Slaapverhaal & Visualisatie: De Roep Van De Eenhoorn

Welkom bij Echoes of Serenity.

Je gaat luisteren naar een slaapverhaal voor volwassenen.

Het is bedoeld om je te helpen ontspannen,

Zodat je gemakkelijker in slaap kunt vallen.

Zorg ervoor dat je naar dit verhaal met zachte muziek en omgevingsgeluiden luistert in een veilige en stille omgeving.

Ik wens je rustgevende,

Magische dromen.

In dit verhaal ben je de verzorger van mythische dieren,

Verbonden aan de Embervall Academie.

Het is het einde van de dag en je voert de dieren en zorgt ervoor dat ze de komende nacht weer veilig in de stallen staan.

Dan komt er een vee langs en zij vraagt of je een eenhoorn in het woud wilt helpen.

Dat doe je natuurlijk graag,

Waarna je snel met de vee naar een nog onbekend deel van het woud gaat.

En onthoud,

Als je dit verhaal over de wereld van Embervall leuk vindt,

Luister dan ook eens naar een van mijn andere verhalen die plaatsvinden in de wereld in en om Embervall Academie,

Zoals de magische spa en de kruidenwerker in het woud.

Laten we ons nu onderdompelen in dit nieuwe verhaal.

Je rekt je eens uit en klopt je paard op zijn hals.

Het is een frisse lentemiddag en de lucht is vol geuren van gras en bloemen.

Je hoort de zachte geluiden van het dorp Emberville achter je.

De dag loopt ten einde,

Maar je bent nog niet klaar met je werk.

Jij bent de verzorger van mythische dieren.

De stallen,

Weiden en het behandelcentrum,

Dat de Veilige Haven wordt genoemd,

Staan vlakbij de Embervall Academie.

Je bent niet alleen een docent aan de academie,

Maar besteedt de meeste tijd aan het verzorgen van de dieren.

Het is een heel speciale rol,

Want het is belangrijk dat kwetsbare dieren worden opgevangen en verzorgd.

Maar de leerlingen krijgen ook uitleg over de oorsprong en aard van deze wezens.

Nu was het tijd om de voorraden aan te vullen bij de dierenwinkel in het dorp.

De stapels voer,

Hooi en stro liggen in de kar en je springt soepel op de bok.

Vooruit maar Nora,

Zeg je tegen je paard.

Het dier komt in beweging en in een rustig tempo rijd je terug naar de weidegronden bij het kasteel.

Onderweg laat je je ogen gaan over de bomen met hun frisgroene blaadjes,

De bloeiende hyacinthen en narcissen.

En de vogels die nesjes aan het maken zijn.

De natuur krijgt hier alle ruimte en dat voelt goed.

Bij alles wat de magiers en heksen hier doen,

Wordt gekeken of het de natuur niets gaat.

Zo heel anders dan in de buitenwereld,

Waar de luwens wonen.

Dit is een oud,

Middeleeuws woord voor de mensen die zogezegd in de luwte van de magie leven.

En niet over magische vermogens beschikken.

Je bent zelf nog nooit in aanraking gekomen met die niet-magische mensen.

Maar je hebt daar eigenlijk ook niet zoveel behoefte aan.

De verhalen die je over ze hoort zijn meestal niet zo positief.

Je hebt geen zin om daar verder over na te denken.

En richt je blik weer op het rijke groen van het embervol woud en de veelkleurige bloemen in de berm.

Het rustgevende kraken van de wagen doet je ontspannen en je geniet van de rit naar het kasteel.

Een poosje later komen de dierenwijden in zicht.

Er staat een gebouw met stallen,

Allemaal van verschillend formaat voor de verschillende dieren.

Ook is er een ruimte waar dieren die ziek zijn behandeld kunnen worden.

En je ziet natuurlijk even verderop jouw eigen huisje.

Met uitzicht op de weiden,

De akkerlanden en de uitgestrekte wouden.

Je zwart-witte hond Panda komt al enthousiast op je afrennen en loopt verder met de kar mee naar de weiden.

Je opent het hek en leidt het paard en wagen naar binnen.

Sekio de eenhoorn komt al nieuwsgierig kijken.

Nog niet van het hooisnoepen,

Zeg je waarschuwend,

Maar wel met een glimlach op je gezicht.

Bij de stal begin je de voorraden af te laden.

Het is zwaar werk,

Maar je doet het graag.

