Begeleide Meditatie Ontmoet Vrouwenlijn Ontvang Boodschappen

Hoi lieve mens,

Ik mag sowieso aan jou doorgeven hoe trots iedereen om jou heen op dit moment is,

Omdat jij dit moment voor jezelf even helemaal pakt en gaat inkleden met de wijsheid die jij in je draagt en die je voorouders aan jou willen schenken.

In deze meditatie gaan we via de wijsheid van de Leeuwinnelijn een korte reis maken door de baarmoeder,

Je voorouders even ontmoeten en vervolgens via een waterput naar jouw nieuwe soevereine grondreizen.

Voor deze meditatie raad ik aan om te gaan liggen en je lichaam zwaar te maken.

Dus wat ik daarmee bedoel is,

Zorg dat je bijvoorbeeld een kussentje onder de holtes van je knieën legt,

Waardoor je benen,

Je onderbenen iets meer omhoog liggen.

Leg bijvoorbeeld ook een extra kussentje achter je nek en als je dan toch bezig bent is misschien een wat zwaarder dekentje ook wel heel fijn.

Zorg dan wel dat je handen boven deze deken liggen,

Omdat we de handen tijdens de meditatie ook wat gaan verplaatsen.

Pauzeer deze meditatie even en als je er dan klaar voor bent gaan we verder.

Sluit zacht je ogen en laat je adem langzaam in je lichaam zakken.

Je voelt hoe je dieper inademt,

Hoe je je longen,

De achterkant van je longen,

Hoe je beneden in je longen diep inademt.

Voel hoe je verder niets hoeft te doen,

Niets hoeft op te lossen,

Want dit is jouw moment.

Stel je dan nu open en stel je voor dat je een vlakte ziet.

Onder jou opent een vlakte,

Warm,

Uitgestrekt,

Ademend en de lucht ruikt naar aarde en naar zon.

Misschien ruikt de lucht bij jou wat vochtiger,

Wat dikker,

Wat denser of juist heel licht en fris,

Zoals een eerste lentedag.

Jij staat daar in het midden van deze warme,

Uitgestrekte,

Ademende vlakte.

Jij staat daar,

Stevig,

In het midden.

En om jou heen beginnen ze te verschijnen,

De leeuwinnen.

Groots,

Stil,

Trots.

Sommige leeuwinnen liggen,

Andere leeuwinnen bewegen.

Sommige zijn misschien magisch en andere zien er misschien uit zoals jij een leeuwin herkent.

De leeuwinnen kijken jou aan.

Ze kijken je aan,

Zonder haast en zonder oordeel.

Want jij hoort hier en jij bent gezien.

En jij staat op oergrond.

En die grond,

Die herkent jou.

Die ontmoet jou.

Adem nu in via je neus.

Laat dit de diepste ademhaling in zijn die je vandaag tot nu toe hebt genomen.

En laat,

Terwijl je inademt via je neus,

Je aandacht rustig afzakken naar je buik.

En breng vervolgens je handen naar je onderbuik.

Naar je baarmoeder,

Naar je baarmoederruimte.

Voel de warmte van je onderbuik je handen instralen.

Voel de diepte van deze warmte je handen instralen.

Dit is jouw poort.

Hier ligt jouw creatiekracht.

Hier ligt jouw herinnering.

Adem hiernaartoe,

In via je neus.

Laat dan je handen langzaam omhoog bewegen.

Naar je hart.

Duw je handen wat dieper op jezelf.

Voel je hart onder je handen kloppen.

Wat leeft hier?

Dan,

Je keel.

Breng je handen naar je keelgebied.

De plek waar jouw stem woont.

Waar jouw zichtbaarheid woont.

Waar jouw expressie woont.

Merk op wat daar beweegt.

Of het stil is.

Of juist niet.

En laat het er zijn.

Je staat nog steeds op deze vlakte.

En je draait je rustig om.

Achter jou opent zich een veld.

Alsof een lijn zich uitholt.

Alsof een lijn zich uitholt op ver voorbij deze tijd.

En op deze lijn zie je drie gestalten staan.

Je moeder.

Haar moeder.

En haar moeder daarvoor.

Ze dragen gezichten,

Energie,

Liefde,

Kracht.

Misschien herken je ze.

Misschien voel je alleen hun aanwezigheid.

Ze staan voor je.

En als je omdraait,

Weer kijkend naar de Leeuwinnen,

Kijkend naar de uitgestrekte vlakte,

Staan ze achter jou.

Als een rurig raad van weten.

Je draait je weer om.

Met je gezicht naar je vrouwenlijn.

Naar je moeder.

Haar moeder.

En haar moeder daarvoor.

En dan opent het veld zich verder.

Drie generaties verder terug.

Gestalten.

Lichten.

Silhouetten.

Een koor van vrouwen.

Zij die gingen voor jou.

Die leven gaven.

Keuzes maakten.

Trauma's droegen.

En wijsheid vaststielden.

Ze knikken je allemaal toe.

Jij draagt hun erfgoed.

En je mag dat herscheppen.

Je mag daarin baden.

Je mag daar gebruik van maken.

Een van jouw voorouders steekt haar hand uit.

En langzaam en gestaag loop je naar haar toe.

De hand die een van jouw fantastische vrouwelijke voorouders naar je uitstrekt.

Daaruit komt een goddelijke lijn.

