3. Compassievol Omgaan met Ongemak - In balans bij overprikkeling

Tijdens de eerste twee sessies werd je uitgenodigd om de zachte en heilzame effect van ademgewaarzijn te ervaren en te oefenen.

Ik ben wel benieuwd naar je ervaringen en naar de wijze waarop je je ervaringen hebt verwoord of weergegeven in beeld.

Ervaringen beeldend weergeven onthult veel verborgen ervaringen en is een bewustzijnsoefening op zich.

Dit is dan ook de reden waarom ik binnen praktijk mooi beeldende interventies integreer,

Zeker als het gaat om het leren bewust richting te geven aan wat je met je aandacht voedt.

Beeldoefeningen hebben niets te maken met kunnen tekenen of niet.

Het helpt puur de focus te transformeren van doelgericht naar procesgericht leven,

Het ontdekken van voorwaardenvrij genieten,

Puur dankzij het vertoeven in het moment zelf.

In deze derde sessie stellen we ons de vraag wat het zo verleidelijk maakt om te oordelen en samen te vallen met je reactie op wat je ervaart.

De basis van het kunnen oordelen ligt in de kracht van het denken,

Onze hersenactiviteit.

Deze hersenactiviteit geeft ons onderscheidingsvermogen,

Op zich een belangrijke kwaliteit.

Je bent wat je denkt,

Wordt wel gezegd.

Vind jij dat misschien ook?

En wat vind je dan van de uitspraak,

You were not given to the mind,

The mind was given to you.

Dat besef,

The mind was given to you,

Is wat we trainen als we mindfulness beoefenen.

Het brein kan ons motiveren en aanzetten tot creativiteit.

Maar evengoed kan datzelfde brein ons ongelooflijk opjagen.

Vooral ook dankzij onze immens voorstellingsvermogen.

Het brein kan ons zo behulpzaam zijn bij het verbreden van ons perspectief en het creëren van oplossingen.

Het brein kan echter ook onze blik doen vernauwen.

Het brein gaat zijn eigen gang,

Denkt wat hem uitkomt,

Te denken.

En vooral wat hem uitkomt jou actief en onrustig te houden,

Want daarbij is een mind wel gebaat.

Een kalm gemoed is doorgaans wat saai voor de mind.

En dat laat hij merken ook.

In die zin zou het zomaar waar kunnen zijn,

Je bent wat je denkt.

Maar hoe het ook zij,

Het brein is dus zowel een vloek als een zege.

En hoe onderscheiden we nou het een van het ander?

Dat klinkt makkelijker dan het is.

Vloek en zege lijken elkaar stegenpol,

Maar,

En dat zijn ze natuurlijk,

Vallen in de praktijk van het leven maar wat gemakkelijk samen.

Het is dan ook de kunst dat we niet overweldigd raken door het brein.

Dus het is belangrijk dat jij zelf de regie houdt,

Met andere woorden.

Dat een gedachte als een gedachte kan worden herkend op het moment dat deze als realiteit en feit door diezelfde mind wordt ervaren en geleefd.

Je enige distantie in acht nemen tot je denken.

Wanneer een mens meer besef van het denken als fenomeen krijgt,

Middels het ontwikkelen van opmerkzaamheid hierop,

Gaat er een wereld van verlichting open.

Het kan HET verschil maken tussen gek worden of relaxed blijven,

Onder de beleefde angst of somberheid,

Paniek en wel goed piekeren.

Piekeren is feitelijk niets anders dan denkend iets proberen op te lossen.

En vooral proberen op te lossen wat niet direct oplosbaar is.

Bijvoorbeeld het gegeven dat niet alles oplosbaar is.

En dat er niet aan ziekte,

Ongemak en de dood te ontkomen valt.

Hoeveel maatregelen we ook in acht nemen om iets te beheersen.

Het beeld van de monkey mind en van de olifant mind kan hierbij helpend zijn.

Een monkey mind,

De mind van een aap,

Is als een aap van de hak op de tak springend,

Associatief en hoppend van de ene naar de andere gedachte.

Een olifanten mind is stabiel van aard en kalm.

Dat heeft alles met de lichaamsbouw te maken van een aap en olifant.