Er is niets mooiers dan voor deze bijzondere dieren zorgen.

Als de spullen eenmaal op de goede plek liggen,

Loop je de weiden in.

Sekio komt bij je staan en legt zijn snuit op je schouder.

Sekio houdt ervan om bij je te zijn,

Maar hij heeft er geen behoefte aan dat je hem aait.

Daarom blijf je rustig staan en geniet van zijn nabijheid.

In je ooghoek zie je de gedraaide,

Glanzende hoorn en de zachte,

Lichtgrijze neus.

De weiden zijn begroeid met gras,

Bloemen en heren daar ook struiken en bomen,

Zodat de dieren beschutting hebben.

Het zijn allemaal wonderbaarlijke dieren,

Die extra verzorging nodig hebben.

Soms zijn ze gevonden door collega's,

Die bij toeval een gewond dier tegenkwamen en het naar je toe brachten.

Soms komen de dieren uit het embervol woud uit zichzelf naar je toe.

Onder een boom staat een jale.

Een prachtig en zeldzaam mystiek wezen uit India.

Het is zo groot als een paard en heeft hoorns,

Die als het dier in rust is,

In elegante spiralen op haar rug liggen.

Maar als ze zich bedreigd voelt,

Rollen ze uit en kan de jale ze alle kanten op bewegen en ze gebruiken om zich te verdedigen.

Het wezen is nog niet zo lang hier en moet nog wennen aan je aanwezigheid.

Je besteedt elke dag wat tijd aan haar,

Zonder te dichtbij te komen.

Je hebt haar natuurlijk wel al behandeld,

Omdat ze een paar kleine wondjes aan haar benen had.

De jale staat nu rustig te grazen onder de boom en lijkt het wel naar haar zin te hebben.

Een kleine mistmarter dartelt door het lange gras,

Vlak langs een indrukwekkende griffion,

Een leeuw met vleugels.

En rent vervolgens snel op je af.

Je hurkt en spreidt je armen.

Het aandoenlijke dier springt op je schoot en klimt snel omhoog naar je schouder,

Waar het blijft zitten als je weer rechtop gaat staan.

Alles goed,

Elix?

De marter knort zachtjes en tevreden.

Elix is al een aantal maanden hier en had eigenlijk al lang terug kunnen gaan naar het bos.

Je hebt haar dat ook laten weten,

Maar ze leek nog geen behoefte te hebben om terug te gaan.

De marter,

Die bij gevaar kan transformeren in een mistwolkje,

Lijkt het hier tussen de andere dieren wel gezellig te vinden.

En de andere dieren lijken haar gezelschap ook te waarderen.

Het maakt jou niet uit.

Elix houdt van wat aandacht en jij houdt ook wel van een zachte knuffel.

Behalve eerder genoemde wezens,

Scharrelen,

Kruipen of vliegen hier nog veel meer dieren rond.

Zoals een dondervogel,

Een drakenhond,

Een periton,

Dat is een hert met vleugels,

En zelfs een zeldzame gelukskever.

Of ze nou zeldzaam zijn of niet,

Jij verzorgt elk van hen met evenveel liefde en aandacht.

De avond valt en de zon begint al achter het embervol kasteel weg te zakken.

Het is tijd om de dieren naar binnen te halen,

Voor zover ze daar behoefte aan hebben.

Zekio de eenhoorn blijft altijd buiten,

Maar de jalen,

Dorrenval,

De gevioen en de kleinere dieren,

Overnachten altijd graag in de beschutting van de stallen.

Je roept ze,

Helpt ze naar binnen te gaan en zorgt dat elk dier een zachte laag van stro,

Bladeren of zaagsel heeft.

Je controleert buiten nog even of alles daar goed is,

Of niemand extra verzorging nodig heeft.

Het licht vervaagt snel en je steekt een paar lantaarns aan.

In het warme licht van de stallen blijf je bij elk dier even staan en geef ze wat aandacht.

Pai de Fenix heeft een plekje gevonden in de nestruimte,

Waar nesten van verschillende formaten op planken liggen.

Het prachtige wezen met zijn rode,

Glinsterende veren en lange staart ligt rustig op het nest.

Je controleert zijn vleugels,

Want hij was twee weken geleden bij je gekomen met een wond aan een van zijn vleugels.

Deze is gelukkig goed genezen,

Maar de vleugel is nog altijd wat stijf,

Waardoor Pai nog niet kan vliegen.

Hij ondergaat je zachte verzorging rustig.

