Is perfectie goed?

Welkom bij deze eerste podcast van het ZelfKennisLab.

Mijn naam is Vik en ik geef je graag een overdenking over het thema Is Perfectie Goed?

Ik plaatste van de week een vlog op Instagram en daarbij had ik een afbeelding in spiegelbeeld laten zien.

De cijfers waren in spiegelbeeld en het verhaal was prima.

En toen de vlog af was dacht ik,

Ja,

Dit is niet goed.

Eigenlijk moet het overnieuw.

Maar je kunt je afvragen wat wel of niet goed is.

En die reacties kwamen er ook op een vlog wat ik daarna plaatste.

Waarin ik zei,

Perfectie is zoals het in dat moment is.

Er valt altijd iets te verbeteren,

Maar de vraag is of dat goed is,

Dat verbeteren.

En daar kwamen zoveel reacties op dat het mij inspireerde tot deze podcast.

Want iemand riep,

Tevreden klinkt als klaar.

En iemand gaf aan,

Voor mij heeft het woord van streven ook een betekenis in het hier en nu.

Het streven is voor mij belangrijk om dingen te verbeteren.

En daar wil ik wel graag meer over zeggen.

Want aan de ene kant kennen we in Nederland,

In onze cultuur,

Enorm het streven naar beter.

Ieder ontwikkelproces heeft ook te maken met dat het beter kan,

Anders kan,

Meer kan.

Dat zit in onze cultuur ingebed.

De andere kant is dat we veel van onszelf moeten en daarin vaak verstrikt raken in dat moeten.

Ik noem dat in time management trainingen vaak het eeuwige moetisme of de ziekte van moetisme.

Te veel moeten.

Ik schrijf hier ook regelmatig blogs over en dat gaat dan over het vastzitten in het moeten.

Het vastzitten in de wil.

En daarom neem ik jullie graag mee in een overweging in perfectie.

Want wat is goed en wat is fout?

Bestaat het überhaupt wel fout en goed?

Daar kun je al vraagtekens bij zetten.

Als er een scheve tak aan een boom groeit,

Is het dan fout?

Of is het dan goed?

En in die zin kunnen we veel leren van de natuur.

Want je kunt zeggen dat in de natuur zich dingen ontvouwen.

Dat vanzelf die bloemen gaan bloeien als het tijdrijp is.

En dat bijna als vanzelf die vruchten aan die planten en struiken en bomen komen.

Als de tijd rijp is.

En die factor tijd heeft ook heel veel invloed op wat wij goed of slecht vinden.

Maar denkt die aardbeienstruik in het voorjaar.

Ik zou nu graag die aardbeien willen geven.

Ik zou nu graag die aardbeien willen hebben.

Is dat aardbeienplantje,

Struik zei ik net,

Aardbeienstruik,

Is dat dan fout of is dat dan goed?

Dat aardbeienplantje,

Is die bezig met die stip op de horizon?

Is die bezig met streven?

En misschien ken je ook het spreekwoord,

Het gras gaat niet harder groeien als je eraan trekt.

Dus die natuur doet zijn ding,

Doet haar ding.

En ik roep altijd,

Wij zijn onderdeel van de natuur.

Dus op het moment dat wij onze natuurlijke weg volgen,

Dan laten wij ook stromen en zijn wat er komt.

Moeten we dan niks doen?

Nee,

Dat is het andere uiterste.

En in de reactie op het vlog over perfectie,

Schreef ik ook ergens,

Niet streven is niet voor niets een van de zeven mindfulness principes.

Nu kun je je afvragen wat die andere principes zijn.

En als aandacht trainer geef ik jou die graag.

De zeven mindfulness principes zijn acceptatie,

Frisse openblik,

Vertrouwen,

Niet oordelen,

Loslaten,

Geduld,

En niet streven.

Nu kunnen we over al die zeven mindfulness principes wel een podcast maken,

Maar we richten ons in deze op de perfectie.

En perfectie,

Zou je kunnen zeggen,

Staat in de weg om ontspannen te kunnen leven,

Om relaxed te kunnen voelen.

Het is nooit goed genoeg,

Zo zou je het kunnen omschrijven,

Het kan altijd beter en daar zit een gehaastheid in.

