Verzachting bij een negatieve bui

Heb je ook weleens dat je je niet helemaal jezelf voelt? Alsof je vastzit in een cyclus van oordelen, negatieve gedachten en gevoelens, en gewoon even niet meer weet hoe je hieruit kunt komen? Die momenten of dagen waarop het lijkt alsof er een donderwolk plaats heeft genomen in je lijf en het niet lukt om lief naar jezelf te zijn - en naar anderen. Frustratie, chagrijnigheid, depressie, PMS, zelfafwijzing - welke woorden geef jij het?

Met deze oefening keren we weer terug naar het hier en nu en creëren we rust, ruimte en verzachting waardoor de gedachten en gevoelens weer door je lichaam kunnen gaan stromen. En de donderwolk zachtjes aan plaats kan gaan maken voor een wat blauwere lucht en wellicht zelfs een zonnetje.

Transcript

Welkom,

Je luistert deze meditatie omdat je vast zit in een nare bui en even wat hulp kunt gebruiken om hier wat verzachtingen aan te brengen.

Voel eerst maar eens even wat er zich precies in je afspeelt,

Zonder in het verhaal mee te stappen.

Hou even een keer wat dieper adem,

Of misschien wil je zelfs even zuchten.

Hoe voelt het om op dit moment jou te zijn?

Sta eventjes stil bij de kwaliteit van je gedachten,

Op wie richten ze zich,

Zit er een oordeel in,

Een vorm van afwijzing van jezelf,

Een situatie,

Of misschien een ander.

En je emoties,

Welke naam zou je de emoties geven die je nu voelt,

Is er een die overheerst,

Of is het een weerwaar aan gevoelens.

En tot slot je lijf,

Hoe voelt het in je lijf,

En waar ervaar je nu sensaties.

Er is een kans dat je niet eens meer zo goed weet wat de oorzaak is geweest van de gemoedstoestand waarin je je nu bevindt,

En dat maakt ook niet uit.

Met deze oefening geven we onszelf toestemming om vooruit te kijken,

Vooruit te bewegen,

Om uit het verhaal te stappen en deze cyclus compassievol te doorbreken,

Om uiteindelijk hier en nu in het moment aanwezig te kunnen zijn met wat er is,

En dat oordeelloos waarnemen,

En jezelf beseffen dat alles er in jou mag zijn.

Dus ga maar even zitten of liggen,

Of misschien ben je aan het wandelen.

Waar je ook bent,

Voel je lijf.

Voel dat je hier bent.

Voel dat je heel bent.

Haal een paar keer diep en rustig adem.

Voel hoe de inademing ruimte brengt en de uitademing ontspanning.

Stel jezelf voor dat je op een inademing,

Met een soort vegende beweging,

Al die gedachten,

Stemmen en oordelen in je hoofd en waar je ze ook voelt in je lijf,

Bijeenveegt.

En ze op de eerstvolgende uitademing naar buiten blaast.

Doe dit zo vaak als nodig is.

Doe dit niet geforceerd,

Niet vanuit het oordeel dat je je anders moet voelen of anders moet denken.

Maar doe het vanuit het verlangen van verzachting en meer ruimte willen ervaren in jezelf.

Je kunt de opkomende gedachtes ook even aankijken en erkennen.

En zeggen,

Hé,

Ik zie je,

Ik hoor je,

Maar ik zet je nu even op afstand.

En als je het fijn vindt,

Dan kun je hier even mee doorgaan.

En blijf voelen in je lijf wat dit met je doet.

Voel je verzachting,

Zo ja waar,

Misschien in je buik of bij je maag of hartstreek,

Misschien wel in je gezicht of in je ogen,

Waar we soms dat oordeel heel erg vast kunnen zetten,

In een frons of in het klemmen van je kaken.

Kijk of je op al deze plekken in je lijf de strengheid en de afwijzing die onder dit oordeel zit,

Los kunt laten.

En als je het fijn vindt,

Kun je je iets voorstellen wat de plek inneemt van deze oordelende gedachten.

Dat kan gewoon ruimte zijn,

Dat mag ook iets zijn waar je je heel fijn bij voelt.

Denk aan een gefluit van vogeltjes,

Of een kleur die voor jou voor rust staat,

Of misschien heb je wel een lieve gedachte of een fijn mantra,

Dat de plek in mag nemen waar zo net nog zo druk een drukke discussie plaatsvond,

Tussen al die verschillende stemmen,

Gedachten en sensaties.

En op deze manier proberen we een neutraliteit te creëren,

Van waaruit je opnieuw naar de situatie kunt kijken,

Opnieuw naar jezelf kunt kijken,

En oordeelloos kunt zijn met wat er is,

En met wat er niet is.

Voel je de rust en de ademruimte?

Misschien komen er wel emoties vrij,

Met het loslaten van deze strengheid,

En het zachter,

Liefdevoller en meer steunend voor jezelf zijn.

Wat er ook is,

Laat het opkomen,

En weet dat net als met de vorige gedachte,

Ook deze gedachten en gevoelens door je heen mogen stromen.

Sta jezelf toe om te verzachten en het te laten stromen.

Het kan alleen maar stromen wanneer je zachter bent.

Misschien wil je,

Nu in richting afronding van deze meditatie gaan,

Even iets liefs doen voor jezelf.

Denk aan jezelf een knuffel geven,

Even een hand op je hart leggen of op je buik,

Misschien wel een hand op je wang,

Als een liefkozend gebaar.

En daarmee,

Adem nog een paar keer rustig op jouw tempo in en uit,

Misschien wil je eventjes stretchen of wat zachtjes bewegen,

En kijk of je wellicht een zachte glimlach op je gezicht kunt toveren,

Je ogen nog ietsje zachter kunt laten worden,

Of een paar keer lekker wilt zuchten.

En dan heet ik je nu weer van harte welkom terug in jezelf,

In het hier en nu,

Met wat er is.