Alles lijkt goed te genezen,

Pai.

Met een paar dagen kun je hier denk ik wel weer weg.

De Fenix kijkt je diep in de ogen.

De blik van een Fenix is intens en kan voor sommige mensen confronterend zijn.

Het wezen is de belichaming van transformatie en verandering.

Veel mensen onderdrukken hun gevoelens.

Ze blijven liever bij het bekende en kiezen de makkelijkste weg.

Als je een Fenix in zijn ogen kijkt,

Laat hij zien waar je vastloopt.

En zorgt hij dat je dat onder ogen ziet.

Jij kijkt zonder angst terug en glimlacht.

Pai bijgt zijn hoofd in dankbaarheid.

Je blijft nog even bij hem staan en strilt de zachte veren op zijn hals en rug.

Hij heeft eten bij zijn nest staan en is klaar voor de nacht.

Je loopt langs de dondervogel,

Die al in slaap is gevallen.

En komt weer in de ruimte waar de niet-gevleugelde dieren verblijven.

Je kijkt even rond en hoort hoe alle bewoners van jouw veilige haven tot rust beginnen te komen.

Je hoort wat gesnuif en geschuivel.

Er wordt gegraven in het stro.

En alle dieren zoeken een comfortabel plekje.

Ook Elix de mistmarter heeft inmiddels een zacht hoekje in een stal gevonden,

Waar ze zich opkrult om te gaan slapen.

De lantaarns strooien een zacht warm licht op de vloer.

Je zal ze straks bijna allemaal doven,

Zodat de dieren kunnen genieten van de donkere nacht.

Maar eerst is het nog tijd om een bezoekje te brengen aan een heel bijzondere gast.

Je beweegt je zachtjes naar een kleine stal.

En als je de deur opendoet,

Zie je het wezen eerst niet.

Maar het ziet jou wel en begint zich uit te rekken.

Dan zie je de iriserende kleuren van de vacht.

Je steekt een kleine lantaarn aan,

Om het wezen beter te kunnen zien.

Dit is de droomwever.

Hij heeft het formaat van een das,

Maar daar houdt de vergelijking ook wel op.

De vacht,

Het is eigenlijk geen echte vacht,

Bestaat uit zachte,

Zijde-achtige draadjes en pluisjes,

Die altijd in beweging zijn,

Alsof er een briesje doorheen waait.

De vacht heeft niet echt een kleur,

Maar glinstert als een zeepel,

Met parelachtige kleuren.

De droomwever kijkt je aan met zijn grote,

Donkerblauwe ogen en houdt zijn kopje scheef.

Nieuwsgierig naar wat je gaat doen.

Het wezen leeft normaal gesproken hoog op de hellingen van hoge bergtes.

Daar is het heel onherbergzaam,

Maar hij heeft maar weinig voeding nodig.

Deze droomwever heeft je zijn naam verteld,

Oridian.

Helaas was Oridian in de problemen gekomen toen hij de hellingen van de Alpen afdaalde en te dicht bij een dorpje kwam.

Een paar kinderen hadden hem gezien en begonnen hem te volgen.

Oridian raakte in paniek,

Gleed uit op de rotsen en viel in een kloof.

Daar was hij wel veilig voor de kinderen,

Maar hij kon niet meer uit de kloof klimmen.

Hij verswakte steeds verder,

Tot hij gelukkig gevonden werd door een ontdekkingsreiziger,

Die hem uit de kloof leviteerde en naar jouw veilige haven bracht.

Wat Oridian nodig had,

Was rust en voeding om aan te sterken.

Je kon zien dat hij na een paar dagen al begon op te knappen,

Maar zijn vacht was nog wat dof en het lukte hem nog niet om dromen te weven.

Als verzorger van bijzondere dieren had je wel van droomwevers gehoord,

Maar er nog nooit een gezien.

Je moest je boeken erbij halen om meer te leren over deze wezens.

Ze zijn ontzettend interessant.

Op de hoogste toppen van de bergen kunnen ze waarnemen wat er omgaat in de hoofden van de mensen.

Als de nacht valt,

Weven ze dromen van een etherische energie.

Je ziet deze al af en toe opgloeien om de pootjes van Oridian,

Als kostbare glinsterende draden.

De wevers bewegen hun kleine handjes met hun gevoelige vingers en vormen de mooiste,

Meest inspirerende dromen voor de mensen.

