Laat de zon van binnen schijnen

In deze meditatie laat je het zonnetje in huis schijnen. Eerst maak je een uitreikende beweging naar de zon. Je opent je kruin en laat de zonnestralen naar binnen komen. Je laat je voeden door de zon. Je ervaart dat het licht ook in jou schijnt. Daar waar jij ontspant komt er ruimte voor de zonnekracht. Van binnenuit wordt het licht steeds sterker. Je voelt de overgave aan het licht. Jouw licht schijnt naar buiten, vanuit je hart alle kanten op. Je omgeving wordt aangelicht door jouw hart.

Transcript

In deze meditatie gaan we het zonnetje in huis laten schijnen.

Voel maar even hoe je zit.

Voel maar je ruggengraad.

Een beetje comfortabel zit,

Als je nog niet helemaal lekker comfortabel zit.

Maak het dan iets comfortabeler voor jezelf.

En volg even je adem,

Hoe die op dit moment is.

We beginnen met een beweging.

Je handen in bidhouding bij je hart te houden.

Voel maar even je handen op elkaar.

Voel maar de warmte van je eigen handen,

Zoals die tussen je handen heen en weer gaat.

De ene hand geeft warmte aan de andere hand.

En de andere geeft weer warmte aan de ene hand.

Een soort straling vanuit je handen.

Als je je handen iets uit elkaar houdt,

Dan voel je ook dat er ruimte tussen die handen,

Of daar energie aanwezig is.

Alsof je die kan beetpakken.

Je handen weer op elkaar.

Dan gaan we heel langzaam handen naar boven toe bewegen.

Dus met de vingertoppen omhoog.

Beweeg maar helemaal langs je gezicht,

Langs je neus,

Langs je voorhoofd.

Zover als je kan uitrijken omhoog.

En je vingertoppen blijven naar boven wijzen.

Kijk maar hoe ver je komt,

Terwijl je nog steeds kan blijven ademen.

Stel je maar voor dat daar voorbij die vingers,

Dat die vingers als het ware wijzen naar de zon.

En dan begroeten we de zon door onze handen los te laten,

Als het ware onze handpalmen naar de zon te keren.

Rek maar nog steeds uit en open maar je handen naar de zon toe.

En dan laat je heel langzaam je handen naar de zijkant omlaag zakken.

Totdat ze rusten op je knieën.

Dan maken we nog een keer diezelfde beweging.

Dus eerst de bidhouding.

Laat maar heel langzaam je handen op elkaar komen.

Voel maar die energie weer tussen je handen.

Misschien kan je daar ook de verbinding met je hart voelen.

Je handen en je hart die heel dicht bij elkaar zijn.

Het zonnetje in je hart.

En volg maar weer je adem,

Of die nu rustig is.

Je hartslag.

Ga maar heel langzaam weer die beweging omhoog maken.

Ondertussen adem je rustig door.

Langs je neus,

Langs je voorhoofd.

Helemaal omhoog richting het plafond.

Rijk uitreikend naar de hemel.

Voel maar die verbinding als het ware van je vingertoppen naar de zon toe.

Alsof je er echt zo naartoe wijst en een soort straal uit je vingers stroomt naar die zon toe.

Dat je zo een verbinding maakt.

En dan rijk je handen weer open naar die zon toe.

Je hand palmig gericht naar de zon.

En ook al is het bewolkt,

Of wat voor weer het ook is,

Het maakt eigenlijk niet uit.

De zon schijnt overal dwars doorheen.

Door de wolken heen,

Door het dak heen.

En je voelt de warmte als het ware binnenkomen in je kruin en in die twee handen.

Je palmen die open staan.

Stel je maar voor die zonnen stralen,

Alsof je op het strand staat.

Alsof de zon,

De felle zon op je hoofd schijnt.

Zo kan je dat nu heel subtiel voelen.

En langzaam laten we onze handen weer zakken.

Naar de zijkanten.

Open met je borst.

In die beweging.

En je laat je handen weer op je knie of op je schoot rusten.

Voel maar even na wat deze beweging bij jou heeft gedaan.

Wat er nu anders voelt dan toen je ging zitten.

En ook terwijl we nu zo zitten,

Kan je op je kruin nog steeds die zon voelen schijnen.

Dus jouw eigen voorstellingsvermogen.

Die zo krachtig is.

En die verbeeldingskracht is eigenlijk heel waardevol.

Wat je in beeld gebeurt ook.

Dus die zonnen stralen die je kan voelen daar op je kruin,

Die zijn er gewoon op dat moment.

