Antiracisme - LeiderSapPodcast#7 Anouk Brack & Marietta Vis

Wat kunnen embodiment technieken betekenen voor de Black Lives Matter #BLM en antiracisme beweging? Hoe kun je constructief aanwezig zijn bij intense gesprekken, zoals een gesprek over ras? Een techniek zoals centreren helpt om ontspannen aanwezig te kunnen zijn, ook in uitdagende situaties. Doordoor kan de wens voor meer diversiteit & inclusie werkelijkheid worden. Ik praat met Marietta Vis. Ze is leiderschapscoach, belichaamd veranderingsdeskundige en teamontwikkelingsfacilitator.

Transcript

Allaloha,

Je luistert naar SAP,

De strategische adempauze voor leiders.

Een tropische verrassing vol inspiratie,

Humor en praktische tips over leiderschap,

Communicatie en organisatieontwikkeling met een vleugje biologie en boeddhisme.

Mijn naam is Anouk Brak,

Hier is jouw SAPI.

Ik praat met Marietta Viss over wat de Black Lives Matter-beweging,

Inclusiviteit,

Diversiteit en embodiment,

Oftewel belichaming,

Met elkaar te maken hebben.

Marietta is leiderschapscoach,

Belichaamd,

Veranderingskundige,

Teamontwikkelingsfacilitator.

Ze is Nederlands,

Maar ze woont al een hele tijd in Amerika.

Ze raakte daar ook betrokken bij de Black Lives Matter-beweging en met name bij een aantal dialogen die daarna zijn georganiseerd.

Ze vertelt daar gepassioneerd over en we wisselen uit welke belichaamde technieken kunnen helpen om uitdagende gesprekken te voeren,

Zoals over diversiteit en inclusie.

Ze breekt een lans voor het voelen en ze gelooft dat als iedereen een beetje trouwer is aan zichzelf en aan wat hij echt wil doen,

Dat de wereld een mooiere plek is.

Laten we gaan luisteren.

Hallo Marietta,

Wat leuk dat je er bent.

Ja Anson,

Leuk dat je me uitgenodigd hebt,

Dankjewel.

Ja,

We kennen elkaar al best lang,

Maar we hebben elkaar al een hele tijd niet uitgebreid gesproken en ik weet dat je ook gepassioneerd bent over leiderschap en embodiment,

Het belichamen daarvan.

Dus daar wil ik graag met je over van gedachten wisselen en ervaringen.

Je vertelde me ook dat je actief bent geweest en bent in de Black Lives Matter-beweging en inclusief leiderschap en diversiteit,

Dat het ook een thema van je is.

Dat lijkt me ook heel interessant om wat over uit te wisselen,

Daar ben ik ook mee bezig op het moment.

Bijvoorbeeld bij een gemeente waarin ik een aantal masterclasses erover doe,

Omdat ze zichzelf nog beter willen scholen in hoe kunnen we nou echt inclusief zijn.

Ja,

Mooi.

Ja,

Fijn om daarover te praten.

Ik ben ook heel benieuwd naar wat jij doet daar.

Ja,

Nou misschien eerst eventjes,

Want je spreekt Nederlands,

Maar je woont helemaal niet in Nederland op het moment.

Kan je daar even eerst iets over vertellen?

Waar ben je en hoe komt dat zo?

Ja,

Wij zijn hier acht jaar geleden naar Amerika verhuisd,

Naar Nederland,

Een beetje vanuit zin in een nieuw avontuur.

Mijn man ging bij de Wereldbank werken en we gingen voor twee jaar en we zitten acht jaar later hier nog steeds.

Dus we wonen op het randje van Maryland en Washington DC,

Dus dicht bij de macht.

En ja,

Dat was op 6 januari wel een beetje spannend,

Want toen de aanloop naar de overdracht van Trump naar Biden.

Met de bestromming van het Witte Huis bedoel je?

Ja,

Maar los daarvan is het natuurlijk een super interessant land waar heel veel dingen gebeuren die mij heel erg boeien en waar ik me kan uitleven in mijn werk.

Dus we wonen hier fijn en we gaan misschien ooit wel weer terug naar Nederland,

Maar voor nu wonen we nog even hier.

En jouw werk,

Wat is dat voornamelijk op het moment?

Ja,

Voornamelijk,

Ik ben een leiderschapscoach net als jij en ik heb gespecialiseerd in wat wij somatic coaching noemen,

Het wordt ook wel embodied leadership genoemd.

En dat gaat eigenlijk over dat je je lichaam,

Niet te zeer je medische lichaam of je anatomische lichaam,

Maar meer je hele hebben en houden.

Energie,

Enthousiasme,

Alle gevoelens,

Het verbinden van alles met elkaar.

Dat je eigenlijk als je mensen aanspreekt in coaching,

Dat je daar allemaal mee werkt.

En ook,

Dat klinkt misschien nog vaag,

Dus we kunnen nog wat helderder worden later,

Maar het betekent ook iets voor mij als coach.

En eigenlijk vind ik dat stiekem wel een hele fijne iets van coach zijn is dat je jezelf natuurlijk vooruit moet ontwikkelen en waar je mensen mee helpt ook zelf helemaal doorheen gaat.

Dus ik heb een afgelopen jaar geschoold daarin,

Een jaar of zeven geleden begonnen met somatic coaching hier in Californië bij mijn leraar Richard Strozzi.

En daarna nog een andere coachingopleiding gedaan bij Georgetown University.

Dus coaching is een groot deel en ik werk ook met coaches,

Dus hoe zij leren om zelf verbinding te maken met hun gevoel,

Lichaam,

Presence hebben we natuurlijk vaak over.

En dat kan je als idee zien,

Maar voor mij is het vooral een ervaring en een gevoel.

Het verbinden met alles wat er in je omgaat zonder daar te lang van,

Hoe noem je dat,

Als je een trigger hebt dat je weer snel terug kan komen naar weer aanwezig zijn.

Hoe leer je mensen dat,

Snel terugkomen naar aanwezig zijn?

Eigenlijk is de oefening daarvoor super simpel.

Het moeilijke is om dat regelmatig te blijven doen,

Maar het is je lichaam voelen.

Dus je ademhaling is een hele fijne ingang.

Het is ook de meest directe ingang om je autonome zenuwstelsel te beïnvloeden.

Het wil zeggen dat je via je adem je stressniveau kan verlagen.

Als je langer uitademt dan in,

Gaat je hart omlaag.

En je komt dan ook neurologisch gezien in een ander deel van je hersenen terecht,

Waardoor je weer meer creatief en open en aanwezig kan zijn.