Niet van daarboven.

Maar door haar.

En door jou heen.

Naar de aarde.

Je voelt deze lijn iets aanraken in jou.

Iets verankeren.

Misschien je kruin.

Je hart.

Je buik.

Deze lijn brengt informatie en kracht over op jou.

Het is een zege en een bekrachtiging.

Voor jou verschijnt nu een ronde waterput.

De stenen zijn verweerd,

Maar ze dragen herinneringen.

En deze put is tot een nok toe gevuld met water.

En dit water is gebracht en gevuld met informatie.

Met DNA.

Met herinneringen.

De vrouwen van jouw lijn hebben deze waterput voor jou gemaakt,

Gebouwd en gevuld.

En de leeuwinnen bewegen zich om deze waterput heen.

Ze waken en ze zien toe.

Je kijkt in de put.

En als je in het water kijkt wat heerlijk en fris en spiegelend is,

Zie je jezelf.

Maar niet alleen zoals jij bent.

Nee,

Je ziet jezelf in jouw volledigheid.

Die jij die doorleefd heeft,

Gecreëerd heeft,

Gebroken heeft,

Gekozen heeft.

Je kijkt haar in de ogen en ze kijkt terug.

Wat weet zij,

Wat weet jij,

Waar jij nu diep aan herinnerd mag worden?

Laat het tot je komen.

Misschien is het een geur,

Een kleur,

Een beeld,

Een woord,

Een sensatie,

Een glimlach.

Laat het maar ontvouwen.

En dan zie je opeens een touw in deze waterput.

En jouw handen sluiten zich om dit touw heen.

Je begint aan de touw te trekken.

En je merkt dat je langzaam maar zeker een emmer omhoog trekt,

Gevuld met water.

Je voelt het gewicht van iets echts.

En je kijkt in de emmer.

Wat zit er in deze emmer?

Een beeld,

Een woord,

Een emotie?

Dit laat jouw fundament zien.

Dit laat jouw kern zien.

Dit laat zien wat blijft,

Ook als alles verandert.

Voel maar wat dit doet in je onderbuik.

De tweede emmer volgt.

Deze emmer is lichter,

Maar zeker niet minder intens.

En je kijkt naar de emmer.

Deze emmer staat voor datgene wat via jouw stem gehoord wil worden.

Je legt je handen op je hart.

En je kijkt dieper in de emmer.

Er toont zich iets.

Misschien een kleur,

Een vorm,

Een zin.

Iets dat gaat over hoe jij mag verschijnen in de wereld.

Niet als kopie,

Maar als jij.

Dus wat wil er via jouw stem gehoord worden?

Voel hoe dit doorstroomt naar je hart.

Dan trek je de derde en de laatste emmer omhoog.

Deze is wat zwaarder,

Wat gronder.

Je voelt dat als je deze emmer omhoog trekt,

Je dit ook niet alleen doet.

Nee,

Je wordt gedragen door het hele veld om je heen.

Je kijkt in de emmer en je ziet nu iets wat naar jouw toekomst wijst.

Wat naar jouw prachtige goddelijke toekomst wijst.

Misschien zie je een pad ontvouwen.

Misschien zie je een project.

Misschien zie je gewoon helderheid over wat nu mag gebeuren.

Wat vraagt aanwezigheid?

Wat vraagt actie?

Je brengt je handen van je hart naar je keel en je voelt de bereidheid om dit wat jij ziet zichtbaar te maken.

Het simpelweg niet meer te verstoppen,

Omdat dit jouw geboorterecht is.

Je wordt zo gesteund en gedragen door de leeuwinnen om je heen,

Door de voorouders om je heen.

Zij hebben gewacht op dit moment.

Dus je kijkt er om je heen en je ziet het.

De vrouwenlijn,

De leeuwinnen,

De put,

Ze zijn er nog.

En ze knikken.

Het water van de emmers gooi je misschien wel om je heen in deze visualisatie.

Je geeft water aan datgene wat voor jou vruchtbare grond mag worden.

Want daar sta jij op.

Jij staat nu op nieuwe grond.

En niet alleen symbolisch,

Maar ook praktisch.

Je hebt namelijk iets teruggehaald,

Een inzicht,

Een richting,

Een stuk van jezelf.

Je voelt hoe dit landt in je lichaam,

In jouw levensveld.

En uiteindelijk expressie krijgt in jouw levensmissie,

In jouw business.

Je hoeft het niet te begrijpen met het denkende mind.

Je hoeft alleen maar te herinneren dat jij dit in je draagt.

Dus breng jouw handen terug naar je hart.

En adem in.

En adem uit.

En in jouw tijd open je je ogen weer.

Wetend dat deze waterput,

Deze vlakte en deze voorouders altijd weer bereikbaar zijn voor jou.

Je hoeft er alleen maar terug op in te tunen en vervolgens zal het beeld zich voor jou weer ontvouwen.

Je bent terug.

Maar je draagt dit keer een hele diepe herinnering met je mee.

En deze herinnering maakt misschien wel wat verantwoordelijkheidsgevoel los.

Of heel veel joy en fun.

Of misschien wel alle twee.

En dat mag.

Want de creatiekracht die in jou ligt en de portalen die je hierbij door deze meditatie hebt geopend,

Werken voor jou.

Zijn van jou.

En daar mag je van genieten.