Wandelmeditatie 29526 || Rust || Bewust || Aanwezig || Adem

Welkom bij deze.

.

.

Wandelmeditatie.

Zoek een plek waar je rustig kunt wandelen.

Mag in een park zijn,

Lekker langs het water,

In een bos,

Strand of gewoon een rustige straat.

Iets waar je niet teveel op het verkeer hoeft te letten.

U hoeft nergens heen zonder bestemming.

In een ritme waar jij je prettig bij voelt.

Niet te langzaam,

Niet te snel.

Deze wandeling.

Obsessie heeft geen doel behalve dan ontspannen.

Aanwezig zijn.

In dit moment.

Nou,

Maar rustig.

Niet overdreven traag.

Maar misschien wel wat rustiger dan normaal.

En laat je armen ontspannen hangen.

Ontspan je schouders,

Misschien duw je ze even wat meer naar beneden.

Een laagje los.

Ontspan je buik,

Maak hem zacht.

En 4.

.

.

Hoe je voeten de grond raken.

Neem dan,

Als je dat prettig vindt,

Even een moment om stil te staan.

En als je dat veilig voelt,

Sluit je eventueel zacht je ogen.

Voel dan hoe je lichaam rechtop staat,

Niet te strak,

Niet gespannen.

Gewoon gedragen door de aarde onder je.

Merk dan op hoe je adem vanzelf beweegt.

Je hoeft niets te veranderen.

Alleen te voelen.

Observeren.

Voel de lucht als je neus naar binnen stroomt.

Voel je keel,

Je borst of je buik zachtjes beweegt.

Voel je lichaam weer loslaten bij de uitademing.

Een paar bier maar.

Enkel door je neus te ademen.

In en uit.

Sluit de lippen zacht op elkaar.

Je ademt rustig en steeds dieper in.

Steeds langzamer uit.

Terwijl je zo aan het ademen bent,

Wandel je weer rustig verder door.

In en uit.

Laat je adem natuurlijk meegaan met je beweging.

Je hoeft niets te tellen,

Geen ritme vast te houden.

Je hoeft alleen maar te verzachten.

Ademt rustig in door je neus.

En stel je maar voor dat de inademing ruimte maakt in je lichaam.

Zo verfrisheid binnenkomt.

Licht.

Rust.

Openheid.

Je ademt heel langzaam,

Compleet weer uit.

Bij iedere uitademing laat je iets los.

Spanning in je schouders.

En druk die in je hoofd.

Vastgehouden gedachtes of gevoelens.

Maar je hoeft niets weg te duwen,

Alleen maar zachter te worden.

Zo loop je verder.

Inademen.

Ruimte maken.

Uitademen,

Loslaten.

Als je merkt dat je gedachten afdwalen,

Is dat helemaal oké.

Je merkt het eenvoudig op en keert dan rustig weer terug naar het voelen van je stappen,

Het observeren van je adem.

Terwijl je zo rustig aan het wandelen bent,

Breng je je Nu je aandacht naar je voeten.

En voel iedere stap afzonderlijk.

De hiel die de grond raakt.

De voet die afrolt.

Tenen die loskomen.

Voel hoe de aarde je draagt zonder moeite.

Misschien merk je verschillen op tussen links en rechts.

Misschien voel je warmte,

Kou.

Zachtheid of stevigheid onder je voeten.

Niets hoeft geanalyseerd te worden,

Alleen maar ervaren.

Opmerken.

Laat je adem rustig blijven stromen terwijl je loopt.

Breng nu tijdens het wandelen Je aandacht langzaam door je lichaam,

Ontspan je voorhoofd.

Omdat je ogen zacht worden.

Ontspan je kaak.

Misschien merk je dat je ongemerkt spanning vasthoudt rond je mond of nek.

Laat die spanning maar wegsmelten,

Bij iedere uitademing.

Ontspan je schouders nog iets meer.

Voel of je ze een klein beetje meer kunt laten zakken.

Span je armen.

Laat ze maar ontspannen langs je lichaam bungelen.

Mee met het ritme van ja.

Lopen.

Je ontspan je handen.

Vingers.

En laat je buik zacht worden.

Je hoeft niets in te houden.

En voel je rug bewegen tijdens het lopen.

Hoe je heupen meebewegen.

Hoe je benen je dragen.

Je voelt je.

Bij iedere stap mag je iets meer zakken.

Iets meer zakken en ontspanning.

Niet slap.

Maar wel gedragen.

En spannen.

De ademhaling is nog steeds rustig.

Door je neus,

In je buik.

Uit je buik,

Uit je neus.

Kijk nu eens rustig om je heen.

Merk kleuren op zonder ze te benoemen.

Dan zie je het licht.

Hoe het licht valt,

Waar het licht niet valt,

De schaduwen.

Om de beweging van bladeren.

Boka.

Of mensen.

Luister naar geluiden.

Zonder ze weg te duwen.

Misschien hoor je vogels.

Of wint.

Verkeer in de verte.

Voetstappen.

Alles mag er zijn.

Het is.

.

.

Voel de temperatuur van de lucht op je huid.

Misschien warmte van de zon?

Misschien een frisse bries?

Je hoeft niets te veranderen aan dit moment alleen.

Aanwezig zijn.

Hier.

Als je merkt dat er spanning,

Emoties of onrust opkomen tijdens het wandelen,

Poppier dan dit.

Vertraag je pas een beetje.

Adem rustig in.

En adem langer en zachter uit,

Zonder te forceren.

Niet per se diep.

Maar rustig.

Zacht.

Bewust verzachten.

Stel je dan voor dat de uitademing ruimte maakt rondom dat wat je voelt.

U hoeft het niet op te lossen.

Dat hoeft niet waar.

Alleen niet te vechten met wat er is.

Ruimte rondom wat je voelt.

Misschien wel er één.

Zodat het wat ruimte krijgt en de beknelling minder wordt.

Terwijl je rustig verder loopt,

Stap voor stap.

Ademhaling voor ademhaling Laat alles maar lekker los.

Je voelt je adem.

Je bent bewust van je stappen.

Nierlichaam.

De wereld om je heen.

En niets hoeft anders te zijn.

Ja,

Kunt.

Net zolang doorlopen in deze stilte.

Deze ontspanning.

Als jij wilt.

Maar wanneer jij voelt dat de wandeling bijna klaar is,

Dan vertraag je.

Even rustig,

Ga je even stilstaan en voel je opnieuw hoe je lichaam gedragen wordt door de grond.

Voel je even bewust je adem.

Dan merk je misschien het verschil,

Meer rust,

Helderheid.

Bewust aanwezig.

Voordat je stopt leg je eventueel nog even één hand op je hart of je buik en bedank je jezelf zachtjes voor dit moment van aandacht.

Neem deze rust mee in de rest van je dag,

Stap voor stap.

Als je wil loop je lekker verder.

Is het moment wel op ik je ga verlaten.

Ik bedank je voor de aandacht en wens je nog een hele fijne rest van de dag.

Namaste.