Ja,

Dat klinkt best lekker toch?

Nu ook de hele tijd hoor,

Nu moet je juist ertoe gaan.

Ja,

Ben je ermee bezig?

We zijn allemaal mensen en het is niet zo dat als je het hebt geleerd en je weet hoe het moet,

Dat je dan ook alles kan.

Het is een continu proces van blijven oefenen,

Oefenen en oefenen.

Ze zeggen wel,

Je moet het 3000 keer doen om het een embodied skill te maken.

Dus dat je lichaam het meer automatisch doet dan als je denkt van,

Oh ik ben ingestresst,

Laat ik even diep ademhalen.

Dus dat doe ik,

Dat is het coachen.

En ik vind het leuk om met coaches te werken,

Want die zijn heel zelfbewust.

Maar ik werk ook met leiders,

Met hele slimme mensen die vastlopen,

Misschien wel op hun slimheid,

En dan ook de weg vinden terug naar gevoel en presence en dat soort dingen.

En ander ding is,

Waar ik echt vind dat somatics en embodied leadership,

Dus het belichamen van je leiderschappen,

Hele grote waarde heeft,

Is in het werk,

Wat je al zei,

In diversiteit en belanging.

En daar doe ik dingen in organisaties,

Begeleid ik gesprekken,

Moeilijke gesprekken,

En dat vind ik eigenlijk best wel een eer om dat te mogen doen hier in Amerika.

Ik ben geen Amerikaan,

Ik wil ze ook niet vertellen wat er allemaal goed en fout is,

Maar ik denk wel dat via de weg die ik heb afgelegd in deze kunst van het somatic coachen,

Dat dat een hele mooie bijdrage kan leveren om echt verandering te bewerkstelligen.

Niet in mijn leven denk ik dat het gaat gebeuren,

Maar het zou toch mooi zijn als ik daar een klein druppeltje aan kan bijdragen.

Het is een lange termijn project dit,

Waar jij aan meewerkt.

Ja,

En dat is wel ook de uitdaging om niet ontmoedigd te raken,

Omdat het natuurlijk zo'n enorme complexe geschiedenis kent,

Het racisme,

Niet alleen in Amerika,

Maar in de hele wereld.

Daar is veel voor nodig om daar verandering in te krijgen.

Ja,

Er schiet me een quote te binnen van Shogyam Trungpa,

Een boeddhistische leraar die ook in Amerika heeft lesgegeven.

En die zei,

Als je levensdoel in één leven past,

Is het niet groot genoeg.

Dat vond ik wel leuk,

Die boeddhisten hebben vaak wel humor.

Dit is ook afschaffen van het racisme,

Maar dan ook echt,

Niet alleen bij de wet,

Is een groot project.

Nou,

Mooi.

Mag ik daarop aanhaken,

Want eigenlijk was het supermooi,

Die quote vind ik erg leuk.

En ik denk dat een van de essenties in het Somatic Coach is dat we werken met commitments.

En eigenlijk wat we zeggen,

Als je hem uitspreekt,

Waar ga je je aan verbinden voor de komende jaren,

Hoe wil je dat je toekomst eruit ziet.

Als je hem uitspreekt,

Dan moet je spanning voelen.

Dan moet je voelen dat het wel een hele grote stretch is.

En dat komt heel erg in de buurt van die leuke quote die jij neemt.

Ja,

Dus er moet wel een stretch in zitten,

Het moet een beetje spannend zijn.

Maar moet je er ook iets positiefs bij voelen?

Ja,

Kijk,

Je voelt hem vanuit,

En alles wat ik doe,

Gaan we terug naar,

Ik zeg tegen jou,

Jij weet het precies,

Want jij doet dat ook,

Maar naar het gevoel erbij.

Dus kijk,

Ik denk dat als iedereen het werk zou doen waar hij echt enthousiast en blij van wordt,

Dat de wereld er ook al een stuk beter uit zou zien.

Dus als je niet dingen doet die juist spanning geven,

Natuurlijk is er altijd spanning in het leven.

Maar er moet een soort gevoel van enthousiasme,

Een beetje het hartgevoel van dit is echt belangrijk voor mij,

Hier gaat het voor mij om.

Ik doe nu iets wat,

En dat is misschien ook wel een beetje een luxe bedenk ik me nu,

Want er zijn misschien ook wel banen waar je dat niet helemaal kan permitteren.

Nou ja,

Als je een baan hebt waar je dat niet kan permitteren en je kan zo gauw geen betere vinden,

Dan is het nog een optie om te letten op hoe je je werk doet.

Dan kun je in hoe je je dag ingaat en hoe je interactie doet met andere mensen,

Toch heel veel mooie dingen ervaren en meegeven.

Dus dan kun je wel de focus verschuiven naar,

Misschien is de inhoud niet super boeiend of belangrijk,

Maar de manier waarop kun je wel iets moois mee.

Dat is mooi Anouk,

En daar ben ik het helemaal mee eens,

Dat is een mooie aanvulling.

En daar zit natuurlijk ook op zichzelf heel veel waarde in,

Als het dan gaat om wat je voor anderen betekent of de omgang met je collega's.

Dus,

Hoe noemde je dat,

Die commitment?

Hoe noemde ik dat,

De commitment,

Wat bedoel je?

Ja,

Dat noem je gewoon commitment of heeft dat nog een speciale.

.

.

Ja,

Wij noemen het een commitment of een declaration.

Ik praat inderdaad Nederlands,

Ik vind soms de begrippen,

Omdat die zo ingeworden zijn,

Misschien weet jij daar goede woorden voor.

Ja,

Je doet je werk natuurlijk ook meestal in het Engels.

Ja,

Daarom,

Declaration for an aspired future,

Zeggen we meestal.

Declaration for an aspired future,

Oh ja.

Ja,

Ik heb het,

Als ik over iets soortgelijks heb met mensen,

Dan noem ik het vaak de focus op je bijdrage.

Omdat,

Ik noem het bijdrage en niet missie,

Omdat bijdrage,

Dan realiseer je meteen dat je deel bent van iets groters.

En dat je het niet allemaal alleen hoeft te doen,

En dat het ook niet jouw helde daad is of zo,

Maar wel iets wat je belangrijk vindt en waar je hard naar uitgaat.

En dat kun je dan weer op verschillende niveaus gebruiken,

Bijvoorbeeld focus op je hele leven.

En dan kun je echt kijken,

Nou stel,

Je staat aan het eind van je leven,

Hoe wil je dan herinnerd worden?

Meestal komen er dan dingen naar voren als een zorgzaam persoon of zoiets,

Of je kon met een lachen,

En niet van,

Ze kon zoveel taakjes per dag afvinken.

