Omgaan met verdriet
by Carel Braak
We kunnen totaal uit balans raken door verdriet, bijvoorbeeld door het verlies van een dierbare of het stuklopen van een relatie. De emotie kan ons overweldigen en al ons denken en voelen overheersen. Het verdriet kan ons verlammen. Een ander uiterste is dat we het verdriet ontkennen en afdekken. De meditatie biedt een middenweg: je neemt het verdriet serieus, kijkt het als het ware recht in de ogen, zonder dat het je verlamt.
Transcript
Dit is een meditatie voor een moment dat je veel verdriet voelt en het gevoel hebt dat je in dat verdriet opgesloten zit en daardoor ook jezelf kwijtraakt.
Het kan gebeuren dat je dan in kringetjes ronddraait,
Steeds hetzelfde scenario afdraait.
Het kan ook zijn dat je het gevoel krijgt dat je alleen maar stil zit en je niet kunt bewegen.
Vast,
Klein,
Bekneld.
Nou ja,
Voor zo'n moment is deze meditatie bedoeld.
En niet per se om je te helpen of om dingen op te lossen,
Maar eerder om het wat ruimte te geven en te onderzoeken.
En zoals alle meditatie begint het bij de belangrijkste stap,
Namelijk de aandacht naar binnen brengen.
En je kan denken,
Ja ik heb verdriet,
Ik zit in mijn eigen gedachte vast,
Dus mijn aandacht is al naar binnen.
Maar dat is niet wat hier bedoeld wordt.
Wat hier bedoeld wordt is dat je in de eerste plaats je lichaam voelt.
Vaak zijn we daar het contact een beetje mee kwijt.
Zeker bij verdriet kan het zijn dat we ons wat stijf en onwennig voelen.
Dat we ons hele lichaam eigenlijk niet willen voelen.
Of de stress die daar misschien is.
Maar dat is wat we nu juist wel gaan doen.
En wat dan helpt is een plek zoeken waar je goed kan zitten.
Dat kan op een kussentje zijn,
Als je dat gewend bent.
Of een stoel.
Bij voorkeur zit je rechtop,
Zodat je lichaam een houding heeft die uitdrukt dat het lichaam wakker is.
Maar als je wat meer ontspannen wilt zitten,
Misschien zelfs wilt liggen,
Misschien zit je wel in een warm bad,
Dat kan natuurlijk ook.
Maar de essentie is voelen hoe je lichaam nu is.
Dus aandacht brengen bij het lichaam en bij de houding.
Handen voelen,
Voeten,
Je rug,
Je buik.
En wat kan helpen om aandacht bij lichaam te brengen is ook aandacht brengen bij de ademhaling.
En dan dat natuurlijke ritme van die ademhaling,
Zonder daarin iets te willen veranderen.
Met lichte aandacht volgen.
Misschien voel je lucht langs je mond en langs je neus stroomen.
Hoe de lucht naar binnen stroomt,
Je borst uitzet,
Hoe je buik uitzet.
En dan komt dat moment dat er even stilte is en de ademhaling zich omdraait.
Die beweging kan je een poosje volgen,
Bijvoorbeeld door aandacht te brengen bij het bewegen van je buik.
Inademen,
Uitademen.
En zo kom je steeds meer in je lichaam en ook in dit moment.
En kijk ook of je contact kunt maken met al je zintuigen.
Die hoef je niet af te sluiten,
Maar die blijven open,
Die blijven actief.
Ook je ogen,
Als dat prettig voor je is,
Kun je open laten of half open.
Want in meditatie gaan we ons niet opsluiten in onszelf,
Maar ons juist openen.
Dus het begint bij aandacht brengen naar binnen,
Lichaam in.
En als je dan stabiel zit,
In het moment bent,
Dan kun je je openen,
Heel wakker en alert zitten en aanwezig zijn.
En dan blijven er gedachten komen,
Die geest is altijd actief en eindeloos creatief.
En die hoeven we ook niet af te dekken of af te stoppen.
