Wandelmeditatie - Thuiskomen in het Moment - Rust

Welkom bij deze wandelmeditatie.

Mijn naam is Niki en ik neem je mee door deze wandelsessie.

Om thuis te komen in het moment.

Thuis te komen bij jezelf.

Begin maar rustig te wandelen.

Of nergens naartoe.

Voor deze wandeling hoef je niets te bereiken,

Niets op te lossen,

Niets te verbeteren.

U hoeft alleen maar aanwezig te zijn bij het lopen zelf.

Voel hoe je lichaam zich vanzelf in beweging brengt.

Misschien merk je dat je gedachten al vooruit lopen.

Misschien zijn ze bezig met wat straks moet gebeuren of met iets wat eerder is gebeurd.

Met iets waar je zorg om maakt.

Nou,

Laat dat allemaal even zijn zoals het is.

Nu hoef je je gedachten niet weg te duwen.

Maar je hoeft ze ook niet te volgen.

Terwijl je loopt mag je steeds weer opnieuw terugkeren.

Naar dit moment,

Naar het hier en nu.

Dat contact tussen je voeten en de aarde.

Naar de beweging van je lichaam.

Maria Ademhaling.

Naar de wereld om je heen.

Met je lippen zacht op elkaar laat je je kaken wat zakken.

Je gezicht zacht worden en ontspannen.

En adem je rustig door je neus.

Nog niets te veranderen.

Alleen op te merken hoe je door je neus ademt.

Misschien voel je koelte als je inademt door je neus,

Neusvleugels,

Neusgaten.

Misschien voel je een warmere lucht als je uithademt.

Door je neus.

Hoe zit het in je nek?

Kun je daar wat meer ontspanning brengen?

Kun je je schouders wat laten zakken?

Duw ze maar wat naar beneden.

Misschien kun je ze eerst even omhoog trekken om ze vervolgens heel bewust te laten vallen en ze iets naar beneden te duwen.

Heel die spanning van je nek,

Van je schouders.

Laat je armen maar lekker los bungelen.

Hoe ze automatisch meebewegen met het wandelen,

Maar wel ontspannen.

Je vingers ontspannen.

Probeer je borst maar wat.

Ontspannen.

Meer ruimte te brengen.

Ook hier middenreef.

En ook in je buik.

Laat je buik maar helemaal zacht worden.

En laat het maar lekker uitzetten op je inademing.

Laat je buik maar helemaal naar voren komen als je inademt.

En ontspan alles steeds iets meer op je uitademing door je neus.

Ga je naar je rug,

Eerst even de schouderbladen,

Laat ze maar zakken.

Ontspan je bovenrug,

Je middenrug.

Je onderrug,

Zo goed als dat wat gaat tijdens het wandelen.

Je wervenkolom.

Je hele rug maar wat slapper worden,

Wat zachter.

Mijn energie volgt de intentie,

Dus je hoeft het niet meteen.

Heel bewust te kunnen voelen.

Het gaat om de intentie,

Het spannen van je rug.

Je heupen,

Voel maar hoe die bewegen tijdens het wandelen.

Je bekker.

En probeer daar maar heel bewust wat.

Ontspanning naartoe te sturen.

Ontspanning in te vinden.

Relax naar je hele bekkengebied.

Laat die ontspanning maar naar beneden stromen door je bovenbenen,

Je knieën.

Onderbenen,

Voel je benen bewegen tijdens het lopen.

En de enkels.

Voeten,

Je tenen.

Voel maar eens hoe je voeten de grond raken.

Misschien voel je de hiel die de aarde ontmoet.

Daarna beweegt je gewicht langzaam naar voren,

Je voet rolt verder af.

Het is eigenlijk.

.

.

Komt de andere voet naar voren.

Je hoeft deze beweging niet te veranderen.

Je hoeft niet anders te lopen dan je normaal loopt.

Word je alleen bewust van iets wat je lichaam al die tijd voor je doet.

Lopen.

Stap voor stap.

Beweging voor beweging.

Laat je aandacht zacht worden.

Misschien hoef je niet eens heel precies te voelen.

Het is genoeg om op te merken dat je loopt.

Hoe je gewicht van je lichaam zich verplaatst.

