Onbedoelde kinderloosheid - een vergeten vorm van rouw

Het is ongetwijfeld de meest emotionele podcast die ik tot nu toe opnam. En ook al is het waar ik tot het einde van mijn leven spijt van zal hebben, het is ok zoals het gelopen is. Ik ben een vrouw van 45 en ik ben onbedoeld kinderloos. Ik maak deel uit van een groep vrouwen die nog te vaak vergeten wordt. En het is tijd dat er nu ook ruimte voor ons gemaakt wordt. Ik doorbreek daarom graag de stilte rond deze ongekende/onbekende vorm van verlies en rouw in kinderloos zijn. Ook al ben ik sinds vorig jaar helemaal ok met hoe mijn leven er vandaag uitziet, vertellen over dit onderwerp raakt altijd nog iets in mij, en dat is ok. Rouwen komt in golven. Ik hoop dat deze podcast aflevering meer begrip mag brengen voor vrouwen in jouw omgeving die onbedoeld kinderloos zijn, be kind(er). Ben jij onbedoeld kinderloos, dan hoop ik dat jij je door deze aflevering gezien voelt. Jij bent niet alleen!

Transcript

Hallo,

Hallo en welkom bij een nieuwe podcastaflevering van de Ik Zie Me Graag podcast.

En vandaag wil ik het met jou hebben over een onderwerp dat voor mij heel erg lang moeilijk is geweest om over te praten,

En waar ik,

Denk ik,

Vorig jaar voor de eerste keer echt kon voelen dat het oké was.

Het is goed zoals het gelopen is,

Het is misschien niet zoals ik het zelf had gekozen,

Maar het is oké.

Ik ben er helemaal oké mee en ik weet ergens van binnen ook wel dat dit voor mij het juiste pad is.

En ik neem deze aflevering nu op,

Omdat het komende zondag is het Moederdag en mijn verhaal,

Mijn delen van vandaag gaan daarover.

Je hebt verschillende soorten kinderloosheid,

Want ik ben kinderloos.

Je hebt mensen die daar heel erg bewust voor kiezen,

Dan ben je uiteraard bewust kinderloos.

Je hebt mensen die door een hele race van fertiliteitsproblemen,

Andere medische issues gaan,

Waardoor ze geen kinderen kunnen op de wereld zetten,

Terwijl ze dat echt wel heel erg graag willen.

Dan ben je ongewild kinderloos,

Maar je hebt ook een steeds groter wordende groep vrouwen,

Waar ik ook een deel van ben,

Die wel een grote kinderwens hadden,

Hoe groot dat laten kan ieder,

Om dat voor zichzelf te bepalen,

Maar die door omstandigheden er niet toegekomen zijn door dat wat het leven op je pad heeft gebracht,

Om die wens te laten uitkomen.

En natuurlijk is het,

Zoals bij alles in het leven,

Je hebt altijd een keuze.

En ik ben er heilig van overtuigd dat als mijn kinderwens groter was geweest,

Nog groter was geweest dan dat ze nu was,

Dat ik zeker wel de keuze had gemaakt,

Als dat medisch mogelijk was,

Want dat weet ik uiteraard niet,

Om bam-moeder,

Bewust alleenstaande moeder te worden,

Maar die keuze heb ik niet gemaakt.

Ik heb heel veel respect voor vrouwen die dat wel doen,

Maar in mijn hoofd heeft altijd gezeten,

Van kleins af aan,

Ik ga veel kinderen krijgen,

Groot gezin,

En ik ga dat samen doen met een partner.

Ik heb op geen enkel moment,

Ook al werd ik ouder en werd mijn kans om moeder te worden kleiner,

Ik heb op geen enkel moment gedacht,

Ik ga dat dan alleen doen.

Dus dat is ook een keuze,

Uiteraard.

Onbedoeld kinderloos zijn,

Betekent dat je gewoon bijvoorbeeld zoals ik,

Op de juiste moment niet de juiste partner bent tegengekomen.

