Wegwijzers #2 De macht van het onbewuste

Hallo mijn naam is Georg Hübner.

En welkom bij dit tweede deel van in de serie wegwijzers op het spirituele pad En in deze sessie wil ik graag stilstaan bij het onbewuste.

Het aspect van onszelf dat we niet zien,

Geen direct contact mee hebben.

Het onbewuste kun je zien als een beschermingsmechanisme dat ieder mens met het lichaam meekrijgt.

Het is een soort boordcomputer die gedrag en patronen automatiseert.

Dus we kunnen als mens functioneren omdat patronen worden herhaald.

En omdat je patronen kunt automatiseren scheelt het energie.

Je hoeft niet elke dag opnieuw jezelf uit te vinden of uit te vinden hoe de realiteit werkt,

Hoe het lichaam werkt,

Hoe de zwaartekracht werkt of hoe een deur werkt.

Dus je hebt.

.

.

Allerlei patronen aangeleerd En dat hele systeem gaat buiten je bewustzijn om.

Aanvankelijk als je iets nieuws leert.

Moet je er.

.

.

Ja,

Energie instoppen.

Het kost het energie.

Mensen die een rijbewijs hebben,

Weten dat je in het begin geen idee hebt hoe alles werkt.

Dus je moet heel bewust de spiegels bekijken,

Sturen de pedalen.

In het begin is dat best wel.

Kost dat veel energie.

Als je een dag lang iets nieuws hebt geleerd,

Kost dat energie van de geest,

Van het lichaam.

Dus je absorbeert informatie,

Je maakt informatie je eigen en onbewust wordt het ergens opgeslagen.

Ja.

Dus er zijn allerlei patronen die je gewend bent en waar je geen zicht meer op hebt,

Omdat het buiten je bewustzijn geregeld wordt voor je.

En op zich is dat een super intelligent systeem.

Dat ons lichaam en ons geest.

Een energie-efficiënt vorm van leven mogelijk maakt.

Er zit echter ook een probleem aan.

Omdat veel van ons gedrag,

En ook daar zijn we over het algemeen niet bewust van,

Heel veel van ons gedrag wordt aangestuurd door dat onbewuste.

Je hoeft niet meer na te denken over hoe je je veters strikt.

Er komt een soort.

Moment dat het nodig is om je fetus te strikken.

Automatisch doe je dat.

Je hoeft er niet over na te denken.

Uh.

.

.

Er gaat heel veel buiten je bewustzijn om.

En wat?

Moeilijkheden geeft in ons leven wat verkramping geeft,

Wat emoties geeft,

Wat zorgen geeft.

Is dat het onderbewuste of het onbewuste herhaalt narratieven,

Herhaalt herinneringen,

Herhaalt modellen die we hebben opgeslagen in dat onbewuste.

Om verschijnselen die we nu meemaken,

In het heden,

Om die in te kleuren en betekenis te geven,

Zodat we weten wat het moet doen.

In het hier en nu.

Maak ik iets mee?

Zonder het te beseffen.

Wordt dit moment ingekleurd,

Wordt mijn ervaring hoe ik dit moment beleef,

Wordt ingekleurd door eerdere ervaringen die opgeslagen liggen in mijn geheugen,

In het onbewuste.

Laat het nou zo zijn dat.

.

.

Veel van de patronen waar we last van hebben.

Patronen die zich herhalen en die voorkomen dat we kunnen stralen en kunnen leven en het leven kunnen vieren,

Dat veel van die patronen Uhm.

.

.

In het onbewuste liggen,

Dus we zijn ons niet bewust dat de oorsprong ervan In ons geheugen opgeslagen ligt.

Dus we hebben geen idee waarom we ons voelen.

Maar hoe we ons voelen.

We kunnen door een situatie.

.

.

Je partner of je collega zegt iets tegen je.

En je voelt je verdrietig.

En dan heb je het gevoel dat je je verdrietig voelt omdat de persoon.

.

.

Pategie heeft gezegd.

Waar we minder zicht op hebben.

Is dat.

De situatie in het heden.

.

.

Dat wat er nu.

Gebeurd en waarneembaar is.

Dat dat lijkt op iets wat in onszelf.

In dat onbewuste zit opgeslagen.

En dat die herinnering.

.

.

Onbewust aan de oppervlakte wordt gebracht via associatie.

Het associeert met iets.

En dat.

.

.

Zorg ervoor dat we bijvoorbeeld gaan huilen.

Of dat we verdrietig worden.

Niet zozeer de situatie zelf.

En dit verklaart.

Dat twee mensen eenzelfde situatie meemaken.

Objectief gezien worden dezelfde woorden uitgesproken maar De manier waarop je je daardoor voelt of de manier waarop je je in zo'n situatie voelt.

Is verschillend voor twee mensen.

We hebben.

.

.

In dat onbewuste.

.

.

Een gegevens zitten wat wij dan herinneringen noemen We hebben herinneringen die associëren met verschijnselen in het hier en nu.