Je kunt al die gedachten gewoon laten komen,
Al die verhalen.
Maar kijk of je uit de verhalen kunt blijven.
Dus je blijft stabiel zitten en die verhalen komen als het ware in je geest op.
En als je daar niet op reageert,
Dan zakken ze ook weer weg in de geest.
Dus je blijft in het moment,
Je kijkt naar je gedachten,
Je bent niet je gedachten.
En dan kan je kijken naar hoe je je voelt.
Waarschijnlijk doe je deze meditatie omdat die over verdriet gaat.
Dus wellicht voel je verdriet.
Neem even tijd om dat gevoel te onderzoeken.
Heel vriendelijk.
Hoe voelt dat eigenlijk in je lichaam op dit moment?
Waar voel je dat?
Misschien een gevoel van bekenneling of kaal?
Misschien een gevoel van machteloosheid of wanhoop?
En net zoals we met gedachten doen,
Kijk of je ook uit de emotie zelf kunt blijven,
Dus je vereenzelvigt je er niet mee,
Maar je kijkt er naar,
Je onderzoekt hem.
Heel rustig zitten,
Inademen,
Uitademen en voelen hoe is dat verdriet nu.
Er is waarschijnlijk een reden voor het verdriet,
Een verhaal.
Misschien is er geen reden en voel je je eigenlijk ogenschijnlijk zonder aanleiding diep verdriet.
Maar wellicht is er wel een duidelijke aanwijsbare reden of schijnbaar.
Bijvoorbeeld een dierbare die ziek is.
Een relatie die voor problemen zorgt waar je heel gelukkig in was en die nu dreigt kapot te gaan.
Misschien verdriet over iets wat je had willen doen en wat je niet gedaan hebt.
Verdriet over iets wat iemand anders je aan gedaan heeft.
Vaak is er wel een verhaal.
En wat ik je wil vragen is,
Kijk of je dat verhaal tot je door kunt laten dringen en of je dat vervolgens een beetje los kunt laten.
Dus de oorzaak van je verdriet,
Het verhaal bij je verdriet,
Ietsjes loslaten en vooral kijken naar de emotie zelf,
De energie van het verdriet.
En daar een poosje bij blijven zitten.
Hoe voelt dat verdriet?
Misschien komen er wel andere emoties bij.
Een gevoel van eenzaamheid,
Een gevoel van woede.
Misschien wel een gevoel van opluchting of vreugde.
Emoties zijn vaak heel diffuus samengesteld,
Kunnen heel snel van vorm wisselen en zelden volkomen eenduidig.
Dus hoe,
Als je op dit moment kijkt,
Voelt dat in jou?
En kijk dan of je dat gevoel wat ruimte kunt geven.
Dus je hoeft niet naar het verhaal toe,
Dat kun je even wat loslaten,
Alleen naar het gevoel kijken.
En ruimte geven,
Dat kun je bijvoorbeeld doen door je te realiseren dat je zit in dit moment en dat als je contact maakt met dit moment,
Dat je gewaarzijn heel ruim is en heel open.
Traditioneel wordt gezegd dat ons gewaarzijn zo groot is als het universum.
En met dat ruime gewaarzijn maak je contact in het zitten.
Die ruimte is ook vol liefde,
Vol wijsheid.
Daar zijn geen oordelen,
Daar zijn geen verwachtingen.
En kijk of je contact kunt maken met dat gevoel van ruimte,
Gevoel van zuiverheid,
Van liefde,
Heel natuurlijk onze essensen.
En dan in die ruimte kijk je naar dat gevoel van verdriet.
Je omgeeft het verdriet als het ware met die ruimte.
Eindeloos geduldig,
Niet oordelend en het hoeft zeker niet weg.
Misschien verandert het van vorm het verdriet,
Van intensiteit.
Misschien gebeuren er nu hele andere dingen,
Komen er nieuwe verhalen boven.
Allemaal prima,
Wat je doet,
Met alles wat opkomt,
Is dat je blijft zitten,
In het moment,
Vol liefde en heel open.