En de moment dat ik in een relatie zat,

Waar dat de juiste leeftijd was,

Samenwonen en zo,

Ben ik achteraf heel erg blij en dankbaar voor dat wij geen kinderen hebben samen,

Want dat was achteraf gezien geen gezonde relatie,

En dat was ook gewoon mega ingewikkeld geweest als wij oteen waren gegaan.

Dus ik ben heel dankbaar dat ik met die partner uiteindelijk geen kinderen heb gehad.

En toen ik mijn huidige partner tegenkwam,

Was ik 37.

Dus dat betekent dat je beste vruchtbare jaren eigenlijk voorbij zijn,

Alhoewel dat dat niet is.

Maar mijn partner was vijftien jaar en is nog altijd dezelfde partner die ik heb,

Maar die is vijftien jaar ouder.

En dat brengt natuurlijk al wel een heel groot verschil met zich mee,

En hij heeft ook van in het begin heel helder en duidelijk gezegd,

Ik wil geen kinderen meer.

Op het moment dat ik hem tegenkwam,

Nee,

Ik zeg het op mijn 37ste,

Was ik juist achttien maanden op mannedieet geweest.

Daar heb ik ook een aflevering over opgenomen,

Aflevering 71,

Denk ik.

Ons liefdesverhaal,

Daar heb ik ook een aflevering over opgenomen,

Dat is Hoe ik mijn eigen romcom leef,

Dat is een recente aflevering.

Ik denk een paar afleveringen terug,

Dus ga zeker een keer kijken.

Maar toen ik Peter tegenkwam,

Mijn huidige partner,

Was ik er eigenlijk voor mezelf ook al wel uit dat ik niet wilde de liefde onder druk zetten door een kinderwens.

Wat Peter en ik hebben,

Is heel speciaal.

En ik voelde dat ook in alles,

Dus ik wist dat ik moest kiezen.

Ofwel koos ik voor de liefde,

Ofwel koos ik voor,

Ik laat die liefde voor wat het is en ik neem mijn kans,

Misschien kom ik nog wel iemand tegen waar ik wel dat gezin mee zou kunnen stichten.

En dat is ook allemaal in de voorwaardelijke wijze.

Eén,

Ik heb dat nooit laten onderzoeken,

Dus ik heb helemaal geen idee of ik überhaupt vruchtbaar was,

Of dat dat vlot ging gaan,

Whatever.

Je weet ook allemaal,

Als je iemand tegenkomt op je 37ste,

Je gaat ook niet dat eerste jaar aan kinderen beginnen,

Tegen dat je dan goed en wel vertrokken bent,

Whatever.

Ik had al zo'n shitweg afgelegd op het gebied van relaties,

Dat ik toen wel voor mezelf heb besloten om dat hoofdstuk echt definitief af te sluiten.

Om daar.

.

.

Ik had echt al wel een groot stuk van dat rouwproces doorgemaakt,

Want dat heeft echt wel lang geduurd,

Dat ga ik zeer snel over vertellen.

Maar ja,

Ik heb dat toen en daar echt wel besloten van oké,

Ik ga dat echt.

.

.

Dat is echt afgelopen voor mij.

Dat ik natuurlijk het geluk.

.

.

Een van mijn vriendinnen is bammoeder,

Heel bewust,

Ik ben meter van dat kindje,

En ik ben bijvoorbeeld wel bij de geboorte mogen zijn,

Dus ik heb wel een geboorte mogen meemaken,

Wat ik wel heel bijzonder vond,

Om bij te zijn,

Want dat is toch wel heel mooi.

Dus daar ben ik wel heel dankbaar voor,

Dat ik dat wel,

Van zo dichtbij,

In actie,

Mee in de arbeidskamer.

.

.

Ik was daarbij,

Ik heb daar heel de nacht mee.

.

.

Het was een long time,

Tegen dat ze er was,

Maar dat was wel heel erg fijn,

Om dat toch dan van dichtbij te hebben kunnen meemaken.

Sophia is geboren in januari 2016,

Toen was ik met Peter bijna een half jaar samen.

