Contact Maken Met Overleden Dierbare - Wanneer Ik Je Zie

Deze meditatie is voor momenten waarop je iemand mist die is overleden. Om ruimte te maken voor een innerlijke ontmoeting.
Je start in de kamer waar je je bevindt en wordt stap voor stap begeleid. Vanuit een zachte observatie verplaats je je aandacht, waardoor een gesprek kan ontstaan dat voelt als herkenning in plaats van verbeelding. Je ontmoet de ander zoals jij hen kent, en je ontmoet ook jezelf in dit gemis. Er is ruimte voor stilte, voor woorden die vanzelf komen, en voor geruststelling die niet uitgelegd hoeft te worden. Deze meditatie is geschikt voor wie rouw draagt, wie verlangt naar nabijheid, of wie behoefte heeft aan een moment van verbondenheid.
Minder geschikt voor contact met dieren.
Luister op een rustige plek en geef jezelf na afloop tijd om te landen.
Wat echt is, is altijd aanwezig.

Veel sterkte & liefs,
Meer

"Ebbs and Flows" Kevin MacLeod
Licensed under Creative Commons: By Attribution 4.0 License

Transcript

Deze meditatie gaat over verbinding met iemand dat jij mist omdat deze persoon helaas overleden is.

Deze meditatie gaat ook echt over een mens.

Dus ik heb andere meditaties die geschikter zijn voor contact met dieren.

Als jij een opa,

Een moeder,

Een tante,

Een oom,

Een beste vriend of vriendin of misschien wel iemand die je jeugdgoed hebt gekend mist,

Is deze meditatie voor jou.

Via jouw zintuigen,

Jouw eigen zintuigen die jij dagelijks gebruikt,

Dus horen,

Zien en proeven,

Ga jij verbinding maken met de zintuigen van de ander,

Van de persoon die je mist.

Deze meditatie is direct getjanneld,

Potent en hoe dieper jij zakt,

Hoe waarachtiger en serieuzer het contact is.

Ga maar lekker even zitten zoals je nu gewoon zit,

In deze kamer,

Op deze plek.

Trek je schouders maar even helemaal op naar je oren en blaas maar rustig uit terwijl je ze weer laat zakken.

Sluit je ogen niet meteen,

Laat ze eerst maar even rusten om de ruimte om je heen.

Dus kijk maar even,

Wat zie je allemaal.

Check even of je extra lekker kan gaan zitten,

Misschien voel je dat je toch nog even een kussentje in je rug wil.

Dat is helemaal prima.

Pauzeer de meditatie dan maar even.

Als je er klaar voor bent,

Gaan we met de ogen open even drie keer rustig in en uit ademen.

Dus adem maar helemaal in en adem maar lekker uit.

Je lichaam zakt net iets dieper in wat het draagt.

Adem maar weer helemaal in en adem maar helemaal uit.

De ruimte om jou heen wordt stiller.

Adem in,

Sluit nu je ogen.

Stel je voor dat jij jezelf ziet,

Alsof je even loskomt van je lichaam.

Je beweegt door de kamer waar je nu zelf in zit als een vlinder.

Dus kijk maar even via de oogjes van deze vlinder,

Licht en zonder gewicht.

Je ziet jezelf zitten terwijl je rondfladdert door de kamer.

Je ziet hoe je schouders staan,

Hoe je handen rusten en je kijkt hoe je ademhaling rustig in beweging blijft.

Je fladdert door de kamer zonder oordeel,

Alleen met waarneming.

Laat je blik nu maar even rusten op één object in de kamer,

Iets simpels,

Een stoel,

Een plant,

Een randje licht.

Blijf daar maar met je aandacht en zie het maar voor je,

Visualiseer het maar alsof dat object jouw anker is.

En terwijl je naar dat object stuurt en kijkt,

Merk je dat er naast dat object iets verandert.

Er komt een rippeling,

Alsof er een zuchtje wind is.

Niet zwaar.

En naast het object waar jij op focust,

Verschijnt nu de persoon die jij mist,

Op een manier die volledig klopt voor jou.

Misschien zie je hen duidelijk,

Zoals je hen voor het laatst hebt gezien.

