Afscheid nemen

Welkom in het Zelfkennislab.

Mijn naam is Fiek en ik help je om afscheid te nemen.

Afscheid nemen zit in kleine en grote dingen van het leven en daarom hebben we nodig dat we stevig zitten,

Dat we ons gedragen voelen met bekken en voeten door de grond,

Een stevigheid onder ons voelen.

Want het doel van deze geleide meditatie is om emotie en gevoelens een plek te geven,

Het laten landen in het lijf en daar in het lichaam de rust te laten vinden,

Zodat het weg kan ebben.

Eerst laten we onze ademhaling zakken,

Laten we de dag achter ons,

Kom je tot jezelf,

Alleen al door jezelf deze tijd,

Aandacht en ruimte te geven.

Volg je adem,

Er hoeven we niks voor te doen,

De ademhaling gaat helemaal vanzelf.

We hoeven niet te sturen,

We hoeven niet te duwen of te pushen,

De ademhaling gaat in en uit.

Afscheid nemen kan van alles zijn,

Kan afscheid nemen van een dierbare zijn,

Afscheid nemen van een werkgever,

Afscheid nemen van een geliefd huisdier,

Van een carrière,

Afscheid nemen van een tijd in je leven,

Een periode die zo helder was en je weet niet wat er voor je is.

Maar afscheid nemen kan ook in kleine alledaagse dingen zijn.

Volg je adem,

En borg de stilte in jezelf,

Waardeer de rust in jezelf.

In rust en stilte merken we op als we de ademhaling volgen.

In ons lichaam kan steeds beter tot ontspanning komen,

Want de afscheid nemen is niet makkelijk,

Vaak pijnlijk en frustrerend.

Je hebt vast al een analyse gemaakt,

Je hebt vast al een pro- en contra-lijst gemaakt,

Deze situatie die je achter je laat,

Wat bracht het je,

Wat kost het je,

Misschien heb je die balans al opgemaakt.

En als je dat nog niet gedaan hebt,

Mag je dat na deze meditatie doen.

Zet het voor jezelf overzichtelijk op papier,

Dan kan je het concreet vastpakken en dat helpt het de afscheid nemen.

Maar misschien heb jij de keuze al gemaakt,

Keuze voor je toekomst,

Keuze om iets of iemand achter je te laten.

Of misschien is die keuze voor je gemaakt,

Dan is het natuurlijk nog pijnlijker,

Nog verdrietiger.

Als die knoop door een ander is doorgehakt,

Dan hebben we er zelf geen controle over,

Hebben we er zelf misschien niks in te zeggen gehad en dat kan heel veel emotie en gevoelens oproepen.

Adem eens diep uit en volg die ademhaling opnieuw,

In en uit,

In jouw ritme,

In jouw tempo,

Ook als die keuze helder is,

Als die keuze in gedachte gemaakt is,

Dan kan het zijn dat je hoofd helder is,

Maar dat betekent nog niet dat je gevoel tot rust is gekomen of dat je onderbuikgevoel helemaal tevreden is.

Misschien heb je in die twee stappen nog hulp nodig,

Om het denken,

Het voelen en doen weer congruent te laten zijn,

Te laten samenwerken,

Als een eenheid.

Als je gevoelens geen aandacht geeft,

Dan gaan ze jengelen,

Als een peuter wiens moeder een tijd lang aan de telefoon is.

Als emoties geen ruimte krijgen,

Dan komen ze steeds bij jou aan de deur aankloppen,

Ze willen je aandacht hebben.

Pas als jij ze aandacht geeft,

Dan laten die emoties en gevoelens jou los.

En dat is het mooie,

Dat doe je nu,

Die emotie aandacht geven.

Daar bewegen we in dit proces,

In deze geleide meditatie naartoe.

Voel je adem,

Waar is die nu?

We hoeven geen oordeel te hebben over die ademhaling,

Over wat er gebeurt in je lichaam.

En zo hoeven we ook geen oordeel te vellen over de emotie of het gevoel.

Het is er gewoon,

Alles is prima.

Zo is het blijkbaar bedoeld.

Misschien herken je,

Dat je in je proces van afscheid nemen,

Van loslaten,

In een ontkenningsfase zat.

Nee,

Dit gebeurt mij niet.

Nee,

Dit hoort niet bij mij.

Nee,

Dit speelt niet.

En je duwde het ver weg.

Misschien werd je boos,

Woedend.

Waarom overkomt mij dit?

Waarom heb ik altijd pech?

Het is alweer vervelend.

En misschien merkte je aan jezelf,

Dat er een fase kwam van marchanderen,

Onderhandelen,

Een twijfel,

Dat je op die manier het gevecht aanging,

Omdat je eigenlijk nog niet klaar was om afscheid te nemen.

Je wilde er op alle manieren tegen strijden.

Misschien herken je dat.

Het kan ook zijn dat je je verdrietig voelde,

Dat je het opgaf en in een tijd van depressieve gevoelens terecht kwam.

Apathisch werd.

Het doet er allemaal niet meer toe.

Het hoeft voor mij allemaal niet meer.

Dat maakt het toch ook allemaal uit.

Dat gevoel.

