Chi kung en Meermeditatie

Heartfulness living,

Bewegen in aandacht en meer meditatie.

De oefening die we gaan doen,

Is een oefening waarin we met aandacht gaan bewegen.

Op het moment dat je merkt dat op dit moment bewegen lastig voor je is,

Dan kun je ook de keuze maken om de beweging in gedachte mee te maken.

Je kunt ze staand uitvoeren of zittend op een stoel.

En check zomaar eens bij jezelf wat op dit moment de beste manier is om de oefening te doen.

En als je zover bent,

Dan kun je je plaats innemen,

Zittend,

Staand.

Misschien heb je al besloten of je beweegt of meer gedachte meedoet.

Dan mag je met je aandacht naar je ademhaling gaan.

Het volgen van je in- en je uitademing.

De beweging in het lichaam.

Het contact van jouw voeten of billen met de zitting of de grond.

Voel zomaar eens hoe het gewicht omlaag is en de lengte omhoog.

Je zit,

Staat met een rechte rug en kijk maar eens of je hem wat langer kunt maken.

Of er ruimte is om die rug als het ware wat te verlengen.

Je kraan wijst recht omhoog en je kind is lichtjes ingetrokken.

Je volgt zo de ademhaling en de beweging die je daarbij kunt waarnemen.

Je ademhaling werkt eigenlijk ook als een anker.

Elke keer als je merkt dat je bent afgeleid of dat er een overgang is,

Dan kun je met je aandacht naar de ademhaling.

Vervolgens kun je weer aansluiten in de oefening,

Daar waar we zijn.

Breng dan nu je armen omhoog richting je kin.

Beweeg ze omlaag richting je benen.

De inademing omhoog en met de uitademing omlaag.

Doe dit zo in je eigen ademtempo.

Voel ook wat de beweging met je doet.

Met je schouders,

De rug,

Je bovenarmen.

Dat kun je allemaal waarnemen.

De inademing,

De handen voor het lichaam omhoog naar de kin.

Bij de uitademing bewegen de handen omlaag langs de borst naar de bovenbenen.

Als je lichaam zo in beweging komt,

Misschien is het prettig om je ogen te sluiten.

Misschien is het juist fijn om ze een beetje geloken te houden,

Schuin voor je op de grond.

Beweeg je armen in je eigen tempo.

Voel ook wat het doet in je schouders.

Als je borst open.

Merk je dat je wat geneigd bent om naar voren te buigen.

Dus waren je schouders wat naar voren te laten komen.

Kijk eens of je daarin bewuste keuze kunt maken om je ellebogen wat naar achter te brengen.

Zodat je borst zich iets meer opent.

Als je handen dan omlaag zijn,

Dan mag je ze daar even laten.

Voel maar eens na wat deze oefening heeft gedaan.

Je bovenrug,

Schouders,

De borst,

Je armen,

Je handen.

En dan mag je je armen op schouderhoogte brengen voor de borst.

Je handen zijn bij de borst.

Wat je doet is dat je je rechterarm opent naar buiten.

Die volg je.

En dan vervolgens gaat je linkerarm naar buiten.

Je rechter komt terug en je volgt je linkerarm naar buiten.

Elke keer kijk je naar de hand die naar buiten beweegt.

Doe dit ook weer op je eigen ademtempo.

Misschien wil je niet de ademhaling volgen,

Maar ben je meer bezig met de beweging.

Kijk maar wat past op dit moment.

Je ene arm komt naar binnen.

Je volgt de hand die naar buiten beweegt.

En zo voel je wat er gebeurt in je schouders,

In je rug,

Met je armen.

Dan kun je ook nog je hand omhoog doen aan het einde.

Dus de hand die buiten is,

Als het ware omhoog bewegen.

Een soort flexen.

En weer terug.

En je volgt weer de hand die naar buiten beweegt.

Flex.

En weer terug.

En je kijkt weer naar de hand die naar buiten beweegt.

Flex.

En weer terug.

En breng dan beide handen voor de borst.

En de handen weer omlaag richting de bovenbenen.

En dan breng je je rechterhand omhoog en je linker beweegt omlaag.

En wissel dan van kant.

Links omhoog.

En rechts omlaag.

Links omlaag.

Rechts omhoog.