Misschien voel je hen aanwezigheid.

Misschien weet je het gewoon.

Ze staat of zit dichtbij,

Op dezelfde hoogte en hij of zij kijkt naar jou.

Kijk maar even beter naar het gezicht.

Je ziet daarop verdriet en tranen.

Op deze manier brengt deze persoon nu op jou over dat hij of zij jou ook mist.

Je ziet hoe de gezichtsuitdrukking nu langzaam verandert in een glimlach.

Want ze hebben jou ook gemist,

Maar nu hebben ze weer even waarachtig en eerlijk en oprecht contact met jou.

Laat je aandacht maar zacht verschuiven,

Nog verder van het object naar hen.

En kijk hoe ze je aankijken.

Dat zie je in hun ogen.

Voel maar even wat er in jouw lichaam gebeurt op dit moment.

Het is helemaal oké.

Je mag emotioneel zijn.

Je mag blij zijn.

Alles wat je voelt is goed.

Strek je hand maar even uit en rijk uit naar deze persoon die jij zo ontzettend hebt gemist.

In jouw visualisatie sta je op,

Dan geef je ze een knuffel en een omhelzing.

Je voelt op jouw huid het huid-op-huid-contact.

Je voelt hoe ze jou terug knuffelen.

Je voelt de zwaarte van het gewicht.

Kijk maar even naar ze en laat hen als eerste spreken.

Misschien hoor je woorden,

Misschien voel je betekenis zonder taal.

Jij bent hier,

Jij bent veilig en het is goed zo.

Neem maar even een paar seconden de tijd om te luisteren naar wat deze geliefde,

Geliefde persoon zo graag aan jou wil vertellen.

Laat het maar binnenkomen wat ze zeggen.

Vraag maar door.

Draai je handpalmen maar even naar boven,

Zodat je nog dieper in staat van ontvangen komt.

En nu mag jij spreken,

Dus zeg wat waar is.

Je hoeft niet netjes te zijn,

Niet afgeroend.

Ik mis je,

Het voelt anders zonder jou.

Ik draag jou ook iedere dag bij mij.

Merk maar even hoe zij of hij reageert.

Het gezicht,

De energie,

De nabijheid.

Misschien zeggen ze op hun eigen manier,

Ik weet het,

Ik voel jou ook.

Laat die wederzijdse beweging van gemis er maar even zijn,

Zonder dat het jou vastzet,

Zonder dat het iets hoeft op te lossen.

Visualiseer nu een object,

Een object wat jou doet denken aan de persoon die jij mist.

Misschien een fotolijstje,

Een stoel of een specifiek gebakje.

Wat doet jou altijd denken aan deze persoon die helaas is overleden en die jij mist?

Zie dat object maar even voor je.

En terwijl je dat object voor je ziet in je geestelijke oog,

Vraag jij,

Wat wil jij dat ik meeneem of weet?

Vraag dit maar aan de persoon die jij ziet.

Wat wil jij dat ik meeneem?

Wat wil jij dat ik weet?

Laat het antwoord helder zijn,

Eenvoudig,

Zo duidelijk dat het blijft hangen.

Misschien is het een zin,

Een beeld,

Misschien is het een gevoel dat richting geeft.

En als het vaag wordt of je vindt het confronterend,

Dan kijk je opnieuw naar hun ogen,

Want daar zit de waarheid.

Kijk nog maar even één keer naar de persoon die je mist.

Stap in je visualisatie weer naar ze toe en omhels ze,

Nogmaals.

Er is net een moment van wezenlijk contact geweest en dat is genoeg.

Zie hoe deze persoon iets verder naar achter stapt,

Niet weg,

Maar gewoon even naar de andere plek.

Laat je aandacht dan maar langzaam teruggaan naar jezelf,

Precies waar jij nu zit.

Voel je lichaam en je adem.

Beweeg je vingers,

Beweeg je tenen.

Beweeg langzaam terug in jezelf,

Zacht en volledig.

Adem nog één keer diep in en zucht maar helemaal uit.

En wanneer je dan je ogen opent,

Is de kamer hetzelfde,

Maar gevuld met goddelijke liefde vanuit de hemel.