Rust Vinden bij Angst – Grondingsmeditatie

Welkom bij deze korte meditatie.

In deze meditatie maken we contact met het lichaam en beoefenen we acceptatie van ongemak en spanning.

Door met compassie ongemak en het lichaam te benaderen leren we dat ongemak er ook nog zijn,

Dat het hoort bij het leven en dat we tijdens het ongemak toch nog steeds dicht bij onszelf kunnen blijven.

Ik wil je uitnodigen om comfortabel te gaan zitten zet je voeten stevig op de grond,

Je rug recht maar niet gespannen.

Laat je schouders hangen,

Ontspan je kaken en laat je handen rusten op je bovenbeen of in je schoot.

Dan wil ik je nu gaan uitnodigen om je ogen dicht te doen als dat goed voelt.

Adem diep in en uit.

Breng langzaam je aandacht naar je adem.

Deze hoef je niet te veranderen,

Alleen opmerken dat je ademt.

Voel de inademing en voel de uitademing.

Laat je adem langzaam dieper worden.

Je hoeft het niet te forceren,

Maar het gewoon iets meer ruimte te geven.

Breng je aandacht nu naar je lichaam als geheel.

Hoe zit je erbij?

Zijn er plekken in je lichaam waar het rustig voelt of ontspannen en kun je deze in gedachten aanwijzen?

Zijn er plekken die misschien onrustig voelen of gespannen en kun je ook deze plekken in gedachten aanwijzen?

Misschien is er ergens spanning.

Zit deze spanning in je borst of misschien in je buik,

Je keel?

Voelt deze spanning als een opgejaagd gevoel of misschien iets anders?

In plaats van die spanning weg te willen hebben,

Nodig ik je uit om er nieuwsgierig naar te zijn.

Ga met je aandacht naar die plek.

Wat voel je op die plek?

Is er druk?

Is er warmte?

Of misschien een trilling,

Een samentrekking?

Blijf rustig ademen.

Laat je ademhaling het ritme aanhouden zoals je lichaam dit aangeeft.

Zeg nu in stilte tegen die plek.

Ook dit gevoel hoort erbij.

Dit gevoel mag er zijn.

Misschien niet omdat ik het fijn vind,

Maar omdat het gevoel er al is.

Geef ruimte aan het gevoel,

Zonder oordeel,

Zonder het te onderdrukken.

Merk op wat er gebeurt als je stopt met vechten tegen het gevoel.

Als je stopt het weg te duwen of jezelf probeert af te lijden.

Misschien verandert er niets.

Misschien wordt het iets zachter.

Of misschien wordt het iets luider.

Alles is goed.

Het gevoel is er al.

En het gevoel mag er zijn.

Realiseer dit.

Een gevoel is een lichamelijke sensatie.

Het is een energie in beweging.

Energie kan bewegen wanneer je het toelaat.

Wanneer je toelaat dat het er is,

Zonder erdoor overweldigd te raken.

Het komt op.

Het piekt.

En vervolgens zakt het weer.

Spanning is geen gevaar.

Het is slechts een activatie in je systeem.

Blijf door ademen.

Breng nu je aandacht naar je onderbuik.

Voel daar het gewicht van je adem.

Alsof je adem laag en stevig in je lichaam rust.

Stel je voor dat op deze plek jouw kern zit.

Een stabiele plek in jou.

Een plek die er altijd is en altijd blijft.

Je kunt volledig vertrouwen op deze kern.

Dat deze kern je opvangt en je helpt bij jezelf terug te komen.

Nu wil ik je vragen om opnieuw je aandacht naar de plek van spanning te brengen.

En probeer op te merken dat je én spanning kunt voelen én bij jezelf kunt blijven.

Bij jouw kern.

Je kunt én onrust ervaren én blijven ademen.

Je hoeft niet te wachten totdat de spanning weg is.

Je hoeft het niet op te lossen.

Het mag er gewoon zijn.

Misschien kun je stilte tegen jezelf zeggen.

Ik kan dit voelen.

Ik kan dit dragen.

Dit mag er zijn.

Het is oké.

Blijf nu nog een paar ademhalingen bij deze ervaring.

Voel nu hoe je voeten contact maken met de grond.

Hoe de zolen van je schoenen,

Hoe de binnenkant van je schoenen of de grond drukken tegen de onderkant van je voeten.

Of het koud voelt of warm.

Voel je zitvlak op de stoel en hoe de stoel je draagt.

Voel dat je gedragen wordt.

Spanning mag komen,

Spanning mag gaan.

En terwijl de spanning er is,

Is jouw kern er ook.

En word je door jouw kern gedragen.

Neem nog één rustige diepe ademhaling.

En laat alles zijn zoals het is.

Zonder oordeel.

Met liefde en aandacht.

Beweeg zachtjes je vingers.

Merk langzaam de geluiden in de ruimte op.

Strek je uit mocht je dit fijn vinden.

Beweeg je tenen.

En wanneer je er klaar voor bent,

Mag je weer je ogen openen.