Dus dat was misschien een extra goede timing om dat dan mee af te ronden,

Maar zoals ik in het begin heb gezegd,

Het heeft toch nog wel tot vorig jaar geduurd,

Tot 2023,

Dat ik de eerste keer kon zeggen dat het moederdag was en dat het mij eigenlijk niks deed.

Dus dat is toch nog een zeven jaar dat je op bepaalde momenten toch nog wel in die rouw wordt geduwd.

Want ik denk,

Hoe bewust je ook kunt kiezen om kinderloos te zijn,

Toch denk ik dat je ergens altijd wel dat in je voelt,

Omdat dat ook gewoon biologisch is,

Dat is voor een stuk ook geprogrammeerd.

Maar ik zeg het nog eens,

Ik ben vandaag wel heel blij dat ik geen kinderen heb.

Eén,

Omdat ik niet weet of ik dat had gekund.

Ik heb gigantisch veel respect,

Echt waar,

Voor ouders.

Als ik zie wat je allemaal tegenkomt,

Waar je allemaal tegen botst,

Hoe de wereld er vandaag uitziet,

Ja,

Ik vind het echt knap hoe ik ouders daardoor zie manoeuvreren.

Het leven dat altijd maar duurder wordt,

Ook niet te vergeten.

Al die dingen,

Op dat gebied ben ik natuurlijk wel in een luxe positie,

Want ik hoef alleen maar rekening te houden met mezelf als ik keuzes maak.

En dat maakt het leven,

En dat weet ik heel erg goed,

Dat maakt het leven natuurlijk een pak eenvoudiger.

Dus ik heb enorm veel respect voor mensen die dat doen.

Ik weet echt oprecht niet of ik het uiteindelijk gekund had.

Echt wat,

Daar gaat deze podcast niet over.

Ik wil het echt hebben over het feit dat dat een.

.

.

Hoe moet ik dat uitleggen?

Ja,

Dat dat echt wel een stuk is van mijn levensverhaal.

Het enige stuk.

Als je mij op mijn doodsbit vraagt,

Op mijn sterrenbit vraagt waar heb je spijt van,

Ook al ben ik er nu echt 300% oké mee,

Dat gaat toch dat zijn.

Dat gaat echt,

Ja,

Toch?

Er komt een poes bij mij zitten.

Hey Wilma.

Dat zijn natuurlijk wel mijn kindjes,

Ik ben wel poesenmama van de floppies,

Uiteraard.

Als je mij op mijn sterrenbit vraagt waar heb je spijt van in je leven,

Gaat dat wel het stuk zijn van ik heb geen eigen kinderen op de wereld gezet.

En dan niet vanuit het feit van,

Harmen,

Ik lig hier nu en ik heb geen kinderen die voor mij gezorgd hebben op het einde van mijn leven,

Daar ga ik het helemaal niet over.

Dat vind ik trouwens ook echt een van de meest egoïstische redenen om kinderen te krijgen,

Dat je dat doet omdat er dan toch later iemand voor mij gaat zorgen.

Ik zie rond mij genoeg mensen die hun kinderen niet meer zien of die altijd,

Dat ze nog goed zijn,

Dat ze nog jong en fris en fruitig zijn,

Een slechte relatie hebben met hun kinderen.

Dus kinderen op de wereld te zetten is echt geen garantie dat er op een later moment door je kinderen voor je gezorgd gaat worden.

Dus dat vind ik ook echt een foute reden om aan een gezin te beginnen.

Mijn excuus is als ik daar mee op iemand zijn tenen trap.

Maar gewoon het gegeven dat er een nieuw leven in je groeit en dat je dat dan op de wereld kunt zetten,

Dat vind ik echt heel spijtig dat ik dat nooit heb ervaren.

Dat vind ik wel echt heel erg jammer.

En ja,

Ook gewoon die onvoorwaardelijke liefde van een kind,

Zeker als ze jong zijn,

Ik weet niet,

Als ze puberen zal dat mogelijk zowat veranderen en zo,

Maar die onvoorwaardelijke liefde van een kind als het geboren wordt,

Toch zeker wel tot aan de pubertijd aanbieden die hun ouders,

Dat is gewoon,

Ik vind dat heel erg mooi om te zien en ook heel ontroerend om te zien.

