezelf nu toewensen?

Wat zou je jezelf gunnen?

Zou je jezelf op dit moment iets compassievels kunnen toewensen?

Dus ik wens mezelf veiligheid of geborgenheid.

Ik gun mezelf dat ik vrij ben van pijn of ongemak.

Ik gun mezelf kracht of innerlijke rust.

Je kunt je eigen woorden gebruiken en kijk wat er bij jou opkomt.

Het mogen ook meerdere wensen zijn,

Maar je kunt ook een wens die bij jou op dit moment goed aansluiten herhalen.

Misschien op het rippen van de adem.

Laat de wens door je hele lichaam en je hele wezen stromen.

Misschien zijn er gebieden in je lichaam waar je meer spanning voelt,

Waar je meer emotie voelt of juist leegte voelt.

Dan kun je daar speciaal naartoe ademen of de wens speciaal naartoe laten stromen.

Of doorheen laten stromen.

Je kunt zo blijven zitten met deze wens en met deze houding van compassie.

Dit kan meer in de ademritme.

Zolang als je wilt of zolang als jij nodig hebt.

Je kunt dan als de opname stopt verder gaan.

Maar als het zo oké voor je voelt,

Dan kun je de aandacht rustig weer terugbrengen naar daar waar je je lichaam in contact maakt met de grond.

Of met daar waar je op zit of ligt.

En je aandacht verder uitbreiden naar de ruimte waar je je in bevindt.

En op je eigen tempo de oefening afronden en je ogen weer openen.