Ook helpen ze moeilijke,

Angstaanjagende ervaringen om te zetten in droomsymbolen en gidsen ze je door de droom,

Zodat deze geen nachtmerrie wordt.

Met hun hulp kun je ochtends wakker worden met een lichter en opgeruimd gevoel.

Hoewel er maar weinig droomwevers zijn,

Is hun taak heel belangrijk.

Je hoopt dan ook dat Oridian snel opknapt.

Je gaat naast hem op de met een dikke laag stro bedekte grond zitten.

Ori krabbelt overeind en komt behoedzaam naar je toe.

Hij legt een slank pootje met zijn lange en wat menselijk aandoende vingers op je been.

Je glimlacht en steekt je hand rustig uit,

Zodat hij eraan kan snuffelen.

Je ziet hoe Oris wacht net even wat sneller van kleur verandert en ook wat veller oplicht.

Hij kruipt bij je op schoot en kijkt je aan met zijn donkerblauwe ogen.

Een gevoel van diepe tevredenheid en rust komt over je heen.

Even sluit je je ogen om te genieten van dit moment.

Maar opeens wordt het vredige moment verstoord door het gevladder van vleugels.

Wie is er nog actief zo laat op de avond?

Maar het blijkt niet een van je gasten te zijn.

Het is een kleine vee die de stal in komt vliegen.

Ze kijkt ongerust en je weet al direct dat je hulp nodig is.

Gegroet,

Mijn naam is Niola.

Het spijt me dat ik je moet storen bij je taak en dierverzorger.

Maar er is een situatie waar we je hulp bij nodig hebben,

Roept het veetje.

Ze is niet groter dan je hand en draagt een licht blauw jurkje.

Haar vleugels gloeien in het schemerlicht van de stal.

Geen probleem,

Niola.

Vertel me wat er mis is.

Ori kijkt op naar het veetje en heeft blijkbaar al door dat er wat aan de hand is.

Hij staat op en na een knuffel van jou gaat hij weer op zijn zachte strobed liggen.

Ver hiervandaan in het embervol woud is een eenhoorn bevallen van een veulen.

Legt de vee uit.

Alles is goed met het jonge dier.

Maar de moeder is vermoeid en ze zijn heel dicht bij de grens met de landen van de Luwen.

Het is niet veilig daar en ze kunnen zo ontdekt worden.

We hopen dat jij kunt helpen.

Er zijn gebieden met magie en zonder magie.

En sinds eeuwen worden die werelden van elkaar gescheiden gehouden.

Krachtige magiers hebben er lang geleden voor gezorgd dat de gebieden rondom het embervol kasteel verborgen kwamen te liggen in een blooi van de normale wereld.

Normaal gesproken kunnen de Luwens deze wereld niet makkelijk vinden.

Maar er zijn voor de zekerheid ook nog magische beschermspreuken langs de grens geplaatst.

Toch gebeurt het soms dat zeer koppige mensen of juist mensen die beschikken over een vleugje magie de grens kunnen oversteken.

De kans is klein,

Maar als er vlak achter de grens een eenhoornmoeder met veulen ligt,

Kan dat risico niet genegeerd worden.

Als verzorger van mythische dieren kent vrijwel ieder dier en magisch wezen jou.

Je staat bekend om je empathische vermogens en je krachtige magie.

Ze weten dat jij altijd elk levend wezen zal beschermen.

Natuurlijk ga je helpen.

Je sluit de stal van de Droomwever goed af.

Check nog even of alle dieren in de stallen en de wei in orde zijn.

En pak je tas vol medische en magische middelen.

Via de communicatiespiegel neem je contact op met een ouderejaar student van Embervolle,

Leon.

Hij heeft veel talent voor het vak en assisteert je ook vaak.

Leon,

Ik moet plotseling weg om een eenhoorn in het woud te helpen.

Wil jij zo snel mogelijk hierheen komen om op de dieren te letten?

Ze zijn allemaal verzorgd en alles is in orde.

Maar ik zou graag zien dat iemand een oogje in het zeil hield terwijl ik weg was.

Leon wil graag helpen en geeft aan direct naar je huis te zullen komen.

Je pakt de laatste spulletjes en de lantaarn,

Want het begint al donker te worden.

En wacht met Niola tot Leon er is.

Je geeft je hond Panda een knuffel en dan pak je je bezem.

Eigenlijk is het geen ouderwetse bezem meer,

Want niemand zit graag op zo'n harde en onhandige bezemsteel.