En het beïnvloedt ons op een hele grote manier.

Het onbewuste zit vol met.

.

.

Herinneringen van wat we allemaal hebben meegemaakt in ons leven.

Van wat we hebben geleerd over het leven.

En dat is nogal wat.

Dat is nogal wat.

En maakt hier iets geluid.

Dus er zijn allerlei ideeën,

Allerlei modellen die we hebben,

Allerlei overtuigingen en aannames en verwachtingen die we hebben,

Die opgeslagen zitten in het onbewuste.

Buiten ons bewustzijn,

Onze gevoelens,

Onze ervaringen.

En ons gedrag.

Onze patronen Stuurt.

Dus het onbewuste is een deel van onszelf.

Wat ons helpt,

Wat leven überhaupt mogelijk maakt als mens.

Maar er zitten in dat onbewuste dingen opgeslagen.

Sterk bepalen.

Waardoor we minder.

.

.

Rijm te hebben.

Minder vrijheid hebben in ons handelen.

En überhaupt in hoe we de wereld beleven.

Want we luisteren onbewust naar al die signalen die uit het onbewuste.

.

.

Komen om ons te vertellen over wie we zijn,

Wat we moeten doen.

Of de situatie veilig of onveilig is.

Dat laatste is heel belangrijk.

We zoeken of het onbewuste zoekt naar veiligheid.

En gebruikt herinneringen.

Om aan te geven wat veilig is en wat niet.

Alleen het gebruikt herinneringen van onveiligheid.

Om je te vertellen.

.

.

Of het hier en nu.

Veilig is of niet,

Terwijl de realiteit voor een volwassene.

.

.

99,

999% van de tijd.

Veilig is dat er geen dreiging dat er geen levensgevaar is Terwijl er momenten zijn geweest in je leven.

Dat je je onveilig hebt gevoeld en dat je tot een besluit bent gekomen om dat strategisch op te lossen.

En veel van de besluiten rondom veiligheid en onveiligheid die in het onbewuste liggen opgeslagen,

Zijn gemaakt in onze kindertijd toen we afhankelijk waren van andere mensen in ons overleven Uhm.

.

.

Omdat we een.

.

.

Beperkte vermogens hadden als baby en als kind.

We waren als kind al open aan het leren over.

.

.

Wie zijn we hier?

In deze wereld.

De eerste indrukken gaven het gevoel en gaven de realiteit weer.

Ik ben machteloos.

Ik kan niet voor mezelf zorgen.

Als daar een glas water staat voor een baby.

En ik heb dorst.

Ik kan nog niet.

Even een pasgeboren baby.

En een baby ben je tot het eerste jaar.

Het kan niet zichzelf.

Het voelt.

.

.

Ik ben afhankelijk van andere mensen.

In mijn overleven.

En zo ontstaan allerlei patronen.

Patronen van als mama er niet is.

En ik heb dorst.

Ontstaat een gevoel van.

Ga ik dit overleven?

Als mama komt,

Dat geeft veiligheid.

Dus je leert,

Als mama in de buurt is,

Dan wordt er voor me gezorgd.

Maar als mama weggaat.

.

.

Dat is dan weer spannend.

Zo leren wij,

Leert ons brein,

Leert ons zenuwstelsel,

Leert ons onbewuste.

Wat is veilig en wat niet?

Dus je kunt je nu een beetje voorstellen,

En dan gaan we later nog verder op in,

Dat als er in het hier en nu.

.

.

Iemand is die.

.

.

Weggaat bij jou.

Terwijl dat voor je onbewuste ooit.

.

.

Vervelend is geweest levensbedreigend is geweest,

Dan zal het tendens zijn om angst te voelen.

Als iemand van je weg beweegt omdat dat associeert met een herinnering van afscheiding of verlating.

En daarom kunnen we in het heden als volwassenen zo.

.

.

Emotioneel overreageren Dat we ons machteloos voelen als iemand te dichtbij komt of afstand neemt.

Voor het onbewuste.

Allemaal triggers voor herinneringen van de kindertijd.

Voor een volwassene is het natuurlijk.

.

.

Niet zo interessant als iemand.

.

.

Even niks van zich laat horen via de app.

Maar voor het onbewuste.

Zit daar een hele wereld van veiligheid,

Relaties en onveiligheid aan vast.

Ervoor zorgt dat je bepaalde gevoelens krijgt.

Dus waar we.

.

.

In kunnen groeien waar het pad van spirituele verlichting overgaat is Goed gaan kijken.

Goed innerlijk gaan kijken,

Innerlijk en uiterlijk.

Wat gebeurt hier nou precies?

Als ik geraakt word,

Als ik emotioneel geraakt word.

Als er een patroon wakker wordt.

.

.

Veiligheid,

Onveiligheid.

En eigenlijk alle emoties gaan daarover.

Zijn een waaier van expressies van machteloosheid,

Veiligheid,

Onveiligheid.

Prettige gevoelens.

Ontstaan wanneer er veiligheid is.