Dus het staat eigenlijk toe wat er continu gebeurt.

Want de zon maakt continu contact met je kruin.

Alleen zijn we ons er vaak niet van bewust.

Nu voelen we het even heel bewust.

We worden de hele dag doorgevoed door de zon.

En je kunt je voorstellen dat er een soort openingetje zit in je kruin.

Een soort poortje die je een beetje kan openzetten.

Dat je hem op een kiertje zet,

Zodat die zon ook naar binnen kan schijnen.

In jouw hersenpan,

Zeg maar.

In jouw hoofd.

Laat het maar naar binnen stromen,

Die warmte.

Het licht.

Stel je maar voor dat je hoofd helemaal van binnen licht wordt.

Hetzelfde licht als de zon.

Het licht dat ook in ons schijnt.

Kijk maar waar jij dat voelt.

Of je het vooral aan de achterkant van je hoofd voelt.

Of meer aan de voorkant.

Misschien echt in het midden van je hoofd.

Zijkant.

Misschien voel je verschillende plekjes.

Laat maar op al die plekjes de zon even schijnen.

En zak maar nog iets verder omlaag,

Zo in je hoofd.

Richting je kaken.

Richting je schedelrand.

Aan de achterkant ook.

Richting je nek.

Je keel.

En overal waar dat zonnetje schijnt,

Daar ontspan je.

Laat maar los wat er nog aan spanning zit in je kaken.

Je wangen.

Rondom je ogen.

Je voorhoofd.

Misschien wat vronsingen nog.

Laat maar al die kleine plekjes waar nog wat spanning zit in je gezicht.

Laat het maar los.

Op het moment dat je ontspant,

Komt er ruimte voor dat zonnetje.

Stel je maar voor als je op het strand helemaal ontspant.

Helemaal lang uit gaat liggen.

Dan ineens voel je de zonnekracht.

Doe dat ook in je gezicht.

Op die plekjes waar nog wat spanning aan spanning zit.

Zo gauw je die aanspanning loslaat.

Zo gauw het niet meer uitmaakt wat voor gezicht je trekt.

Dan in één keer schijnt dat zonnetje op die plekjes.

Dan voel je een soort overgaven komen.

En langzaam zakken we wat verder omlaag.

Stel je maar voor dat je door die soort tunnel van je nek omlaag gaat.

Richting je sleutelbeen,

Je borst.

Dat daar weer wijzer wordt.

Alsof je daar in een soort kathedraalruimte terecht komt.

Met hele mooie bogen.

Die bogen van je ribbenkast.

Van je borstkast.

En jij staat daar in het midden in die grote ruimte met die mooie bogen.

Je staat eigenlijk in de plek waar je hart is.

Voel maar die grote ruimte die jij daar hebt van binnen.

En je loopt daar met een kaarsje.

Een kaarsje dat daar licht geeft.

Waar alles van binnen aanschijnt.

Kijk maar of je dat kaarsje kan vervangen door zo'n mooie bol van licht zoals de zon.

En het licht wordt steeds sterker.

Verbonden met het licht van de zon.

Je hele borstkast wordt van binnenuit aangelicht.

Kijk maar of je die kleine spiertjes tussen je ribben.

Of je die kunt ontspannen.

Zodat die beweging van je borst ruimer wordt.

Welke inademing dat je alle ruimte geeft voor je borstkast om mee te bewegen.

En terug te veren.

Ook van achter.

Ook de zijkant.

Helemaal rondom.

En van binnenuit wordt het licht steeds sterker.

Wordt helemaal opgevuld door licht,

Die ruimte van binnen.

Je kan je zelfs voorstellen dat het licht zelfs wat naar buiten schijnt.

Zo tussen die ribben door.

Zodat ook jouw omgeving verlicht wordt.

Tussen die keertjes van je ribben door.

Schijnt jouw licht vanuit je hart.

Alle richtingen op.

Naar voren.

Naar links.

Naar achter.

Je hele omgeving wordt aangelicht door die zonnestralen vanuit jouw hart.

En kijk maar hoe dat licht van jou verbonden is met het licht van de zon.

Dus nog steeds word jij aangelicht door de zon vanuit je kruin.

Voel je die warmte.

Naar binnen stromen.

Je voelt het ook op je handen schijnen.

Misschien voel je ook je schouderkoppen.

Alsof de zon daar ook op schijnt.

Waar is het door alles heen?

Waar is het door het dak heen?

Waar is het door de wolken heen?

Schijnt die zon?

Ben jij continu in verbinding met de zon?

De enorme zonnekracht.

Daar pik jij ook een vonkje van op.