Dit is meer een geëvolueerde versie ervan.

De jongeren noemen het een zweefslee.

Het is een ergonomisch gevormd blad van olijfboomhout,

Modern en comfortabel,

Waarop het prettig reizen is.

Het hout heeft de vorm van een vloeiende kromming,

Waarbij de laagste punt op de grond rust en van voren en achteren omhoog buigt.

Een beetje als een arreslee.

De achterste kromming biedt plaats om te zitten.

Je hebt er zelfs een zacht kussen op gemonteerd.

Aan de voorzijde krult het hout als een trotseboeg van de schip omhoog.

Sturen wordt gedaan met twee soepele teugels van gevlochten paardenhaar,

Die rechtstreeks verbonden zijn met de magische kern in de boeg.

Met de teugels kun je zachtjes rechts,

Links of naar boven en naar beneden aangeven.

Maar de slee reageert vooral op intentie en magie.

Je stapt op en installeert je tas bij je voeten.

Laten we gaan,

Zeg je tegen het veetje.

Je laat je magie door je handen stromen,

Waarna deze moeiteloos via de teugels de slee bereikt.

Zachtjes komt deze omhoog,

Waarna je koers zet naar het embervol woud.

Op de comfortabele zweefslege zeten zie je de dicht bebladerde toppen van de bomen onder je doorschieten.

Je voelt je veilig op de slee,

Die je altijd trouw door de lucht heeft vervoerd.

Het is prachtig om de eindeloze zee van bomen te zien,

De brede toppen van de woudreuzen,

Een glinsterende rivier die zich tussen de bomen doorslingert,

En verderop de hoge toppen van het Darakona-gebergte.

Je volgt Niola,

Die weet waar de eenhoorn zich bevindt.

Ze had gezegd dat het een eindweg was,

Dus je bereidt je voor op een lange tocht.

De wind zuist in je oren,

Maar gelukkig is het droog en waait het niet hard.

Enige tijd later geeft Niola aan dat je een plekje moet zoeken om te landen.

Jullie zijn er.

Ze wijst naar beneden en je begint met de zweefslee rustig af te dalen.

De wilderige boomtoppen komen op je af.

Je hebt wel wat ruimte nodig om je magische slee tussen de dakken door te manoeuvreren.

Maar je ziet de eenhoorn al.

Ze ligt op een ruime open plek waar je zweefslee gelukkig ook nog neergezet kan worden.

Je vraagt je af waarom de eenhoornmoeder deze plek heeft gekozen,

Want meestal zijn deze dieren erg schuw en blijven ze weg van de bewoonde wereld.

Vanaf hier is het maar een paar honderd meter naar de grens met de wereld van de Luwens.

Behendig laat je de zweefslee verder afdalen tot hij met een klein schokje op de grond neerkomt.

Je laat de teugels los en pakt je tas.

Het is al aardig donker aan het worden,

Maar je kunt nog zien hoe de prachtige eenhoorn naast een smal beekje op het gras ligt.

Het is een adembenemende plek en je begrijpt meteen waarom de eenhoorn ervoor gekozen heeft,

Hier haar veulen te krijgen.

De open plek voelt absoluut magisch aan en heeft een voedende en vredige sfeer.

Met je geoefende blik zie je al snel dat het veulentje er gezond en sterk uitziet.

Je pakt je lantaarn en activeert de lichtmagie.

Behoedzaam en rustig zet je een paar stappen naar voren om te zien hoe de moeder reageert.

Ze kijkt je aan met een wijze en zachtaardige blik.

Ik heb haar verteld dat je zou komen,

Zegt Niola.

Ze vliegt alvast voor je uit en blijft bij de eenhoorn zweven.

Ze vindt het goed als je haar en het veulen even nakijkt.

Ik ben blij dat te horen,

Zegt je glimlachend.

Als je dichterbij komt,

Zie je dat er al meer magische wezens zijn die bij deze bijzondere gelegenheid aanwezig wilden zijn.

Nog meer veeën,

Kabouters,

Triades en waternimfen.

Ze kijken allemaal aandachtig toe,

Want ze maken zich zorgen om de eenhoorn en haar kleintje.

Als je bij de eenhoornmoeder bent gekomen,

Zet je de lantaarn op de grond en hurkt je neer.

Ze beweegt haar hoofd naar je toe,

Voorzichtig,

Zodat de hoorn je niet raakt.

