De automatische piloot - Oefening 2

Een oefening van 10 minuten waarin diverse mindful oefeningen centraal staan. De tweede oefening in het thema 'automatische piloot', een serie oefeningen om bekend te worden met de basisconcepten van mindfulness.

Transcript

Welkom bij de tweede oefening van het thema de automatische piloot.

Misschien ken je het gevoel dat je een lang stuk hebt auto gereden en thuis komt zonder je nog te beseffen waar je langs bent gereden of wat je hebt gezien.

Of dat een zak chips leeg is voordat je je beseft dat je zoveel had gegeten.

We functioneren vaak als een automaat die taken uitvoert zonder er bewust bij stil te staan.

Onze geest dwaalt af,

Waardoor we weinig bewust meemaken en door dit afdwalen zelfs zonder kunnen worden wanneer ons geest gaat piekeren.

Je kunt deze oefening zittend doen,

Maar als je het prettig vindt mag je ook liggen.

Je kunt de ogen sluiten en stilstaan bij hoe je je lichaam voelt op dit moment.

De punten van druk op je voeten,

Je zitvlak,

Je rug,

Hoe je handen in je schoot liggen,

Hoe je houding op dit moment is.

Stilstaan bij hoe je je lichaam voelt.

En als je zover bent kun je je aandacht op de ademhaling richten.

Hoe de ademhaling bij de neus naar binnen gaat door je lichaam en je hem helemaal kunt voelen tot in je buik.

Die uitzet bij iedere inademing en weer krimpt bij iedere uithademing.

Stilstaan bij hoe je ademhaling door je lichaam gaat.

Hoe die van de neus doorvloeit naar binnen tot aan de buik en weer terug.

Als vanzelf,

Zonder dat je dat hoeft te sturen.

Enkel volgen hoe de ademhaling je lichaam in en uit gaat.

Hoe je lichaam zich aanpast bij iedere ademhaling,

Daarop reageert.

En als je merkt dat de aandacht van de ademhaling is afgedwaald,

Dan zou je er even kort bij stil kunnen staan waar je aandacht naartoe is afgedwaald.

Dat voor jezelf kort kunnen benoemen en dan mag je de aandacht weer terugbrengen.

Terug naar de ademhaling.

De ademhaling die als vanzelf steeds je lichaam in en weer uit gaat.

Dat hoeven we niet te sturen als een anker dat altijd aanwezig is.

En bij een volgende inademing mag je iets dieper de adem je lichaam in laten gaan.

Als een golf die bij elke inademing steeds iets verder komt.

Hoe je voelt dat de ademhaling zich verder in je lichaam uitbreidt.

Langzaam dieper de benen in,

De armen in,

Tot je ademt naar de tenen toe en naar de vingers toe.

De adem in je hele lichaam voelt.

En je kunt de aandacht voor de ademhaling dan wat naar de achtergrond verplaatsen.

En de aandacht voor je lichaam op de voorgrond.

Je kunt stilstaan bij hoe je lichaam voelt op dit moment.

Je voeten,

Ze contact maken met de vloer,

Hoe de druk verdeeld is.

En je kunt van je voeten tot aan je kruin langzaam omhoog gaan in je lichaam.

En als je ergens spanning tegenkomt,

Zou je daar op een inademing wat naartoe kunnen ademen.

En op een uitademing misschien iets van die spanning los kunnen laten.

Langzaam door je lichaam omhoog.

Stilstaan bij alle verschillende delen van je lichaam.

Of het als spanning is,

Of de houding strak is,

Of losjes.

En steeds wanneer je spanning tegenkomt,

Mag je daar naartoe ademen.

En op een uitademing iets van die spanning laten gaan.

En steeds wanneer je merkt dat je afdwaalt,

Dat je geest ergens anders zit,

Kun je daar kort bij stilstaan.

Kun je dat kort benoemen waar je naar afdwaalde.

Er even wat ruimte aan geven.

Het was het toch.

En dan je aandacht terugbrengen naar je lichaam.

En als je je hele lichaam zo hebt gescand,

Kun je even stilstaan bij je lichaam als geheel.

Hoe dat voelt.

Je houding op dit moment.

En van de aandacht voor je lichaam,

Mag je nu de aandacht naar gedachten brengen.

Wat gaat er op dit moment door je heen?

Stilstaan bij gedachten.

Alsof je gedachten een tv waren,

Waar je misschien beelden op ziet,

Of waar geluid uitkomt.

Merk op wat er in je opkomt aan gedachten,

Of wat er misschien niet in je opkomt aan gedachten.

Zonder daarin meegesleurd te worden.

Enkel observeren.

Nieuwsgierig.

Geïnteresseerd.

Vanaf een afstandje.

Je gedachten bekijken of beluisteren.

Er zijn geen fouten of goede gedachten.

Enkel observeren wat er in je opkomt.

En hoe is je stemming op dit moment?

Hoe voel je je?

En waar kun je dat voelen?

Misschien bij je buik,

Middenrif,

Of in je borst.

Misschien meer in je keel,

Of bij je gezicht.

Stilstaan voor hoe je je lichaam voelt.

En kun je dat ook ergens het best voelen?

Misschien kun je er even bij stilstaan.

En naartoe ademen op een inademing.

En vanaf op een uitademing.

Stilstaan bij hoe je je voelt op dit moment.

En dat is oké.

Er zijn geen goede of slechte gevoelens.

Enkel stilstaan bij hoe je je op dit moment voelt.

Van de aandacht voor hoe je je voelt,

Mag je je aandacht nu uitbreiden.

De aandacht laten gaan waar die man wil.

Een keuzeloos bewustzijn.

Waarnemen wat er in je opkomt.

De aandacht volgen zonder deze te sturen.

Zonder te oordelen,

Opmerken wat er op dit moment door je heen gaat.

Wat je voelt,

Denkt,

Misschien hoort of ruikt.

Stilstaan bij dat wat er is.

En van dit keuzeloze bewustzijn mag je je aandacht terugbrengen naar je lichaam.

Je voeten.

Contact met de vloer.

De druk op je lichaam.

Je benen.

Zitvlak.

Je rug.

Je armen.

En als je straks je ogen hebt geopend,

Kun je nog even wat rekken.

Of even bewegen.

Als dat goed voelt.

Hoe verliep deze oefening?

Misschien merk je dat het regelmatig gebeurt dat je in de automatische piloot schiet.

Het is niet fout om af te dwalen.

De oefening is opmerken dat je terug bent gestapt in de automatische pilootmodus.

Om vervolgens jezelf terug te brengen naar het hier en nu.