Hoe je benen bewegen.

Je voeten voelen op de grond.

Misschien voel je de spieren in je kuiten of je bovenbenen.

Misschien merk je beweging van je heupen.

Weging van je armen.

De manier waarop je rom zich telkens een beetje aanpast terwijl je vooruit gaat.

Maar alles beweegt mee.

Je hoeft het niet te sturen.

Je lichaam kent het lopen.

Vertrouw haar maar even op.

Meer lichaam.

En terwijl je verder wandelt,

Breng je je aandacht naar je ademhaling.

Nu hoef je je adem niet dieper te maken,

Niet te vertragen.

Neem maar op te merken.

Ademhaling komt.

De ademhaling gaat.

Misschien voel je weer die lucht bij je neus.

Misschien merk je de beweging van je borstkas,

Hoe je buik zachtjes beweegt.

Waar brengt jouw aandacht je naartoe?

En laat je ademhaling haar eigen ritme volgen.

Nou,

Als je merkt dat je je gedachten.

.

.

Je meenemen,

Dan hoef je daar niets van te vinden.

Dat is niet fout.

Is wat een menselijke geest doet.

Hij denkt.

Hij plant.

Energie beoordeeld.

Maakt zich soms zorgen.

Telkens wanneer je merkt dat je weer bent afgedwaald.

In gedachten,

In vriendelijk terugkomen.

Hij heeft voedsel.

Nou ja,

Adam.

Naar het lopen.

Naar dit moment.

Misschien kun je tijdens het wandelen ook ruimte maken voor de geluiden om je heen.

Luister.

Zonder meteen te benoemen wat je hoort.

Laat geluiden gewoon verschijnen.

Misschien hoor je vogels,

Auto's,

Voetstappen.

Wind door de bomen,

Stemmen van mensen,

Kinderen in de verte.

Misschien hoor je een deur,

Hond,

Fiets.

.

.

Misschien is het juist stil.

Je hoeft geen enkel geluid vast te houden.

Geluiden komen.

Verdwijnen.

Goed zo.

Je hoeft niets te kiezen.

Iets te vermijden.

Je kunt luisteren naar de hele omgeving.

Alsof je niet alleen wandelt door een landschap.

Waar het landschap ook helemaal bij je binnen mag komen.

Kijk dan maar eens rustig om je heen.

Zonder op zoek te gaan naar iets bijzonders.

Laat je ogen rusten op wat er toevallig in beeld komt.

Kleuren,

Licht Schaduwen,

Bomen,

Huizen,

Wolken,

Planten,

Mensen.

Of de beweging van bladeren,

Structuur van een muur,

Vorm van een straat.

Misschien valt je iets op wat je normaal gesproken niet ziet.

Niet omdat het er nu anders uitziet,

Maar omdat jij er anders naar kijkt.

Zonder ordeel.

Probeer niet iets mooi of lelijk te vinden,

Maar kijk gewoon.

Het is.

.

.

Laat de wereld zichzelf aan jou tonen.

Terwijl je verder loopt merk je misschien dat je aandacht steeds ruimer wordt.

Eerst was er alleen je lichaam.

Dan je ademhaling.

Naar geluiden.

Te beelden.

Misschien voel je de temperatuur van de lucht,

De wind op je gezicht.

Warmte van de zon of de koelte van de schaduw.

Voel de lucht maar langs je huid bewegen.

Hoor misschien hoe je kleding zachtjes tegen je lichaam beweegt.

Merk op hoe je handen voelen.

Hoe je je gezicht voelt.

Om je schouderspoelen.

En kijk dan of je ergens nog spanning kunt ontdekken.

Misschien in je kaken?

Of je ogen.

Houden.

Van je vingers,

Van je buik.

Merk er alleen op.

Misschien kun je tijdens het wandelen toestaan dat je lichaam iets zachter wordt.

En span je handen.

Omdat je schouders misschien weer even wat zakken.

Als dat prettig voelt.

Maak je kaak los,

Je tong,

Ontspannen je mond.

Laat je gezicht maar helemaal zacht worden en ontspannen.

Beetje meer ruimte.

Terwijl jij lekker wandelt.

Misschien merk je op hoe vaak je eigenlijk bezig bent met ergens aankomen.

