Mijn adem

Deze oefening heet Mijn Adem.

Ga op de grond zitten of op een kussentje,

Bankje of een stoel.

Zit rechtop,

Zo waardig als een koning of koningin.

Zet je voeten zo neer dat je beide voeten de grond raken.

En je knieën wijzen iets naar buiten.

Leg je handen losjes op je bovenbenen en kijk voor je naar de grond.

Ontspannen en niet te veel staren naar één stukje van de grond of een pluisje.

En je ogen zijn rustig en ontspannen.

En als je het prettiger vindt,

Dan kan je je ogen dicht doen.

We gaan iets bewonderbaarlijks in je lichaam ontdekken.

Waarnemen noemen we dat.

Iets wat altijd bij je is,

Zonder dat je er iets voor hoeft te doen,

Maar wat je vaak vergeet.

Luister naar het toon van het belletje.

En als het geluid helemaal verdwenen is,

Kun je je eigen ademhaling dan horen.

Leg nu één hand op je buik.

Adem in en uit.

De adem gaat zoals die gaat.

Daar hoef je helemaal niets aan te veranderen.

Voel je het opkomen van je hand en buik als je inademt?

Het reizen van de buik?

En voel je het dalen van je hand en buik als je uitademt?

Dat gaat helemaal vanzelf,

Zonder dat je er iets voor hoeft te doen.

Je adem gaat helemaal vanzelf.

Merk op hoe je ademhaling helemaal vanzelf naar binnen en weer naar buiten stroomt.

En je zit hier en je weet dat je ademt.

Adem in,

Uit,

In,

Uit.

En je aandacht is helemaal bij je adem.

En je wordt helemaal stil van binnen.

De adem is als een rustig plekje in je waar je altijd naar terug kan keren.

Als je blij bent,

Verdrietig bent of boosheid voelt.

Ook als je je alleen voelt,

Pijn hebt of bang bent.

Dit stille en rustige plekje is helemaal van jou en je draagt het steeds bij je.

Je zit hier en je bent je helemaal bewust dat je hier zit en ademt.

En blijf nu nog even zitten totdat het belletje gaat.