De loggere bouw van een olifant is eerder gebaat bij een kalme gang dan geforceerde vlotheid.

Terwijl de kwaliteit van een aap juist zijn behendigheid is.

Als mens zijn we gezegend,

Of behept,

Het is maar hoe je het bekijkt,

Met een uitgebreide brein onder invloed van evolutie.

En wij kennen dus beide mogelijkheden,

Die van de olifant en die van de aap.

Passend bij onze manier van leven.

Zowel kalmte als snelheid kan ons goed van pas komen.

Maar het is dan ook van expliciete waarde om vanuit vrijheid te kunnen kiezen welke mindset we bewust voeden.

En inzetten op een bepaald moment.

Het is het verschil tussen een geest die gevangen zit in zichzelf,

En een geest die vrij is om te kiezen.

Een kalm gemoed helpt om denken als denken te kunnen observeren.

Paniek als paniek waar te nemen.

Een angstgedachte als zijnde een angstgedachte.

Een kalm gemoed geeft ruimte.

Ruimte die nodig is om je bewust te zijn van kunnen kiezen wat je met je aandacht wenst te voeden.

Laten we dit nu eens oefenen.

De volgende meditatie noemen we adem als anker bij zoiets als piekeren.

Deze meditatie bevorder ik misschien niet direct,

Maar mag ik wel naar wat regelmatiger beoefening.

Het richten van de aandacht op één ding tegelijk.

En je bezighouden met één ding tegelijk is de basis van rust en innerlijke balans.

Er wordt vanuitgegaan dat je zit,

Maar pas je houding desgewenst aan.

En soms kan het helpen bij een erg volhoofd eerst een of meer eenvoudige,

Vertraagde bewegingen met aandacht te herhalen,

Dus eerst wat lichamelijk te ontladen.

Misschien wel juist door bewust iets actiefs te doen,

Door even een stuk te gaan lopen.

De rug mag recht zijn.

De rugwervels gestapeld vanaf het stuitgebied zou zijn natuurlijke kromming volgend.

De rug,

Al die rugwervels.

Ja,

Het hoofd mag wakker zijn en helder.

Op de hals balancerend.

Niet te zeer naar voren,

Niet te ver naar achteren leunend.

Vind zo'n positie waarin je comfortabel en ook wakker kunt zijn.

Het sluit- of geloken houden van de ogen kan je helpen bij het richten van de aandacht en het verminderen van afleiding door prikkels van buitenaf.

Vertrouw het gewicht van het lichaam dan u toe aan de zwaartekracht.

Vertrouw het zitvlak toe aan het zitvlak van de stoel of een kussen.

De voeten aan de grond,

De romp,

Bewust,

De verbinding met het bekken,

Bewust van de verbinding van hoofd en romp.

Sta het lichaam zo ontvankelijk uit toe.

Met dat je bewust wordt van gedragen worden en in je kunt toevertrouwen aan de zwaartekracht,

Ontvang je toenemen dit moment,

Hier en nu.

Je toeneme het ervan bewust aanwezig te zijn,

Gewoon weg waar je nu bent en nergens anders.

En als er ruimte is om de adem te volgen,

Dan gun je dit,

Licht en licht volgen,

Van inademing,

Uitademing,

En zachtjes uitzetten en weer indalen,

Bijvoorbeeld de buikwand.

En laat alles wat in de geest voorbij komt,

Gewoon weer zijn en weer gaan.

Probeer het niet aan vast te klampen.

Laat komen,

Laat gaan en merk hooguit op wat er voorbij komt en laat het voor wat het is.

En zo kun je ook omgaan met geluiden die je opmerkt.

Neem gewoon weg waar als zijn en geluid,

Als horen,

En herinner je,

Je hoeft er nu niets mee.

En wat belangrijk is aan denken,

Het komt alweer voorbij.

Je duwt het niet weg,

Maar laat het puur gaan en geeft er geen directe aandacht langer aan.

Bijvoorbeeld zo enkel opmerken dat er piekeren is,

Verwachtingen zijn,

Of dat er nu een dwalen van de geest is,

Fantaseren of plannen.

Je brengt jezelf toenemend in de positie van de waarnemer.

