De Kracht Van De Lach
by Saskia Bekke
In deze meditatie begeleidt Saskia van ZEN365 je naar een lichtere staat van binnenuit. Met een subtiele innerlijke glimlach verzacht spanning op een natuurlijke manier. Je ontdekt hoe humor en lichtheid je weer helder laten denken en vrijer laten voelen.
Transcript
Luister deze audio niet als je in de auto zit of iets aan het doen bent waarbij je gefocust moet zijn.
Welkom,
Ik ben Saskia van Zen365.
In deze meditatie laat ik je voelen hoe een glimlach een moeilijke situatie lichter kan maken.
Een subtiel optrekken van je mondhoeken geeft je lichaam al een signaal dat het mag ontspannen.
Je ontdekt de kracht van de lach,
Waardoor je blik verruimt,
Je denken kalmeert en je ruimte creëert waar eerst spanning zat.
Dus ga rustig zitten of liggen en laat je lichaam iets vinden dat prettig voelt.
Je hoeft niets te veranderen,
Alleen merken dat je gedragen wordt.
Sluit je ogen en voel je handen,
Je voeten,
De ondergrond onder je.
Adem diep in door je neus en langzaam uit door je mond.
Voel hoe bij elke uitademing iets van de dag van je afglijdt,
Alsof spanning besluit dat het nu even geen taak meer heeft.
Adem nog eens rustig in en laat bij het uitademen een klein beetje ruimte ontstaan in je buik,
Alsof daar iets ontspant,
Zonder dat jij er moeite voor doet.
Terwijl je adem het ritme bepaalt,
Denk dan eens aan iets dat je bezighoudt,
Iets dat druk gaf,
Irritatie,
Spanning,
Niet zwaar,
Niet groot,
Gewoon iets dat er nog hing.
En stel je dan een eenvoudige vraag,
Wat als dit lichter mag worden dan ik dacht?
Laat dat maar even hangen.
Je hoeft niet te weten hoe,
Je hoeft niets op te lossen,
Alleen openstaan voor het idee dat iets wat zwaar leek,
Misschien heel zacht kan worden.
Adem en laat je lichaam zakken in dit moment.
En terwijl je zo zit of ligt in dit rustige ritme,
Wil ik je uitnodigen om iets heel eenvoudigs te merken.
Misschien heel subtiel,
Voel je ergens in jezelf een klein tintje van lichtheid.
Niet groot,
Niet uitgesproken,
Meer als het begin van een glimlach,
Die nog niet zichtbaar is,
Maar die van binnen heel zacht begint op te komen.
Dat kleine tintje,
Dat minuscule verschil,
Is genoeg.
Het is het moment waarop je lijf herkent dat iets niet meer zo zwaar hoeft te zijn.
En als je dat tintje voelt,
Al is het maar heel even,
Laat het dan rustig door je borst bewegen,
Alsof er wat meer ruimte ontstaat op de plek waar eerst spanning zat.
Je hoeft niet te lachen,
Je hoeft niets te forceren.
Alleen dat kleine,
Innerlijke verschuiven toestaan.
Dat milde,
Warme gevoel dat zegt,
Oh,
Dit kan ook,
Lichter.
En merk maar op hoe één zo'n zachte,
Innerlijke glimlach al genoeg is om iets in jou te verzachten,
Helderder te maken,
Lichter,
Vrijer.
Probeer dit niet vast te houden,
Laat het gewoon bestaan,
Alsof het vanzelf mee beweegt,
Terwijl jij dieper ontspant.
Stel je nu voor dat je een deur ziet,
Een rustige,
Simpele deur,
Die ergens in jezelf staat.
Je hoeft niet te weten waar,
Hij is er gewoon.
Achter die deur bevindt zich een kleine filmzaal,
Die alleen van jou is.
De stoel past precies bij jouw lichaam.
De temperatuur is goed,
Je kunt er ademen zonder moeite.
Hier is het veilig.
Je loopt naar binnen en neemt plaats.
De lichten dimmen,
De stilte voelt warm en licht.
En dan begint er een film.
Op het scherm zie je een situatie die je eerder spanning of frustratie gaf.
Alleen dit keer zit er iets anders in de lucht.
Je hoort zacht,
Vriendelijk gelach,
Vanuit een hoek van de zaal.
Niet uitlachen,
Lichtheid,
Veerkracht,
Warmte.
En terwijl je kijkt,
Zie je iets opmerkelijks gebeuren.
De scène op het scherm wordt lichter.
Heldere kleuren,
Zachte bewegingen.
En heel subtiel komt diezelfde innerlijke glimlach weer terug in je lichaam.
Niet zichtbaar,
Maar voelbaar.
De situatie die altijd zwaar leek,
Verliest zijn vorm,
Verliest zijn druk.
Alsof iemand het volume zachter zet,
Tot er lucht ontstaat.
Adem rustig in.
En laat bij het uitademen meer ruimte ontstaan.
En dan zie je jezelf in de scène.
Je maakt oogcontact met jezelf.
En je ziet hoe daar heel langzaam een kleine,
Echte glimlach ontstaat.
Warm,
Oprecht,
Zacht.
Je merkt hoe die glimlach alles in beweging zet.
Reageren wordt makkelijker.
Ruimte ontstaat.
Heldere gedachten komen omhoog.
Je beseft,
Lachen maakt me vrijer.
Lachen maakt me sterker.
Lachen geeft mij ruimte.
Nu verschijnt er een tweede scène.
Een moment in de toekomst waarop deze situatie opnieuw zou kunnen spelen.
En je ziet jezelf binnenkomen.
Met diezelfde zachte,
Innerlijke glimlach.
Ergens in je borst,
Of achter je ogen.
Je mondhoeken krullen omhoog.
Je reageert anders.
Lichter.
Heldere keuzes.
Meer ruimte in je lijf.
En je merkt hoe je met humor en luchtigheid dingen aanpakt die eerder groot leken.
En je voelt dat je het meeneemt.
De film dooft uit.
De zaal blijft stil.
Je stoel draagt je.
Je lichaam is zachter dan aan het begin.
Adem rustig in en uit.
En laat alles integreren,
Zoals jouw onbewuste dat het beste doet.
En in een moment tel ik van 1 tot 5.
En dan open jij rustig je ogen.
Lichter.
Ruimer.
Met de kracht van de lach.
Ergens van binnen.
Klaar om weer op te komen wanneer jij het nodig hebt.
1.
Je voelt het contact met de grond en krijgt weer meer contact met de stoel.
Je wordt je meer en meer bewust van de omgeving om je heen.
2.
Er stroomt meer en meer energie je lichaam in.
3.
Je haalt een keer diep adem,
In door je neus en uit door je mond.
4.
Je longen zijn schoon,
Je keel is schoon,
Je mind is helder en je hoofd is helder.
5.
Open je ogen.
Helder en fris.
Simpelweg fantastisch.
Met een glimlach op je mond.
En een glimlach in je hart.
Maak kennis met je leraar
