Hart Meditatie | Wat Verlangt Jouw Hart?

Sluit rustig je ogen.

Laat ze gesloten zijn.

Dan word je bewust van de plek waar je zit.

Waar je gedragen wordt.

Neem even waar de voetzolen.

Bilader.

Je hoeft nergens naartoe.

Hele niets.

Niemand.

Iets te bewijzen,

Je hoeft alleen maar hier te zijn.

Breng je aandacht nu naar je ademhaling.

Zonder iets te veranderen.

Waarnemen hoe de lucht.

.

.

Binnen jouw koel.

En weer vertrekt.

Dat je dat kan waarnemen door de neusvleugels.

Misschien niet.

Uitzetten van de poort.

Daar hebben we hem voor.

Laat voor een kort moment een hand op je hart.

Langzaam bewust van de warmte die je handen.

Geeft aan je borst,

Aan je hart.

Dan word je bewust van het contact.

Zo'n klein simpel gebaar.

Het laatste van je hand op je hart.

Je zal zien.

See jou!

In de lichaam.

Je laat weten dat je er bent.

En gel.

Laten we dit moment beginnen met een hard ademhaling.

De eerste paar rondes met deze adem mag je je hand op je borst laten,

Maar op een gegeven moment mag je hem weer laten rusten.

Je mag je voorstellen dat je inademt via je hart.

En uitademt.

Via je hart.

Alsof je hard mag ademen.

Zoveel ruimte ontstaat.

Misschien dat het je helpt om het ook te zien.

Misschien kan je visualiseren dat je een hart ziet.

Het tekende hart van de levensrechtert.

Iets wat meebeweegt op die adem.

Zoals we zo inademen.

Doe maar dat ook,

Dat het verruimt,

Dat het opent,

Dat het hart groter wordt,

Dat het misschien een beetje opent.

Uitademing en ontspanting.

Het is alleen maar het voren van je adem en je buik.

Weet dat je door je hart bent.

Je kan maar rusten.

Heel goed.

En we starten uit.

Gewoon door de neus.

Misschien zijn er tellen.

Net iets meer dan je natuurlijke adem.

Misschien drie cellen in.

Drie tellen uit.

Rustig en zacht.

Daar ben ik heel bewust van.

Inherente via je hart.

En uitademt via je hart.

Eet weer opnieuw vanuit zachtheid en rust.

Deze manier je ruimte krijgt om weer uit het hoofd te stappen,

Uit de gedachten,

Uit de verhalen.

Even in de beweging te komen van je hart.

Nou,

Hier is hij.

Rustig hard ademhaling volgen.

Je moet opmerken dat misschien ook je lichaam dan net iets meer uitzet.

Helemaal rustig daalt.

En als je wil kan je je hand weer laten rusten.

Blijf nog in deze adem.

Misschien kan je je echt voorstellen dat je daar even middenin zit.

Sensaties van het verruimen van je adem via je hart.

Ik wil je nu uitnodigen.

Om eens met een uurlijke blik naar het leven te kijken.

Niet analytisch,

Ook niet met oordeel.

Alsof je er van een afstand naar kijkt.

Jezelf eens.

Voor je.

Je dagelijks leven.

Ja,

Geen.

.

.

Uw verantwoordelijkheden.

Je relaties.

Iedere keer.

Dag.

Dat is wat je doet.

Kijk eens eerlijk!

Veel daarvan doe je omdat je het werkelijk wilt.

En hoeveel doe je omdat je denkt dat het moet.

En hoe vaak luister je naar wat je nodig hebt.

Of ga je daar vaak overheen?

En zijn er momenten dat je lichaam iets zegt,

Maar dat je het toch doorgaat?

Hoe vaak voel je je vermoeidheid?

Maar zet je nog een stap extra.

Hoe vaak voel je verlangen?

Maar overtuig je jezelf.

Dat het niet realistisch is.

Breng nu je aandacht weer naar je hart.

Adem er opnieuw naartoe.

Dan kan je weer dat visualiseren.

Je hart,

Dat ademt,

Dat verruimt op een innerlijke manier.

Langzaam daalt,

Ontspant,

Uitademing.

Stel je voor dat jouw hart kan spreken.

Niet met woorden uit je hoofd.

En vanuit waarheid.

Vanuit wat diep van binnen leeft.

Let's sew your heart.

Die ik je vandaag wil vertellen.

Wat zou jouw hart je vandaag willen vertellen?

Misschien is het iets wat je al lang weet.

Misschien is het iets wat je niet wilt horen.

Iets wat je steeds hebt uitgesteld.

Wij luisteren niet naar het antwoord dat logisch is,

Maar naar wat eronder leeft.

Misschien zijn het geen woorden.

Het gevoel wat je hart je vertelt.

Misschien is het stilte.

En we gaan er nog eens wat vooruit in.

Nou,

Zo mooi.

En stel je dan nu voor dat je voor een deur staat.

Een hele oude deur.

Versleten deur.

Een deur die lang niet is aangeraakt.

Achter deze deur leeft alles wat je ooit hebt verlangd.

Dromen,

Verlangens.

Voelen.

Stukken van jezelf.

Misschien delen die je bent kwijtgeraakt.

Die je hebt opgegeven.

Omdat je dacht dat ze niet belangrijk waren.

Omdat je dacht dat andere mensen belangrijker waren.

Omdat je dacht dat er geen ruimte voor was.

Belaten we in dit moment.

Even openen.

Dank je wel.

Misschien moet je wel spinnenwebben weghalen.