En dan mis je dus van die mindfulness principes het geduld,

De rust,

Rust en geduld hebben een kwaliteit in zich.

Waarin je,

Ik zou bijna zeggen,

Tot meer perfectie kunt komen,

Dan vanuit jakkeren en jachtigheid.

En streven.

Dus het niet streven hoeft niet te betekenen dat we niets doen,

Dat we niet tot actie komen,

Maar het niet streven gaat uit van een tevreden zijn in het moment.

Misschien nog niet helemaal tevreden zijn met het eindresultaat,

Maar in ieder geval een tevreden gevoel,

Een tevreden sensatie in je lichaam,

Van wat je op dat moment doet,

Wat er op dat moment gebeurt,

Wat er op dat moment is.

Het heeft een acceptatie in zich.

Zoals op het moment toen ik met een glimlach kon kijken naar die vlog waarin ik de afbeelding in spiegelbeeld had afgebeeld.

Dus waarin je de cijfers in spiegelbeeld zag.

Toen ik daar met een glimlach na kon kijken,

Kon ik ontspannen,

Kon ik het accepteren,

Kon ik erom lachen.

En lachen ontspant je hart,

Zeg ik dan altijd maar.

En dat is eigenlijk veel lekkerder werken dan vanuit een kramp.

In eerste instantie toen ik naar die vlog keek,

Zag ik ook,

Potverdorie,

Dit is verkeerd gegaan,

En schoot ik in mijn frustratie,

Dan mag je het best weten.

Maar dan heb je op een gegeven moment,

Als je stilstaat,

In de rust,

In het geduld,

Heb je een keuzemoment.

Een keuzemoment blijf ik in die frustratie hangen,

En ga ik een nieuwe vlog opnemen,

En dan is er misschien weer wat anders verkeerd,

En dan ga ik het weer opnieuw doen,

En weer opnieuw doen,

En in dat opnieuw doen verlies je ook kwaliteit.

Want dan ga je dingen vergeten,

Of juist herhalen wat je in een eerdere vlog al hebt gezegd.

Dan komt opnieuw die frustratie op,

Maar ook het gemis aan kwaliteit.

Dus of ga je in de kramp je vastklampen aan het moet perfect zijn,

Het moet perfect zijn,

Het moet ismen,

Of ga je vanuit ontspanning,

Met rust,

Geduld,

Zonder te oordelen,

Vertrouwen op wat er in het hier en nu gebeurt,

Vanuit acceptatie,

Tevreden zijn met wat er is.

Misschien hoor je mij nu al die zeven mindfulness-principes noemen.

Acceptatie,

Frisse blik,

Vertrouwen,

Niet oordelen,

Loslaten,

Geduld en niet streven.

Dat zijn niet zomaar woorden,

Dat zijn niet zomaar thema's,

Maar dat zijn principes waarnaar je zou kunnen leven.

Ik zeg niet dat het moet,

Ik zeg alleen dat het kan.

En wat ik coachklanten dan aanraad,

Is een dag te oefenen met acceptatie.

Dus meer acceptatie in je leven in te bedden.

Een dag te oefenen met meer los te laten.

Of een dag te oefenen met vertrouwen hebben.

En door dat te doen,

Ben je aan het experimenteren,

Dat doen we graag in het zelfkennislab.

Een lab is er uiteindelijk voor om te experimenteren.

En zo meer zelfkennis te vergaren.

Meer kwaliteit van leven ook in te bedden in je leven.

Meer kwaliteiten überhaupt.

En misschien als je die zeven mindfulness-principes langsgaat,

Dat sommigen jou triggeren.

Dat het niet streven dat het jou bijvoorbeeld triggert.

En ik kan je wel toevertrouwen dat het mij ook lang getriggerd heeft.

Want het klinkt alsof je dan geen einddoel hebt.

Alsof je geen resultaat wilt.

Alsof het allemaal zo los is.

Zo niets doen.

En op het moment dat iets jou triggert,

Of iets mij triggert,

Dan wordt het interessant.

Dan wordt het boeiend.

Dan zouden we kunnen onderzoeken,

Hé,

Waar zit hem die trigger in?

Die vraag alleen al,

Die nieuwsgierigheid,

Met een open blik kijken naar dit thema,

Geeft jou meer zelfkennis.

En zelfkennis geeft ook rust.

