Mindfulness oefenen met een moeilijkheid

Onze automatische piloot wil van nature weg van pijn, onrust, moeilijke gedachten, sensaties en emoties. Echter creëren we daarmee verzet en extra lijden, bovenop de pijn die onderdeel is van het leven. In deze meditatie oefen je om er juist liefdevol bij aanwezig te blijven en zachtjes naar de onaangename sensaties die op dit moment aanwezig zijn toe te ademen. Op de achtergrond zijn natuurlijke vogelgeluiden te horen.

Transcript

Welkom bij deze meditatie met aandacht voor een moeilijkheid.

Om te beginnen mag je lekker komen zitten of liggen.

Een houding die voor jou comfortabel is,

Waarin je even de tijd kunt nemen voor jezelf.

Als je daar prettig bij voelt kun je je ogen sluiten.

En neem dan een moment om aan te komen in deze oefening.

Je kunt even je lijf voelen.

Even voelen hoe je zit of ligt en waar je lijf de ondergrond raakt.

Je voeten op de grond,

Het contact van je billen op de stoel of op een matras,

Je rug tegen een rugleuning of op een matras.

Voel maar even hoe je gedragen wordt.

Hoe je steun kunt ontlenen van de ondergrond.

En dan kun je je aandacht brengen naar je ademhaling.

Misschien voel je deze in je buik.

Misschien voel je deze in je borstkas.

En waar je hem ook voelt,

Kijk maar of je er met je aandacht even bij kunt blijven.

Zonder dat je er iets aan hoeft te veranderen.

Ben je er even bij met je aandacht.

En waar is je aandacht nu?

En de grote kans dat je afgedwaald was naar geluiden,

Naar gedachten,

Naar iets wat je bezighoudt.

En zie dan even waar je aandacht naartoe was gegaan en breng je aandacht liefdevol terug naar je ademhaling.

En in deze meditatie kun je ruimte maken om iets moeilijks te onderzoeken.

Dat kan fysieke pijn zijn,

Dat kunnen moeilijke gedachten zijn,

Dat kunnen moeilijke emoties zijn,

Emotionele pijn.

Het kan een reactie zijn op een bepaalde situatie.

Of bijvoorbeeld een moeilijk geluid,

Geluidsoverlast.

En meestal zijn we geneigd om weg te willen van dat wat lastig is.

Dus de automatische piloot die zoekt prettige dingen op,

Prettige ervaringen,

En die wil weg van ongemak,

Spanning,

Onrust,

Pijn.

Maar door weg te gaan van onprettige ervaringen kunnen we juist het ongemak vergroten en extra spanning creëren.

In deze oefening gaan we oefenen met stilstaan bij het ongemak,

Om daarmee de extra spanning van het vechten ertegen los te laten.

Wat je mag doen is,

Iets wat jouw ongemak of moeite bezorgt,

Daar mag je even toegang toe krijgen,

Dat gevoel mag je oproepen of daar mag je even verbinding mee maken.

Kijk maar eens wat dat in je lijf doet,

Wat er in je lijf te voelen is,

Ofwel bij deze pijn,

Deze fysieke pijn,

Of als je aan de situatie denkt,

Wat er dan te voelen is in je lijf.

Dus in plaats van erover na te denken,

Kijk je of je puur bij het gevoel stil kunt staan.

Misschien voel je dit in je buik,

Of in je borstkas,

Of in je hoofd,

Misschien zijn er spieren die verkrampen.

De uitnodiging is om dit te onderzoeken met nieuwsgierige aandacht.

En wellicht komt er ook weerstand in je op om dit te onderzoeken en dan kun je die weerstand onderzoeken.

Wetende dat dit geen gemakkelijke oefening is,

Dus kijk of je daar in mild kunt zijn naar jezelf toe.

En kijk maar eens of je dat gevoel in je lijf alle ruimte kunt geven.

Het hoeft niet kleiner,

Maar het mag juist even groter.

En voel het maar,

Met liefdevolle aandacht kijk je naar dit gevoel.

Blijf je er even bij.

En als je wil kun je er ook zachtjes naartoe ademen.

En niet met het doel om het weg te hebben,

Maar om te onderzoeken wat het doet als je er liefdevol naartoe ademt.

En wellicht ook om wat troost toe te ademen naar dit gevoel.

Alsof je met elke inademing zegt tegen dit gevoel,

Ik zie je.

Ik zie je.

Met elke inademing,

Ik zie je.

En het kan ook fijn zijn om een hand te leggen op deze plek.

Om te bekrachtigen dat je erbij bent.

Dat je het ziet.

Dat je er even aandacht voor hebt.

Het is eigenlijk net als een klein kindje,

Als die huilt en je zou boos worden op dit kleine kind.

Het wegdrukken,

Het niet toestaan wat er is,

Dan wordt het vaak alleen maar erger.

Als je het kind even omarmt,

Even naar het kind luistert,

Dan lost het vaak vanzelf op.

Zo kun je ook even bij jezelf stilstaan,

Bij dit gevoel in jezelf.

Even als het ware een arm omheen slaan,

Het er even laten zijn.

Toestemming aangeven dat het er nu eenmaal is.

En je blijft er zachtjes naartoe ademen.

Met elke inademing kun je tegen jezelf zeggen,

Of tegen het gevoel zeggen,

Ik zie je.

Ik zie je.

Ik zie je.

Misschien kun je even kijken of dit gevoel verder iets nodig heeft.

Wat je na deze meditatie kunt geven aan jezelf.

Misschien heb je iets meer tijd voor jezelf nodig dan dat je op dit moment neemt.

Misschien heb je even afleiding nodig.

Of een luisterend oor,

Kun je zometeen iemand bellen.

Wellicht dat het erbij blijven bij deze pijn ook emotie opkomt.

En als dat zo is,

Dan is dat oké.

Het is welkom.

Kijk of je verder zachtjes naar dit gevoel toe kunt blijven ademen.

Ik zie je.

Ik zie je.

En dan kun je even kijken wat deze meditatie oefening met je gedaan heeft.

Het is nooit het doel om ergens vanaf te komen.

En misschien wil je wel even inchecken bij of er iets veranderd is.

Het zou kunnen dat het erger is geworden.

Dat je meer voelt.

Dat het stilstaan erbij heeft bijgedragen aan beter voelen,

Meer voelen.

En dan kun je jezelf bedanken dat je aandacht hebt gegeven aan dat gevoel.

Dat het een moment van zelfzorg was.

En wellicht heeft het erbij stilstaan ook bijgedragen aan verzachting.

Misschien transformatie of loslaten.

Dus onderzoek even wat deze oefening voor jou gedaan heeft.

Weetende dat er geen goed is en geen fout is.

Alleen de ervaring van dit moment.

Dan kun je je er ook voorbereiden om de oefening weer af te sluiten.

Dit kun je doen door iets te bewegen met je vingers.

Misschien met je voeten.

Misschien kun je even weer voelen waar je lijf de ondergrond raakt.

Waar je billen de stoel raken,

Je rug,

De rugleuning of de matras.

Je kunt een keer diep in en uit ademen.

Dat kun je nog een keer doen,

Diep in en uit ademen.

En dit kun je nog een derde keer doen,

Diep in en uit ademen.

Dan kun je je weer bewust worden van de ruimte waar je in zit.

En dan wens ik je dat je deze aandacht van dit moment kunt meenemen.

In de rest van je dag.

En wellicht jezelf nog een extra moment van zelfzorg kunt geven,

Wanneer je lijf daarom gevraagd heeft.

Ik wens je een mooie dag toe.