Zelfs tijdens een gewone wandeling kan de geest vooruit lopen.

Nog een stukje,

Nog die straat,

Nog die bocht en dan ben ik er.

Voor deze wandeling hoeft dat niet.

Er is geen haast.

Het wandelen zelf is de bestemming.

Elke stap mag volledig genoeg zijn.

Aarde onder je voet.

De beweging van je lichaam.

Een animaling.

Heerlijk om je heen.

Dit moment.

Hier en nu.

Dan kun je jezelf toestaan om even helemaal niets te hoeven.

Rustig geen probleem oplossen.

Je moet het blennen.

Alleen maar wandelen,

Hier zijn.

Ja,

Gedachte verschijnt.

Kun je die opmerken als gedachte?

Je hoeft niet met die gedachte mee te gaan of in gesprek te gaan.

Kunt er voorbij laten gaan.

Komen en gaan.

Het is een balk door de licht.

Geluid die verschijnt en weer verdwijnt.

Gedachten hoeven niet allemaal gevolgd te worden.

Niet komen,

Niet meer laten gaan.

Keer steeds weer terug naar de eenvoud van het wandelen.

Grond,

Beweging,

Adem.

Ruimte.

Misschien helpt het om te voelen dat de aarde je draagt.

Iedere stap is haar moment.

Waarop je gewicht wordt opgevangen.

Stevig onder je voeten.

Je gedragen terwijl je beweegt.

Hier en nu.

Lopend.

Ademhut Aanwezig.

Misschien kun je nu je aandacht opnieuw naar je omgeving brengen.

Kijk naar het licht.

Naar de horizon.

Naar de beweging om je heen.

Ik hoop dat de wereld voortdurend verandert.

Geen moment precies hetzelfde blijft.

Een bol beweegt,

Een vogel vliegt.

Auto verdwijnt uit beeld.

Windvlaag komt en gaat.

Je eigen gedachten veranderen.

Is stemming veranderd?

Je lichaam verandert.

Alles beweegt.

Alles is veranderlijk.

Jij mag daarin mee bewegen.

Je hoeft niet vast te houden aan ieder moment.

Een prettig gevoel vasthouden.

Een moeilijk gevoel wegduwen.

Alles mag bewegen,

Net als jij.

Terwijl je loopt kun je misschien iets zachter worden voor jezelf.

Als je moe bent,

Hoef je jezelf niet te verwijten dat je moe bent.

Als je afgeleid bent,

Hoef je jezelf niet te bekritiseren.

Je kunt eenvoudig zeggen,

Dit is wat er nu is.

En verder lopen.

Misschien wil je zelf iets vriendelijks meegeven.

Bijvoorbeeld,

Ik mag rustig aandoen.

Of niet alles hoeft vandaag opgelost te worden.

Of ik hoef nergens perfect in te zijn.

Iets wat voor jou natuurlijk voelt,

Zo'n intentie.

Maar misschien wil je wel helemaal geen woorden gebruiken.

Misschien steelt het genoeg.

Alles is goed.

Leef nog een tijdje lopen zonder iets te hoeven doen,

Zolang als je wilt.

Wat de meditatie langzaam oplost in het wandelen zelf.

Er hoeft geen duidelijk einde te zijn.

De oefening gaat gewoon over in je dag.

Misschien merk je dat je anders loopt dan aan het begin.

Misschien precies hetzelfde,

Alles is goed.

Wanneer je straks verder gaat met je dag,

Hoef je deze aandacht niet vast te houden.

Neem alleen mee wat vanzelf met je meegaat.

Misschien een iets rustiger tempo.

Misschien een gevoel van ruimte.

Misschien simpelweg het besef dat je op ieder moment opnieuw kunt terugkeren naar je voeten,

De grond.

Adem,

Omgeving,

Naar dit moment.

Je mag zo lang verder gaan als je wilt,

Maar dit is het moment waarop ik je ga verlaten.

Heel goed dat je deze wandeling,

Deze sessie hebt gedaan.

Maak een diepe buiging in gedachten voor jezelf.

Bedank jezelf.

Dan wens ik je nog een hele fijne rest van de dag.

Fijne dag.