En kalmte.

Geeft meer zelfwaardering.

Omdat je blij kunt zijn.

Met wat jij allemaal kan.

En brengt in deze wereld.

En als we die zeven mindfulness-principes nou loslaten,

Dan hebben we nog iets,

Wat iets helder zegt over perfectionisme.

Er zijn de laatste jaren veel schrijvers die zich daarop gericht hebben.

Maar er zijn ook klassieke stukken bekend.

En onder andere in het Taoïsme,

De Chinese filosofie,

Daar hebben ze het over wu wei.

En wu wei kun je vertalen als niets doen.

Of niet handelen.

Dat is een letterlijke vertaling.

Wat ons als Westelingen misschien gelijk de haren op onze armen en de irritaties omhoog brengt.

Niets doen.

Voor ons is lummelen echt een kunst om te doen.

Lantevanten is een kwaliteit die we af en toe zouden kunnen inzetten,

Maar vaak niet waarderen.

En hard werken en daarnaast lantevanten,

Hard werken en daarnaast lummelen,

Brengt balans.

Wij hebben vaak onze arbeidsethos zo hoog,

Dat we uit balans schieten.

Dat de evenwicht in de dag of in de week weg is.

En dan kom je uiteindelijk tot een burn-out.

Op het moment dat wij lummelen en lantevanten en even lekker relaxen,

Dat we dat meer gaan waarderen,

Dat we even alleen maar hoeven te zijn,

Dan zorgt dat voor meer balans naast het harde werken.

Naast de loyaliteit aan onze baas of aan ons eigen bedrijf.

Woowij kun je vertalen als niets doen,

Als niets handelen.

Maar woowij kun je ook vertalen als het niet handelen tegen de aard der dingen in.

Klinkt dat mooi hè?

Is niet van mezelf hoor,

Is van Wikipedia.

Het niet handelen tegen de aard der dingen in,

Dat klinkt alsof je je aanpast aan wat de wil van het moment is.

Dus dat je niet vast gaat zitten in je eigen wil.

Ik wil potverdorie nu een vlog maken.

Maar dat je kijkt wat het moment nodig heeft.

Dat je kijkt wat in het moment past.

En ik moet je zeggen dat dat voor mij ook een hele weg is geweest.

Ik bijt me makkelijk vast in dat wat ik wil.

Ik wil vandaag een vlog maken.

En ook al laat de apparatuur me in de steek.

En ook al is de verwarming kapot in de ruimte waarin ik het doe.

Of ook al gaat er een sirene buitenaf.

Ik ga iedere keer opnieuw weer mogelijkheden aanboren om het toch voor elkaar te krijgen.

En dan schiet ik in de kramp.

Dan schiet ik in een stress zonder dat ik dat zelf altijd gewaar ben.

Zonder dat ik mezelf daar altijd bewust van ben.

En die stress,

Die kramp,

Die hoor ik ook van mensen om mij heen.

En van coachklanten.

Als we wat meer ontspannen in ons lijf,

In ons gedachte,

In ons gevoel.

Dan brengen we rust en evenwicht in de dag.

Dus dat woe wij,

Dat kun je zien als een filosofisch iets van de mensen die Taoïsme in werking stellen.

Maar woe wij,

Zouden wij als los thema mee kunnen nemen in ons dagelijks leven.

Om wat meer te zijn bij wat er in dat moment is.

Dat te accepteren.

Of het nou goed is,

Of fout.

Of het nou fijn is,

Of minder fijn.

Het is net alsof we die twee kanten niet allebei accepteren.

Alsof we alleen maar het fijne willen.

Het blije,

Het gelukkige.

Alsof alles goed moet zijn.

Perfect.

Mooi.

Esthetisch.

En alsof die andere kant van de medaille,

Alsof dat minder waardevol is.

Die kant van de medaille waarin het soms regent.

Waarin het soms wat schaaft,

Wat minder perfect is,

Wat minder mooi is.

Wat scheef staat,

Die scheeve tak aan die boom.

Dat kan minstens zo mooi zijn.

En op het moment dat je dat toelaat,

Dat dat gebrek aan perfectie,

Dat gebrek aan esthetiek,

Dat gebrek aan blijheid,

Dat dat er gewoon even mag zijn.