Dus ja,

Misschien is het,

Ik zeg het,

Als je mij vroeg als ik een kind was,

Wat wil je later worden?

Dan was het sowieso,

Ik wil mama worden.

En ik ging ook een crèche opendoen,

Want ik weet nog dat ooit moesten we zoiets tekenen wat we wilden worden en dan had ik zo mezelf met keiveel armen getekend met allemaal baby'tjes in die armen.

Dat is echt zo een beeld,

Een tekening dat ik nog weet dat ik die gemaakt heb,

Dus dat is bij mij altijd wel echt zo geweest.

En ja,

Moedertje en vadertje spelen in de grote scenario's met de barbiepoppen en al wat je wilt,

Ja,

Dat was gewoon hoe mijn leven er ging uitzien,

Hoe mijn realiteit er ging uitzien.

En het is misschien ook niet zozeer het feit van,

Ik zeg het nu,

Is dat anders om naar te kijken,

Maar als ik vanachter in de twintig,

Vanvoor in de dertig was,

Dan kregen we al alle vriendinnen,

Die werden mama.

En nu heb ik het geluk dat ik ook heel veel vriendinnen heb die geen mama zijn geworden,

Dus dat is misschien ook wel een teken van dat wij wel de eerste generatie zijn,

Die daar bewuster mee bezig zijn geweest.

Want ik heb ook echt vriendinnen die bewust kinderloos zijn,

Maar ik heb er evenveel die onbedoeld kinderloos zijn.

En waar ik zeker van weet dat als de juiste partner op de juiste moment gepasseerd was,

Dat die ook een gezin hadden gehad,

Net zoals dat dat bij mij zou zijn geweest.

En als je zo rond de dertig.

.

.

Ik spreek dan over,

Waar waren we dan?

Rond de tweeduizend en.

.

.

Ik weet het niet,

Tweeduizend en tien zeker.

Ja,

Dan leefde toch nog heel erg dat beeld,

Misschien onbedoeld ook,

Dat je zonder kinderen niet compleet was.

Of dat je dan zo je,

Ik weet het niet,

Je missie niet volbracht had,

Of dat er toch iets mis moest zijn.

Ja,

Dat je zo niet.

.

.

Ja,

Erbij worden is niet het juiste woord.

Ik zeg het,

Ik heb echt het geluk gehad dat ik niet alleen vriendinnen in mijn omgeving had die een gezin hebben gesticht,

Maar dat er evenveel waren die dat niet hebben gedaan,

Om diverse redenen.

Ik zeg het,

Er waren er zeker,

Of er zijn er zeker ook die onbedoeld kinderloos zijn gebleven.

Maar ik vind het wel een belangrijk onderwerp om meer bespreekbaar te maken,

Want als je zo programma's ziet op een tv,

Dan vind ik altijd.

.

.

Niet frustrerend,

Nu niet meer frustrerend.

Ik heb dat met een tijd wel frustrerend gevonden.

Frappant misschien.

Als er zo programma's zijn over kinderloosheid,

Dan zijn het altijd verhalen van mensen die te kampen hebben met infertiliteit.

Het gaat nooit over onbedoeld kinderloos zijn,

Terwijl dat dat zeker en vast even pijnlijk is als ongewild kinderloos zijn.

Ik heb echt lang.

.

.

Oké,

Je gaat dan uit elkaar.

Ik ben dan met mijn vorige partner uit elkaar gegaan toen ik 34 was,

Denk ik.

Ja,

En dan heeft het toch nog wel een dikke twee jaar geduurd tegen dat ik Peter heb leren kennen.

En in die twee jaar heb ik daar echt.

.

.

Daarom dat ook innerlijke kindwerk voor mij zo belangrijk is.

Omdat ik daarmee echt wel stukken van mezelf heb geheeld die ik misschien had willen opvullen met de liefde voor een kind.