Komt op een mooie rapport te zien.

Komt dan op je grafsteen.

Ja,

Absoluut,

Ja.

Ja,

Dus ultiem gezien,

Hoe wil je herinnerd worden,

Maar je kunt het dan naar praktischer maken,

Naar je leven op dit moment,

Je werk op dit moment,

Of een bepaald project waar je mee bezig bent.

Ja,

En ik moet zeggen,

Dat commitment idee dat komt uit de speech acts.

Ik weet niet of je dat fenomeen kent,

Er zijn maar een beperkt aantal speech acts.

Dus uitdrukkingen denk ik,

Het gaat om requests,

Declines,

Assessments,

Declarations.

En daar werk ik ook heel erg mee in coaching.

Het blijkt dat bijna iedereen dat heel moeilijk vindt.

Dat is altijd een hele mooie oefening.

En zeker als je die,

Je vraagt iemand eerst,

Wat vind je daar dan moeilijk aan?

Waarom vind je het lastig om iets voor jezelf te vragen?

Dan krijg je het verhaal,

En daarna ga je een oefening ermee doen,

Waarmee je beweegt zonder woorden,

Om iets te verzoeken.

En dan pas valt het kwartje,

Wat nou maakt dat het zo lastig is voor degene.

En bijvoorbeeld,

Dan is de oefening,

Iemand loopt naar mij toe,

Ik zeg nee,

Of iemand moet iets vragen aan mij,

En ik zeg nee,

Gewoon met mijn lichaam,

Ik draai iemand de andere kant op.

Nu is dat met COVID en de Zoom calls,

Is dat iets minder lastig.

En dan ga je een oefening doen,

Waarmee je beweegt zonder woorden,

En dan zie je bijvoorbeeld dat iemand heel erg naar mij gaat kijken,

Tijdens het wegdraaien,

Alleen maar op mij gericht is.

En ik ga dan niet iemand analyseren,

Maar dat iemand dan bijvoorbeeld zegt,

Ik vind de relatie belangrijker dan mijn verzoek.

Dat soort inzichten.

Dus die speech act,

Dus commitment en verzoeken,

Dat zijn ook soort basisingrediënten van het oefeningen.

En dan zie je bijvoorbeeld dat iemand,

Ja,

Dat is een mooi rijtje.

Ja,

Dat zijn we,

Denk ik,

Ons niet bewust van.

Van is dit nu een vraag,

Een verzoek,

Een statement,

Een intentie?

Wat ben ik eigenlijk aan het zeggen?

Dus daar is een indeling voor.

Ik vind altijd rijtjes wel leuk.

Ja,

Die vind ik ook leuk.

Een frustration is een unspoken request.

Dus dat is een mooi rijtje.

En dan zie je bijvoorbeeld,

Een frustration is een unspoken request.

Dus als je ergens gefrustreerd over bent,

Dat kan een goede aanwijzing zijn van,

Wil ik eigenlijk iets vragen,

Heb ik eigenlijk iets nodig?

Ah,

Oké.

Oh ja.

Ja,

Ik herken het ook altijd als ik ergens geïrriteerd over ben,

Dan had ik blijkbaar andere verwachtingen.

En dan kan ik kijken of ik die verwachtingen kan loslaten of een verzoek kan doen aan mezelf of iemand anders.

Ja.

Om te kijken of het anders kan.

Ja.

Ja,

Je gaf net een voorbeeld van hoe je dan via het lijf werkt met overtuigingen en ervaringen die mensen hebben.

Dus dan bijvoorbeeld dat er iemand op je afloopt om iets te vragen,

Een verzoek te doen en dan te merken,

Hé,

Ik krijg een nee,

Wat gebeurt er nu?

En je zei van,

Nou dan,

In dit voorbeeld was die persoon dus heel erg aan het kijken en de relatie aan het proberen goed te hebben.

Ja.

Dus dat is een voorbeeld van hoe je dan in plaats van ergens over hebben en het samen analyseren met je hoofd,

Hoe je dan eigenlijk via een experiment inzichten krijgt.

Ja,

Heel erg ervaringsgericht.

En dan merk je ook,

Want ik kan natuurlijk wel zeggen,

Ja,

Maar heel veel patronen zitten in je lichaam opgeslagen.

Dat is natuurlijk,

Dat is zo.

Maar dat ga je pas echt,

Je gaat pas echt zien,

Hoe zeg ik het ook weer?

Je gaat pas echt zien als je door hebt.

Ja.

Je gaat natuurlijk,

Op het moment dat iemand dat ervaart,

Dat is natuurlijk,

Dat als je,

Hoe zeg maar een persoonlijkheid zichtbaar wordt en je geschiedenis zichtbaar wordt.

Want met somatics zeggen we dat eigenlijk,

Dat shaping hebben we het over als term,

Dus het vormen.

Maar dat gaat dan echt over het fysieke,

Hoe je je,

Hoe je lichaam zich vormt naar de ervaringen van je leven.

En dat gaat vanaf jongs af aan over safety,

Belanging,

Dignity,

Dus de veiligheid.

Veiligheid,

Verbinding,

Waardigheid.

Ja,

Dat zijn maar de organiserende principes,

Waarop ons lichaam als systeem,

Zonder nog dat je kan praten en denken,

Of ja,

Je zal wel denken,

Misschien als baby een beetje,

Maar nou ja,

Niet totdat je woorden hebt,

Maar waarop je systeem zich organiseert.

Dus zeg maar,

Een kindje moet huilen,

Want er is een hond en die is bang.

En de moeder zegt,

Ja,

Eerst stoppen met huilen,

Anders ga ik je niet optillen.

Bijvoorbeeld,

Zeg maar even iets.

Dus we krijgen op een of andere manier allemaal boodschappen mee,

Welke emoties oké zijn.

En als je huilt,

Je zou kunnen zeggen,

Als dat herhaaldelijk gebeurt,

Dan leert iemand dat huilen niet veilig is.

Want daarmee krijg je dat gevoel dat je er niet,

Dat je niet voor je gezorgd wordt.

En nou ja,

Dat is zo'n voorbeeldje.

Maar ik denk dat iedereen wel dat soort,

Dat wel herkent,

Dat je sommige emoties wel niet echt kan voelen,

Omdat we dat zo aangeleerd hebben.

En daar kijken we in Somedics ook naar,

Van terugkijken naar,

Wanneer is dat nou ontstaan,

Dat patroon?

Niet zozeer vanuit een helend therapeutisch perspectief,

Maar meer om het te waarderen voor wat het is,

En hoe het jou geholpen heeft in het verleden om je veilig te voelen.

