Διαλογισμός αναπνοής.
Κάνοντας χρόνο για μια σταθερή πρακτική διαλογισμού.
.
.
Καλλιεργούμε την ικανότητά μας να παραμένουμε παρόντες σε όλες τις στιγμές της ζωής μας.
Παίρνουμε λίγο χρόνο απλά για να είμαστε με τον εαυτό μας.
Ανακαλύπτοντας και παρατηρώντας οτιδήποτε έρχεται να μας συναντήσει.
.
.
Χωρίς να το κρίνουμε.
Με ευαισθησία,
Φιλικότητα και αμεσότητα.
Παίρνοντας λοιπόν τώρα μια άνετη θέση με καλή υποστήριξη.
.
.
Είτε σε μια καρέκλα είτε στο πάτωμα.
.
.
Χρησιμοποιώντας ένα μαξιλάρι ή ένα στήριγμα.
.
.
Ώστε η σπονδυλική στυλή να είναι ίσια,
Ευθεία,
Αλλά όχι άκαμπτη.
.
.
Καθώς εκτείνεται ελεύθερα από τη βάση της λεκάνης.
Βρίσκοντας μια στάση που αντικατοπτρίζει σταθερότητα,
Ισορροπία,
Αξιοπρέπεια και άνεση.
Ακουμπώντας τα δύο πέλματα καλά στο πάτωμα,
Αν βρίσκεται σε καρέκλα.
.
.
Με τα γόνατα σε ορθή γωνία και αφήνοντας τη βάση του σώματος να είναι βαριά.
.
.
Στηρίζοντας τον καρμό με ευθύτητα και ανοίγοντας το στέρνο ώστε να γίνει χώρος για την αναπνοή.
Επιτρέποντας το κεφάλι να ισορροπήσει στην κορυφή της σπονδυλικής στύλης.
.
.
Επιτρέποντας και στους μυς που βρίσκονται στον αφιένα να ελευθερωθούν.
.
.
Επιτρέποντας τους μυς στο πρόσωπο να μαλακώσουν.
.
.
Και επιτρέποντας τα μάτια να κλείσουν απαλά.
.
.
Ή χαμηλώνοντας το βλέμμα,
Κρατώντας το σε επαγρύπνηση,
Χωρίς όμως να εστιάζει κάπου εσκεκριμένα.
.
.
Και τώρα αφήνοντας την προσοχή στην παρατήρηση της αναπνοής.
.
.
Επιτρέποντας όλα τα υπόλοιπα να μπουν στο παρασκήνιο.
.
.
Νιώθοντας τη ροή του αέρα μέσα και έξω από το σώμα.
.
.
Παρατηρώντας την αναπνοή όπως είναι αυτή τη στιγμή,
Χωρίς να προσπαθείτε να αλλάξετε κάτι.
.
.
Να την κάνετε να γίνει διαφορετική,
Πιο ήρεμη,
Πιο αργή,
Πιο βαθιά.
.
.
Φέρνοντας απλά την προσοχή σε αυτή την πολύφυσική λειτουργία της αναπνοής.
.
.
Όπως είναι τώρα,
Αυτή τη στιγμή.
.
.
Αναγνωρίζοντας και παρατηρώντας ολόκληρο τον κύκλο της αναπνοής.
.
.
Από την αρχή,
Τη μέση και το τέλος της.
.
.
Χωρίς πίεση.
.
.
Και παρατηρώντας τώρα σε ποιο σημείο του σώματος.
.
.
Είναι η αίσθηση της αναπνοής πιο έντονη.
.
.
Πιο ξεκάθαρη.
.
.
Στην περιοχή της κοιλιάς.
.
.
Στο στήθος.
.
.
Το λαιμό ή στη μύτη.
Μπορεί να είναι στα ρουθούνια ή τη μύτη.
.
.
Ή στο πάνω χείλος,
Σε μία αίσθηση υδροσιάς και ζεστασιάς.
.
.
Καθώς μπαίνει και βγαίνει ο αέρας.