Misschien is het verroest.

Dan gaat de deur niet zo makkelijk open.

Kijk maar of je kan zien dat je je hand om de deurknop sluit.

Opent.

En kijk wat er verschijnt achter die deur.

Wat leeft daar nog?

Ik wacht al jaren op jouw aandacht.

Er geen tijd voor wachten.

Of in ruimte.

Maar nog steeds wachten.

En wat onze mind vaak doet,

Is het gelijk.

.

.

Werk gerelateerd hebben.

Er is nog zoveel meer.

Achter die deur.

Bouw voor langens.

Die mogelijk leven.

Voelings die je ook wilde voelen.

Stress.

Misschien is het wel gevoelens zelfs.

Vrijheid.

Geboorchaai.

Plezier.

Er zit alleen maar stilte.

Ik kan het verlangen.

Terwijl je kijkt.

Merk je dat er ook iets anders aanwezig is.

Is dat tussen jou en je verlangens instaat.

Een stem,

Een gevoel.

Een belemmerende overtuiging.

Misschien is het wel die stem die zegt.

Je moet hard werken.

Ik ben het niet waard.

Wie ben ik om daarvoor te kiezen?

Dat is egoïstisch.

Kan het niet.

Mijn woorden zijn niet belangrijk.

Niet waard.

Welke belemmerende overtuiging.

Staat tussen jou en mij.

Je verlangens.

Wat een stemmetje zegt jou.

Dat het niet kan.

Of zegt het misschien niet eens,

Maar is bepalend waardoor de deur loopt.

Stevig dicht blijft.

En kijk eens of je daar met eerlijkheid in dit moment naar mag kijken.

Zonder orde.

Longi.

Ik zie het.

En misschien dat deze overtuiging ook een vorm krijgt.

Misschien is het een persoon,

Schaduw.

In een beeld.

In de meldstand.

Als het niks is.

Ga er eens voor staan.

Niet om te vechten,

Niet om het weg te sturen,

Maar om te kijken.

Of schierigheid.

Hoe lang loopt dit al met je mee?

Hoe lang loopt dit al met je mee?

En hoe oud voel je je echt wanneer dit deel spreekt?

Misschien ben je dan ineens geen volwassene meer,

Maar een kind.

Ik denk dat hij iets heeft geleerd.

Laat jezelf eens teruggaan.

Niet naar een specifieke herinnering,

Maar naar een gevoel.

Tijd waarin jij bent gaan geloven dat jouw behoeften minder belangrijk zijn.

Dat je moest aanpassen over.

Zorg voor anderen.

Dat liefde verdiend moest worden.

Je sterk moest zijn,

Ervoor geen last mocht zijn voor anderen.

En voei,

Waar begon dat?

Wie had je toen nodig?

Wat had je toen nodig?

En wat had je toen eigenlijk echt willen horen.

Geef even je adem.

Adem ernaartoe.

Nog een keer geeft,

Ja.

En nu zie je haar.

Ze had kinderjouw.

Kijk eens naar hem.

Als degene die haar eindelijk komt ophalen.

Die haar eindelijk ziet.

Dat je haar kan geven.

Ze nodig heeft.

Zie hoe hard ze haar best heeft gedaan.

Hoeveel ze heeft aangepast,

Hoeveel ze heeft gedragen.

Ook wat niets van haar is.

En lopen naar haar toe.

We gaan maar naar Sajid in Verenigde Staten.

Dat heb je al die tijd nodig gehad.

Ik jou nu kan geven.

Wat heb je al die tijd nodig gehad?

Lekker straks.

Misschien zijn het geen woorden,

Omdat ze nog zo klein zijn.

We zien je.

En wat nou als je dit moment daar even geeft?

Misschien een arm om haar heen,

Misschien haal je haar vast.

Misschien een geruststellend gebaar in de hand.

Helemaal.

Parijs.

En vertel haar wat ze misschien nooit heeft gehoord.

Welke woorden mag je met haar deden?

Dat ze al die tijd nodig heeft gehad.

Lieve Annemarie.

Ja,

Hij doet dat ook.

Je hoeft niet meer zo hard te werken voor liefde.

Jij bent veilig bij mij.

Ik ben hier.

Ik blijf.

Het meest handig.

Het gevoel wat zich misschien aandient.

Je mag verwelkomen met een adem.

Adem is ruimte geven.

Het verwelkomen is het ontmoeten.

Dat kun je zien ja.

Moeten we van je zien.

En breng nu je aandacht terug naar je hart.

Met een hand er even op je bovenhoofd.

Vraag jezelf dan nu.

Als ik mezelf werkelijk belangrijk zou vinden.

Wat zou ik dan anders doen?

Dat zou ik dan anders kiezen.

Dat vraagt mijn hart van mij.

Welke stop?

Mag ik zetten.

Voor dat kind hier.

Dat ooit zo is gaan geloven in deze verlemmerende overtuiging.

Welke stap zet ik vooruit?

Op een open hart.

Adem diep in en langzaam uit.

Lieve je.

En langzamer.

Misschien voel je iets meer ruimte in je hart.

Misschien iets meer leven in je lichaam.

Door het gevoel wat zich aandient.

Weet en onthoud,

Je hoeft vandaag niet alles te veranderen.

Maar misschien kun je stoppen met doen alsof je niet weet wat je voelt.

Misschien kun je je wachten met stoppen.

Misschien kun je stoppen met wachten op toestemming.

Beginnen met luisteren naar jezelf.

Je hart.

Maar het leven dat door jou geleefd wilt worden.