Zonder dat je iets forceert.
Rustig ademend,
Kijken naar dat verdriet.
En je dan misschien ook realiseren dat verdriet,
En dat weten we natuurlijk wel,
Een heel diep menselijke emotie is,
Die we allemaal kennen.
En ook dat onze leven vol staat van gebeurtenissen die heel veel vreugde oproepen,
Maar misschien wel net zoveel gebeurtenissen die heel veel verdriet oproepen.
Omdat het gaat over verlies,
Of verval,
Of afscheid,
Dood.
Dat is niet iets aparts,
Er is niks fout als deze emotie komt.
Dat hoort bij ons.
Dit maakt ons mensen,
Dat we dit soort emoties hebben.
En wat ons wijs maakt,
Is dat we er naar kijken,
Met alle ruimte geven,
En er niet over oordelen.
En misschien kun je nu dat gevoel,
De focus op dat gevoel,
Een beetje loslaten.
Dus het gevoel hoeft niet weg,
Zoals het verhaal ook niet weg hoefde,
Maar je laat de focus daar een beetje los.
Bijvoorbeeld door de focus weer te brengen bij je ademhaling.
Stevig zitten,
Inademen en uitademen.
En voelen dat onze essentie bestaat uit liefde en wijsheid.
Misschien heb je ervaring met liefdevolle vriendelijkheidsmeditatie,
En dan kun je je daardoor laten inspireren,
De ervaring van zo'n meditatie.
Dat je liefde en licht inademt.
Dat je hele wezen vol licht en liefde is.
Je ledematen,
Al je cellen,
Je huid.
In die sfeer blijven we heel even zitten.
Aanwezig,
Licht,
Liefdevol.
Al onze emoties,
Al onze gedachten.
Zonder dat we daar iets mee hoeven op dit moment.
Alleen maar ruimte geven.
En dan kan je de meditatie zo loslaten.
Ga ik op de gong slaan.
En als intentie nog na deze meditatie zou je misschien dezelfde gedachte kunnen toestaan dat we werkelijk allemaal van nature volmaakt,
Zuiver en goed zijn.
Liefde en wijsheid is onze essentie.
En natuurlijk hebben we verdriet,
Zijn we boos,
Kennen we emoties die ons ontwrichten,
Die moeilijk zijn.
Maar die komen allemaal op in die ruimte van liefde en wijsheid.
We zijn meer dan onze emoties.
Wat ik hoop is dat deze meditatie,
Als je die opzet om iets met je verdriet te doen,
Dat die daar ietsjes aan bijdraagt.
Omdat je misschien iets rust vindt,
Troost en realiseer je dan dat het rust is en troost die je jezelf geeft door jezelf deze aandacht te geven van de meditatie.
Maak kennis met je leraar
4.5 (284)
Recente Beoordelingen
Linda
February 1, 2025
Wat een fijn stemgeluid om te volgen. Heel prettig om op deze manier het gevoel van verdriet te onderzoeken.
Marion
December 5, 2024
Dank je wel voor een stukje verlichting.
RosaLinde
June 22, 2024
Heel fijn en helpend, dank je wel.
Rene
April 26, 2024
Mooie meditatie met Een mix van focusing en hypnotisch dingetjes
Jarno
March 29, 2024
Hele fijne en rustige stem om naar te luisteren. Mooie oefening
Judith
September 20, 2023
Blijf terugkomen naar deze meditatie. Brengt me heel veel rust en acceptatie. Dank!
Marjon
September 9, 2023
Wat een fijne stem heb je , vooral voor een meditatie over verdriet
Hanne
July 14, 2023
Dit is zo een goeie meditatie als je je eigen emoties niet kan reguleren. Enorm dankbaar hiervoor. Dankjewel.
Marc
March 27, 2023
Zeer fijne en bruikbare meditatie. Bedankt! Marc
Anne-Sophie
February 24, 2023
Fijne stem en prettig om te volgen en verdriet toe te laten
Gerelateerde Meditaties
Trusted by 35 million people. It's free.
Get the app