En kijk zo eens of het prettig is om dat te doen op basis van je ademhaling.

Dus elke keer als je inademt,

Dan beweeg je de armen en halverwege begint de uitademing.

Rechts omhoog.

Links omlaag.

En voel eens of er iets waar neembaar is in je vingers,

Je armen,

Je schouders.

En als je als het ware stretcht.

En elke keer opnieuw kun je kijken of deze beweging oké is voor je of dat je hem meedoet in gedachten.

En ook als je hem in gedachten doet,

Dan kun je onderzoeken wat er zo waar neembaar is.

Wat er voorbij komt.

Doe dit nog maar even op je eigen tempo.

Breng dan beide armen omlaag.

En voel zo naar je schouders.

Ontstaat er meer ruimte?

Merk je dat je spieren aan het werk zijn?

En wat kun je dan zo waarnemen?

Breng dan beide handen voor je borst.

Stel je voor dat je een bal vasthoudt.

En hij is groter dan een tennisbal en kleiner dan een voetbal.

Die bal in je handen,

Dat is eigenlijk een bal van energie.

Dan mag je kleine cirkels mee gaan draaien.

Zo voor je borst.

Kleine cirkeltjes.

Omhoog.

Dan mag je er een acht van maken.

Een liggende acht.

En voel zo hoe dat voor je is.

Voor je buik.

Liggende acht.

Hij mag ook wat groter worden.

Voel maar.

Als hij wat groter wordt,

Wat die beweging met je doet.

Je mag hem ook eigenlijk volgen hoe hij gaat.

Misschien wat meer achter je lichaam.

Of hoog in de lucht.

Kijk maar eens.

De bol van energie waar hij heen wil.

En hoe snel of hoe langzaam hij wil bewegen.

Misschien merk je dat je langzaam beweegt.

Of dat je voelt dat je wat wil versnellen.

Of is het verschillend.

Het ene moment wat langzamer.

Het andere moment wat sneller.

Dan mag je weer naar de acht voor je buik.

En dan mag je de bal weer zo voor je borst vasthouden.

En dan mag je je arm omlaag brengen.

Voel maar eens wat deze bewegingen hebben gedaan met de ruimte.

De ruimte in je schouder,

In je bovenlichaam.

De energie die het wellicht heeft gebracht.

Wellicht heeft het ook wat met je emoties gedaan.

Of je gemoed.

Hoe je je voelt op dit moment.

Je mag voor het vervolg plaatsnemen op je mat of je stoel.

Kijk maar of er nog iets is wat je nodig hebt.

Of je comfortabel ligt.

Je ligt met je armen langs je lichaam.

Je benen zijn gestrekt.

Je voelt zo hoe al jouw spieren zich ontspannen in je lichaam.

En misschien is er nog een plekje dat je denkt,

Daar hou ik iets vast en dat is niet nodig.

Je kunt je eigenlijk helemaal overgeven.

Al het gewicht loslaten.

Je voeten vallen iets open.

Misschien draaien je knieën iets mee.

Misschien zelfs je dijbeen.

Je heup en je bekken openen zich.

Hetzelfde gebeurt ook bij je armen.

Het zou kunnen.

Als het kan en goed voelt,

Dan kun je kijken of je je handen open kunt leggen.

De handpalmen naar boven.

En zo draai je je handen en armen als het ware open.

Zonder dat je daar spieren voor aanspant.

Zonder dat je je inspant.

Je schouders rusten op de grond.

Je borstkast die opent zich als het ware helemaal tot aan je buik.

En zo lig je.

Ontspannen.

Zwaar.

En open tegelijk.

En stel je dan een meer voor.

Misschien ken je een meer uit je herinnering of van een reis.

Zo'n meer dat zich heeft gevormd door het vollopen van een kom.

Zo in de bergen of heuvels.

En het water is diep en helder.

En het oppervlakte is glad.

En zie zo hoe het meer gedragen wordt door de aarde.

Hoe het als het ware gekoesterd en geborgen plekje heeft.

Het meer hoeft helemaal niets te doen.

Het kan helemaal zichzelf zijn.

Het meer ligt gewoon te zijn.

Het water is uitgevloeid tot het diepste punt.

Het vult alle ruimte en vorm op.

Het meer vult de aarde.

Het vult het helemaal op met water.