Dus dat is ook de reden waarom ik dat innerlijke kindwerk zo in mijn hart zit,

Waarom ik daar zo graag rond werk,

Waarom ik daar al verschillende trajecten rond gegeven heb,

Omdat dat daar voor mij heel erg veel in geheeld heeft.

Want uiteindelijk is dat ook niet de juiste reden om voor een kind te zorgen.

Het is niet oké om dat te doen omdat je dan hoopt dat ze op later leeftijd voor je gaan zorgen,

Of omdat je er je relatie mee wilt redden,

Want dat gebeurt ook vaak.

Of om een stukje in jezelf te vullen,

Een leegte in jezelf te vullen.

Dat zijn niet de juiste beweegredenen.

Ik denk dat dat in mijn vorige relatie,

Want dat was van mijn dertig tot mijn vierendertig,

Of van mijn eenendertig tot mijn vierendertig,

Dat je daarin toch wel echt voelde van die relatie zat niet helemaal goed,

Ik zat slecht in mijn vel,

Ik was aan het herstellen van een burn-out.

Misschien dat ik daarin ook wel beseft heb en dat ik dat daarom toen ook niet heb doorgeduwd.

Dat ik toen zoiets had van,

Ja,

Maar dan ga ik alleen een leegte in mezelf vullen en wie ga ik daar blij mee maken?

Ga ik daar dat kind blij mee maken?

Ga ik daar mijn partner blij mee maken?

Ja,

Nee,

Hè.

Ook al krijg je rond je leeftijd echt heel erg vaak de vraag,

Ah,

En gaan jullie nog niet aan kindjes beginnen?

Dat is misschien ook belangrijk voor de mensen die luisteren,

Vraag dat gewoon niet.

Als mensen daarmee bezig zijn of als mensen daarover willen praten,

Zullen ze dat zeker vanzelf wel aangeven,

Maar vraag dat gewoon niet.

Dat is echt een hele pijnlijke vraag om te stellen.

Net zoals de opmerking,

Jij weet dat niet,

Want jij hebt geen kinderen.

Dat zijn echt.

.

.

Ja,

Dat zijn opmerkingen die echt raken.

En die ook geen meerwaarde zijn.

En uiteraard,

Die laatste opmerking is vaak uit.

.

.

Ja,

Ik weet het al niet,

Dus ik heb nu even geen ongevraagd advies nodig,

Zeker niet van iemand die zelf niet in die situatie staat.

En dat is kei-oké,

Dat is helemaal te begrijpen.

Alleen,

Nee,

Eigenlijk is dat niet oké,

Want dat doet gewoon pijn.

Ja.

En nu laat ik dat passeren,

Maar er is echt een tijd geweest dat dat moeilijk was.

En dat is oké,

Hè.

Want dat was natuurlijk mijn proces.

En.

.

.

Dat is ook zo hetgeen dat ik tegen mijn.

.

.

Ik heb uiteraard ook een heel aantal straffe madame die ik begeleid,

Die dat.

.

.

Sommigen zitten in een gelijkwaardige situatie of zeggen van die moederdag vind ik echt moeilijk,

Hè.

Ook als je een.

.

.

Misschien is je kind uit je leven verdwenen om de een of andere reden,

Of is je kind overleden,

Er zijn heel erg veel redenen waarvoor die moederdag moeilijk kan zijn.

Dan is mijn advies echt,

Vermijd alsjeblieft op die dagen je sociale media,

Doe dat niet open.

Dat heeft geen zin,

Dat doet je alleen maar.

.

.

Dat kwetst je alleen maar.

En dat is niet nodig.

Je hoeft je eigen hoek niet te pijnigen,

Je mag er verdriet over hebben,

Uiteraard,

Maar ga jezelf dan die dag niet nog zo wat extra zout in de wonden strooien door je sociale media open te doen.

Want ja,

Dat brengt je niks op,

Hè.

Dat gaat je alleen maar meer pijn doen.

En ik weet dat omdat ik me daar zelf ook ooit schuldig ben gemaakt.

Ik heb me daar jaren schuldig aan gemaakt.