Ze snuift diep en je steekt je handen uit,

Zodat ze je geur en uitstraling kan opnemen.

Blijkbaar ben je goedgekeurd,

Want ze buigt even haar hoofd.

Voel je je goed,

Moeder eenhoorn?

Zal ik even kijken of alles in orde is?

Ook met je kleintje,

Vraag je?

Ze buigt nogmaals haar hoofd en je neemt de tijd om voorzichtig haar en het pasgeboren veulen na te kijken.

Dat je het kleine veulentje mag aanraken,

Is een heel bijzondere ervaring.

Je hebt nog niet zo vaak eenhoorns mogen verzorgen,

Maar een veulen heb je zelfs nog niet eerder gezien.

Het diertje is stralend wit en heeft een zijdeachtig zachte vacht.

De ogen zijn nog donkerblauw,

Bijna zwart,

Dat later lichtblauw wordt.

Het veulen heeft nog geen hoorn,

Zoals de moeder.

Die vormt later pas,

Als het dier een jaar of twee is.

Nu zit er alleen een klein,

Gloeiend magisch lichtpuntje op het voorhoofd.

Je luistert naar het hart van het veulen,

Bevoelt de smalle beentjes,

En controleert de ogen,

Neus,

Oren en mond.

Maar alles is in orde.

Het kleine dier is helemaal gezond.

En dat laat je de moeder ook weten.

Ze briest op gelucht.

Je hebt wel een riskante locatie gezocht om te bevallen,

Leg je uit.

Ik snap dat dit energetisch gezien een heel fijne plek is.

Dat kan ik ook voelen.

Maar je bent hier vlak bij de grens met de wereld van de Luens.

Je zou eigenlijk moeten verplaatsen,

Maar dat kan ook niet,

Verzucht je.

De bevalling is goed gegaan,

Maar de moeder is nog te moe en het veulen te klein.

Om nu al op pad te gaan om nog een andere plek te zoeken.

Ze moeten hier minstens nog een nacht en een dag blijven.

Je kijkt dus om je heen.

Het is zorgelijk.

Er zijn niet zoveel Luens die door de magische barrière kunnen breken,

Maar het kan gebeuren.

En als ze dan opeens oog in oog staan met een eenhoorn.

Je wilt er niet aan denken wat er dan zou kunnen gebeuren.

Ik denk dat je de barrière moet controleren en versterken als dat nodig is,

Vindt Niola.

Ja,

Je hebt gelijk.

Ben je het met haar eens?

Je loopt naar het midden van de open plek en sluit je ogen.

Je neemt de tijd om je te concentreren.

Je voelt de magische stromen om je heen,

Die vrij krachtig zijn op deze plek.

En steek je handen uit,

Waardoor je voelt hoe in de verte het beschermende magische veld ervoor zorgt dat de unieke wereld rondom het embervol kasteel verborgen blijft in een plooi van de wereld.

Deze magische barrière is van zichzelf al sterk.

Maar op enkele meters afstand hiervan zijn nog extra magische spreuken actief,

Als stevige pilaren van krachtige energie die de barrière ondersteunen.

Je ziet nu dat sommige hiervan wat verswakt zijn en je gaat direct aan het werk om ze te versterken.

Je spreekt de spreuken uit,

Laat de magie door je heen en naar de barrière toestromen.

Vanuit je toverstaf vloeien prachtige kleuren en felle vonken door het woud naar waar de magie nodig is.

De spreuken krijgen een extra oppepper,

Worden krachtiger en het hele netwerk van energie functioneert nu weer optimaal.

Het kost heel wat tijd en de concentratie die het vereist maakt je moe.

Maar het is een dankbare taak.

Als je klaar bent applaudisseren alle veeën,

Driades en kabouters.

Je voelt dat de moeder wil dat je nog even bij haar komt zitten.

Je loopt naar de eenhoorn en gaat in kleermakers zit in het gras zitten.

Je geniet even van dit vredige moment.

Het kleine veulen is inmiddels in slaap gevallen tegen zijn moeder aan.

Ook jij voelt je vermoeid en slaperig.

Je had al de hele dag met de dieren in de veilige haven gewerkt en bent nu ook nog tot laat in de weer geweest.

Het wordt tijd om zelf eens rust te nemen.

Maar je hebt eigenlijk geen zin om helemaal terug te vliegen op de zweefslee.

De vredige atmosfeer,

De rijke geuren van de bomen en planten om je heen en de rustige ademhaling van de eenhoorn haken je slaperig.