En dan in het nu te kijken,

Oh,

Maar nu doe ik dat nog steeds,

Want het zit namelijk in mijn systeem.

Alleen,

Dit is helemaal nu niet wat ik nodig heb,

Want ik ben nu volwassen en ik weet prima dat ik wel kan huilen.

En dan als iemand dan een commitment formuleert van,

Dit is waar ik naartoe wil gaan,

Dan ga je dat met elkaar rijmen.

Zo ben ik geshaped,

Gevormd,

Door mijn levenservaring.

En dat zit dus niet alleen in opvattingen,

In overtuigingen,

Maar zit ook in hoe je lichaam automatisch reageert op stressvolle situaties.

En die kun je niet meer afleren echt,

Maar je kunt ze wel door gaan krijgen.

En dat vind ik supermooi,

Want eigenlijk geef je mensen daarmee de ruimte om meer keuzes te maken in hoe ze willen zijn.

En voor een deel is dat te beïnvloeden,

Voor een deel natuurlijk niet.

Maar zeker in de ambitie met coaching om mensen te helpen in hun transformatie.

Ja,

Dus daarmee kun je het gebruiken om bijvoorbeeld blokkades op te ruimen,

Want iemand snapt allang dat het niet handig is bijvoorbeeld om,

Stel je wil beroemd worden,

Maar je past nooit je LinkedIn profiel aan of zo,

Er staat nog steeds iets heel ouds op,

Dat dat niet handig is met elkaar.

Maar wat houd je dan tegen?

Dan zou je dat heel goed op een manier kunnen doen waarbij je ook die fysieke patronen onderzoekt en erbij betrekt,

Zodat je dat kan doorbreken,

Zeg maar.

Ja,

Absoluut,

Ja.

En ik denk dat daarmee,

Weet je,

Ik vind dat de kracht en ik vind dat ook de lol en het leuke aan dit werk.

Ik bedoel,

Het is ook anders dan mensen meestal over zichzelf nadenken.

Dus het is,

Je biedt iets anders aan en het is zo snel effectief.

Want de oefening is zelfs super simpel.

Ik bedoel,

We hebben allemaal adem.

De meeste mensen kunnen hun adem ook wel voelen,

Weet je.

En dan kun je dat uitbreiden naar meer bewustzijn,

Wat andere emoties,

Sensaties,

Steeds gevoeliger worden en daar dan ook,

Dat ook oppakken als signalen van iets en daarmee dus kunnen werken.

Ja,

En dan dat verbinden met dat grotere verhaal waar je op weg bent.

Weet je,

Je bent daar natuurlijk niet de hele dag door elke keer mee bezig,

Maar ik zie het meer als een soort kompas.

Bijvoorbeeld centreren is een oefening waar je je adem voelt,

Waar je je ontspanning op zoekt om weer terug te komen naar die creatieve,

Open aanwezigheid.

En ja,

Dat kan echt als een kompas dienen.

Want het hereidt je ook met,

Waar gaat het nou voor mij om in deze situatie?

En doen wat ertoe doet,

Weet je,

Wat belangrijk is.

En tuurlijk moet je dat dan afstemmen met anderen in je organisatie.

Want ja,

Het is niet alleen wat je hebt,

Maar dat is.

.

.

Ik denk dat dat.

.

.

Ik vind het zelf een hele mooie,

Complete manier van ontwikkelen.

Ja,

Wat ik je hier aan toe kan voegen,

Denk ik,

Is dat een van die capaciteiten die offline gaat,

Als we zeg maar onder druk staan,

Is reflectie.

En dat maakt het ook zo lastig soms om door te hebben dat je dus vanuit je reactiepatronen,

Vanuit je overlevingsgedrag zit te werken.

Want je functioneert nog wel.

Je kan nog steeds e-mails schrijven enzovoort.

Maar het gaat veel meer op de automatische piloot.

En je hebt dus geen reflectievermogen op dat moment.

Minder creativiteit,

Minder inlevingsvermogen.

En dat maakt het ook zo lastig soms om door te hebben dat je dus vanuit je reactiepatronen zit te werken.

Dus je kijkt veel meer vanuit je eigen perspectief.

En daar zie ik ook de brug,

Bijvoorbeeld,

Naar inclusiviteit en diversiteit.

Want dingen die we niet kennen,

Die triggeren heel makkelijk,

Ook onbewust,

Ons overlevingssysteem.

Die denkt,

Ken ik niet,

Eng,

Moeilijk.

Maar dat gaat allemaal onder de radar,

Zeg maar.

En omdat je reflectie dan ook tijdelijk offline gaat,

Heb je het vaak niet door.

Misschien kunnen we daar eens over doorpraten hoe bijvoorbeeld centreren en belichamingstechnieken zouden kunnen helpen in uitdagende situaties.

Want ik denk,

De meeste mensen willen graag inclusief zijn.

En snappen dat diversiteiten goed zijn.

En snappen dat diversiteit een goed idee is.

Maar in de praktijk is het echt niet altijd makkelijk.

Ja,

Zeker.

Ik vind het zelf zo'n persoonlijke ontdekking dat ik die twee werelden met elkaar kan verbinden.

Ik heb altijd wel een heel sterk gevoel voor justice,

Voor rechtvaardigheid gehad.

Maar wat kan ik doen?

Dat gevoel waar we het in het begin over hadden.

Ik denk dat het heel erg een roep is om een andere manier van leren en zijn.

En je hebt gelijk.

Ik denk dat hoe dat centreren of de oefening van voelen een bijdrage kan leveren.

Ik kan al vertellen over een situatie die ik had waar ik bij mezelf enorm de mist in ging.

Dat is altijd leuk.

Achteraf dan.

Achteraf.

We hadden al een serie gehad van vier gesprekken met affinity groepen.

Ik weet niet hoe dat heet.

Er zaten de witte mensen bij elkaar en de BIPOC.

De afkorting is Black Indigenous People of Color.

Iedereen die zich identificeert als een persoon van kleur.

Dat was de eerste serie gesprekken.

Daarna gingen we de groepen mengen om bij elkaar te komen.

Om te kijken wat we kunnen doen.

Toen George Floyd vermoord was,

Ging er een politieman op zijn nek zitten.

Nu begint het proces tegen die politieman.

Het heeft een grote golf in verontwaardiging gebracht.

De gesprekken waren op dat moment best emotioneel.

Daarom hebben we de groepen gesplitst.

Een kleine inleiding die niet gaat over je vraag.

Maar duidelijk is dat witte mensen eerst het werk voor zichzelf moeten doen.

