Meer meditatie

Meer meditatie.

Voor deze meditatie wil ik je uitnodigen om te gaan liggen als een uitgestrekt meer.

Dus liggen zo comfortabel als mogelijk is.

Leg eventueel een kussentje onder de knieën en de nek.

En als je het prettig vindt kun je de ogen sluiten of anders laat ze geloken zijn.

En richt dan de aandacht op het lichaam en de adem.

Gewaar van het contact dat je maakt met de vloer,

Bij je achterhoofd,

Je armen,

Schouders,

Zitvlak,

Je benen en je hielen.

Je gewaarzijn ankeren in je lichaam en gewaar van het reizen van de buik en de borst bij elke inademing.

En van het dalen bij elke uitademing.

Gewaar van de adem die als een golfbeweging door je lichaam heengaat.

Liggen als een meer.

En misschien kan je je een meer voorstellen.

Hoe groot,

De hoeveelheid water,

Gedragen door de aarde zelf.

Een meer kan diep zijn of ondiep en kan blauw of groen zijn.

Of een andere kleur.

En kan troebel zijn of helder.

En stilstaan bij het feit dat water altijd naar de diepte beweegt,

Dat het zonder enige inspanning in zijn eigen bedding ligt.

Moeiteloos en heel precies zijn eigen vorm aanneemt.

En zonder wind zal het oppervlak rustig en glad zijn.

Als een spiegel reflecteert hij alles om zich heen.

Bomen,

Rotsen,

De wijdse hemel,

De wolken,

De vogels die over het meer heenvliegen.

Eenvoudig,

Natuurlijk en ontspannen aanwezig zijn in het landschap.

Onvervormd weergeven wat er in de buurt is.

Maar het zal niet altijd rustig zijn op het meer.

Wind zal golven veroorzaken.

Misschien kleine golfjes.

Misschien grote woestengolven met schuimkoppen erop.

En de weerspiegeling wordt vervormd of verdwijnt misschien zelfs.

En het zonlicht.

Kan het dan nog schitteren?

En kan het dansen op de golven,

Als een deken met schitterende diamanten?

En wanneer de avond valt,

Dan is het de beurt aan de maan om op het meer te dansen.

Of wanneer het oppervlak rustig is,

Wordt de maan weerspiegeld samen met de schaduwen van bomen en rotsen.

En in de winter kan zich ijs vormen aan het oppervlak.

En terwijl het water al deze verschillende vormen kan aannemen,

Blijft het meer steeds eenvoudig zichzelf.

Liggen en ademen als een meer.

En terwijl je hier ligt en bij iedere ademing dieper wegzinkt in de mat,

Kan je misschien net zoals het water van de bergen wat zich in het meer verzamelt,

Je aandacht naar de diepte van je zijn brengen.

Je gewaarzijn van lichaam en geest laten versmelten met het beeld van een meer.

En je ervaring van dit moment laten dragen door de openheid en ontvankelijkheid waarmee de aarde het water draagt.

Accepteren,

In stilte,

Moment na moment.

Alles weerspiegelen wat in de buurt komt,

Helder zijn helemaal tot de bodem.

En op andere momenten als het oppervlak verstoord wordt,

Weerspiegeling en de diepte duidelijk onzichtbaar.

En terwijl je hier ligt,

Kun je misschien kijken naar de verschillende energieën die door je eigen lichaam,

Geest en hart bewegen.

De stroom van gedachten en gevoelens,

Impulsen,

Reacties die komen en gaan als golven op een meer.

Hun effect opmerken en mee in contact zijn.

Net zoals je contact hebt met de verschillende energieën die spelen in het meer.

De wind en de golven,

Het licht,

De schaduwen,

De weerspiegelingen en de verschillende guren en kleuren zien van het effect van je gedachten en gevoelens.

En misschien verstoren ze de oppervlakte en helderheid van het meer van je geest.

Wellicht maken ze het water modderig en troebel.

En mag dat van je?

Is het niet zo dat het hebben van golven onderdeel kan zijn van een meer?

Wellicht is het mogelijk om je niet alleen te vereenzelvigen met het oppervlak van het meer,

Maar met het hele meer,

Met al zijn diepte.

Zodat je ook de rust kan worden onder het oppervlak.

Want hoe heftig de storm ook is,

Aan de oppervlakte,

Diep in het meer,

Is slechts een lichte beroering merkbaar.

De storm raakt alleen maar het wateroppervlak.

Een paar meter dieper kom je op een plek die niet door de storm geraakt wordt.

En misschien kan je op diezelfde manier in je meditatiepraktijk en in je dagelijks leven hiermee feeling houden.

Niet alleen met de veranderende inhoud en intensiteit,

Gedachten en gevoelens,

Maar ook met hun onmetelijke bewustzijn zelf.

Dat leeft net onder de oppervlakte van je geest.

Het meer kan ons dit leren en ons herinneren aan onszelf.

Het beeld van het meer kan je gebruiken om je meditatie te verdiepen.

En je kunt het meer ook als gids gebruiken.

In de wereld als de dagen zich ontvouwen en op die manier een stevig reservoir aan mindfulness meedragen in je hart.

En in de stilte van dit moment blijven.

En het meer zijn,

Voor de rest van de meditatie.

Tot je de Tingsha hoort.

Je toestaan om in je bewustzijn alle kwaliteiten toe te laten van geest en lichaam.

Zijn als een meer,

Glad als een spiegel,

Helder als kristal.

De zon,

De maan weer spiegelen,

De bergen,

Lucht,

Wolken die voorbij drijven en vogels.

Zonder iets weg te laten en zonder iets toe te voegen.

Zonder iets weg te duwen en zonder iets vast te houden.

Net zoals het meer gewicht en gedragen wordt door de aarde.

Bewogen door lucht en wind,

Die het water laten sprankelen en het vitaliteit schenken.

Moment na moment.