Check in

Een hele goede middag.

Even tijd om diep adem te houden,

Even te stoppen.

Een moment in de dag te brengen dat je even ophoudt met doen.

En of het nou leuk was,

Prettig of minder leuk,

Wat je aan het doen was.

Het is altijd zo waardevol om even een stopmoment aan te brengen.

Een moment van inchecken bij jezelf.

Wij mensen zijn zo eigen om in patronen te schieten.

Zo automatisch,

Zo intelligent.

En kunnen ook de intelligentie opbrengen om te weten dat we af en toe even,

Even een momentje dienen te stoppen,

Om even te ervaren hoe het met ons is.

Juist omdat we zo automatisch kunnen doen.

En dat is nu.

Even zitten.

Je voet het liefst op de grond,

Of misschien zit je lekker in kleermaker.

Maar misschien sta je ook bij de bus,

In de rij,

Bij de kassa.

Het maakt niet uit waar je bent.

Hoe je staat of zit,

Maar weet je,

Geaard en gegond.

Even dat contact ook zo voelen met de ondergrond.

Dat je kan voelen dat het stroomt.

En dat niet alle energieën in jou blijven hangen.

Bewust van je voeten,

De aandacht daar zo naartoe brengen.

De aandacht ook naar de raakvlakken met de ondergrond mogelijk,

Al is het bed.

En zo dat bewustzijn langzaam naar boven trekken.

Je hele lijf door.

Hey lijf,

Hoe is het?

Wat ervaar je nu in je lijf?

Misschien ben je al wat meer bedreven in mediteren.

Ben je al wat gevoeliger geworden voor het opmerken van de sensaties in je lijf?

En zo niet,

Dan is het helemaal prima.

Dan denk je misschien wel even,

Huh,

Waar gaat dit over?

Leuk om zo gedachten op te merken.

Maar ik nodig je toch uit om echt nieuwsgierig te zijn.

Wat ervaar jij nu in je lichaam,

Nu je zo stopt?

Gestopt bent met doen.

En welke sensaties het ook zijn.

Misschien voel je ergens wat trekken,

Wat pijnlijks,

Zeurens,

Misschien juist prettiger sensaties.

Dat is wat er is.

Het hoeft niet anders te zijn dan het is.

Het alleen maar te zien.

Als het ware kijk je naar jezelf,

Naar je lichaam,

Naar de sensaties.

Zonder er los van te staan,

Maar wel de ruimte te ervaren door er naar te kijken.

En zo ben jij op dit moment met je lichaam.

Verkennend,

Nieuwsgierig,

De sensaties die zo voorbijkomen.

Als je zo stopt en opmerkzaam bent naar je lichaam.

En dan komt ook als vanzelf die ademhaling eigenlijk in beeld.

Want die is zo voelbaar,

Zo hoorbaar,

Zo opmerkbaar.

De ademhaling,

De adembeweging die zo automatisch verloopt.

Waarbij je de aandacht zo neer kan leggen soms.

Neerleggen kan fijn zijn om in het moment te komen.

Juist als je zo'n gevoel van stress hebt,

Van rennen,

Hollen,

Of van gedachten die je overspoelen.

Dan kan die adembeweging,

Die zo waarneembaar is,

Een rustpunt vormen.

Door bijvoorbeeld je aandacht te richten op de buik die een beetje opbolt of de borst als je inademt.

En natuurlijk ook weer afvlakt als je uitademt.

Haar zo minutieus te volgen.

Met al je aandacht helemaal daar te zijn.

Alsof er even niks anders meer bestaat.

Eén te zijn met zoiets wezenlijks.

En als je dat doet,

Dan gaat het misschien juist meer opvallen hoeveel gedachten er zijn,

Of dat er gedachten zijn.

En dat is juist het mooie.

Je ziet door je aandacht bij één object te houden,

Hoe de aandacht makkelijk afgeleid raakt.

Je kijkt ernaar,

Je bent de beschouwer.

Je bent de getuige van hoe de aandacht,

Hoe ons bewustzijn werkt.

Je richt je aandacht op bijvoorbeeld de buikwand,

De adembeweging.

Je volgt haar,

Je hebt de intentie om haar te volgen.

En even later zit je met je gedachten ergens anders.

En dat is helemaal oké.

Dat is de aard van onze geest.

Die heb je daar te pakken.

Right in your face.

En het enige wat je dan hoeft te doen,

Is je aandacht terug te brengen naar die buikwand.

Of misschien was je al op een hele andere plek in je lijf.

De aandacht die dwaalt wel af,

Maar dat dan weer op te merken op zo'n stopmoment.

En de aandacht liefdevol terug te brengen naar waar je mee bezig was.

Zo je lichaam een beetje te scannen.

Dat is wat we hier aan het doen zijn.

Haha,

Niks doen en toch iets doen.

En ben je je hele lichaam al langs gegaan?

Jouw lieve lijf,

Hoe is het met je lijf?

Hoe vaak ben jij je bewust van je lichaam,

Hoe het aanvoelt?

Of het ontspannen is of gespannen?

Welke plekken spanning kennen?

En andere juist meer gemak?

Leer je lijf kennen.

Het is zo'n belangrijk vehikel.

Dit lijf heeft alles meegemaakt.

In dit lijf ligt alles opgeslagen.

Dit lijf vertelt jou hoe het met je is.

En vandaar in dit stopmoment veel aandacht voor haar.

Misschien kan je ook iets van dankbaarheid voelen op dit moment voor je lijf.

Believe me,

Dankbaarheid voelen was voor mij echt een uitdaging.

En nog steeds soms kan ik er niet helemaal in zakken.

Ook dat is heel normaal.

Dankbaarheid voelen,

Vanuit je hart,

Voor je lijf.

Zo heb je best een lang moment aandacht besteed aan je lichaam.

Heb je bijgedragen aan je eigen welzijn,

Door jezelf te zien.

En of daarbij nou negatieve gedachten kwamen of dat je het als onprettig hebt ervaren,

Dat maakt niks uit.

Het kan soms moeilijk zijn om dingen te zien,

Maar er gebeurt helemaal niks met je anders dan dat je te zien krijgt wat er is en het was er toch al.

Alleen nu je het ziet,

Nu je er bewust van bent,

Kun je er wat mee.

In eerste instantie er mee zijn.

Er gewoon mee zijn.

Tot je door laten dringen.

Voelen hoe het is.

Welke emoties het bij je losmaakt.

Welke gedachten er komen.

En er naar kijken.

En als je er dan zo even tijd aan hebt besteed,

Kun je ook altijd even vragen,

Welke behoefte heb ik dan nu hieruit volgend?

En geloof me,

Het is altijd iets wat met zelfliefde te maken heeft.

Ah,

Misschien klinkt zelfliefde voor jou als een te groot woord.

Noem het dan zelfzorg.

Iets liefs,

Iets aardigs of gezonds voor jezelf te doen.

Werkt helend en koesterend voor je lichaam.

Dank je wel voor dit gezamenlijke stopmoment.

Namaste.