En dan is het mogelijk om te komen tot het besef,

Gedachten zijn niet meer dan formaties in de geest.

Gedachten zijn geen feiten,

Al doen ze zich honderd keer zo voor.

Gedachten is niet blijvend,

Ook deze komt en gaat,

Verandert van inhoud,

Van waarde.

Je hebt een gedachte,

Je bent hem niet.

En mogelijk komt er zelfs wat meer ruimte om de adem iets meer in je aandachtsveld toe te laten.

Beweeg dan maar eens mee met deze beweging.

Merk hoe het ritme heeft,

Ook het lichaam ritme geeft.

Laat je verrassen en verbind je eens met de vriendelijkheid van het ritme.

De rust van afwisseling in opkomen,

Er zijn en weer gaan.

Hoe snel of langzaam het ritme ook is,

Gun die adem zijn eigen ritme,

Passend bij nu.

Sta je zelfs zo hoog uit om de adem te ontvangen,

Diep in het bekkengebied.

En weer vanuit het bekkengebied,

De adem laten gaan.

En wanneer je zo volgend die adembeweging,

Ja,

Waarin je er op mee beweegt,

Verbind je dan,

Zo,

Met de rust die het geeft,

Uitdraagt.

En alles wat eerder je aandacht zo trok,

Mogelijk het volle hoofd,

Misschien wel een ongemak in het lichaam,

Krijgt ruimte om verstilling te ervaren,

Maar mogelijk te midden van drukken veel,

Mogelijk al dat het iets minder de aandacht zo opeist,

Puur dankzij jouw gerichtheid op het volgen van de adembeweging,

En het je verbinden met de stilte in jezelf.

Je wordt geademd,

En wees nieuwsgierig naar het waarnemen van de exacte directe ervaring van dit moment,

Geen moment hetzelfde,

En geleidelijk verdiep je zo het bewustzijn naar het ervaren van de sensaties van de ademstroom in het gehele lichaam.

Nieuwsgierig,

Je toenemend gewaarworden van de subtielere sensaties,

Maar niet de manier dat je er naar zoekt,

Maar het puur toestaat te kunnen worden ervaren,

Te kunnen worden ontvangen in jouw aandachtsveld,

Uit het hoofd,

In het lichaam,

Lichaam en geest,

Op dezelfde plek,

En de geest landt zo toenemend in het lichaam,

Waardoor ook het vermogen tot denken weer in balans komt,

Waarnemen,

Hoe het lichaam een geheel vormt,

Hoe het lichaam en de geest gedragen worden door een ritme van rust,

Adem,

Landen in het besef,

Je bent zoveel meer dan je gedachten.

Je hoofd niet langer je drager,

Maar het lichaam als geheel je drager.

Voelbaar inmiddels de eenvoud zelf,

De verbondenheid met de adembeweging.

Het gehele lichaam wiegt zich in zijn eigen ritme.

Opmerken iets niet te ervaren,

Ook dat is een moment van mindful zijn.

In rust met wat nu is.

Zo je wilt richt je je intentioneel ook op de wens innerlijke vrede en kalmte te mogen ervaren.

Vrij van verwachtingen.

Temidden van wat is.

Aan rust,

Onrust.

Jouw heldere,

Milde aanwezigheid.

Met dat wat is.

Verzacht en kalmeerd.

We komen geleidelijk tot een einde van deze meditatieve oefening.

Misschien kun je je voornemen om jezelf op informele momenten,

Gewoon in het dagelijks leven,

Je te herinneren aan dit kunnen volgen van het ademritme.

Het landen in het lichaam,

Voordat je weer verder gaat met wat je mee bezig was.

Je zou je daarbij kunnen voornemen,

Bijvoorbeeld gedurende een dagdeel,

Wanneer je een deur opent of wanneer je de kraan opendoet.

Een hele alledaagse handeling is excuse om dat gedurende een dagdeel je voort te nemen voordat je daartoe overgaat,

Je aandacht te richten en je gewaar te worden eerst van jezelf als een ademend geheel.

En dan is nieuwsgierig te zijn naar welk effect dat heeft,

Wanneer je zo weer het draad van de activiteit oppakt.

Veel succes!