En vorig jaar was echt de eerste keer dat ik dat kon doen zonder dat dat raakte.

Dus dat wordt beter,

Maar dat heeft tijd nodig en dat is ook helemaal oké dat je jezelf daar de tijd voor geeft.

En dat kan goed zijn dat er bij mij nog momenten gaan komen die dat wel terug boven brengen,

Hè.

Ook dat is oké.

Ook dat is oké.

Ik merk ook,

Nu ik het aan het vertellen ben,

Je zult het misschien al een paar keer gehoord hebben aan mijn stem,

Dat het mij toch nog raakt.

En niet omdat ik.

.

.

Eh.

.

.

Omdat het niet oké is nu,

Maar gewoon,

Dit is de eerste keer,

Denk ik,

Dat ik dat zo vertel.

Dus ja,

Even.

.

.

Ja,

Dat is oké,

Hè.

Het is oké.

Eh.

.

.

Ik hoop vooral dat als je naar deze podcastaflevering luistert en dat je zelf onbedoeld kinderloos bent,

Dat je jezelf dat ook gunt om dat verdrietig te laten zijn.

En dat je dat niet wegduwt.

Eh.

.

.

Ik denk dat dat ook de reden is waarom ik het opneem en waarom ik het rauw wil delen,

Want ik ga het ook niet editen.

Ik ga de gebroken stukjes er ook niet uithalen.

Er is ook helemaal niks om mij voor te schamen of zo.

Dat hoort er ook gewoon bij,

Dat is ook gewoon.

Please.

Ik edit nooit mijn podcast,

Dus het zou een beetje raar zijn om dat nu wel te doen.

En het is ook gewoon belangrijk,

Denk ik,

Dat dat ruimte krijgt.

En dat je een taboe wat doorbroken wordt.

En als je onbedoeld kinderloos bent,

Dat je dat ook gewoon kunt zeggen,

Van ik vind dat jammer.

Want dat is oké.

En dat hoeft niet je leven te bepalen,

Want dat zou spijtig zijn.

Er zijn ook echt heel veel goede kanten aan geen gezin hebben.

Ik heb er al een paar opgezomd.

Je hoeft bij je keuzes rekening te houden met jezelf en alleen maar met jezelf.

En ook financieel heb je meer ruimte.

En je kunt een suikertante zijn voor de kindjes van de familie en zo.

Ik heb daar in echt heel erg het geluk dat in Peter zijn familie er keiveel kindjes zijn.

Dus dat is superleuk.

En ik ben metra van twee superschattige meisjes.

En ik ben tante van een kei-coole jongen.

Dus dat is allemaal heel leuk en heel erg fijn.

En je kunt er allemaal anders naar kijken.

En de meeste van mijn vriendinnen,

Daar zijn de kinderen al groot van.

Dus er is ook nooit.

.

.

En dat vind ik ook wel heel erg fijn.

En dat is misschien ook wel anders geweest voor mij.

Er zijn nooit.

.

.

Van de vriendengroep zijn er nooit geweest die dan zo vervielen in alleen nog over de baby's of van de mensen die dicht bij mij staan.

Dus dat is wel tof.

Er is altijd ruimte geweest voor de vriendschap.

Want dat gebeurt natuurlijk ook,

Of dat zie ik ook gebeuren.

Ik zal het zo zeggen,

Omdat ik dat zelf niet zo ervaren heb.

Je ziet dat ook gewoon rond je,

Dat daar vriendschappen op stuk lopen.

Ofwel omdat er gekozen wordt om bewust kinderloos te zijn.

Ik denk dat ze dat dan kindervrij noemen of zo.

Dat heeft tegenwoordig ook allemaal al andere termen gekregen.

Maar ik vind het bewust kinderloos en onbedoeld kinderloos nog altijd wel.

Mooi om daarin het onderscheid te maken.

En aan het ongewild kinderloos zijn,

Dat is als je wel echt het traject hebt afgelegd en dat daar dan dingen niet gelukt zijn.

Maar dat je het wel echt heel erg gewild hebt.

Daar ben ik wel heel erg dankbaar voor.