Dat heb ik zelf ook ervaren.

Ik heb ook in wat groepen gezeten waar we met witte mensen bij elkaar zitten.

Om het racisme en hoe het ras voor ons werkt.

En wat wij daarin te doen hebben.

Dat gaat ook over wat jij zei.

Dat er veel schaamte en schuld zit bij witte mensen.

Meest mensen willen inclusief zijn.

Het is ook het systemische waar wij last van hebben.

Dat het zo in het systeem is ingebed.

Dat er een onderscheid wordt gemaakt.

En mensen verschillende kansen krijgen in de maatschappij.

Het eerste praktische,

En dan zal ik mijn misser vertellen,

Is dat je ruimtes moet zoeken waarbij je dat gevoel kunt erkennen voor jezelf.

Dus dat er niet iets is van nu kwets ik een zwarte deelnemer in de groep.

Dus ik kan niet laten zien dat ik me schaam.

Dus het eerste is zoek de ruimte op waar je dat gevoel echt kunt voelen en kunnen delen met mensen die soortgelijk ervaring hebben.

En het tweede is dat je gaat leren om,

En dat is dat somatische perspectief,

Dat als je getriggerd wordt en dat gevoel voelt,

Dat dat niet het einde van het verhaal hoeft te zijn.

Maar dat je kan leren om terug te keren naar een meer gecenterd aanwezig zijn.

Wat jij net uitlegt,

Waar je weer ontspannen kan zijn,

Kan refleteren en inclusief kan zijn.

Want ik denk dat gecenterd zijn,

Dus gecentreerd aanwezig zijn,

Is wel een voorwaarde voor inclusiviteit.

En dat maakt mij wel heel hoopvol,

Want de oefening zelf,

Wat ik al zei,

Is super simpel.

Het gaat er meer om dat je mensen het moet weten en ermee moet oefenen.

Dus dat is bijvoorbeeld één ding.

En de andere is dat ik zat in die groep,

Dus uiteindelijk waren we dan een gemengde groep,

Ik was één van de facilitators en facilitatoren.

En toen was er een zwarte vrouw die opmerkingen maakte over,

Het programma was bewust,

In het tweede deel was het open,

Het was niet een heel gestructureerd programma,

Tot het einde van het jaar.

Het was meer het gesprek met elkaar kunnen voeren.

En toen kwam Heten naar voren dat zij vond dat het zo ongestructureerd was dat ze er helemaal niks aan hadden en dat het een waste of time was.

Ik werd getriggerd,

Want ik was één van de facilitators en ook nog een keer één van de organisatoren van het hele traject.

We waren iets met 160 mensen totaal die die gesprekken deden,

In kleine groepen.

Dus ik raakte totaal geïrriteerd.

En op dat moment lukte het mij niet om te centreren.

Ik ben er al 15 jaar mee bezig.

Soms zijn er momenten waar het niet lukt om te denken,

Dit wordt getriggerd,

Ik merk het,

Ik was ook verantwoordelijk,

Wat moet ik nou doen?

Je voelde je aangevallen,

Eigenlijk door die opmerking en omdat je ook zoveel tijd en moeite had gestoken in de hele situatie.

Dan nam je dat persoonlijk op.

Dat gebeurt niet expres,

Maar dat was wat er gebeurde.

Ze deed het niet één keer,

Maar drie keer.

Aan het eind ging ik haar vragen stellen,

Maar ik stelde niet echt vragen uit nieuwsgierigheid,

Maar meer van,

Ben je eigenlijk aan het doen?

Ik weet niet precies wat ik zei.

Na die bijeenkomst,

Als je de Zoom-call afsluit,

Dan weet je gelijk,

Dat was niet handig.

Dus we hebben elkaar gebeld de volgende dag,

Een mailtje gestuurd,

We kunnen erover praten.

Wat ik ervan leerde,

Soms zijn fouten ook geweldig,

Omdat ik daarna dingen leerde die we niet hadden geleerd als groep.

In het gesprek vroeg ik haar op een gegeven moment,

Wat heeft onze interactie te maken met Bas?

Ik ben wit,

Jij bent zwart.

Hoe speelde dat mee in ons conflict?

Ik had geen idee.

Ik dacht,

Daar hebben we het over.

Dat zal meespelen op een of andere manier,

Maar ik wist niet hoe.

Toen kwamen we toch uit op dat er een hele grote,

Het was de eerste bijeenkomst met witte en zwarte mensen bij elkaar,

En dat er een heel groot gevolg was.

Ze zei dat het een breder gevoel is binnen de zwarte gemeenschap in Amerika.

Iedereen staat nu op straat te demonstreren.

Witte mensen lopen ook met bordjes op straat.

Maar gebeurt er ook iets?

Is er ook actie?

Gaat er ook echt iets veranderen?

Het stoomschip is eindelijk een beetje van richting aan het veranderen.

Het stoomschip van racisme.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Het stoomschip van vreemdheid.

Ja,

Mooi.

Als ik zelf nog even terugdenk,

Dan ben ik echt al heel lang dat ik denk dat ik niet discrimineer.

Dat ik vind dat iedereen gelijk is.

En het is ook heel lang geweest dat ik dacht dat ik klaar was.

Omdat ik dat vind.

En ik denk ook dat mijn gedrag dat laat zien.

En eigenlijk pas de laatste jaren,

Doordat er meer aandacht komt voor unconscious bias.

Dus je onbewuste voorkeuren.

En dat iedereen die heeft.

Kwam ik erachter van,

Oh,

Maar dat was pas het begin.

Eigenlijk de uitspraak van ja,

Ik vind het belangrijk dat iedereen gelijkwaardig is.

En zich mee kan doen en dat gevoel ook heeft.

En ik vertel dat omdat ik denk dat heel veel mensen in die fase zitten.

Dus voelen ze zich niet aangesproken.

Want ja,

Ik ben niet racistisch.

Kan je daar nog eens wat over zeggen?

Zijn er verschillende soort van inzicht momenten ofzo?

Waar iemand doorheen gaat?

Ja,

Ik weet niet zo,

Ik heb niet zo'n rijtje van dat zou wel leuk zijn om te weten.

Dat weet ik niet.

Maar ik vind het wel heel super dat jij dat,

Hoe je dat zegt.

En dat heb ik zelf ook ervaren.

En ook wel het moment van,

Ja bijna,

Ik weet niet.

Er zit toch een soort van,

Schaamd is misschien,

Ik weet niet of schaamd een groot woord is.

Maar als je dat realiseert,

Dat het ook best wel pijnlijk voelt.

