Omgaan Met Verlies

Omgaan met verlies.

Deze geleide audiomeditatie is een oefening in het omgaan met verlies.

Ik heb zelf mijn vader verloren toen ik 16 jaar oud was.

Hij is overleden aan een hartaanval.

En helaas heb ik de afgelopen jaren mijn moeder door dementie langzaam zien aftakelen.

En het thema omgaan met verlies is dus iets wat Heel dicht bij mijn hart ligt.

Ik ben al meer dan 7 jaar bezig met het beoefenen van mindfulness.

Andere mensen ook helpen om het te ontwikkelen,

Te trainen.

En daarom wil ik in deze meditatie Samen.

Ruimte maken verlies en alle consequenties daarvan.

Ik wil je uitnodigen allereerst om een plekje uit te zoeken,

Zittend of liggend,

Waar je je comfortabel en prettig voelt.

Als je zit wil ik je uitnodigen om een relatief rechte houding te nemen,

Allebei je voeten plat op de vloer te zetten.

En als je ligt,

Om te zorgen dat je voldoende ondersteund bent.

Dat er geen delen van je lichaam bekneld worden.

Maar dat je ook relatief recht.

.

.

En ontspannen kan liggen.

En dan wil ik je uitnodigen om je ogen te sluiten.

Als je het moeilijk vindt om je ogen te sluiten,

Dan kan je ook je ogen op een vast punt voor je laten rusten.

Laten we dan allereerst.

.

.

Opmerken hoe de ademhaling altijd hier is.

Elk moment.

Dat kan je doen door met je aandacht naar je buik.

In je buikwand te gaan.

Merken zo?

Als je inademt,

Je buikwand uitzet.

En als je dan weer uitademt,

Je buikwand weer inkrimpt.

Met elke in- en uitarming.

Zet je buik uit en krimp weer in.

Als je het moeilijk vindt om dat op te merken.

Dan kan je ook een hand op je buik leggen.

Om zo wat meer bewust te worden van die beweging van uitademen.

En uitzetten en inademen en inkrimpen.

En je zal merken dat met de tijd je aandacht soms naar andere dingen toe gaat.

Opkomen om je heen.

Dat is heel normaal en het doel is ook niet.

Om dat nooit meer te hebben.

Het door is om.

Het simpelweg op te merken dat het gebeurt en dan je aandacht weer terug te brengen naar het uitzetten en het inkrimpen van je buikwand.

En dat keer op keer doen,

Dat is het trainen van mindfulness.

Nu zullen er een hoop dingen misschien omhoog komen.

Gedachten en emoties.

En het thema van deze meditatie is niet zo eenvoudig voor ons.

In ieder geval niet voor mij.

En ik denk voor veel met mij.

Want met het thema van verlies komen er ook grote emoties omhoog.

Soms boosheid,

Soms verdriet.

Misschien wel moedeloosheid.

Het omgaan met verlies.

Begint met.

.

.

Het onder ogen komen.

Van wat er op dat moment gebeurt.

Oftewel wat er op dit moment gebeurt.

Van moment op moment.

Veranderd.

De ademhaling.

Misschien wel de geluiden en de omgeving om je heen.

En je cellen in je lichaam vernieuwen zich.

Oude cellen sterven af en nieuwe groeien.

Nieuwsgierig stof.

Kom mee met je inademing en met de uitademing.

Gaat er weer lucht naar buiten.

Misschien zijn je daar maar wel bezig met het verwerken van.

Nieuw water,

Vloeistof of eten,

Wat uiteindelijk ook weer je lichaam zal verlaten.

Net als de seizoenen in de natuur.

Zijn ook wij onderdeel van dat cyclische proces van Nieuw leven.

En oogweer.

Het oude leven,

Gedag zeggen.

Nu is het makkelijk om te accepteren dat.

En misschien nieuwe lucht nodig is in je lichaam en dat daardoor de lucht die niet nodig meer is het lichaam mag verlaten.

Maar het accepteren van verlies van iets wat je dierbaar is,

Dat is hem.

Ondertiteld door de Amara.

Org gemeenschap Vaak niet zo eenvoudig.

Dat er veel aan vast zit.

Herinneringen.

Gevoelens.

Gedachte.

Misschien wel afhankelijkheden in je leven.

En dus is het zaak.

Om die gevoelens te eren.

We hoeven niet te doen alsof ze niet bestaan.

Ze hoeven niet zo snel mogelijk weg,

Nee.

In deze meditatie wil ik je uitnodigen om ruimte te maken voor die gevoelens.

En ze er gewoon even te laten zijn,

Zonder ze weg te willen duwen,

Op te willen lossen of iets mee te doen.

Ik wil je daarom ook uitnodigen om… en verlies wat.

Jouw raakt?

Heel erg heeft geraakt in het verleden.

