Herfstmeditatie

Deze meditatie, gestoeld op MBSR en Actieve Hoop centreert zich rond de kwaliteiten van de herfst. Je onderzoekt bij jezelf hoe je je voelt en hoe loslaatprocessen kunnen zijn voor jou. Het werk van Joanna Macy komt kort voorbij, net als een gedicht over loslaten van Anita van J.C. Journals. We vertragen de ademhaling en worden ons bewuster van het lichaam. Een korte gedachtengang over loslaten, zoals bomen hun blaadjes loslaten in de herfst.

Transcript

Welkom bij deze meditatie.

Deze meditatie gaat over de herfst en in de herfst laten de bomen hun blaadjes los,

Een overgang van vast naar los,

Van levendigheid naar rust,

Van begin naar eind,

Een periode van transformatie zou je kunnen zeggen,

Zoals dat eigenlijk in heel veel seizoenen gebeurt.

In deze meditatie kijken we hoe het loslaten bij jou kan werken.

Ik geef je een paar zinnen om dit thema verder te onderzoeken en bij jezelf te ontdekken wat er te ontdekken valt.

Begin met een prettige houding aan te nemen,

Dat kan liggend zijn of zittend,

Kan zelfs staand zijn.

En voel de ondergrond,

Onder je voeten,

Onder je lichaam.

Voel waar jouw lichaam zich nu bevindt.

En check dan vervolgens in bij jouw ademhaling.

Dus voel hoe je in en uit ademt.

Hoe met de ademhaling frisse lucht naar binnen stroomt en iets warmere lucht weer naar buiten stroomt.

Sommige mensen kunnen een subtiele beweging voelen bij de stroming van de adem,

Bijvoorbeeld bij het puntje van hun neus,

Of ze voelen beweging bij hun schouders,

Borst of buik.

En voel eens waar jij nu jouw ademhaling het meeste voelt.

En blijf daar even bij.

Zoals jij ademt is goed.

Je kunt je adem ook nog iets vertragen door met mij nu drie keer wat dieper in en uit te ademen.

En doe dat ook op je eigen manier en alleen als jij dat fijn vindt.

We ademen nu wat dieper in door de neus.

Even vasthouden en langzaam weer uit door de mond.

Alsof je door een rietje blaast.

En dan een kleine pauze.

We gaan dat nog een keer doen.

Wat dieper in door de neus.

Vasthouden.

En langzaam weer uit door de mond.

Alsof je door een rietje blaast.

En een kleine pauze.

Doen we dat nog een keer.

Langzaam in.

Even vast.

En langzaam uit.

Loslaten.

En een pauze.

En nu pak je weer je eigen natuurlijke ademhaling op.

Gewoon zoals die gaat.

Nu we wat meer bij de adem hebben stilgestaan,

Gaan we stilstaan bij het thema loslaten.

En je kunt eigenlijk niet iets loslaten als je het niet eerst hebt vastgehouden.

En dat betekent dat we een accepterende houding aannemen naar kijken naar wat er is.

En vaak zijn er moeilijke of pijnlijke dingen die niet fijn zijn om lang bij stil te staan.

Maar toch is er een zekere mate van erbij blijven wel nodig om te verwerken,

Om verder te gaan.

En ook om los te laten.

En voor iedereen is dit proces natuurlijk anders en niets is goed voor iedereen.

Mijn ervaring is dat mensen het wel lastig vinden,

Heel logisch ook,

Om bij het moeilijke te zijn.

En het eigenlijk heel snel willen loslaten.

Maar soms is daar meer tijd voor nodig.

En soms is het ook nodig om nog juist een tijdje te vermijden of ben je er gewoon simpelweg nog niet aan toe om iets los te laten.

En dat is helemaal oké.

De dingen gaan zoals ze gaan.

Ze hebben hun ritme,

Hun tempo en je kan dat niet helemaal forceren.

En toch heb ik het vertrouwen dat op enig moment het zal gebeuren dat iets wat je moeilijk vond,

Dat je dat loslaat,

Zomaar,

Moeiteloos,

Zoals een blaadje van de woonwoude.

En misschien kun jij er ook op vertrouwen dat dit natuurlijke ritmes zijn.

En ik leerde van de onlangs overleden Joanna Macy dat er echt natuurlijke ritmes zijn,

Waarin je je start met dankbaarheid en je de moed vindt om bij het moeilijke te zijn.

En daarna zullen dingen anders ervaren worden,

Kan je ze anders zien.

En daarna kan je het loslaten,

Dan kan je weer verder gaan.

En dit is heel natuurlijk eigenlijk,

Een natuurlijk gegeven.

En de uitnodiging aan jou is om nu weer even in te checken bij je ademhaling en je lichaam.

Wat vertelt het je op dit moment?

Hoe voel je je?

Is er pijn of is er juist een prettig gevoel dat de aandacht trekt?

Of een neutraal gevoel of iets anders?

En als je wil,

Is de uitnodiging om daar even bij te blijven.

Wat is jouw ervaring van nu?

Of als je het niet wil,

Kun je ook even op de ademhaling focussen.

Dan wil ik tot slot nog een gedicht voorlezen over loslaten.

En je kunt tijdens het gedicht denken aan een dierbare die je loslaat,

Of aan een gewoonte of een gedraging,

Of aan iets anders,

Dat is helemaal aan jou.

Soms komt afscheid zachtjes binnen,

Zoals een fluistering die je bijna niet hoort.

Het gebeurt in blikken,

In een laatste gebaar,

In een gevoel dat het nu goed is zoals het is.

Het doet pijn,

Maar er is ook rust,

Een soort weten dat alles zijn plek heeft.

Je laat los met een warm hart,

Wetend dat de herinnering blijft leven.

In kleine dingen voel je het weer,

In woorden,

In geuren,

In beelden van toen.

Loslaten is geen einde,

Maar een nieuw begin van de liefde die blijft.

Ik wens je een mooi loslaatseizoen en een hele fijne herfst.