Dat je denkt,

Oh ja,

Maar ik ben,

Ik sta aan de goede kant van deze discussie.

Maar nog steeds heb je werk te doen,

Weet je.

Want het zit zo in je haarvaten.

En dan gaat het niet alleen over rassen.

Het gaat ook over gelijkheid van seksuele oriëntatie.

Van mannen en vrouwen.

Van mensen met een handicap.

En weet je,

Het gaat op alle terreinen.

En ik denk,

Dus ik vind het heel belangrijk en mooi hoe jij dat ook schetst.

Eigenlijk denken van,

Oké,

Mijn overtuigingen zijn goed.

En dat komt ook weer neer op waar we het in het begin over hadden.

Het zit niet alleen in je overtuiging.

Het zit ook in de onbewuste processen.

Zoals je zegt,

Met onze vooroordelen.

En voor mij is dat ook een van de dingen,

Als ik in groepen werk.

Wat ik heel belangrijk vind,

Is dat je,

Hoe bereik je nou de mensen die.

.

.

Tuurlijk,

Ik ga er vanuit een mens van goede wil zijn.

Er zijn natuurlijk ook gewoon mensen,

De echte extremistische racisten.

Daar heb ik het dan niet over.

Maar mensen die gewoon niet bewust zijn.

Die zich heel snel misschien beoordeeld voelen als je het gaat hebben over antiracisme.

Of implicit bias.

Dat merk ik ook.

Soms zit ik gewoon in te grote groepen te trainen.

Over,

Weet ik veel,

170.

En dan weet ik gewoon.

Dus tuurlijk zitten er mensen bij die denken van,

Oké,

Lekker politiek correct.

Ik zit deze tijd uit en dan ga ik weer verder met mijn werk.

Dan heb je een training met 170 mensen.

En dan,

Dat is het.

Ja,

Dat is wel een heel traject,

Zeg maar,

In zo'n organisatie.

Dus dit is een onderdeel van ook andere dingen die ze doen.

Er is ook een audit gedaan in hoe zit de gelijke kansen in alle personeelsystemen.

O,

Daar wordt ook nagekeken.

Ja,

Daar wordt ook nagekeken.

Dus het is er maar ingepakt in een heel traject.

En training is een onderdeel daarvan.

Maar dan nog,

Ik vind het zelf wel een uitdaging.

Hoe krijg je mensen zo ver om naar zichzelf te kijken en over na te denken?

En wat is je daar tot nu toe het meest in bevallen,

Zeg maar?

Wat zijn goede ingangen daarvoor?

Dus mensen die op zich geen kwaad in de zin hebben,

Maar die ook nog niet doorhebben dat ze toch onderdeel van het probleem zijn.

Nou,

Één ding is bij een groep,

Ik doe ook werk in Utah bij een woningbouwvereniging.

Dus dat is het voordeel van de Zoom-wereld nu,

Dat ik gewoon even naar Utah kan vliegen.

Naar mijn bureautje lopen,

Zeg maar.

Nou,

Wat we daarbij doen,

Dat doe ik niet.

Maar een collega die vertelt over de geschiedenis.

Het is dan heel Amerikaans,

Van het racisme in Amerika.

En hoe eigenlijk alle systemen erop voort zijn gekomen,

Ook uit die periode van de slavernij.

Niet alle systemen,

Maar er zijn natuurlijk officiële wetten gekomen om dat tegen te gaan.

Maar als je kijkt bijvoorbeeld naar hoe zwarte mensen hier worden behandeld als ze hun huis willen kopen of verkopen.

Hoe huisprijzen sowieso dalen als er zwarte families intrekken.

En dan gaan de witte families wegtrekken.

Gevangenissysteem.

Er zit een enorme ongelijkheid in de maatschappij vervlochten.

Maar dat is een hele historische shaping van de maatschappij geweest.

En je merkt gewoon dat.

.

.

Soms zitten er ook mensen in andere groepen die geschiedenisleren zijn.

En mensen vallen echt de schellen van hun ogen.

Want die denken,

Dat wist ik echt helemaal niet.

Dus op scholen wordt het niet onderwezen.

Het verhaal wordt in stand gehouden.

Ja,

Dat was toen en dat hebben we nu geen last meer van.

De slavernij is toch al lang afgeschaft.

Dat is één ding,

Gewoon kennis van de geschiedenis.

En ook in Nederland.

Weet je,

In Nederland is de geschiedenis een andere.

Maar is die ook daarmee vervlochten?

Wij stonden aan de andere kant als koloniale macht.

Dus ik denk dat dat ook wel een eerste ding is.

Gewoon mensen onderwijzen.

Kijken van,

Hoe zit dat nou?

Hoe zit het nou echt?

En daarna.

.

.

Ik denk,

Ik merk dat daarna mensen eigenlijk.

.

.

Ja,

Dat je dan heel erg voelt van.

.

.

O,

Maar hier moeten we iets aan doen.

Dit kan echt niet.

Ik denk dat.

.

.

Voor mijn gevoel is dat wel één van de krachtigste instrumenten die we hebben.

En dan gaat het natuurlijk daarna over hoe kom je erachter dat je al die,

Wat jouw implicite voordelen zijn.

En hoe ga je daarmee aan het werken?

En hoe kunnen we in gesprekken,

Hoe kunnen we.

.

.

Bijvoorbeeld,

Hoe kunnen we er wel over praten en niet wegschrikken van een gesprek waarbij we het hebben over de verschil in hoe bijvoorbeeld in onze organisatie bijna geen mensen van kleur of in Nederland met een migratieachtergrond in de leiding zitten.

Weet je,

Dat expliciet maken en benoemen.

Want het gesprekken over hebben zorgt voor ongemak.

Dus ik denk dat onze discipline van het embody leren heel erg kan helpen om dat ongemak niet te zien als iets van oké,

Nu ga ik er van weg bewegen en ik wil daar niks mee.

Maar van,

Oké,

Nou,

Dit voelt ongemakkelijk maar ik blijf erbij en ik weet ook hoe ik mezelf kan concentreren om weer open te staan en toch te luisteren ook al voel ik me ongemakkelijk en misschien wel verantwoordelijk gesteld.

Ja,

En als ik het dan vertaal ook naar leiders in organisaties die een inclusiever team willen of die bijvoorbeeld diversiteit belangrijk vinden maar ze merken dat er in grapjesvorm eigenlijk gediscrimineerd wordt en ze denken,

Ja,

Hier moet ik dus iets van zeggen.

Maar dat is ook spannend.

Hoe ga je dat dan doen?

En wanneer dan?

Een op een of in de groep?