En dat er vanzelf weer die andere kant van de medaille bovenkomt.

Die regen stopt vanzelf.

De zon gaat vanzelf weer schijnen.

En ik zal je zeggen,

Als het in de zomer 40 graden is en de duiven dood van het dak afvallen.

Als het al weken heeft gestraald en die zon echt haar best doet,

Dan zijn we heel blij met die regen.

Dus het gaat altijd om de balans,

Om de relativiteit van regen en zon.

Om de evenwicht.

En dat evenwicht geeft ons ook rust.

En in die rust krijgen we acceptatie.

Komen we in het hier en nu terecht.

Ook een begrip van mensen moeilijk mee om kunnen gaan soms.

Ja,

Wat is het nou hier en nu?

Ik hoor weleens zeggen,

Er is altijd hier en nu.

Je bent altijd in het hier en nu.

Ja,

Je lichaam gaat wel door.

Maar je aandacht,

Aandacht van je hoofd,

Is niet altijd in het hier en nu.

Terwijl ik dit inspreek en terwijl jij aan het luisteren bent naar deze podcast,

Waar is jouw aandacht dan?

Is je aandacht bij de weg,

Omdat je achter het stuur zit?

Is de aandacht bij de andere weggebruikers en luisteren ze je tegelijkertijd nog even naar wat ik zeg?

Of is je aandacht volledig bij mijn verhaal?

In hoeverre is je aandacht in je lichaam?

Merk je dat je honger en dorst hebt op dit moment?

Of merk je dat pas als ik het vraag?

Dus het interessante is altijd,

Waar is jouw aandacht nu?

En dat is wat ik als aandachttrainer mensen ook geef.

Mensen die in een coachtraject bij me komen.

Of mensen die in bedrijven en organisaties communicatietrainingen ontvangen van mij.

Het gaat uiteindelijk allemaal om het trainen van de aandacht.

Want onze aandacht is automatisch ergens.

En het brengt mij op het volgende.

Want we zijn gestart bij perfectie.

En is perfectie goed?

En bij die dame die mij vroeg,

Ik ben bezig met resultaat,

Ik ben bezig met streven.

En toen dacht ik later,

Ja maar streven kan je linken aan de klassieke ondeugden.

Daar waar focus en helderheid gelinkt kunnen worden aan de klassieke deugden.

Er valt van alles over te zeggen.

Maar als ik de kern pak,

Dan hebben we heel vroeg,

Echt eeuwen geleden,

Hebben ze de deugden gezien.

De deugden geobserveerd.

En als ik die kort noem,

Dan heb ik het over sereniteit of rechtvaardigheid.

Nederigheid.

Eerlijkheid en hoop.

Evenwichtigheid.

Niet hechten.

Moed.

Soberheid.

Onschuld.

En daadkracht of liefde.

En de ondeugden,

De hoofdzonden,

Zoals we het in het christendom wel noemen,

Zijn woede,

Wrok,

Trots,

Ijdelheid en bedrog.

Neid en jaloezie.

Hebzucht,

Vrulzigheid.

Angst,

Twijfel en lafhartigheid.

Onmatigheid,

Lust en luiheid of traagheid.

En ik noem deze twee rijtjes,

En misschien denk je,

Ja wat moet ik nou met die theorie?

Maar het interessante komt voor mij altijd op het moment dat je het op jezelf betrekt.

Want één van deze deugden staat bij jou voorop.

En waarschijnlijk is dat heel onbewust.

Eén van deze ondeugden staat bij jou voorop,

Heeft automatisch jouw aandacht.

En deze deugden en ondeugden zijn de basis van het Enneagram.

Het Enneagram is een eeuwenoude methode en model,

Dat leidt tot heel krachtige persoonlijke ontwikkeling.

Nou vergeet dat nou even,

Maar stel je voor dat jij snel boos wordt van jezelf,

Of snel trots wordt.

Snel gulzig bent,

Of angstig,

Of lui.

Dan is dat heel eenzijdig.

En die eenzijdigheid,

Daar zou ik niet eens van durven zeggen dat dat fout is.

Maar ook zeker niet dat het goed is.

Eenzijdigheid is maar één kant van een medaille.

En die eenzijdigheid kun je opheffen door de andere deugden aandacht te geven.

