Zitten in keuzeloos gewaarzijn - lang

Welkom bij het zitten in keuzeloos gewaarzijn,

Het jezelf gunnen om jouw plek in te nemen,

Hier en nu,

In deze ruimte,

Hierbij de uitnodiging om een houding aan te nemen die waakzame waardigheid belichaamt,

Met zelfzorg gaan zitten in een houding die je waarde als mens uitdrukt.

Ontspannen,

Rechtop,

In die nodig kan je ook gaan liggen,

De ogen zijn gesloten of geloken,

Wat je ook maar verkiest,

Om dan in die comfortabele houding ook het belangrijke mindfulness-aspect van openheid toe te laten,

In vertrouwen stoppen,

Landen en kijken.

Tijd en ruimte nemen om mindfulness-meditatie te beoefenen,

Houdt niet in dat je jezelf terugtrekt uit de wereld,

Wel dat je heel ontvankelijk aanwezig bent in de wereld,

Met open en vriendelijke aandacht registreren wat zich aandient,

Van moment tot moment,

Zonder iets te veranderen aan je ervaringen.

Hierbij vertrouwen op een niet-weten,

We weten immers niet wat er op de voorgrond komt,

Dat kunnen gedachten zijn,

Of emoties,

Of geluiden,

Fysieke sensaties,

Het allemaal met dezelfde melde-open aandacht ontmoeten en het bevrienden als een waardevol meditatie-object.

Nu eerst focussen op onze basis-instrumenten van meditatie.

Om te beginnen,

Rustig de tijd nemen om te aarden in het lichaam en gewaar te zijn van het zitten.

De contactpunten voelen van de voeten en eventueel de benen met de ondergrond.

Het zitvlak in contact met de bodem,

Dan hogerop de buik ontmoeten,

Kan je die zacht en ontspannen laten zijn,

De rug zichzelf ontspannen dragend rechtop,

Of in contact met een leuning,

Het hoofd in balans op de nek,

En zo ten volge waarzijn van het zitten.

Nu met nieuwsgierige aandacht ook de ademhaling ontmoeten.

Bij het inademen de iets wat frisse lucht en het lichaam voelen binnenstromen,

Als het drinken van een glas fris water als het ware,

En aanwezig zijn bij de iets warmere luchtstroom bij het uitademen,

En zo adem na adem.

Misschien sensaties van het ademen ervaren langs geen de neusvleugels,

Misschien de adem ontdekken in de buik,

Waar het maar goed voelt om helemaal bij de adem te zijn,

Zonder de natuurlijke gang van de adem te beïnvloeden.

Meesurfen op de golven van de adem,

En die golfstroom eventueel begoedzaam aansteppen,

Als in en uit,

Of op en neer,

Of reizen en dalen.

Nu het gewaarzijn van de adem uitbreiden over het hele lichaam.

Bij elke inademing de adem ietsje meer verspreiden in het lichaam,

Tot je als het ware het hele lichaam omhult met een stralenbundel van aandacht.

Jezelf verbinden met dat ruime veld van gewaarzijn,

Een ruimte waarin alles mogelijk is,

En waarin alles als een waardevol element deel mag zijn van de meditatie.

Misschien is er nu wel een specifieke sensatie in het lichaam die jouw aandacht trekt,

Misschien aangenaam,

Of eerder onaangenaam.

Gewoon met zachte,

Vriendelijke aandacht toelaten wat zich nu eventueel ontvouwt in het lichaam,

En het registreren zolang het er is,

Zonder erop te reageren.

En als er nood is om eventueel je houding aan te passen,

Dit dan doen met volledig gewaarzijn,

Als deel van de meditatie.

Het kan ook zijn dat er zich op dit moment geluiden tonen aan jou,

Of de wereld van stilte die zich openbaart.

Opmerken als een geluid of een stilte jou dreigt mee te zuigen in een interpretatie of in een reactie.

Zijn in het zien van de afleiding,

En dan opnieuw inzoomen op het zuivere geluid zolang het in jouw aandachtsveld op de voorgrond zit.