Negatieve gevoelens onprettige gevoelens ontstaan wanneer er onveiligheid is.

Dus we gaan.

.

.

Ik nodig je uit,

Nu al,

Om.

.

.

Te gaan kijken naar.

.

.

Wat zijn momenten in mijn leven waarop mijn onbewuste aanslaat.

Er een dreiging voelbaar is.

Alleen.

.

.

Bewustzijn daarop dat dat gebeurt dat Het onbewuste dat iets signaal.

Heel direct geactiveerd wordt in contact met een ander.

Helpt om een beetje afstand te creëren.

Je zou kunnen zeggen dat je gewend bent geraakt.

Vanuit het beschermingsmechanisme zelf de wereld te bekijken.

En wat nodig is,

Is wat we dan noemen zelfdistantie.

Beetje afstand.

Beetje afstand tot.

.

.

Je gevoelens,

Je neigingen.

Dus dat je kan zien van.

Hé.

Er is.

.

.

Angst.

In plaats van ik ben bang.

Dus je ontkoppelt geleidelijk aan het onbewuste en à la.

Automatische patronen.

Met je eigen identiteit.

Je ontkoppelt.

Dit is niet wie ik ben.

Dit is wat er gebeurt.

En we gaan daar niets aan doen.

We gaan niet zeggen van nee dat mag niet of dat zou niet moeten of je gaat jezelf niet op de kop geven op het moment dat dat gebeurt.

Nee,

Het is een proces van geleidelijk loskomen van wat het onbewuste jou vertelt.

Het zegt,

Ik ben in gevaar.

En als je los bent,

Kun je werkelijk gaan kijken.

Oké,

Het onbewuste zegt dat ik nu in gevaar ben.

Als bijvoorbeeld een vriend of vriendin geen antwoord geeft via de app.

Ik voel me verlaten.

Ik voel me niet erkend.

Wat gebeurt er werkelijk?

Wat er werkelijk gebeurt is dat je kijkt op je telefoon en dat je geen bericht van die persoon hebt.

Ben je werkelijk in gevaar in dat moment?

Word je werk of bedreigd?

Nee,

Ik adem.

Ik ben volwassen.

Ik ben hier en nu veilig.

Word je bewust van wanneer?

Beschermingssysteem wanneer je onbewuste gealarmeerd wordt En vergelijk dat met wat er werkelijk gebeurt.

Herhaal eventueel.

.

.

Eerste filmpje uit de serie van vorige week waarin ik vertelde over dat je in twee werelden leeft.

Er is de wereld van het onbewuste dat leeft in herinnering,

Dat er vanuit gaat dat er gevaar is en dat het je moet beschermen Versus het hier en nu,

Wat zintuigelijk.

Zichtbaar wordt als je je aandacht daar naar toe brengt kun je geleidelijk aan gaan zien Dat waar het onbewuste jou van probeert te beschermen.

Dat dat nu niet gebeurt.

Dat je nu.

Veilig bent.

En dat de zorgen die je maakt.

Onnodig zijn.

En dat je geleidelijk aan via beoefening en via technieken die je nog aangereikt krijgt.

Dat je geleidelijk aan die oude overtuigingen.

Kan loslaten Dit is het.

.

.

Unbewuste.

Is een opslagplaats van herinneringen,

Die herinneringen.

Worden door verschijnselen in het hier en nu geactiveerd,

Omdat ze sterk lijken op wat er in de herinnering gebeurt.

Daar is een soort archivaris die de hele tijd kijkt dan,

Oh wat gebeurt er nu?

Oh dit lijkt op de afwijzing.

Van toen we twee waren Nu moet ik.

Verkrampen.

Nu moet ik bang worden.

Nu moet ik op gaan letten.

Nu moet ik Er ontstaan allerlei.

.

.

Geautomatiseerde responsen waar jij als volwassene door wordt bepaald.

Terwijl de situatie in het hier en nu niet bedreigend is.

En waar je veel meer ruimte zou kunnen hebben voor volwassen.

Ik wilde zeggen.

.

.

Je wilde zeggen responsibility.

Dat is een Engels woord.

Namelijk het vermogen.

Te responderen.

Adequaat.

Te reageren op wat de situatie zich van je vraagt,

In plaats van dat je.

.

.

Vanuit oude overtuigingen reageert.

Dus het verschilt tussen responderen en reageren.

Respons gaat vanuit openheid,

Vanuit helderheid,

Vanuit kracht en vertrouwen.

Reactiviteit gaat vanuit reflexen,

Vanuit emotie,

Vanuit verwarring in de geest.

Oude herinneringen.

Nu plaatsvinden en dat je daarop reageert dat je eigenlijk dus in het verleden leeft Oké,

Tot zover.

Vragen hebt hoor ik ze graag en Ik hoop dat je er weer wat inzicht bij hebt,

Zodat we geleidelijk aan kunnen gaan verruimen in wat we waarnemen.

Dankjewel voor je aandacht en tot de volgende keer.