Zwangerschapsmeditatie: Verbinding maken met je baby

Dit is een zwangerschapsmeditatie voor moeders die in verwachting zijn, om even een moment te nemen voor jou en het prachtige kindje in je buik. Om te vieren dat er leven in je baarmoeder groeit en om dankbaar te zijn dat jouw lichaam leven kan schenken. Een moment om de verbinding met je kindje aan te gaan. Even niks anders dan jij en je baby. Bewust samen in contact zijn. Er is zoveel contact mogelijk met je ongeboren baby, wanneer je de ruimte neemt om dit bewust te voelen en te voeden.

Transcript

Nou,

Kom in een comfortabele houding zitten,

Of eventueel liggen.

Net wat op dit moment voor jou het meest passend voelt.

Dus neem daar even de tijd voor om je zwangere lichaam echt helemaal prettig te laten voelen.

Voordat je aan deze oefening begint.

En als je dat gedaan hebt,

Dan kun je de ogen sluiten.

En dan mag je luisteren naar het geluid van de klankschaal.

En terwijl het geluid zo langzaam wegsterft,

Kun je de aandacht richten op je lichaam op dit moment.

En hoe je je lichaam op dit moment voelt.

Hoe je ligt,

Of hoe je zit.

En waar jouw lichaam dan contact maakt met de ondergrond.

Misschien het matras,

Of de stoel,

Of het kussen.

En terwijl je dat doet,

Kun je eens even de tijd nemen om even heel bewust diep adem te halen.

In door je neus.

En dan uit door je mond.

En dat herhaal je nog twee keer.

Waarbij je voelt hoe je je lichaam loslaat en kan ontspannen op de uitademing.

Misschien heb je het al automatisch gedaan.

Maar als je het nog niet had gedaan,

Dan kun je je handen op je buik leggen.

Op een manier die passend voor jou voelt.

Om ook niet alleen met de aandacht naar binnen te gaan bij jezelf.

Maar ook de aandacht te richten op je kindje.

Het wonderlijke leven wat je in je draagt.

En terwijl je je handen op je buik hebt gelegd,

Kun je ook eens even echt je buik voelen.

Even aftasten.

Misschien is je buik op dit moment nog klein.

Misschien al heel groot.

Alles ertussenin.

En terwijl je zo de bolling van je buik voelt,

Kun je je dankbaarheid op laten komen.

Dat jouw lichaam zomaar het wonderlijke leven van dit kindje kan faciliteren.

Jouw lichaam een veilige plek is voor deze baby.

Voor deze ziel.

Zonder dat jij daarover na hoeft te denken.

Hij regelt jouw lichaam niet helemaal voor jou en je baby.

En terwijl je nog steeds je handen op je buik hebt,

Misschien nog aan het voelen bent,

Kun je nu een van je handen op je buik laten liggen.

En je andere hand verplaatsen naar je hart.

Om contact te maken met zowel je kindje als met je eigen hart.

En alle liefde die er mogelijk nu al te voelen is voor deze kleine baby.

En neem dan even een moment om gewoon heel even te voelen.

Je hart en je baby.

En door die liefde te voelen die er nu al aanwezig is,

Hoort leven binnenin jou.

Kun je ook echt die connectie al voelen.

Met je kind.

En gewoon opmerken wat dit met je doet.

Misschien voel je dat je hart zich opent voor je kind.

Misschien voel je gewoon de fysieke gewaarwordingen.

Wat jij ook voelt op dit moment.

Het is helemaal oké.

En jezelf toestaan om echt in dat voelen te zakken.

Om echt in je lichaam aanwezig te zijn.

En de sensaties die je in je lichaam voelt.

Bij je hart en bij je baby.

En de verbinding met je baby.

En dan kun je je voorstellen,

Terwijl je hand nog steeds op je hart ligt en de andere hand op je buik.

Dat je vanuit je hart,

Liefde laat stromen richting het hart van jouw baby.

Misschien vind je het prettig om dat op de adem te doen.

Maar het kan ook fijn zijn om je voor te stellen.

Dat het een soort energetische stroom is.

In een symbool van oneindigheid.

Een achtfiguur.

En dat je op die manier de liefde laat stromen naar jouw baby.

En vanuit jouw baby ook weer terug naar jouw hart.

Vanuit de wetenschap.

Dat jouw baby ook liefde voor jou voelt.

Ook jou gekozen heeft.

Als zijn of haar moeder in dit leven.

En zo stuur je op de adem.

Of vanuit de energetische stroom.

Of op een andere eigen manier.

De liefde van en naar je baby.

En misschien dat je dan kunt opmerken terwijl je dat doet.

Hoe dat voelt.

Of er iets van een verzachting optreedt.

In je lichaam.

In de spiertjes van je gezicht.

Of dat het een andere reactie oproept.

En ook elke keer als je merkt dat je afgeleid bent.

Even uit contact bent.

Weet dan dat dit heel normaal is.

Dat is gewoon wat de geest doet.

Eindeloos veel gedachtes aanmaken.

En zodra je opmerkt dat je aandacht ergens anders is.

Dan kun je jezelf een compliment geven dat je het hebt opgemerkt.

Want je bent op dat moment als het ware wakker geworden.

En dan richt je de aandacht opnieuw op je hart en op je baby.

Op je eigen manier.

En misschien.

Dat er dan ook iets is wat je aan het doen bent.

Dat er dan ook iets is wat je graag aan je baby zou willen vertellen.

En dat mag alles zijn.

Wat je wenst voor hem of haar.

Hoe het nu met jou of met jullie gaat.

Hoeveel je van hem of haar houdt.

En misschien nog een hele andere boodschap.

En wat er op dit moment ook opkomt,

Dat is goed.

Dan neem de tijd om echt even contact te maken op je eigen manier met je baby.

En hem of haar te vertellen.

Met hem of haar te delen wat nu goed voelt.

En het kan ook zijn dat jullie dan gewoon samen een moment van stilte delen.

En rond dan heel langzaam de boodschap die je wilde delen.

Af.

En rust dan samen nog eventjes in een moment.

Waar gewoon aanwezig zijn.

Waarbij je je gehele lichaam voelt.

Sensaties in het lichaam.

Zoals kou of warmte.

Jeuk of tintelingen.

Misschien ontspanning of juist ergens ongemak.

En waarbij je ook de adem blijft voelen.

De adembeweging in het lijf.

In je buik of je borst of bij je neus.

Zonder dat je iets hoeft aan te passen of iets hoeft te doen.

Alleen maar even zijn.

En bedank jezelf dan.

Voor het doen van deze oefening.

Voor het contact maken met je kindje.

En ook het contact maken met jezelf in dit moment.

Voel dan opnieuw waar jouw lichaam de ondergrond raakt.

Het matras of de stoel of het kussen.

En neem dan opnieuw ook drie keer een hele bewuste en wat diepere adem teug.

In door je neus.

Uit door je mond.

Om nog een laatste moment even te zakken.

En als ik zo meteen de klankschaal laat horen.

Dan kun je het geluid gebruiken.

Om weer terug te keren.

Naar de ruimte waarin je deze oefening begonnen bent.

En als het geluid helemaal weggestorven is.

Kun je voelen waar je lichaam nu behoefte aan heeft.

En ook ruimte maken voor die behoefte.

En misschien dat je dan iets van deze adembeweging.

En misschien dat je dan iets van deze aandacht.

En deze verbinding met je kind.

Mee kunt nemen.

In de rest van jouw dag.