Te visualiseren het moment waarin dat het diepste binnenkwam in je wezen.

Waar was je?

Wat deed je?

Met wie was je?

Welke omgeving was je?

Weet je nog wat je dacht of ervaarde op dat moment?

Visualiseer en haal die situatie voor jezelf terug.

Wat voelde je?

En waar voel je dat in je lichaam?

Misschien is het wel spanning of druk?

Ongemak in een bepaald deel van je lichaam.

Merk het op,

Terwijl je… die situatie.

Voor je hout.

Het verlies hoeft niet alleen van een dierbare te zijn.

Het kan ook van een belangrijke baan of positie zijn.

Of een mooie plek waar je woonde,

Waar je ineens weg moest.

Verlies komt in heel veel verschillende vormen en heeft verschillende oplossingen.

Een grote impact op ons.

Want net als de meeste dieren zijn we ook gewoontemensen.

Bepaalde maten van zijn voorspelbaarheid.

Helpt ons.

Geeft ons rust.

En als die voorspelbaarheid weg wordt genomen,

Of ineens veranderd,

Dan kan dat heel intens zijn.

Nu als je dat moment terughaalt.

Merk dan op waar in je lichaam die emotie is.

Dat gevoel het sterkst aanwezig is.

Als je wil,

Mag je.

Je hand op dat deel van je lichaam plaatsen waar je het meest ervaart.

En merk dan ook op dat terwijl je dit doet,

De ademhaling daar nog steeds is.

En misschien als je je hand plaatst op het deel van je lichaam waar je de pijn van het verliezen het meest ervaart,

Merk je ook op… Dat het meebeweegt met de adem.

En dan wil ik je uitnodigen om.

.

.

Hier nu met dat gevoel,

Te zitten of te liggen.

En het simpelweg te ervaren voor wat het is.

Zonder iets eraan te willen veranderen of het weg te duwen.

Hoe moeilijk ook.

Merken op,

Dat in dit proces de ademhaling daar is.

Als een anker.

Op en neer.

Uitzetten en inklimpen.

En ook de ademhaling beweegt naar die delen toe die misschien verkrampen of verstijven.

Of opgloeien.

Als je weer geconfronteerd wordt.

Met het ongemak van het verlies.

Wat je nu hebt gedaan.

Is moeder.

Is niet makkelijk.

Om een moment te nemen.

Om die pijn of ongemak te ervaren.

Maar ook om een moment te nemen.

Om daar ruimte voor te maken.

Om ook dat gevoel te eren.

Het is er.

En het mag haar zijn.

En juist door.

Er ruimte voor te maken.

Zal je ook merken dat.

Het je minder gaat overvallen.

Gedurende de dag.

Zo'n moment van ruimte voor het leven.

Ongemak voor verlies te maken.

Op te merken wat er gebeurt.

En dat dan niet weg te duwen of te willen veranderen.

Daarmee eer je het gevoel,

Hoe onprettig dat gevoel ook kan zijn.

Je geeft het een plek en ruimte.

Dat is moedig.

En oh zo belangrijk.

Voor verlies.

En dan mag je je hand ook weer terug plaatsen waar je hem voorheen had.

De visualisatie en de situatie.

Loslaten zover dat gaat.

OM.

Plaats te maken voor.

.

.

Dat bewustzijn van de ademhaling,

Het uitzetten van de buikwand en het inkrimpen.

Van moment tot moment.

En ook op te merken hoe.

Hier nu zit of ligt.

De delen van je lichaam die contact maken met de vloer of de ondergrond.

Misschien zijn het je voeten,

Of je billen,

Of je rug.

Merk op.

.

.

Hoe daar een gevoel van zwaarte zit,

Wat jou op de aarde houdt,

Het contact met de aarde.

In de fysieke gewaarwording van aanraking met de ondergrond.

En dan in deze laatste momenten van deze meditatie.

Wil ik je uitnodigen om.

.

.

Als je straks weer verder gaat met je dag.

Dat bewustzijn mee te nemen.

Bewust zijn dat de ademhaling altijd daar is.

Je lichaam altijd contact maakt met de ondergrond of vloer,

Maar ook.

.

.

Dat ongemak,

Hoe groot of zwaar.

Er gewoon kan zijn en je niet wegzinkt.

Of wegvaagt,

Of overspoeld wordt.

Dat kan gebeuren.

Maar door deze oefening te doen.

.

.

Het is al hier.

Ook ervaren.

Of hopelijk mogen ervaren.

Dat je aandacht het opmerkt.

Maar je niet het gevoel of de gedachte.

Of de zwaarte,

Of wat je ook ervaart,

Dat je dat bent.

Je merkt het op.

Van moment tot moment.

Dan mag je de meditatie voor jezelf afronden.

Rustig je ogen openen,

Misschien wil je wat rekken en strekken.

Om zo weer verder te gaan met je dag.