Dat ik dat nooit heb kunnen ervaren of dat ik dat nooit heb gevoeld.

Zo van,

Je hebt geen kinderen,

Dus dan hoort je niet meer bij de clique of bij de groep.

Dus dat is wel fijn.

Maar het is wel belangrijk dat je erover praat met mensen.

En dat je dat onder woorden brengt.

En dat je dat ook niet kleiner maakt.

Want dat is een stuk van je dat je afsluit.

Dat is een hoofdstuk dat je dichtdoet.

Zonder bladzijden.

En bij sommigen is dat onbedoeld kinderloos zijn.

En bij anderen gaat dat zijn dat ze nooit de juiste partner zijn tegengekomen.

En bij iemand anders gaat dat zijn dat ze nooit naar het buitenland zijn durven verhuizen en dat wel heel graag wilden.

Het gaat over een bepaalde droom die je had,

Waarop je op een bepaald moment moet beslissen dat dit niet gaat worden.

En daar mag je dan aan trouwen.

En daar mag je zo lang over doen als je dat wilt.

Daar mag je al een tijd voor nemen.

Maar wel belangrijk dat je dat durft vertellen en dat je dat durft onder woorden brengen en dat je dat ook zegt.

Ik vind het tegenwoordig heel fijn.

Nu heb ik daar niet zoveel last van.

Je zou het misschien niet denken omdat ik nu wel met z'n handen in mijn stem zit,

Maar dat is oké.

Dat is gewoon de eerste keer dat ik dat echt helemaal eens vertel.

Allee,

Op de podcast dan.

En uiteraard is dat weer al raakbaar.

Is dat spannend?

Ja,

Dat weet ik niet,

Vind ik dat eigenlijk.

Ik vind dat niet meer spannend.

Dat mag ook gewoon geweten zijn en dat mag ook gewoon gedeeld worden.

Daar heb ik geen problemen meer mee.

Het zou een beetje schijnheilig zijn om te zeggen dat je een taboe moet doorbreken en het praat erover en dat dan zelf niet doen.

Dat zou een klein beetje een onnozel zijn.

Het zou een beetje schijnheilig zijn.

Maar ik vind het wel bijvoorbeeld ook een fijne evolutie om te zien dat.

.

.

Tegenwoordig als je dan zo'n nieuwsbrief krijgt met een moederdag aanbod in en ze doen dat ook met vaderdag,

Heb ik dat ook gemerkt dit jaar,

Dat ze zo zitten als dit voor jou moeilijk is momenteel.

Dat kan om veel redenen zijn.

Het kan zijn omdat je mama er niet meer is of omdat je zelf geen moeder geworden bent.

Of omdat je geen goede band hebt met je moeder of je vader.

Dan kun je tijdelijk uitschrijven voor bepaalde nieuwsbrieven.

Dat vind ik wel een mooie evolutie.

Want anders krijg je van die aanbiedingen in je mailbox die elke keer weer zout in die wonden strooien.

Ook daar kun je je voor afschermen.

Dus ja,

Kijk.

Dus als dat voor u nog heel moeilijk is en als dat nog ruw en rauw is,

Dan zou ik u dat ook echt wel willen aanraden.

Of je nu ongewild of onbedoeld kinderloos bent.

Als dat nog pijn doet,

Als die wonden nog open liggen,

Dan hoef je daar geen zout in te strooien.

Door het komend weekend op sociale media te vertoeven of door die nieuwsbrieven te lezen.

Delete die,

Klik die weg en blijf ook gewoon dit weekend weg van je sociale media.

Voor mij was vorig jaar het eerste jaar dat ik dat kon,

Zonder dat dat zout in de wonden strooide.

Dat is vanaf mijn 37 tot nu.

Dus dat is toch zeven,

Acht jaar.

Nee,

Vorig jaar.

Zes jaar.

Het doet er allemaal niet toe hoeveel jaar dat het juist is geweest.

Als ik zo probeer te tellen terwijl ik aan het vertellen ben,

Dan blokkeert dat.

Dat gaat niet in mijn hoofd.

