Je observerende zelf

Deze oefening van 10 minuten laat je stil staan bij je vermogen om jezelf te observeren en van een afstandje naar gevoelens, gedachten en rollen te kijken, waardoor je ook jouw gedachten en bijvoorbeeld zelfbeeld minder belangrijk maakt. Het is een oefening afkomstig uit de Acceptance en Commitment Therapie. Het is ingesproken voor een vrouwelijke luisteraar, maar deze is uiteraard ook voor mannen.

Transcript

Ik nodig je uit om rechtop te gaan zitten,

Met je voeten plat op de grond.

Richt je ogen op een plek ergens voor je of doe ze dicht.

Richt je aandacht nu op je ademhaling.

Merk op dat je adem in en uit je longen stroomt.

Merk dat er door je neusgaten naar binnen komt,

Naar je longen gaat en weer naar buiten stroomt.

En terwijl je dat doet,

Merk je op dat je opmerkt.

Daar gaat je adem en daar ben jij die het allemaal opmerkt.

Als je je adem kunt opmerken,

Kun je je adem niet zijn.

Je adem verandert voortdurend.

Soms is hij oppervlakkig,

Soms diep,

Soms snel,

Soms langzaam.

Maar het deel van je dat je adem opmerkt,

Verandert niet.

Toen je een kind was,

Waren je longen veel kleiner.

Maar de jij die je adem als kind opmerkte,

Is dezelfde jij die hem nu als volwassene opmerkt.

Nu gaan we kijken naar je gedachten die je verstand naar voren brengen.

Ze zoomen,

Analyseren,

Filosoferen,

Discussiëren.

Doe eens een stap naar achteren en merk op waar je gedachten zijn.

Waar lijken ze gesitueerd te zijn?

Bewegen ze of zijn ze stil?

Zijn het beelden of zijn het meer woorden?

Als je je gedachten kunt opmerken,

Kun je je gedachten niet zijn.

Je gedachten veranderen continu.

Soms zijn ze waar,

Soms zijn ze niet waar.

Soms zijn ze positief,

Andere keren zijn ze negatief.

Soms zijn ze gelukkig en soms verdrietig.

Maar het deel van jou dat je gedachten opmerkt,

Verandert niet.

Kijk of je je gedachten kunt laten komen en gaan,

Als voorbijrijdende auto's of als wolken aan de hemel.

En merk nu je lichaam op.

Wees je ervan bewust dat je opmerkt terwijl je dat doet.

Daar is je lichaam en daar ben jij die het opmerkt.

Het is niet hetzelfde lichaam dat je als baby,

Kind of tiener had.

Misschien heb je littekens gekregen of rimpels.

Moedervlekken,

Oneffenheden.

Het is niet de huid die je in je jeugd had,

Dat staat vast.

Maar het deel van je dat je lichaam kan opmerken,

Verandert nooit.

Scan nu je lichaam,

Van boven naar beneden.

En merk de verschillende gevoelens en sensaties op.

Kies een gevoel uit dat je belangstelling wekt.

En observeer het met nieuwsgierigheid.

Merk op waar het begint en waar het stopt.

En hoe diep het naar binnen rijkt.

Wat de vorm is van het gevoel.

En de temperatuur.

En terwijl je dit gevoel opmerkt,

Ben je je ervan bewust dat je het opmerkt.

Daar is het gevoel en daar ben jij die het opmerkt.

Als je een gevoel of sensaties kunt opmerken,

Dan kun je dat gevoel of die sensatie niet zijn.

Je gevoelens en sensaties veranderen voortdurend.

Soms voel je je blij,

Op een ander moment verdrietig.

Soms voel je je gezond en dan weer ziek.

Soms ben je gestrest en op een ander moment ontspannen.

Maar het deel van je dat je gevoelens opmerkt,

Verandert niet.

En als je op dit moment in je leven bang,

Boos of verdrietig bent,

De jij die je gevoelens nu kan opmerken,

Is dezelfde jij die je gevoelens eerder ook kon opmerken.

Maak gebruik van die wezenlijke continuïteit.

Merk nu de rol op die je op dit moment speelt.

Op dit moment speel je de rol van cliënt of luisteraar,

Maar je rollen veranderen ook voortdurend.

Soms zit je in de rol van dochter,

Soms van vriendin,

Vijand,

Buur,

Student,

Leraar,

Burger,

Klant,

Werknemer,

Werkgever,

Collega.

Soms ben je een leider en soms een volger.

Als je die rollen kunt opmerken,

Kun je die rollen niet zijn.

En er zijn ook rollen die je nooit meer zult vertolken,

Die van jongkind bijvoorbeeld.

Maar de jij die de rollen opmerkt,

Die verandert niet.

Het is dezelfde jij die je rollen kon opmerken toen je nog maar klein was.

Er is geen goed woord in de alledaagse taal voor dit deel van jezelf.

Je kunt het noemen zoals jij wilt.

Ik noem het vaak het observerende zelf.

En ik vergelijk het vaak met de hemel en het weer.

Je kunt dan je gevoelens en gedachten zien als wolken,

Het weer,

Soms regent het,

Soms bliksemt het.

En boven de wolken zie je ook de blauwe heldere hemel,

Puur en uitgestrekt.

Soms denk je dat de hemel er niet is,

Dan zitten de wolken ervoor.

Maar de hemel is er altijd.

De blauwe hemel is eigenlijk een beetje te vergelijken met het observerende zelf.

Hetgene wat niet verandert,

Maar wat de ruimte kan bieden voor gevoelens en gedachtes.

Dit is het einde van de oefening.

Reviews

Mooi omschreven!

Goed om met bewustwording om te gaan.Bedankt!

Geweldig goed qua tijdstip. Bedankt!!

Bijzonder 💚🌹🍀. En verhelderend . Fijn om te volgen. Dank je wel 🙏❤️🧡💛