Mamabeer en de drie welpjes 7min23

Eens,

In een prachtig bos,

Diep in het borealenwoud,

Vol ongerepte natuur met grote dennenbomen,

Woonde een lieve bruine beer met haar drie schattige welpjes.

Ze dartelden samen door de uitgestrekte geelwitte bloemenweiden en klommen langs de besneeuwde,

Hoge bergketens,

Genietend van de schoonheid van de natuur om hen heen.

Haal maar eens diep adem,

Misschien kun je de bloemen wel ruiken.

Op een dag,

Toen de zon hoog aan de hemel stond,

Kwam er een magisch moment in hun leven.

De moederbeer vertelde haar welpjes dat er binnenkort een nieuw gezinslid zou komen.

Een babywelpje.

De kleine welpjes waren opgewonden en nieuwsgierig,

Maar diep van binnen hadden ze ook hun twijfels.

Zou hun moeder nog steeds evenveel van hen houden?

Als er een nieuwe baby bijkwam?

De moederbeer begreep hun zorgen en nam hen mee op een avontuurlijke reis door het adembenemende landschap.

Samen dansten ze tussen de kleurrijke bloemen en speelden ze verstoppertje in het oeroude bos.

Onderweg leerde de welpjes dat de liefde van hun moeder niet zou veranderen,

Net zoals de schoonheid van de natuur om hen heen altijd zou blijven bestaan.

De zon begon langzaam onder te gaan en de lucht vulde zich met een gouden gloed.

De moederbeer wees naar een grote grot aan de voet van een prachtige berg.

Daar,

Lieve welpjes,

Is ons hol,

Ons thuis.

Hier zijn we veilig en omringd door liefde,

Net zoals we omringd zijn door de natuurlijke schoonheid van dit land.

Samen kropen ze verder in hun hol,

De moederbeer en haar welpjes.

En met elke stap die zij verder naar beneden liepen,

Voelden ze een brede kalmte over zich heen komen.

De maan wierp een zachte glans over hen heen en de sterren twinkelden als kleine lichtjes in de nachtelijke duisternis.

De welpjes keken naar hun moeder en vroegen zachtjes.

Mama,

Hou je nog steeds net zoveel van ons,

Ook als er een nieuw babywelpje bijkomt?

De moederbeer glimlachte teder en drukte haar neus tegen die van haar oudste welpje.

Lief kind,

Mijn liefde voor jullie zal nooit veranderen.

Jullie zijn mijn kostbaarste schatten en mijn hart zal altijd vol liefde voor jullie zijn.

Jullie zijn mijn welpjes en dat zal altijd zo blijven.

Elke dag en elke nacht tot in de verre toekomst.

De welpjes voelden zich gerustgesteld en kropen dicht tegen hun moeder aan.

Ze voelden de warmte van haar vacht en haar liefde,

Net zoals ze de geborgenheid voelden van de aardse elementen om hen heen.

Ze zuchten nog eens diep,

Neus in,

Langzaam,

Mond uit en ze vielen daarna in slaap,

In elkaars omhelzing en omringd door de liefde van hun moeder,

De bruine beer en de prachtige natuur van dit oerbos,

Het boreale woud.

En zo eindigt ons verhaal,

Waarin we merken dat de liefde van ouders voor hun kinderen altijd blijft bestaan,

Net zoals de natuur altijd haar schoonheid behoudt.

De moederbeer en haar welpjes sliepen gelukkig en veilig in hun hol,

Wetende dat ze altijd samen zouden zijn,

Omringd door liefde diep in het prachtige woud.