Tellen terwijl ik aan het vertellen ben,

Dat gaat niet.

Het heeft toch nog een aantal jaren geduurd.

Ik zal het dan zo samenvatten.

Vooral eer dat dat voor mij oké was.

Ja.

Dus kijk.

Onbedoeld kinderloos.

Het enige waar ik spijt van zal hebben op mijn sterfbed.

En ergens ben ik al heel erg blij dat ik dan voor de rest in mijn leven keuzes maak die ervoor zullen zorgen dat ik van niks anders spijt zal hebben op mijn sterfbed.

Dus misschien is dat ook een boodschap.

Dat je er dan voor zorgt dat je wel op alle andere gebieden keuzes maakt,

Keuzes durft te maken,

Die ervoor zorgen dat je het leven leeft,

Dat je wilt leven,

Dat je all-in gaat,

Dat je.

.

.

Ja,

Je kunt ook gewoon kiezen.

.

.

Allee,

Vorig jaar ben ik er eens over geïnterviewd.

Die podcast staat nog niet online.

Maar ik ben er eens over geïnterviewd en de interviewster zei van ja,

Ik had wel last van het feit dat er dan zo precies,

Als je geen kinderen hebt,

Dat je dan de grootste dingen met je leven moet doen of de ander je leven niet gelukt is.

Dat heb ik nu zelf nooit echt ervaren,

Dat ik dat dan moest compenseren met iets of zo.

Misschien doe ik dat onbewust,

Ik weet het niet,

Met lichtcoaching of zo,

Maar dat gevoel heb ik niet.

Ik heb niet het gevoel dat ik onder druk sta om dan andere speciale dingen met mijn leven te doen omdat ik geen kinderen heb of zo.

Ik denk ook dat kinderen,

Als je dat echt ziet als je levensmissie,

Dat dat ook niet de juiste.

.

.

Je bent altijd ook nog gewoon een persoon.

Je bent niet alleen die rol die je dan aanneemt als moeder.

Je bent nog zoveel meer dan alleen maar dat.

Dat is wel belangrijk,

Denk ik.

Dus ook als je geen moeder bent,

Ben je nog veel meer dan dat.

Maar dat betekent niet dat je grave dingen moet doen in je leven,

Dat dan alleen maar je leven gelukt is.

Dat is dikke bullshit.

Dus laat je dat ook vooral niet wijsmaken.

Of laat je dat ook niet vertellen van.

.

.

Allee,

Jij kunt wel dit doen en jij kunt wel dat doen,

Ja.

Maar jij zit ook wel met pijn op bepaalde momenten,

Met de rouw,

Met het verdriet,

Dat je geen kind hebt.

Dus.

.

.

Ik zeg dat.

.

.

Dat is niet van het ene is groter dan het andere,

Maar je mag dat ook wel gerust zeggen.

Dat kan allemaal wel zijn en dat is waar.

Ik zou op wereldreis kunnen gaan,

Maar.

.

.

Misschien had ik liever een gezin gehad in plaats van op wereldreis te kunnen gaan.

Dus je mag dat ook echt gerust onder woorden brengen als je voelt dat je in een hoek wordt gedrumd.

Want jij hebt geen kinderen,

Jij hebt gemakkelijk praten.

Misschien ook niet.

Dus dat is ook helemaal oké,

Hoe jij dat ervaart.

Misschien vind je dat allemaal nog heel erg moeilijk,

Misschien is het voor jou allemaal nog heel erg rouw.

Ik zeg het nog eens,

Ik spreek uit ervaring.

Het wordt beter,

Het gaat over.

Maar neem de tijd,

Neem de ruimte,

Doorbreek het taboe en praat erover.

Durf zeggen tegen anderen dat je dat moeilijk vindt.

Voilà.

Deze wilde ik dit jaar opnemen.

Heel graag.

Omdat ik het belangrijk vind.

.

.

Ik ga nog eens mijn neus nutten.

Omdat ik het belangrijk vind om het taboe te doorbreken.

En vooral dat je weet dat je niet alleen bent.