Of je merkt het natuurlijke proces van denken op,

Misschien oude bekende gedachten,

Misschien onverwachtse,

Misschien gedachten over de meditatie.

Van zodra je ze registreert,

Vormen ze onderdeel van de meditatie.

De dingen laten zijn precies zoals ze willen zijn,

Dus ook jouw gedachten,

Als die binnen jouw radar van opmerkzaamheid komen.

Misschien borrelt er op dit moment wel een emotie op,

Ook die kan je dan zien als een nieuwe gast in de herberg van jouw mens zijn.

Immers elke emotie die zich toont is menselijk en mag er zijn.

Zie of je ze gastvrij en accepterend kan ontvangen.

Je emotie met milde,

Open aandacht toelaten.

Ze niet groter maken,

Ze niet kleiner maken.

Er werkelijk mee zijn zoals ze is en zolang ze zich aandient.

Of misschien kleurt de subtiele toon van een bepaalde stemming op dit moment jouw waarnemingen.

De stemming dan opmerken,

Zonder dat de stemming je overmant.

En zo nodig ik je uit om ieder object van je aandacht los te laten en te zitten in wat men noemt keuzeloos gewaarzijn.

Hier en nu aanwezig zijn met wat er op de voorgrond komt,

Zonder daarin te kiezen wat komt.

Dingen komen en gaan als vanzelf,

Daarin hebben we geen keuze.

We kunnen er wel voor kiezen hoe we ermee omgaan.

De wijze keuze maken om niets na te jagen,

Niets af te stoten.

Niets te voeden,

Niets te ontkennen.

De milde keuze maken om werkelijk te zijn met wat is,

Van moment tot moment.

Of het nu je adem is of een gedachte,

Een emotie of een stemming,

Een geluid of een fysieke sensatie.

Elke ervaring ontvangen met dezelfde zorgzame aandacht en die vriendelijk aanstippen.

En telkens als je merkt dat je aandacht afgeleid is,

Bijvoorbeeld verzonken in muizenissen,

Of in weerstand tegen een ongemak,

Of opgeslorpt door een emotie,

Dit dan zonder oordeel opmerken.

Eventueel een naam geven aan wat er op dat moment dan op de voorgrond is.

Benoemen schept herkenning en erkenning.

Daarna inzoomen op de adembewegingen en op het lichaam als geheel.

Om je dan van daaruit weer open te stellen voor wat er ook maar op de voorgrond komt.

En dat het mag zijn zoals het is.

Ieder ogenblik zien als was het het eerste ogenblik van de meditatie.

Ieder ogenblik zien als uniek.

Telkens opnieuw met meldeopen aandacht kijken naar wat zich aandient.

Vanuit een niet weten.

Vanuit een niet kiezen.

Alleen maar registreren zonder enig ingrijpen.

Ogenblik na ogenblik.

Als het ware de rode loper uitleggen voor al je ervaringen.

Misschien aangename,

Misschien minder aangename,

Misschien hele moeilijke of eerder neutrale.

Elke ervaring verwelkomen en zetten volle waarderen door erbij aanwezig te zijn.

Zitten in het ruime veld van gewaarzijn.

Waarin alles verschijnt en verdwijnt.

Waarin ruimte is voor alles.

Een ruimte van zien en bestaansrecht geven aan wat is.

En nu we zo naar het einde van de meditatie gaan,

Nodig ik je uit om opnieuw af te stemmen op het ademende lichaam.

Om dan dankbaar te erkennen dat je deze tijd gebruikt hebt als voedsel voor jezelf.

Zo met open aandacht vertoeven in stilte,

Is als voedzame humus voor de zaadjes die je plant tijdens het oefenen.

Zaadjes van gelijkmoedigheid,

Van openheid,

Van mededogen en zoveel meer.

Toelaten dat die vruchten jou ook in het dagelijkse leven ondersteunen,

Om volledig aanwezig te zijn.