Je strilt de eenhoornmoeder zacht over haar neus en staat op.

Een eindje verder naast de klaterende beek is een kleine inham met wat rotsen.

Je ziet dat het gras er dik en wollig is en er groeien varens en zacht mos.

Dat lijkt een ideale plek om te gaan slapen.

Je kijkt nog even vertederd naar het slapende eenhoornveulen en gaat dan naar de plek tussen de rotsen.

Je zal daar straks lekker uit de wind liggen en beschut kunnen slapen.

Als je gaat liggen merk je dat het gras en de varens een dikke matras vormen.

Je gaat zo liggen dat je de open plek en de twee eenhoorns nog kunt zien.

Je graapt en rekt je uit.

Je legt je jas over je heen en die is lang genoeg om je goed af te dekken.

Je wilt net je ogen sluiten als je opeens een heldere schittering op de open plek ziet verschijnen.

Vondjes wit,

Roze en paars licht verlichten het gras en de bloemen.

Je kijkt verbaasd toe en ziet dan opeens de droomwever verschijnen.

Het vreemde wezen gaat op zijn gamakje zitten.

Zijn vacht die uit draadjes bestaat gloeit zacht aan de puntjes.

Met wonderlijke zachte tinten blauw,

Paars,

Rood en lavendel.

Je had geen idee dat droomwevers zomaar op een willekeurige plek konden verschijnen.

Maar misschien voelde Oridian aan dat zijn hulp hier nodig was,

Denk je.

De droomwever begint zijn pootjes met de lange gevoelige vingers te bewegen.

Tussen de vingers zie je heel fijne,

Goudgloeiende draden ontstaan.

Deze worden steeds langer en krullen chaotisch door elkaar.

De droomwever lijkt ze als een net uit te werpen.

Steeds verder,

Tot er zich uiteindelijk een web van gouden draden over de eenhoornmoeder en haar veulen uitspreidt.

Deze koepel van draden wervelt zachtjes en omhult ze in een web van veiligheid en mooie dromen.

Het kleine wezen blijft doorgaan met weven,

Waardoor het web dat zich over de eenhoorns uitstrekt allerlei gecompliceerde patronen laat zien.

De fijne,

Zachte draden blijven in beweging en stromen en vloeien in elkaar over.

Wat mooi dat de droomwever dit doet,

Denk je.

De eenhoornmoeder is duidelijk ook vermoeid.

Ze legt haar hoofd op het gras en valt vredig in slaap.

Ook jij voelt de slaperigheid weer over je komen en sluit je ogen.

Er heerst een serene rust op de open plek,

Waardoor je je makkelijk kunt overgeven aan de slaap.

Als je bijna wegzakt,

Neem je een gouden gloedwaar achter je oogleden.

Je opent je ogen en ziet dat de droomwever nu ook over jou een prachtig,

Gouden web aan het weven is.

Je zendt in gedachten je dankbaarheid naar het wezen.

Je bewondert de gouden draden,

Zoals ze sprankelend rondom je hangen.

Glinsterende lichtpuntjes glijden langs de draden omhoog en omlaag.

En je kunt de lieflijke magie die er doorheen stroomt bijna voelen.

Als een goudverlichte koepel spreidt het netwerk zich over je uit.

Je wilt die magie niet verstoren,

Dus je laat je oogleden weer dichtzakken.

Het gouden licht dat je nog altijd kunt zien doet je je veilig en geborgen voelen.

Je hoort de zachte geluiden van de natuur om je heen.

De triaden,

Veeën,

Kabouters en nimpfen komen ook tot rust.

Je laat al je zorgen los en je lichaam kan hier volledig ontspannen op het zachte gras.

Je voelt hoe je adem rustiger gaat,

Hoe je hele lichaam ontspant.

Van je voorhoofd dat zacht wordt,

Je wangen en kaken die ontspannen,

Je armen die zacht op het gras rusten.

Je voelt de spieren in je buik die loslaten,

Je benen en je voeten die ontspannen.

Je rust zwaar op de aarde die jouw gewicht zonder problemen ondersteunt.

Het gouden web boven je neemt al je zorgen op,

Zodat niets je uit je slaap zal houden.

De droomwever waakt over je.

Jouw dromen zullen vannacht vredig zijn.

Voel eenhoorns,

Eindeloze wouden en kleine magische lichtjes die je de weg wijzen.