Bergmeditatie: Jezelf Blijven

De bergmeditatie is een visualisatiemeditatie. Een berg is krachtig en onbuigzaam. In weer en wind, een berg blijft een berg. Of het nu regent, of juist zonnig is. Of de berg bevolkt is of de berg al duizenden jaren verlaten is. Een berg blijft een berg en laat zich niet door externe omstandigheden beïnvloeden in het ‘zijn’. Hij blijft altijd zichzelf.

Transcript

Ga zitten in een goede houding,

Mooi rechtop.

Wees je bewust van het contact met de ondergrond.

Licht je aandacht dan op je ademhaling.

Voel de beweging van de adem.

En als je wilt,

Adem dan een paar keer diep in en uit.

En stel je dan eens een berg voor.

Een mooie berg,

Misschien eentje die je kent,

Eentje waarvan je gehoord hebt,

Of die je kunt indenken.

Een berg die jou persoonlijk aanspreekt.

En concentreer je op het beeld of het gevoel dat de berg in je oproept.

Let op de vorm.

Omhoog met stijlen of zacht glooiende hellingen.

De top.

En de voet,

Vast in de aarde.

En merk op hoe massief de berg is,

Hoe onbeweeglijk.

En hoe mooi,

Of je hem nu van ver af of van dichtbij ziet.

En zie maar hoe jouw berg eruit ziet.

Groot,

Klein,

Rotsachtig,

Groen of met sneeuw,

Alles is goed.

Hoe hij er ook uitziet,

Zit en adem met het beeld van die berg voor ogen.

Observeer hem en word je zijn eigenschappen gewaar.

Probeer dan eens om de berg als het ware in je lichaam op te nemen,

Zodat je lichaam dat hier zit en de berg die je voor de geest hebt gehaald,

Één worden.

Je hoofd wordt de top,

Je schouders en armen de berghellingen,

Je billen en benen de stevige voet verankert in het kussen op de vloer of in je stoel.

En ervaar in je lichaam een gevoel van opgeheven worden.

Envaar het opreizen van de berg in je wervelkolom.

Misschien merk je ook dat je als vanzelf iets rechterop gaat zitten.

En nodig jezelf uit om een ademende berg te worden.

Een gecentreerde,

Gewortelde,

Onbewegelijke aanwezigheid.

De berg blijft altijd waar hij is,

Of het nu dag is of nacht.

Het licht verandert,

De nacht volgt op de dag en de dag op de nacht,

Maar de berg staat waar hij staat en is eenvoudig weg zichzelf.

Hij blijft onbewogen,

Ook terwijl de seizoenen in elkaar overgaan,

En terwijl het weer van moment tot moment en van dag tot dag verandert.

Kalmte die elke verandering verdraagt.

Zomers is het groen,

Misschien alleen met sneeuw op de hoogste top.

In de herfst zijn er allerlei kleuren te zien en in de winter een deken van sneeuw en ijs.

In de lente komt de natuur weer tot leven.

In elk seizoen kan hij door mist of wolken zijn omhuld,

Of door ijskoude regen worden besproeid.

Gezien of ongezien,

In zonlicht of omwolkt,

Heet of koud,

De berg blijft op zijn plaats en is zichzelf.

Soms wordt hij getijsterd door heftige stormen met krachtige sneeuw,

Regen en wind.

Door dat alles heen blijft hij waar hij is,

Onbewogen onder het weer,

De berg is er gewoon.

Stevig en stil.

En als we ons tijdens onze meditatie dat beeld voor ogen houden,

Kunnen we dezelfde stevigheid en stilte belichamen ten opzichte van alles wat zich in ons leven aandient.

In ons leven en in onze meditatiebeoefening ervaren we voortdurend hoe veranderlijk ons lichaam,

Onze geest en de buitenwereld zijn.

We ervaren duistere en lichte,

Levendige en kleurrijke,

Saaie en eentonige perioden.

Ook kennen we stormen in vele graden van heftigheid,

In de buitenwereld en in ons eigen leven en innerlijk.

We doorstaan perioden van vreugde en perioden waarin we getijsterd worden door storm,

Regen en kou.

Zelfs onze uiterlijke verschijning verandert voortdurend,

Net als die van de berg.

De weersomstandigheden van ons leven verweren ons.

Door in onze meditatie als een berg te worden,

Kunnen we ons verbinden met zijn kracht en stabiliteit en die eigenschappen in ons opnemen.

De energie van de berg kan ons steunen bij onze pogingen elk moment in opmerkzaamheid,

Stevigheid en helderheid tegemoet te treden.

Het kan ons wellicht helpen inzien dat onze gedachten en gevoelens,

Onze vooroordelen,

Onze emotionele stormen en zelfs de dingen die ons overkomen,

Veel weg hebben van het weer op de berg.

We kunnen de weersomstandigheden van ons eigen leven niet over het hoofd zien of ontkennen.

We moeten die omstandigheden tegemoet treden,

Ze doorleven,

Er bewust van zijn.

Door ze in ons bewustzijn te omvatten,

Maken we te midden van de stormen kennis met een diepere stilte en een grotere wijsheid dan we ooit voor mogelijk hebben gehouden.

Dit en meer kunnen we leren van bergen.

Laat dan het beeld van de berg los en kijk of je het gevoel van kracht en stabiliteit kunt vasthouden.

Dan gaan we zo deze oefening beëindigen.

Neem dat gevoel de rest van de dag mee in.

Open dan in je eigen tempo je ogen.

Reviews

Kort, krachtig, helder! Aanrader😁👍

Kalm en krachtig, precies wat ik nodig had. Dank je wel!