Het zijn allemaal een heleboel dingen waardoor je het uiteindelijk niet gaat doen als je er te lang over nadenkt.

En daar kan het centreren ook wel heel erg bij helpen want doordat je dan je houding,

Je adem en je focus gebruikt om weer helemaal in het hier en nu te komen vaak weet je dan eigenlijk al wat een goede volgende stap is en wanneer.

Dus daarin denk ik ook dat als je dan zo'n uitdagend gesprek moet voeren bijvoorbeeld met iemand die zegt,

Ja,

Dat is een grapje en dat je dan probeert duidelijk te maken dat op zich grapjes welkom zijn maar wat het effect van dit specifieke grapje was en dat dat niet handig is daar helpt het centreren heel erg bij.

En ik denk ook wel het besef van,

Dat is denk ik ook een beetje meer onderwijzen dat noemen we,

Ik weet niet,

Is de term microagressie in Nederland?

Wordt dat gehanteerd?

Ja,

Ik hoor het wel eens,

Maar het is nog niet heel bekend wat het betekent.

Vertel.

Ja,

Dus dat eigenlijk al die zogenaamd onschuldige kleine opmerkingen en soms wordt het ook wel eens vergeleken met een muggenbeet en als je er één muggenbeet hoort,

Dan denk je,

Dat merk je bijna niet maar je moet je voorstellen dat mensen zeggen,

Je bent zwart en het is Sinterklaas tijd dat de opmerkingen,

Als er één man zegt zwarte Piet,

Dan denk je,

Nou ja maar het feit dat je dat misschien tien keer per dag hoort en elke Sinterklaas weer opnieuw,

Maakt het toch wel,

En dat noem je dan microagressie dus het ene dingetje is niet zo erg,

Dat ene grapje wat je zegt is niet zo erg maar het gaat erover de impact op lange termijn en het is ook onderzocht dat het echt tot trauma en post-traumatische stoornis kan leiden in mensen die daarmee te kampen hebben en ik denk dat wat jij zei,

De grapjes en aanspreken van mensen in dat geval gaat het ook wel over een commitment van,

Waar staan wij voor?

Wat willen we hiermee?

En als je dat als organisatie of als management team met elkaar afspreekt en dat ga je dan ook invoeren,

Niet alleen in hoe communiceren we,

Maar ook wat ik zei,

De hele HR organisatie en hoe komt het daarin tot uitdrukking zo'n commitment kan heel erg leidend zijn en ook duidelijkheid geven in een organisatie want als je dat met elkaar uitspreekt,

Dit is waar wij voor staan op het groet van diversiteit en inclusie dan kun je ook makkelijker reageren op een grapje en niet vanuit,

Oh jij doet iets fout want soms zijn mensen zich niet van bewust dat dat zo'n impact heeft ik denk dat dat ook een belangrijk woord is hier,

Die impact,

Het effect dat iets heeft het verschil tussen intentie en impact vond ik zelf heel verhelderend de intentie is meestal niet lelijk,

Maar de impact kan wel echt heel naar zijn en zo gauw iemand met een op zich goede intentie kan horen wat de impact is ja,

Dan is het dan niet meer leuk natuurlijk dus dan wil je al graag je gedrag aanpassen en dat kan ook wel weer doorschieten,

Dat zie je soms ook in Amerika dat iedereen in een keer enorm lange tenen heeft maar goed,

Dat hoort denk ik een beetje bij deze fase waarin we ons veel bewuster worden dat dit soort dingen spelen en dat we rekening met elkaar willen houden die lange tenen,

Dat vind ik wel een lastige en ik merk dat ook in Nederland,

Want ik lees ook Nederlandse kranten,

Ik zie dat daar ook wel soms dan wordt het soort van,

Oh die zijn woke,

Dat is dan de Engelse term voor je bent wakker en bewust van dit of,

Oh lekker politiek correct en mensen gaan er dan een beetje een karikatuur van maken en van,

Nou ja,

Weet je,

Doen we allemaal niet zo moeilijk,

We zijn allemaal gelijk en heel erg negeren dan,

En ik vind dat een hele nare ontwikkeling ik ben daar helemaal niet blij mee,

En ik vind sowieso dat er vaak slechte tendens,

Zuid-Amerika heeft natuurlijk ook zoveel invloed,

Cultureel gezien ook we zitten allemaal aan de fastfood en bijvoorbeeld,

En dan de cola maar ook dit soort dingen vind ik dat dat ook gewoon wel zo klakloos wordt overgenomen bijvoorbeeld ook conspiracy,

Dus hoe noemen we dat?

Satisferingen,

Ja de teorieën,

De letterlijke dingen die hier genoemd worden,

Die in Nederland nergens op slaan zoals Pizzagate,

Wat notabene een pizzeria is waar wij vaak heen gaan,

Hier vlakbij je kent de pizzeria van Pizzagate,

Wow en ik weet dat daar geen kelder is,

Dus ze konden geen pedofielen in de kelder iets vreselijks doen met kinderen,

Want dat is het verhaal er is geen eens een kelder,

Ja maar goed,

Dat het zo klakloos wordt overgenomen vind ik af en toe een beetje vervelend ja,

Shocking ook hoe dat dan werkt,

Vooral als er veel online gebeurt en dan zie je ook dat ze ook weer biologisch interessant dus de hersenen,

Als die iets maar vaak genoeg horen dan gaan ze er steeds meer in geloven,

Ook al denk je rationeel daar eerst anders over dus dat kan je positief en negatief gebruiken het heeft mij uiteindelijk van gedachten doen veranderen over Zwarte Piet de eerste keer dat ik daar kritiek op hoorde,

Dacht ik,

Doe niet zo raar,

Gewoon traditie,

Stelt niks voor nu durf ik dat nauwelijks nog te zeggen,

Omdat ik beter snap wat het effect ervan was en dat het niet oké was en ook niet de bedoeling van mij was maar het heeft wel een tijdje geduurd en in die zin is het positief geweest,

Vind ik nu maar je kunt dus ook,

Als je vaak genoeg leest over pedofielen onder pizzeria's het klinkt dan gek,

Van hoe kan je daarin gaan geloven,

Maar zo werken die principes ja,

Trekkie ja zeker,

Er zit hoop in en je moet ook wel een beetje oppassen geen idee hoe dat,

Dat mogen de andere mensen bedenken,

Hoe ze dat in Nederland gaan doen daar ben jij mee bezig we gaan in ieder geval mensen leren centreren,

Zodat als ze zich ongemakkelijk voelen dat ze in ieder geval vanuit hun hele zelf daarop kunnen reageren en dat ze niet of dan maar zich terug moeten trekken,