Het kan ook zijn dat af en toe een tijd van aanvaarding op de hoek kwam kijken.

Ik ga verder met mijn leven.

Ik ga door.

Vanuit een realistische blik.

Maar soms stuiteren we dan in het afscheid nemen.

Net zo hard weer terug in die woede,

Die twijfel,

De ontkenning of het verdriet.

En ik wil je vragen wat er nu in jou voelt.

Als je nu met je aandacht naar de ademhaling gaat,

Dan voel je de lichaamsensaties.

Wat vertelt jouw lichaam je nu?

Wat voelt je lichaam?

Kun je dat voor jezelf beschrijven?

Als je dat gevoel vast kan pakken,

Als het concreet wordt,

Dan kun je het te zijne tijd een plek geven.

Dan kun je dingen werkelijk verwerken en afscheid nemen.

Achter je laten.

Er tevreden uit terugkijken.

Hoe pijnlijk en verdrietig ook.

Wat is nu je gevoel?

Alles mag er zijn.

En als het lukt om dat gevoel een naam te geven,

Dan observeer je waar dat in je lichaam zich bevindt.

Wat ervaar je?

En als er niks is,

Is het ook prima.

Dan heet het misschien leegte,

Of niks,

Of ruimte,

Of openheid.

Geef het het woord wat bij jou past en beschrijf hoe het voelt.

Welke temperatuur het heeft.

Welke textuur.

Welke eigenheid.

Welke kleur.

Welke sensatie.

En je blijft er volledig met je aandacht bij.

En komen er tranen,

Dan komen er tranen.

Het is goed om die respectvol de ruimte te geven.

En komt er boosheid,

Dan komt er boosheid.

Vanuit respect mag jouw boosheid er zijn.

En komt er twijfel,

Dan komt er twijfel.

Dan mag je het gevecht aangaan.

In het hier en nu.

Het gevecht is ook van waarde.

En als er ontkenning opkomt,

Dan is dat ook helemaal prima.

Want dan is dat jouw behoefte in dit moment.

En als er aanvaarding is,

Dan is het ook oké.

Geef ruimte en tijd aan het gevoel wat er nu is.

Blijf er naar kijken,

Naar luisteren.

Proef het en voel het.

Met je volledige aandacht.

Met alle zintuigen.

En dan ga je met je aandacht weer terug naar je ademhaling.

Volg de in- en de uitademing in jouw ritme,

Jouw tempo,

Jouw behoefte.

En als je terugkijkt naar wat je achter je laat,

Wat kostte het je dan?

Wat heeft het jou gekost,

Dit proces wat achter je ligt?

Kun je daar verdriet over voelen?

Laat je dat toe?

Mag dat van jezelf?

Adem nog eens diep uit.

En dan kijk je naar wat dit proces van afscheid jou bracht.

Die ingewikkelde tijd heeft vast ook mooie kanten,

Sterke kanten gehad.

Kun je daar dankbaar voor zijn,

Voor wat het jou bracht?

Kun je daar tevreden of zelfs blij over zijn?

Mag dat?

Mag je die dankbaarheid,

Ondanks het pijnlijke verdriet,

Voelen?

Mogen die dankbaarheid en het verdriet naast elkaar staan,

Elkaar in evenwicht brengen?

Die beide kanten van het hart,

Verdriet en dankbaarheid.

En misschien geef jij er hele andere woorden aan,

Andere gevoelens aan wat het je kostte en wat het je bracht.

Maar kan je het voelen in het hier en nu,

In je lichaam?

Kan je het voelen in je lichaam,

Wat het je kostte en wat het je bracht?

Hoe voel je het?

Hoe proef je het?

Hoe zie je het?

Hoe hoor je het?

Kan je het voelen in je ademhaling?

En kan dat wat je voelt over wat het je kostte,

Kan je dat meegeven aan je ademhaling?

Ademhaling is als een eb en vloed en die zee neemt mee wat het jou kostte.

Die zee neemt ook mee wat het jou bracht,

Waar je dankbaar over bent,

Tevreden.

Die zee neemt alles mee,

Waardoor die ruimte schept,

Waardoor het water in jou tot verstilling komt.

Het meer in jou een heldere spiegel wordt,

Die rust brengt.

Borg die rust in jezelf.

Waardeer die stilte,

Die jij werkelijk bent.

In deze geluidemeditatie heb je de aandacht en de ruimte gegeven aan je gevoel.

Het mocht er zijn.

Het kreeg de aandacht en de ruimte die het verdiende.

En misschien heb je het nodig om het proces in deze geluidemeditatie nogmaals te herhalen.

Dat is helemaal prima.

Iedere stap heelt.

Iedere stap helpt.

En als ik meer voor je kan doen,

Dan verneem ik dat graag.

Dan ben je van harte welkom in het Zelfkennislab.

Voor nu mag je je ogen openen,

Rondkijken in de ruimte en even navoelen waar jij nu behoefte aan hebt.

Zodat de meditatie uit kan werken en jij rustig de dag in kan gaan.

Je hebt goed gewerkt.

Mooi losgelaten en afscheid genomen voor het deel wat nu los kon los willen.

En ik wens u voor de rest van de dag een ontspannen tijd toe.

Heb het fijn.