Zonder moeite.

En kijk dan of je het meer in je op kunt nemen.

Zodat jij het meer wordt.

Het lichaam van water wordt jouw lichaam.

En als je wilt dan kun je je buik zien als de spiegel van het meer.

Het gladde oppervlak.

Zacht als water.

En jij wordt het meer.

Kalm.

Helder.

Stil.

Liggend.

Dragen door de aarde.

In de kom,

Maar in het rust.

Net zoals water dat doet,

Vloei je uit.

Je neemt alle oppervlakte in,

Alle diepte,

Alle ruimte.

En daar zijn geen woorden meer.

Geen gedachten.

Alleen maar zijn.

Helderheid tot op de bodem.

Het weerspiegelen van alles wat bij het meer in de buurt komt.

Bergtoppen,

Heuvels,

Weides,

Bomen.

De stilte.

De stilheid.

Merk op dat er ook grimpelingen kunnen zijn.

Wanneer de wind blaast over het meer.

Wat er dan gebeurt.

De weerspiegeling wordt verstoord.

Je kunt niet meer naar de diepte kijken.

De zon spat uit een in duizend vonken.

Misschien komt er zelfs modder in beweging.

Wordt het water troepel.

Vroeger of later komt alles weer tot rust.

Ook hier hoef je niets voor te doen.

De modder zakt vanzelf.

Het water wordt weer helder.

En het oppervlak glad als een spiegel.

Van beweging terugkeren naar stilheid.

Zo lig je.

Open voor wat er komen en gaat.

Emoties.

Geluiden.

Gedachten.

Je merkt ze op.

En je merkt dat het oppervlakte als het ware rimpelt of golft.

Je gaat er niet in mee.

Herinner je je dat je meer bent dan het oppervlak?

Je bent het meer met zijn volledige diepte.

Je bent het volledige meer tot aan de bodem.

Waar alles onbewogen blijft.

Wat er ook gebeurt aan het oppervlak.

Je bent beide.

Je bent de rimpeling van het oppervlak en het heldere onbewegelijke diepte.

Voel je je verbonden met die diepte.

Weet ook dat stormen,

Wat ze ook doen opwaaien,

Altijd weer tot rust komen.

In deze meditatie heb je je oppervlakte verkend.

Snel,

Bewegelijk en je diepte helder,

Ontvankelijk en rustig.

Als je in dagelijks leven,

Wanneer je in de storm zit,

Denk dan eens terug aan het beeld van jouw meer.

En ervaar dat je veel meer bent dan die rimpeling aan het oppervlak.

Je bent het volledige meer dat zich geborgen weet.

Stil is,

Helder en diep.

Dat jouw meer vroeger of later vanzelf weer terugkeert naar de oorspronkelijke helderheid en rust.

En nu voor de rest van de meditatie,

Wees open voor lichamelijke sensaties,

Emoties en gedachten.

Eigenlijk alles wat het meer zo in beweging brengt.

Registreer het.

Het vriendelijke,

Milde opmerkzaamheid.

En registreren ook je eventuele reacties.

Zonder oordeel.

Zonder dat je er iets mee hoeft.

Jij bent het meer.

Van de oppervlakte,

Vlak en snel en beweging.

Tot aan de diepte.

Stil,

Helder en onbewegelijk.

Ik deel nog een gedicht met jullie.

De herberg van Rumi.

Dit mens zijn is een soort herberg.

Elke ochtend weer een nieuw bezoek.

Een vreugde,

Een depressie,

Een benauwdheid.

Een flits van inzicht komt als een onwelkomen gast.

Verwelkom ze.

Ontvang ze allemaal gastvrij.

Zelfs als er een menigte verdriet bij je binnenstormt.

Die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel toch elke gast met eerbied.

Misschien komt hij de boel ontruimen om plaats te maken voor extase.

De donkere gedachte,

De schaamte,

Het venijn.

Ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns.

Vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt.

Ze zijn stuk voor stuk gestuurd om jou van raad te dingen.

Breng dan je aandacht terug naar de ruimte.

De ruimte waar je bent op dit moment.

Beweeg wat met je vingers,

Handen en voeten.

Als je zo de gong hoort dan kun je deze oefening afronden.

Ondertitels ingediend door de Amara.

Org gemeenschap