Μπορεί να είναι στο στήθος ή την κοιλιακή χώρα.
.
.
Με αυτή την απαλή κίνηση προς τα πάνω και κάτω με την εισπνοή και την εκπνοή.
Παρατηρώντας αυτό το σημείο όπου η αναπνοή είναι πιο ξεκάθαρη.
.
.
Και μένοντας με την προσοχή εκεί.
.
.
Στην αναπνοή σε αυτό το σημείο.
.
.
Είναι μία αναπνοή.
Κι αν κάποια στιγμή συνειδητοποίησετε ότι η προσοχή έχει απομακρυνθεί από την αναπνοή.
.
.
Ταξιδεύοντας με μία σκέψη ή μία μνήμη.
.
.
Αναλύοντας κάτι που έχει ήδη συμβεί ή οργανώνοντας το μέλλον.
.
.
Επιστρέψτε και πάλι με σταθερότητα,
Καλοσύνη και κατανόηση.
.
.
Χωρίς κριτική.
.
.
Στην παρατήρηση της αναπνοής σε αυτό το σημείο που έχετε επιλέξει.
.
.
Ξανά και ξανά και ξανά.
.
.
Όσες φορές κι αν χρειαστεί.
Αυτή είναι η πρακτική.
Παρατηρώντας την υφή και την ποιότητα της αναπνοής τώρα.
.
.
Χωρίς προσπάθεια να γίνει διαφορετική.
.
.
Γνωρίζοντας ότι η κάθε αναπνοή είναι εντελώς μοναδική.
.
.
Δεν έχει γίνει ποτέ ξανά.
.
.
Και δεν θα επαναληφθεί ποτέ πάλι,
Όπως ακριβώς τώρα.
.
.
Φέρνοντας σε αυτή τη μοναδική αναπνοή όλη την προσοχή σας.
.
.
Με φιλική περιέργεια.
Είναι μία αναπνοή.
Και είναι απόλυτα φυσικό να υπάρχουν σκέψεις.
Είναι απόλυτα φυσικό η προσοχή μας να φεύγει από την αναπνοή.
Αυτός ακριβώς είναι και ο σκοπός της άσκησης.
Κάθε φορά που αναγνωρίζουμε ότι ο νους μας.
.
.
Έχει περιπλανηθεί από την παρατήρηση της αναπνοής.
.
.
Είναι μια στιγμή επίγνωσης.
Είναι μια στιγμή που είμαστε στο παρόν.
Και κάθε φορά εξασκούμαστε να επανερχόμαστε.
.
.
Στην παρατήρηση της αναπνοής.
Ξανά και ξανά και ξανά.
Είναι μία αναπνοή.
Νιώθοντας αυτή τη φυσική ήρωη του αέρα μέσα και έξω από το σώμα.
Παρατηρώντας πώς η αναπνοή έρχεται και φεύγει από μόνη της.
Εισπνέοντας και γνωρίζοντας την εισπνοή.
Εκπνέοντας και γνωρίζοντας την εκπνοή.
Επιστρέφοντας και πάλι στην παρατήρηση αυτής της εισπνοής και της εκπνοής.
Χωρίς κριτική.
Χωρίς να κατηγορείτε τον εαυτό σας.
Όμως ταξιδεύει.
Αυτή είναι η φύση του.
Αυτή είναι η λειτουργία του.
Εμείς απλά τον συνοδεύουμε και πάλι πίσω σε αυτό που υπάρχει εδώ.
Τώρα.
Σε αυτό που εκτυλίσσεται μέσα μας στιγμή με στιγμή.
Είναι μία αναπνοή.
Και καθώς ολκληρώνεται αυτή την πρακτική παρατηρήστε πώς νιώθετε τώρα.
Γνωρίζοντας πώς ό,
Τι έχει έρθει στην επιφάνεια είναι ευπρόσδεκτο.
Κάθε φορά αλλάζει και μαθαίνουμε να το παρατηρούμε.