Of in de aanval waar dan uit beide acties komt niet iets constructiefs en als je kunt centreren op zo'n moment,

Als een van de twee al kan centreren dan is er al vaak meer bewustzijn en wijsheid in zo'n interactie ja dat is waar,

We zeggen altijd dat het contagious is het is besmettelijk,

Ja,

In de positieve zin is het besmettelijk ja precies,

Nu met het virus is dat een beetje een besmet begrip geworden het kan ook positief zijn inderdaad en weet je nog één ding daarover,

Wat ik al in het begin zei wij noemen het practice,

Ik weet niet of oefening hetzelfde woord is ja ik gebruik beoefening inderdaad,

Want het is iets wat je regelmatig doet tanden poetsen doe je ook niet alleen maar als je een gaatje hebt dus dit is ook een beoefening,

Zodat je klaar bent voor de verrassingen die toch wel op je af gaan komen ja,

Ik wou nog heel even van jou horen,

Wat is antiracisme?

Want sommige mensen hebben daar al wel van gehoord,

Anderen niet klinkt het een beetje van,

Ja,

Is dat nog een schepje erbovenop?

Of wat is dat?

Ja,

Ik denk dat het eigenlijk een oproep is tot actie dus het komt wel mooi overheen met het voorbeeld wat ik noemde in de groep dat ik dat eerst niet voelde bij die zwarte vrouw dat ze me eigenlijk opriep tot actie als je zegt,

Je bent of een racist of je bent geen racist dat geen racist is net zoiets van je bent wit of je bent niet wit of in Nederland wordt nog blank gebruikt en niet blank maar je bent niet iets niet,

Want dat is niks dus het is eigenlijk om aan te geven,

En dat heeft Ibram Kendi in zijn boek How to become an antiracist mooi beschreven ik weet ook niet dat het term van hem komt,

Maar hij heeft daar wel een heel onderzoekveld hij doet er onderzoek naar en heeft er een mooi boek over geschreven het gaat dan over dat je actief iets moet doen om het racisme te bestrijden zowel in policy,

Dus in beleid,

Als in jouw persoon,

Als in je organisatie en dat je niet er vanaf komt te zeggen van ja,

Maar ik ben niet racistisch en zo heb ik zelf ook gedacht,

Jij had je eigen voorbeeld daarover ik wist dat ook niet,

Op een gegeven moment kan je daarvan bewust worden dus misschien dat dit helpt om sommige mensen dat te laten inzien wat doe ik eigenlijk om dit te bestrijden kan ik ook iets actievers doen,

Behalve alleen zeggen dat ik het zelf niet ben mijn best doen en dan maar hopen op een goede uitkomst dat vind ik wel mooi en het sluit ook aan bij het idee van zachtmoedig krijgerschap,

Noem ik dat in mijn eerste boek krijgerschap gaat over actie ondernemen,

Maar de zachtmoedigheid gaat over dat je probeert wijsheid en compassie te brengen in jezelf en in de omgeving waar je komt dat vind ik wel mooi hierbij aansluiten ja en ik denk ook het besef van we are in this together we zijn allemaal mens,

We hebben allemaal te maken met dezelfde psychologische en biologische patronen we hebben impliciete vooroordelen omdat onze brein en ons lichaam gewoon niet in staat is om alle informatie op te nemen dus er moet wel iets geselecteerd worden ja,

Dat is op zich positief ja,

En ook de andere kant daarvan is,

En dat is misschien wel een soort van tip weet je,

Hoe zou je dat in het Nederlands noemen,

Maar dat je wat grace moet hebben in dit soort situaties dus dat je je invoelt in anderen,

Hoe het is om dit te leren als je het nog niet weet,

Wil niet zeggen dat je een slechter mens bent maar dat je misschien nog niet mee in aanraking bent gekomen dat je dat nu voor het eerst je ogen opengaat,

Prima dus ik vind ook,

Het kan soms ook een beetje moralistisch worden ook al heb ik de weg net zelf afgelegd,

Ga ik toch heel streng lopen doen tegen de mensen die er nog niet van gehoord hebben en ik denk dat dat zo,

Ja dan wordt het dat helpt niet echt dat helpt niet echt,

En dan wordt het zo'n anti-uitnodiging een anti-uitnodiging,

Ja,

Dus je bent meer voor de uitnodiging meer voor de uitnodiging dat is wel mooi dat je dat zegt,

Grace een soort begrip,

Dit is natuurlijk geen vertaling van grace maar wel dat je kijkt naar,

Met begrip kijkt naar de goede intentie en wat de volgende stap is in plaats van wat iemand fout doet en ik moest eraan denken omdat jij zachtmoedig zei want ik vind dat woord komt daar volgens mij gevoel heel erg bij in de buurt dat je moed in,

Er zit ook zachtheid in en zachtheid is denk ik het begrip wat je hebt en weet je,

Het is net,

Nou ja,

Ik zal geen metafoor gebruiken want het wordt heel raar,

Maar ja,

Dus ik vind dat zachtmoedig vind ik een heel mooie vondst voor jou,

De zachtmoedige krijger er zit heel veel in ja,

Dat is vervelend,

Maar als zachtmoedige krijgers de systemen eerlijker en inclusiever kunnen maken en ons eigen gedrag ook ik hoop dat dit gesprek daar een klein beetje aan heeft bijgedragen voor onszelf en voor de mensen die luisteren ja,

We gaan het afronden,

Het is tijd is er nog iets wat je als take home message of als laatste motto wil zeggen?

Nou,

Ik denk toch dat,

Weet je,

Als je voelt want niet iedereen hoeft hier voor de stijgers ik hoop dat iedereen wel voor zichzelf zich uitgenodigd voelt om eens over na te denken,

Van hoe zit het eigenlijk bij mij en wat zou ik eraan kunnen bijdragen maar in het algemeen,

Wat ik in het begin al zei voor mij is dat wel,

Dat wat je doet,

Dat het iets is waar je hart naar uitgaat op wat dan ook,

In je werk,

Thuis dus een uitnodiging om te voelen dat is eigenlijk mijn,

Dus voelen wat voor jou belangrijk is waar het voor jou om gaat want ik denk dat je dan zelf als persoon heel erg tot de recht komt en dat de wereld heel blij met je zal zijn omdat je doet waar je goed in bent en dat klinkt heel voor de hand liggen maar ik denk dat heel veel van ons keuzes maken op basis van andere motieven die ook relevant zijn natuurlijk maar ik hoop ook dat ik een uitnodiging kan zijn om dat meer te voelen dankjewel graag gedaan