En daarmee geef je jezelf een veelzijdigheid,

Waarin je meer mogelijkheden hebt om in het moment ander gedrag te kiezen.

Poeh,

Wat zeg ik nou.

Fik,

Wat zeg je nu allemaal.

Nou laat ik mijn eigen voorbeeld bij de kop pakken.

Ik ben nogal van de daadkracht,

Van de actie,

Van de snelheid,

Van het tempo.

En daarin ben ik met enige regelmaat onmatig.

Dan verval ik in mijn eigen enthousiasme weg.

Dan ben ik zo enthousiast dat ik heel snel ga praten.

Ik merk dat er nu al wat opkomt.

En dan mis ik het contact met mezelf,

Maar dan mis ik ook het contact met jou.

Dan denk jij ook van poeh Fik,

Kan het een tandje minder.

En dan heb je helemaal gelijk.

Dus dan verlies ik mezelf.

En wat ik in de loop der jaren heb geleerd is steeds meer de matigheid op te zoeken.

Steeds beter niets te doen.

In voorbereiding van deze podcast zocht ik een boek in mijn boekenkast en dat heet de kunst van het niets doen.

Van Theo Fischer.

Dat gaat over die hoe wij,

Waar we het toen straks over hadden.

Dat gaat over dat niets doen,

Niets handelen.

Niet handelen tegen de aard der dingen in.

En ik ontdekte dat ik dat boek in juli 2007 heb gekocht.

Op dat moment was ik al bezig met matigen.

Met geduld kunnen bewaren.

Met rustiger worden.

En stap voor stap groeit dat steeds meer.

Groeit dat geduld,

Groeit die rust,

Groeit die matigheid.

En ja,

Ik verval met enige regel maar terug in mijn oude patronen.

En dan merk ik ook gelijk weer dat ik met die oude patronen van onmatigheid en mezelf pijn doe en frustreer.

En de ander pijn doe,

Frustreer.

En daar worden we gewoon verdrietig van.

Van al die heftigheid in mij.

Ik zal maar even gelijk met de billen bloot en mezelf dat opbiechten en jullie dat opbiechten.

Daarin raak ik mezelf kwaad en jullie ook.

Dus fijn dat je er nu nog bent in deze podcast.

Fijn dat je nu nog luistert met aandacht.

Daar kan ik dan dankbaarheid voor zijn.

En misschien zijn we hier ook aan het einde gekomen van de podcast.

Want ik nodig jullie uit om te onderzoeken wat jullie automatisme is.

Wat jou triggert in het niet streven of in die zeven mindfulness principes.

Wat jou triggert in de deugden of de ondeugden.

Wat is voor jou vanzelfsprekendheid,

Een kernkwaliteit?

En wat is voor jou een uitdaging?

Want in die trigger zit jouw uitdaging.

En mocht je daarin vastlopen,

Dan help ik je graag.

Mocht je vastlopen in die valkuil,

In dat vaste patroon,

In die trigger,

Dan ondersteun ik je graag en dan breng ik je graag naar de veelzijdigheid van die andere patronen.

Want daarin krijg je een keuze.

Daarin krijg je een moment van vrijheid waarin jij kiest welk patroon is in dit moment nodig.

Welk gedrag past in dit moment het beste?

Is dat mijn automatische patroon van enthousiasme?

Of is het de rust,

Het geduld en het niet handelen?

Om mijn voorbeeld maar even uit de kast te trekken.

En die vrijheid,

Die brengt evenwicht in de dag,

Evenwicht in de week.

Ik word er al blij van als ik het zo uitspreek.

En daarom gun ik het jou ook.

Dat evenwicht en die balans in de dag,

Balans in je stemmingen,

In je gedrag.

En daarom werk ik ook graag vanuit het motto grip hebben op jezelf.

Je bent welkom in het Zelfkennislab.

En ik hoop dat je deze podcast boeiend vond,

Interessant vond,

Dat het naar meer smaakt.

Mocht je een vraag hebben of een onderwerp waarover ik een podcast zou kunnen maken,

Dan doe ik dat graag.

En daarom nodig ik je van harte uit om vragen te stellen,

Om aan te geven wat voor jou boeiend is om te beluisteren qua podcast.

Ik wens je een heerlijke dag toe en een mooie balans en evenwicht in deze dag.

Heb het goed!